مطالعات سایر کشورها

مطالعات سایر کشورها

جدول 1- درصد فراوانی قرارگیری ضایعه در فک بالا و پایین در هریک از سه ناحیه …………………….. 32
جدول 2- درصد فراوانی قرارگیری ضایعه در نواحی مولر، پره مولر و قدامی ……………………………….. 33
جدول 3- ارتباط بین فک و محل درگیر ……………………………………………………………………………………………………… 34
جدول 4- ارتباط بین جنس و محل درگیر ………………………………………………………………………………………………….. 34
جدول 5- ارتباط بین جنس و فک درگیر …………………………………………………………………………………………………….. 34
جدول 6- ارتباط بین سن و محل درگیر …………………………………………………………………………………………………….. 35
جدول 7- فراوانی تغییرات هیستوپاتولوژیک ……………………………………………………………………………………………… 35
چکیده
سابقه و هدف: کیست دنتی جروس یکی از شایع ترین کیست های ادنتوژنیک در فکین می باشد و می تواند منجر به مشکلاتی از قبیل تورم فک وجابجایی دندانها شود. احتمال ایجاد ضایعات نئوپلاستیک مثل آملوبلاستوما ، موکواپیدرموئید کارسینومای داخل استخوانی و اسکواموس سل کارسینوما از پوشش اپی تلیالی این کیست نیز وجود دارد. لذا در این مطالعه کیست دنتی جروس از نظر دموگرافیک و تغییرات هیستوپاتولوژیک پوشش اپی تلیالی کیست بررسی شد.
مواد و روش ها: پرونده های بایگانی شده در بخش پاتولوژی دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی در طی سالهای 1390-1370 بررسی و برای مواردی که تشخیص کیست دنتی جروس داده شده بود، سن، جنس، محل و تغییرات هیستوپاتولوژیک ثبت شد. همچنین فراوانی کل کیست های ادنتوژنیک نیز مشخص شد. برای شایعترین سن، جنس و محل از آمار توصیفی و برای بررسی رابطه بین متغیرها از آزمون آماری مناسب استفاده شد.
یافته ها: درصد شیوع کیست دنتی جروس در میان سایر کیستهای ادنتوژنیک، 7/34% به دست آمد. کیست دنتی جروس در مردان (52/60%) و به ترتیب در دهه های دوم (55/31 %) و سوم زندگی (37/21 %) شایعتر است. همچنین این کیست در فک پایین بسیار شایعتر (89/73%) از فک بالا می باشد. از لحاظ محل قرار گیری این کیست و دندان درگیر، در مجموع دندان های مولر(که اکثر آنها دندان عقل بود درصد ذکر شود) بیشترین (87/52 %) و دندان های قدامی (15/21 %) کمترین درگیری را داشتند. در فک پایین دندان های مولر (79/61%) و در فک بالا دندان های قدامی (65/48%) بیشتر از سایر دندان ها همراه با کیست دنتی جروس بوده اند. همچنین در این مطالعه سن بروز ضایعه در دندان های پره مولر پایین تر از سایر دندان ها بود. تغییرات هیستوپاتولوژیک در 26/4% موارد مشاهده شد.
نتیجه گیری: در این مطالعه میزان فراوانی نسبی کیست دنتی جروس و توزیع آن برحسب جنس، سن، فک و محل درگیر به همراه میزان تغییرات هیستوپاتولوژیک محاسبه شد.
واژه های کلیدی: کیست دنتی جروس، شیوع، تغییرات هیستوپاتولوژیک، کیست ادنتوژنیک
مقدمه
دلایل انتخاب موضوع
کیست دنتی جروس بعد از کیست پری اپیکال شایعترین کیست دندانی است و با وجود خوش خیم بودن، ممکن است تغییرات پاتولوژیک متعددی در پوشش آن رخ دهد و به سمت تومورال شدن و یا حتی بدخیمی برود.
در اپیدمیولوژی فرض بر این است که بیماری به صورت تصادفی ایجاد نمی شود و روند و گرایش آن را می توان در افراد یک جامعه تعیین کرد. با روش صحیح نمونه گیری و بررسی بخشی از جمعیت، می توان نتایج را با دقتی مشخص به کل جامعه بسط داد.
اطلاع از میزان شیوع و سن، جنس و علائم کلینیکی و محل عمده بروز این کیست، می تواند در تشخیص به موقع و صحیح آن به کلینیسین و پاتولوژیست کمک کند و در نتیجه طرح درمان مناسب داده شود.
شیوع و بروز بیماری ها و ضایعات ممکن است در جمعیت ها و نژادهای مختلف، متفاوت باشد و این مسئله ضرورت انجام مطالعات اپیدمیولوژیک در هر جمعیت را نشان می دهد.
بخش پاتولوژی دهان و فک و صورت یکی از مراکز تشخیصی مهم در ایران است که نمونه های متعددی از مراکز درمانی مختلف به این بخش ارجاع داده می شوند.
شیوع بالای کیست دنتی جروس در مطالعات سایر کشورها این سوال را بر می انگیزد که آیا این کیست در دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی که نمایانگر مهمی از جامعه بزرگ ایرانی می باشد در مقایسه چه وضعیتی دارد. لذا این تحقیق برای پاسخ به این پرسش و توصیف خصوصیات این کیست انجام شد.
با توجه به ثبت اطلاعات در دفتر بخش پاتولوژی و پرونده های بیماران و آرشیوهای قابل دسترس، انجام این مطالعه با صرف هزینه و زمان مناسبی قابل انجام بود.

Share