سبز اندیشان امروز

آزار جنسی و تجاوز به زنان مصری

 

در خیابونای قاهره از پسربچه ۸ ساله تا پیرمرد ۷۵ ساله رو میشه دید که انگار به مزاحمت جنسی زنان می پردازن. هر چی محل عبور و مرور زنان شلوغ تر باشه، منحرف کردنای کلامی بی پرواتر می شن. افکار عمومی مصر، هویت زن رو بیشتر از همه، هویتی جنسی می دونه؟ بسیاری به این سوال جواب مثبت میدن.

دکتر نهاد ابوالقمصان، مدیر مرکز حقوق زنان مصر میگه که تنگناهای به وجود اومده از راه فشار شدید اقتصادی از یه سو و تسلط فرهنگ حاکم در مصر از طرف دیگه موجب اون شده که موضوع زنان و حقوق اونا در این کشور در اولویت قرار نداشته باشه. خیلی از مردان مزاحم، کردار خود رو با تکیه به سنتای قدیمی شرقی توجیه می کنن.

ایشون تاکید می کنه که اندازه بالای بیکاری در مصر یکی از دلایل مزاحمتای جنسی مردان علیه زنونه. اون میگه بیکاران امکان تاهل ندارن و نیازای جنسی فروخورده خود رو با چرخ زدن در خیابون، نگاه هیز و دست درازی به زنان ارضاء می کنن. مدیر مرکز حقوق زنان مصر اضافه می کنه که در هم ترکیب فقر اقتصادی با فرهنگ سنتی و مذهبی موجب شده که خیابونای قاهره صحنه خودسری مردان مزاحم باشه و بی توجهی پلیس و نبود قانون هم مهر تضمین بر موندگاری این روند بزاره.

بعضی جامعه شناسا مصری به زمینه های دیگری در روند مزاحمت جنسی علیه زنان اشاره می کنن. اونا میگن که زندگی به دلایلی چون تورم، درآمد پایین، آلودگی محیط زیست، ترافیک فشرده و بوروکراسی رو به رشد، هر دم سخت تر می شه و قربانیان این سختیا به نوبه خود تلاش می کنن که این فشار روحی و اجتماعی رو به کسائی منتقل کنن که از نظر اجتماعی شکننده تر هستن: زنان!

پارادوکس دیگری هم در جامعه مصر هست: رسانه های آزاد و لیبرال هما ن اندازه زن رو “سوژه جنسی” حساب می کنن که بنیادگرایان تلاش این نشریات واسه جلب خواننده با منتشر کردن تصاویر اغواکننده زنان، ریختن آب به آسیاب نیروهای سنتیه که نگران شهوت انگیزی زنان و از راه به در شدن مردان در هر حضور اجتماعی اونا هستن.

قانون و عرف به مردان مزاحم خیال راحت میده

شمار زنان مصری که واسه حفظ خود از مزاحمتای جنسی جواز اسلحه میخوان، روز به روز بیشتر می شه. کم نیستن زنائی که وقت اومدن به خیابون و بازار، اسپری در کیف می ذارن. تعداد زنان علاقمند به ورزشای رزمی و دفاعی چون کاراته هم رو به زیاد شدنه.

طبق دلایل موجود، گردشگران زن در مصر هم از این جور آزارها در امان نیستن و سفارتخانه های کشورای دیگه پیوسته به زنان توریست اخطار میدن که امکان حمله یا مزاحمت جنسی به اونا در مصر هست.

کنشگران حقوق زن در مصر میگن که این مزاحمتا تا وقتی که قانون، مجازاتی واسه عاملان اون در نظر نگیره، ادامه پیدا می کنن. خانوم نهاد ابوالقمصان سال هاست که واسه تصویب لایحه ای واسه پیگرد مزاحمان جنسی علیه زنان در مصر مقابله می کنه. اون میگه که از دست دادن کیفر به مردان مزاحم این احساس رو میده که در پناه دولت و سیستم فرهنگی قرار دارن و رفتارشون به کسی آسیبی نرسانده س.

نهاد ابوالقمصان به تحقیقایی اشاره می کنه که نشون میدن مزاحمت جنسی علیه زنان به سن، ظاهر، نوع پوشش و جا و زمان مزاحمت ارتباطی نداره. اون میگه موضوع خیلی راحت اینه که قربانیان، فقط به دلیل “زن بودن” طعمه ای آسون حساب شده و مورد آزار جنسی قرار می گیرن.

فعالان مدنی مصر میگن که مجازات قانونی مزاحمان جنسی در این کشور به راهی طولانی نیاز داره. پلیس مصر تنها دست درازی و لمس بدن زنان رو مزاحمت تلقی می کنه و پیگیریای حقوقی هم لازمه شکایت زنی هستن که مورد آزار قرار گرفته.

قوانین جزایی جاری در مصر واسه شکایاتی مثل این، یک تا سه سال مجازات در نظر میگیره که در پاره ای موارد با پرداخت جریمه ای بیشترین حد ۳۰۰ لیره مختومه اعلام می شن.

بدتر از همه اون هستش که بیشتر زنان مصری در صورت برملا کردن مزاحمت جنسی در خیابون یا محل کار مورد سرزنش قرار می گیرن و متهم به اغواگری با لباس و رفتار گول زننده می شن. واسه همینه که خیلی از اونا بهتر می دونن سکوت کنن تا دستکم “گناهکار” حساب نشن.

یکی از اهداف انجمنا و تشکلای غیردولتی زنان در مصر همینه که جربزه زنان رو در روبرو شدن با این فرهنگ بالا برد. کنشگران این تشکلا تلاش می کنن با روشنگری و توضیح در فیس بوک، توئیتر یا با حضور در دبیرستانا، به دختران و زنان جربزه دفاع از بدن و حقوق انسانی خود رو بدن.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *