آزمایشی که نیسان را ناچار به توقف تولید Tsuru کرد [تماشا کنید]

روایتی از  تولید خودروهای نا امن در کشورای در حال پیشرفت

با ورود پدیده ای به نام اتومبیل به خیابونا و همه گیر شدن اون، ایمنی یکی از مهم ترین آیتمایی بوده که مورد توجه خودروسازان معتبر قرار گرفته.

این موضوع در بیست سال گذشته مهم خیلی بیشتری پیگیری شده و بخاطر این پیشرفتای زیادی در مورد ایمنی حاصل شده؛ طوری که امنیت خودروهای امروزی اصلا قابل مقایسه با خودروهای چند دهه پیش نیس.

با اینحال، بحث ایمنی در بازارهای جور واجور جهان به یه اندازه مهم نیس؛ مثلا آمریکا همیشه قوانین خیلی سخت گیرانه تری داشته و اجناس زیادی از برنده های معتبر نتونسته ان مجوز تردد در بزرگراه های این کشور رو به دست بیارن.

1959 Chevrolet Bel Air vs. 2009 Chevrolet Malibu IIHS crash test

در نقطه مقابل مناطقی هم هستن که ایمنی جزو اولویتای آخر بوده و حتی میشه گفت که اهمیت چندانی نداره. در این مناطق معمولا قیمت خودرو جزو فاکتورهای اساسی بوده و خودروسازان واسه ابقا در بازار رقابت باید روی اون مانور بدن.

به خاطر این خودروسازان حاضر تموم تلاش خود رو می کنن که محصولی ارزون با دست کم امکانات و سطح ایمنی پایین تولید کنن.

ماهیندرا اسکورپیو یکی از خودروهای نا امن هند با صفر ستاره ایمنی

هند، مکزیک و ایران مثالایی از بازارهایی هستن که ایمنی در اونا اهمیتی نداره. مکزیک جاییه که شرکت نیسان در اونجا با اجناس ارزون قیمت حضوری فعال داره. ورسا (Versa) و تسورو (Tsuru) دو سدان اقتصادی این شرکت ژاپنی در بازار این کشور هستن؛ فرقش اینه که اولی محصولی استاندارد با ایمنی خوب و دومی محصولی قدیمی با صفر ستاره ایمنیه، یعنی هنگام تصادف نمی تونه از سرنشینان خود اصلا مراقبت کنه.

نیسان ورسا

نیسان Tsuru

مطمئنا سازمانایی مثل NCAP، IIHS و NHTSA با انجام تستای تصادف و رده بندی خودروها از دید ایمنی، نقشی انکارناپذیر در بهبود امنیت اتومیبلا دارن.

سازمان جهانی آزمایش ایمنی خودروهای جدید (Global NCAP) تازگیا کمپینی تشکیل داده تا خودروسازان رو واسه از رده خارج کردن خودروهای نا امن با صفر ستاره ایمنی تشویق کنه.

به خاطر همین این سازمان تازگیا تست تصادفی بین ورسا و تسورو در مقر موسسه IIHS در ویرجینیای آمریکا انجام داده تا به نیسان نشون بده که چقدر ایمنی محصول قدیمی اش پایینه.

در این تست که ویدیوی اون در ادامه ضمیمه می شه، دو خودرو به شکل شاخ به شاخ با همپوشانی ۵۰ درصد و با سرعت ۱۲۹ کیلومتر در ساعت به هم برخورد می کنن. نتیجه اینکه بدنه تسورو تقریبا در همه قسمتا تغییر شکل داده و ضمن انتقال ضربه به کابین باعث آسیب شدید به قسمتای جور واجور بدن آدمک راننده از جمله سر و گردن می شه.

در این خودرو هیچ نقاط شکستی (Crumple Zone) واسه جذب ضربه تعریف نشده و خبری از ایربگ یا سازه محکم کابین نیس.

شرکت نیسان یه روز قبل از این تست اعلام کرد که به تولید مدل قدیمی تسورو در ماه می پایان میده. البته تا اون زمان حدود ۱۵ هزار دستگاه از این خودرو ساخته می شه که به معنی اضافه شدن اتومبیلای نا امن بیشتر به خیابونای مکزیکه.

مکزیک مثل بیشتر کشورای آمریکای لاتین استانداردهای ایمنی چندانی واسه خودروهای جدید نداره، به خاطر همین نیسان می تونه خودروی نا امنی مثل تسورو رو در این کشور به فروش برسونه.

اینجاس که دولتا می تونن نقشی بسیار حیاتی داشته باشن. اگه مقررات و استانداردهایی در مورد ایمنی خودروها تو یه کشور تدوین شه، دیگه تماشاگر حضور ارابهای مرگ در خیابونای اون کشور نخوایم بود.

car-to-car-crash-test-forces-nissan-to-stop-production-of-zero-stars-tsuru-model_2

تدوین قوانین خاص هر چند ممکنه به کاهش فروش بعضی خودروها برسه، اما وظیفه هر دولتی حفاظت از جون شهروندان خوده نه تامین منافع خودروسازان.

جالبه بدونین این مدل سو به کار گیری قوانین ایمنی تنها شامل خودروسازان فرانسوی و ژاپنی نمی شه و حتی شرکت معتبری مانند فولکس واگن هم تا چند سال پیش نسل دوم فولکس استیشن (ترنسپورتر) رو روی خط خود در برزیل تولید حفظ کرده بود، اما در آخر به دلیل پیشرفت قوانین ایمنی و اجباری شدن نصب ایربگ در برزیل، ناچار به حذف این مدل از روی خط تولید شد.

بدیش اینه کشور ما هم وضعیتی مشابه مکزیک داره. خودروهای تولید شده در کشور بیشتر قدیمی بوده و از دید ایمنی وضعیت بسیار بدی دارن.

روزی نیس که در گوشه ای از این مرز و بوم خبری از داغدار شدن یه خونواده به دلیل وقوع تصادف منتشر نشه. هر چند فرهنگ رانندگی پایین ما یکی از عوامل اصلی این تصادفاته، اما نمیشه خیلی راحت از کنار ایمنی پایین اتومبیلای حاضر در خیابونا عبور کرد.

Pride Crash

اتومبیلایی که بعضی وقتا به طور کامل بی رحم بوده و فرصت هیچ خطایی به راننده نمی دن. با امید به اینکه ما هم روزی تماشاگر از رده خارج شدن تسوروهای داخلی باشیم.

                                                    .

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *