رشته حقوق

منابع مقاله با موضوع آنتی، فعالیت، اکسیدانی، اکسیدان

دانلود پایان نامه

ت ضدمیکروبی وابسته به دوز را نشان دادند. نتایج پژوهش حاضر تغییرات قابل توجهی در فعالیت آنتی اکسیدانی و آنتی میکروبی روغنی های اسانسی و عصاره رازیانه و بابونه نشان داد که می توانند به عنوان منبع مواد گیاهی مورد نیاز برای آماده سازی عوامل آنتی میکروبی جدید توصیه شوند.
غریبی و همکاران 2013، در این مطالعه فنول کل و فعالیت آنتی اکسیدانی سه گونه بومی بوماداران (A. kellalensis , A. Pachycephalla, A. aucherii) با استفاده از سه سیستم مدل مورد بررسی قرار دادند و با آنتی اکسیدان مصنوعی BHT مقایسه شد. میزان فنول کل به روش فولین – سیوکالچو تعیین شد و از(1- g محصول خشک .55/15 میلی گرم تانیک اسید) در Aaucherii تا (1- g محصول خشک. 65 /60 میلی گرم تانیک اسید) در A. Pachyce phalli متفاوت بود. فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره متانولی با استفاده از روش های DPPH، فرمیک تیوسیانات و بتاکاروتن – لینوئیک اسید ارزیابی شد. در روش DPPH، A.anucherii بالاترین اندیس IC50 و A.Pachycephalla کمترین اندیس را نشان دادند. A.Pachycephalla بالاترین جذب در nm 700 برای قدرت احیاکنندگی A. aucherii کمترین قدرت احیاکنندگی را داشتند. در بتا کاروتن – لینولئیک اسید، عصاره متانولی گونه های بومادران توانایی بیش تری برای جلوگیری از اکسیداسیون اسیدهای چرب نسبت به BHT در همان غلظت نشان دادند. این اختلاف در فعالیت آنتی اکسیدانی را می توان با تفاوت ژنتیکی و محیطی گونه های مورد مطالعه توضیح داد. دماهای پایین در ارتفاعات بالاتر می تواند به افزایش میزان بیوسنتز انواعی از آنتی اکسیدان ها منجر شود. نتایج نشان داد که گونه های مورد مطالعه را می توان به عنوان منابع مهم آنتی اکسیدان طبیعی برای اهداف پزشکی و دارویی معرفی کرد.
داپورتو و همکاران 2014، بررسی هایی به منظور استخراج پروآنتوسیانیدین ها از تفاله انگور با استفاده از حلال فوق بحرانی Co2 و مخلوط آب – اتانول به عنوان حلال مشارکت کننده انجام دادند. بدین منظور ترکیبات فنولی از تفاله انگور با استفاده از Co2 فوق بحرانی حاوی 15% مخلوط آب – اتانول (v/v 57%) به عنوان حلال مشارکت کننده در Mpa/313.15 k 8، 10، 20 و 30 استخراج شد که فشار Mpa/313.15 k 8 مناسب ترین فشار پیشنهاد شد. در این فشار، درصدهای مختلف حلال (5/7%، 10، 15) در دبی جریان Co2 kg/h 6 و kg/h 4 برای استخراج پروآنتوسیانیدین ها مورد بررسی قرار گرفت. ظرفیت آنتی اکسیدانی در دبی جریان kg/h 4 و غلظت اتانول – آب 5/7%، DM g?¹ 100 . mgGAE 2600 بود که بالاترین فعالیت آنتی اکسیدانی را به خود اختصاص داد. سپس فعالیت آنتی اکسیدانی در دبی جریان kg/h 6 و غلظت اتانول – آب 10%، DM g?¹100. mgGAE 2527 بود. همچنین مقادیر مونومری اجزای پروآنتوسیانیدین DM g?¹ 100. mg 188 کاتکین و مقادیر الیگومری DM g?¹100. mg 154 کاتچین را به خود اختصاص داد. همچنین فعالیت آنتی اکسیدانی در این دبی جریان و غلظت اتانول – آب، g?¹ DM 100. mg 546 آلفاتوکوفرول بود که بالاتر از دبی kg/h4 و غلظت اتانول – آب 5/7% بود. دبی جریان Co2 و غلظت حلال مشارکت کننده بر سینتیک استخراج، بازده استخراج، ترکیب و فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره تأثیر می گذارد. نتایج قابل توجه به دست آمده مربوط به شرایط عملیاتی فوق بحرانی توسعه یافته است که قادر به استخراج انتخابی پروآنتوسیانیدین هاست و مقادیر زیادی از ترکیبات آنتی اکسیدانی دیگر را با روش های معمول نمی توان استخراج کرد.
دورماز و تالپور 2014، مطالعه ای به منظور بررسی تغییرات ترکیب اسید چرب و نسبت کلیدی اسیدهای چرب در مخلوط روغن کانولا ( CLO) باروغن گزنه پرس سرد (SNO) در طول حرارت دیدن در دمای ثابت ? 180 به مدت 10 ساعت انجام دادند. مخلوط روغنCLO , SNO در نسبت های مختلف w/w 60:40 و w/w40:60 آماده شدند. ترکیب اسید چرب و نسبت کلیدی اسید چرب با کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی(GC-MS ) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد درصد لینولنیک اسید در روغن حرارت دیده کاهش و اسید چرب ترانس افزایش یافت. بهترین نتیجه برای اسید چرب آزاد و اندیس پرواکسید از مخلوط CLO : SNO (40:60 w/w) به دست آمد. بنابراین مخلوط روغن کانولا با روغن گزنه باعث پایداری در مقابل اکسیداسیون شد.
مدینی و همکاران 2014، مطالعه ای با هدف بررسی فعالیت آنتی اکسیدانی و آنتی میکروبی ده عصاره گیاه شوره زی اسطوخودوس برداشت شده در دو مرحله ی فیزیولوژیکی گل و گیاه، در شرایط آزمایشگاهی انجام دادند و ترکیبات فنولی شان با فاز معکوس کروماتو گرافی مایع با عملکرد بالا تعیین شد. مرحله حلال و توسعه فیزیولوژیکی ، مقدار فنول و فعالیت بیولوژیکی را به طور قابل توجهی تحت تاثیر قرار داد. بهترین فعالیت آنتی اکسیدانی و آنتی میکروبی در مرحله ی گلدهی دیده شد. عصاره اسطو خودوس در استون، متانول و اتانول موثرتر از هگزان و یا آب بود. عصاره های اتانولی بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی کل را داشتند در حالیکه عصاره های استونی بزرگترین ظرفیت مهار رادیکال (IC50 =2 mg/mL) و عصاره متانولی بهترین مهار رنگبری بتا کاروتن را داشتند. عصاره اتانولی بالاترین فعالیت آنتی اکسیدانی کل (گرم وزن خشک / 177 میلی گرم معادل گالیک اسید) و فعالیت آنتی میکروبی به طور عمده در مقابل سالمونلا (با قطر مهار 16 میلی متر) داشت. پی-کوماریک اسید و اسید کلروژنیک ، به عنوان ترکیبات فنولی غالب در عصاره شناسایی شدند که ممکن است به فعالیت های آنتی اکسیدانی بالای این گونه ها کمک کند. این نتایج نشان می دهد که استخراج انتخابی مولکول های زیست فعال از منابع طبیعی مانند گونه های شوری زی، با حلال مناسب می تواند اجزایی با فعالیت بیولوژیکی بالا فراهم کند تا به عنوان نگهدارنده
در مواد غذایی یا دارویی مورد استفاده قرار گیرند.
ژائو و همکاران 2014، در مطالعه ای تأثیر گرمایش، قرار گرفتن در معرض هوا و نور در ثبات فوکوزانتین در روغن کانولا را مورد بررسی قرار دادند. در غیاب نور و هوا، حرارت باعث تخریب کلی و تمام فوکوزانتین های ترانس در همه ی درجه حرارت های بین ? 25 و ?100 شد. افزایش درجه حرارت، تشکیل cis – 13 و cis -?13 و تخریب cis -?9 را گسترش داد. واکنش تخریب و تشکیل به دنبال نامطلوب بودن انرژی، فرآیندهای غیر خود به خودی ایجاد شد. وابستگی دما نوع آرنیوس برای تخریب کلی و همه ی ترانس های فوکوزانتین مشاهده شد اما برای واکنش ایزومر های سیس این طور نبود. قرار گرفتن در معرض هوا ، تخریب اکسیداتیو فوکوزانتین را در دمای ? 25 ارتقا داد در حالی که نور باعث شکل گیری اولیه همه ی ترانس ها همزمان با تخریب ناگهانی cis – 13 و cis -?13 و تشکیل قابل توجه cis -?9 شد. تشدید تخریب فوکوزانتین وقتی که در معرض نور و هوا قرار گرفت، ارتقا یافت.
