رشته حقوق

منابع مقاله درباره حقوق بین الملل محیط زیست

دانلود پایان نامه

قالب معاهدات و کنوانسیون های بین المللی نادیده گرفت . کنوانسیون ایمنی هسته ای 1994 و کنوانسیون مشترک راجع به ایمنی سوخت مصرف شده و پسمان رادیو اکتیو از مقررات توصیه فوق الذکر متاثر شده اند .

2– 6 اصول زیست محیطی
توسعه محیط زیست در طی سه دهه اخیر منجر به شکل گیری شمار زیادی از مفاهیم ، اصول و هنجارها ( یعنی قواعد الزام آور حقوق بین الملل ) شد . دلیل اینکه چرا این اصول و مفاهیم از چنین نقش مهمی برخوردار هستند ، در اصل به توسعه حقوق بین الملل محیط زیست باز می گردد . وضعیت حقوقی اصول و مفاهیم حقوقی بین الملل محیط زیست متنوع است و ممکن است منجر به عدم توافق میان دولت ها گردد . برخی از اصول به طور جدی در حقوق بین الملل جا افتاده و شکل گرفته اند . در حالیکه برخی دیگر از این اصول در حال شکل گیری هستند و فقط در فرایند مقبولیت و پذیرش قرار دارند . برخی از این اصول ماهیت راهنما یا دستورالعملی جهت سیاستگذاری دارند که لزوماً ایجاد کننده تعهدات و حقوق قانونی خاصی نیستند . اصول از طرق مختلفی همچون رویه دولت ها ، درج در اسناد حقوق بین المللی ، درج آنها در قوانین و مقررات داخلی و از طریق احکام دادگاه ها و مراجع قضایی مورد شناسایی قرار می گیرند . برخی از اصول به طور خاصی در اسناد الزام آور منطقه ای و جهانی بیان می شوند ، در حالیکه برخی دیگر غالباً مبنایی در حقوق عرفی دارند . حقوق بین الملل محیط زیست یک بخش جدا ناپذیر از حقوق بین الملل عمومی است . بنابراین اصول حقوق بین الملل عمومی از قبیل تکلیف به مذاکره با حسن نیت ، اصل حسن همجواری و اعلام تکلیف به حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات ، مرتبط با یک وضعیت است جدای از مقصود آن ، مثل محیط زیستی بودن که می تواند به طور کلی بر تکامل اصول حقوق بین الملل محیط زیست موثر باشد . این اصول و مفاهیم عبارتند از :
2 – 6 – 1 اصل مسئولیت مشترک ولی متفاوت : اصل مسئولیت مشترک اما متفاوت یکی از اصول حقوق بین الملل محیط زیست می باشدکه از مفهوم میراث مشترک بشریت نشأت گرفته است و بر مسئولیت مشترک کشورها برای حفاظت از محیط زیست و در عین حال تعهدات متفاوت آنها با در نظر گرفتن شرایط و اوضاع و احوال متفاوت و خاص کشورها در ایجاد مشکلات زیست محیطی و تواناییهایی فنی و اقتصادی شان برای برطرف کردن مشکلات زیست محیطی تاکید دارد. این اصل در بسیاری از اسناد بین المللی و توافقات سازمان تجارت جهانی به کار رفته است. اگر چه هنوز تبدیل به یک قاعده عرفی بین المللی نشده است اما نقش مهم و کلیدی آن در توسعه و اجرای حقوق بین الملل محیط زیست از طریق منصفانه کردن تعهدات معاهداتی و کمک به توسعه پایدار کشورهای در حال توسعه، قابل توجه است . اصل 21 اعلامیه استکهلم حق حاکمیت هر دولت بر منابع طبیعی اش را مورد شناسایی قرار می دهد و بر محدودیت آن در مورد مسئولیت در قبال آسیب های فرامرزی تأکید می کند . این اصل برای تضمین آن است که فعالیت های دولت ها در حیطه صلاحیت یا نظارت آنها موجب ورود صدمه به محیط زیست سایر کشورها نگردد . این بدین معنی است که دولت ها نه تنها مسئول فعالیت های خودشان هستند ، بلکه همچنین نسبت به همه فعالیت های خصوصی و عمومی در حیطه صلاحیت یا نظارت آنها مسئولیت دارند تا بتوانند از ورود خسارت به محیط زیست سایر کشورها یا مناطق خارج از حیطه صلاحیت ملی آنها محافظت کنند . مسئولیت نه تنها نسبت به خسارت وارده به محیط زیست دیگر کشورها ، بلکه شامل مناطق خارج از محدوده صلاحیت ملی آنها ، از قبیل دریاهای آزاد و کف و زیر کف آن ، بستر دریاهای عمیق ، فضای ماورای جو ، ماه و سایر اجرام آسمانی و قطب جنوب نیز می شود .
2 – 6 – 2 اصل همکاری : اصل مشارکت یکی از اصول کلیدی حقوق بین الملل محیط زیست محسوب می شود و نقشی مهم در مردم سالاری مشارکتی در این حوزه بازی می کند . تکلیف به همکاری همانطوریکه در بندهای 55 و 56 از فصل نهم منشور ملل متحد تشریح شده در حقوق بین الملل به خوبی جا افتاده است و همه کشورهای عضو سازمان ملل آن را امضاء کرده و در سطوح دو جانبه ، منطقه ای و جهانی اعمال می کنند . هر چند دولت ها دارای حاکمیت مستقل هستند اما زندگی مشترک بین المللی لزوماً همکاری بین المللی را به دنبال خواهد داشت . همکاری در انعقاد معاهدات بین المللی یا ایجاد سازمان های بین المللی از جمله این همکاری هاست . اعلامیه ریو و دستور کار 21 و کنوانسیون آرهوس بیش از دیگر اسناد بر مرد مسالاری مشارکتی و تحکیم نقش گروه های عمده اجتماعی در تحقق اهداف، سیاست ها و روش های اجرایی در مورد محیط زیست تأکید دارند. اصل 7 اعلامیه ریو بیان می کند : دولت ها باید ، برای حفاظت ، حمایت و احیای سلامت و یکپارچگی اکوسیستم زمین با روحیه مبنی بر مشارکت با یکدیگر همکار کنند . تحقق این اصل نیازمند وجود مؤلفه هایی چون حق دسترسی به اطلاعات زیست محیطی، مشارکت عموم در فرایند تصمیم سازی و تصمیم گیری و دسترسی و توسل به مراجع اداری و قضائی است .
2 – 6 – 3 اصل حفاظت از محیط زیست : هر چند که همکاری بین دولت ها اصولاً در جهت حفاظت از محیط زیست است اما حقوق بین الملل محیط زیست ، اصل حفاظت از محیط زیست به عنوان یک اصل عمده و مجزا مطرح گردیده است . ماده 192 کنوانسیون حقوق دریاها دولت ها را متعهد می نماید تا از محیط زیست دریایی حمایت و حفاظت کنند . در ماده 6 کنوانسیون 1992 تنوع زیستی فهرست اقدامات کلی که باید در جهت حفاظت و استفاده معقولانه از منابع زیستی انجام شود را ذکر می کند .
2 –6 – 4 اصل حاکمیت دولت ها : حاکمیت دولت ها اصلی قدیمی است که مورد قبول جامعه بین المللی است هر چند که امروزه ممکن است محدودیت هایی برای آن قایل شوند . این محدودیت ها به ویژه در خصوص حفاظت از محیط زیست نمایان می شود . به موجب اصل 21 اعلامیه استکهلم ، هر چند که کشورها حق بهره برداری از منابع طبیعی در قلمرو خود را دارند اما این بهره برداری نباید به گونه ای باشد که خارج از قلمرو نظارت خود را تحت تأثیر قرار داده و باعث ضرر و زیان به قلمروهای کشورهای دیگر شود .

2 – 6 – 5 اصل احتیاطی : اصل احتیاط و اصل رویکرد احتیاطی برای حفاظت از محیط زیست ( از قبیل سلامت انسانی ) ضروری است و در نتیجه به یکی از رایج ترین مفاهیم تشویق و ترغیب شده حقوق بین الملل محیط زیست تبدیل شده است . با این وجود ، این اصل به دلیل عدم توافق در خصوص معنای دقیق آن و وضعیت حقوقی این مفهوم روشن نیست . از همین رو بخاطر نگرانی نسبت به سوء استفاده از آن در جهت اهداف تجاری ، تبدیل به یکی از اصول بسیار جنجالی شده است . شاید قابل قبول ترین بیان احتیاط ( اصل احتیاط ) اصل 15 اعلامیه ریو باشد . به موجب اصل 15 اعلامیه ریو برای حفاظت از محیط زیست ، دولت ها باید متناسب با امکانات خود تدابیر احتیاطی وسیعی را اعمال نمایند و در صورت خطر ورود صدمات شدید یا غیر قابل جبران ، عدم وجود دلایل قطعی علمی ، نباید بهانه ای برای تأخیر در اتخاذ تدابیر موثری برای پیشگیری از ورود صدمه به محیط زیست گردد . از دیگر موارد و اشکال در ارتباط با تصویب اصل احتیاط می توان به بند نهم مقدمه کنوانسیون ملل متحد مربوط به تنوع زیستی 1992 و بند (3) 3 کنوانسیون تغییرات آب و هوایی اشاره کرد . کنوانسیون تنوع زیستی اعلام می دارد که جایی که یک تهدید قابل توجه نسبت به کاهش تنوع زیستی وجود دارد ، فقدان دلایل قطعی علمی نباید بهانه ای برای تأخیر در اتخاذ تدابیر پیشگیرانه یا به حداقل رساندن این چنین تهدیدی به کار رود . کاربرد دقیق رویکرد احتیاطی را می توان در معاهدات مربوط به منابع زنده ، بخصوص معاهدات مربوط به ماهیگیری یافت . موافقت نامه ملل متحد در 1996 در مورد اجرای مقررات کنوانسیون ملل متحد در مورد حقوق دریا 1982 ، در ارتباط با حفاظت و مدیریت عبور ذخایر ماهی و ذخایر زیاد ماهیان مهاجر اعلام کرد که دولت ها بایستی اصل احتیاط را اعمال کنند. (رابنسون ، نیکلاس ، لال کورو کولاسوریا ، 1390 ، ص 115 )
2 – 6 – 6 اصل اطلاع رسانی و کمک در حوادث اضطراری و اصل ارزیابی آثار زیست محیطی و مشاوره با کشورها در این خصوص : شفافیت و دسترسی به اطلاعات برای مشارکت عمومی و توسعه پایدار ضروری هستند . به موجب اصل 10 اعلامیه ریو 1992 ، بهتر است که مسائل مربوط به محیط زیستی با مشارکت کلیه شهروندان ذیربط در سطحی مطلوب مورد بررسی قرار گیرد . در سطح ملی ، هر فرد باید کاملاً به اطلاعاتی که نهادهای دولتی در مورد محیط زیست در اختیار دارند ، از قبیل اطلاعات مربوط به مواد و فعالیت های خطرناک در منطقه ، دسترسی داشته باشند و در روند اتخاذ تصمیمات مشارکت نمایند . دولت ها باید ، با دادن اطلاعات به مردم ، حساسیت و مشارکت عموم را تسهیل و تشویق نمایند . دسترسی موثر به اقدامات و مراجع قضایی و اداری ، از قبیل مجازات و جبران خسارت باید تضمین گردد . همچنین ، طبق اصل 18 اعلامیه ریو دولت ها باید فوراً هر فاجعه طبیعی یا وضعیت اضطراری دیگری را که احتمال دارد دارای اثرات مضر و غیر قابل پیش بینی بر محیط زیست دولت های دیگر باشد به آنها اعلام نمایند . جامعه بین المللی باید تمام توان خود را برای کمک به دولت های فاجعه دیده به کار گیرد . ماده 198 کنوانسیون حقوق دریاها نیز به این مطلب اشاره دارد . همچنین در خصوص حوادث هسته ای یا شیمیایی و غیره ، این امر اهمیت بسیار زیادی پیدا می کند . بنابراین هم مسأله اطلاع رسانی به کشورهای در معرض بروز حادثه زیستی و نیز کمک سایر کشورها به کشور حادثه دیده ، نکته اصلی اصل مذکور است .
2 – 6 – 7 اصل جلوگیری از آلودگی و اصل پرداخت توسط آلوده کننده : اصل جلوگیری مستلزم استفاده از فنون خاص نظیر تجزیه و تحلیل احتمالی خطر و سپس ارزیابی پیامدهای به جا مانده در فعالیت های انجام شده است . تجربه و تخصص علمی نشان داده است که ممانعت از خطر محیط زیستی هم به دلایل اقتصادی و هم به دلایل اکولوژیکی به عنوان یک قانون طلایی محسوب می شود . به عنوان مثال انقراض یک گونه گیاهی یا جانوری ، فرسایش ، از دست دادن زندگی بشر و نشت آلاینده های مقاوم در دریا یکسری وضعیت های غیر قابل جبران را ایجاد می کند . بطوریکه حتی زمانیکه آسیب قابل جبران باشد ، هزینه های اعاده وضع سابق آن اغلب کمرشکن است . همچنین تعهد به پیشگیری ناشی از مسئولیت بین المللی در نتیجه وارد کردن خطر جدی به محیط زیست فرامرزی نیست ، بلکه رویکرد پیشگیرانه به دنبال دوری از خطر بدون توجه به ابعاد مختلف آن در تأثیر گذاری فرامرزی یا مسئولیت بین المللی است . ارزیابی قبلی فعالیت های بالقوه خطرناک تعهدی است که از مفهوم پیشگیری سرچشمه می گیرد . از آنجا که کوتاهی و قصور در تلاش جهت جلوگیری از خطرات فرامرزی می تواند منجر به مسئولیت بین المللی گردد ، این مسئله نیز قابل بررسی است که انجام صحیح و دقیق یک ارزیابی تأثیرات محیط زیستی می تواند به عنوان استانداردی جهت تعیین میزان توجه و دقت در پیشگیری از خطر عمل کند . مکانیسم های پیشگیرانه همچنین شامل نظارت ، صدور هشدار و اعلامیه و تبادل اطلاعات می شود که همه این موارد جزو تعهداتی است که در موافقت نامه های اخیر محیط زیستی وجود دارد . (رابنسون ، نیکلاس ، لال کورو کولاسوریا ، همان ، ص 118 )
2 – 7 آلودگی : انتشار آلاینده های بالقوه زیان آور در محیط‌ زیست را آلودگی می نامند. مع‌الوصف، چنین آلاینده‌هایی معمولاً می‌بایست به واسطه‌ی فعالیت انسانی ایجاد شده باشند تا ’آلودگی ‘قلمداد شوند. گازها و موادی که در زمان وقوع انفجارهای آتشفشانی منتشر می‌شوند، نه تنها ممکن است باعث آسیب رساندن به انسان‌ها و دیگر حیوانات گردد، بلکه هم‌چنین ممکن است از نظر فنی آلودگی ایجاد نماید، اما عموماً آن‌ها را آلودگی محسوب نمی‌کنند. گاز دی اکسید کربنی که از سوختن سوخت های فسیلی در نیروگاه‌های برق به وجود می‌آید، آلوده کننده محسوب می‌شود، هرچند که، این گاز به ‌صورت طبیعی تولید می‌شود . در این‌حالت، آلودگی را می‌توان جنبه‌ی اجتناب‌ناپذیر ظهور جوامع انسانی قلمداد کرد. آلودگی بیانگر «جنبه‌ی تاریک جوامع انسانی، گسترش جمعیت و پیشرفت فنی است. بنا بر این، نمی‌توان از آلودگی اجتناب کرد. هرچندکه انواع آلودگی‌هایی که جوامع تولید می‌کنند کاملاً فرق دارد، ولی انواع مختلف آلودگی را می‌توان به این‌صورت دسته‌بندی کرد: آلودگی‌هایی که بر هوا تأثیر می‌گذارند، آلودگی‌هایی که بر آب تأثیر می‌گذارند و آلودگی‌هایی که روی زمین تأثیر می‌گذارند. هر چند، فراتر از این سه‌ نوع عمده، تقریباً هرچیزی را می‌توان به‌‌عنوان آلوده کننده‌ی جوامع انسانی قلمداد کرد . مسأله‌ی آلودگی، از بدو ظهور جوامع صنعتی، اهمیت بیش‌تری پیدا کرده است، به‌گونه‌ای که امکان تولید انواع آلودگی ها و حتی گونه‌های جدید آن و گسترش آن به سایر مناطق کره‌ی زمین وجود دارد.(و دور تر از سیاره‌ی زمین با ارسال ماهواره ایی که در مدار قرار می‌گیرند). فعالان حفظ محیط‌ زیست معتقدند آلودگی انسانی محیط طبیعی، یکی از مهم‌ترین مشکلات زندگی مدرن امروز و نیز یکی از ضروری ترین مسایل زیست ‌محیطی است که نیازمند راه ‌حل می‌باشد. به راستی، آلودگی چقدر اهمیت دارد؟ آلودگی از چه طریق بر زندگی ما و حیات حیوانات دیگر تأثیر می گذارد و محیط‌ زیست را تخریب می‌کند؟ این فصل مواردی، را مطرح و آن‌ها را در متن آگاهی فزاینده نسبت به خطرات و پرمخاطره بودن زندگی مدرن قرار می‌دهد. ابتدا، کلیات تاریخی و مختصر.
2 – 7 – 1 آگاهی و اهمیت مسأله‌ی آلودگی

مطلب مشابه :  ارتباط از راه دور

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

امروزه، آلودگی یک مسأله‌ی زیست ‌محیطی خیلی عینی است که باید مورد توجه قرار گیرد. مع‌الوصف، برای برخی از سیاستمداران کشورهای در حال توسعه، مسایل و مشکلات مربوط به آلودگی، نشان بارزی از توسعه‌ی اقتصادی محسوب شده و لذا علامت پیشرفت و ترقی است . بعد از انقلاب 1917 در روسیه، رهبران کمونیست این کشور، برنامه‌ی صنعتی شدن سریع خود را برمبنای این شعار قرار دادند که’دود شومینه‌ها‘ نفس اتحاد شوروی است، در این‌حالت، آلودگی هوا به‌‌طور تحت اللفظی به معنای دمیدن حیات در رژیم در حال ظهور تلقّی می‌شد که نیاز به این توانایی داشت‌ که افراد جامعه را بعد از تجربه‌ی ویرانگر جنگ تأمین نماید. تنها در کشورهایی که به سطح معینی از رفاه مادی رسیده باشند، آلودگی می‌تواند یک مسأله‌ی جدی تلقی شود که نیاز به راه ‌حل‌ دارد. هنگامی که افراد به‌شدت برای بقاء و حفظ زندگی کار می‌کنند، برای آن‌ها آلودگی در اولویت‌ دوم قرار می‌گیرد یعنی همان چیزی که در دوران اولیه‌ی صنعتی شدن در کشورهای نسبتاً غنی امروزی رخ داد. پس، اگرچه، در حال ‌حاضر آگاهی از مسأله‌ی آلودگی گسترش یافته است، ارزیابی آن به‌‌عنوان یک مسأله‌ی اجتماعی تغییر قابل ملاحظه‌ای یافته است. این امر، مشکل جدی برای جهان معاصر ایجاد می‌کند. جوامع غربی بیش‌تر از دیگر مناطق، صنعتی‌شدن را طی کردند و زمانی هم تخریب محیط‌ زیست و آلودگی حاصل از آن‌را تجربه نمودند که هیچ‌گونه آگاهی عمومی نسبت به مشکلات زیست ‌محیطی وجود نداشت و جنبش تأثیرگذاری هم نبود که اعتراض کند. اما کشورهای در حال توسعه در یک زمینه‌ی جهانی کاملاً متفاوت، در حال صنعتی شدن هستند که در آن زمینه، آلودگی‌ای که آن‌ها تولید می‌کنند، از نگاه فعالان محیط‌ زیست و دولت‌های غربی به‌‌عنوان یک آسیب مستقیم تلقی می‌شود. آیا کشورهای در حال توسعه باید اجازه‌‌ داشته‌ باشند تا با مصونیت کامل محیط‌ زیست را آلوده کنند ولو این‌که باعث افزایش گازهای گلخانه ای و سوراخ‌شدن لایه‌ی اوزون شود؟ آیا سیاستمداران و فعالان محیط‌ زیست در کشورهای توسعه‌یافته می‌بایست تلاش نمایند تا از صنعتی شدن و توسعه‌ی کشورهای فقیر در جهان ممانعت به‌عمل آورند، به‌صرف‌ این‌که آن‌ها در مراحل اولیه از صنعتی‌شدن با محدودیت مواجه‌ بودند؟ آیا کشورهای صنعتی،

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

پاسخی بگذارید