ابوزد و همکاران 2014، دو رقم گندم رشد یافته در مصر را برای ترکیبات فنولی کل و فعالیت آنتی اکسیدانی شان مورد مقایسه قرار دادند. سه سیستم حلال برای آماده سازی عصاره آنتی اکسیدانی گندم کامل و اجزای سبوس شان استفاده شد. سه سیستم حلال شامل 50% ( v/v) استون ، %70 متانول و %70 اتانول بود. فعالیت آنتی اکسیدانی با استفاده از فعالیت به دام انداختن رادیکال DPPH و میزان فلاونوئید کل مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج نشان داد استخراج حلالی و ارقام گندم ، فنول کل و فعالیت آنتی اکسیدانی گندم و سبوس را به طور قابل توجهی تغییر داد و استون %50 حلال توصیه شده برای استخراج ترکیبات فنولی از گندم مورد آزمایش و سبوس است. با این حال اتانول %70 بهترین حلال مؤثر برای استخراج آنتی اکسیدان و فلاونوئیدها از گندم و سبوس است. داده ها نشان داد فنول کل و فعالیت آنتی اکسیدانی در سبوس به طور قابل توجهی از گندم کامل افزایش یافت. در مقابل مقادیر بالای فلاونوئیدها در گندم کامل نسبت به سبوس وجود داشت. همچنین سبوس واریته گندم دوروم (Beni- suef – 3) سطوح بالای محتوای فنولی و خواص آنتی اکسیدانی نسبت به دیگر واریته های رایج (Gemiza-9) نشان داد. این نتایج نشان داد که سبوس گندم می تواند جایگزین مناسب آنتی اکسیدان مصنوعی در فرمولاسیون مواد غذایی باشد و نقش مهمی در سلامت انسان ایفا می کند.
آلدودونیه و ماتئوس 2014، عصاره فنولیکی دانه های دو گیاه زینتی در دسترس ، rowanberry کانادایی (Sorbul aucuparia) و (Malus baccata) crabapple را مورد بررسی قرار دادند. فعالیت آنتی اکسیدانی با استفاده از فعالیت به دام انداختن رادیکال DPPH و روش بی رنگ شدن بتا کاروتن و فعالیت ضد پلیمریزاسیون بررسی شد. به علاوه، روغن کلزا با عصاره ها/ اجزا تکمیل شد و عملکردشان در طول نگهداری accelerated در ? 65 ، در ?120 تحت رنسیمت و در طول سرخ کردن در ?180 بررسی شد. تعدادی از اجزای فنولیکی مهار رادیکالی و فعالیت آنتی اکسیدانی بالاتری در روغنی که آنتی اکسیدانی مصنوعی BHT داشت نشان داد. در پایان 7 روز نگهداری ، اندیس پرواکسید در حضور عصاره تا بالای %42 کاهش یافت. عصاره اتیل استات و تعدادی از اجزای خالص (S.aucuparia) rowanberry و(M. baccata) crabapple، دارای پتانسیل قابل توجهی به عنوان آنتی اکسیدانی طبیعی برای روغن های گیاهی چند غیر اشباعی در طول سرخ کردن و نگهداری است. همه ی شاخص های عملکردی در سرخ کردن در مطالعه ی حاضر (ترکیبات قطبی کل، تری آسیل گلیسرول های الیگومریزه شده ، اندیس آنسیدین و اندیس یدی) مورد بررسی قرار گرفت و به وضوح نشان داد که بخش پلی فنولی این میوه ها با روغن کلزا حفاظت بهتری نسبت به TBH ارائه کرد. امکان تأثیر چربی دوستی و پایداری حرارتی ترکیبات پلی فنولی تشکیل دهنده در عملکرد سرخ کردن اجزا مشاهده شد. میزان تخریب حرارتی اکسیداتیو در روغن غنی شده با عصاره میوه به طور قابل توجهی پایین تر بود و با اجزای گونه های Sorbus موثرتر بود. نتایج نشان داد که عصاره پلی فنولی این میوه ها می تواند جایگزین موثری برای آنتی اکسیدان های مصنوعی در طول سرخ کردن و نگهداری روغن های گیاهی می باشد.
آلددونیه و همکاران 2014، در تحقیقی بخاطر بدنامی غالب آنتی اکسیدان های مصنوعی و ناکارآمدی آنتی اکسیدان های موجود در گیاه، مانند توکوفرول، در طول پروسه در درجه حرارت بالا، از روغن های خوراکی ضروری، به جستجوی آنتی اکسیدان های طبیعی بپردازند. در این مطالعه ، عصاره های پلی فنولی میوه chokecherry و زالزالک کانادایی برای کاربرد آنتی اکسیداتیو در روغن و چربی انتخاب شدند. عصاره ها به طور متوالی در ستون های سفادکس، جزء بندی شدند و اجزا برای فعالیت به دام انداختن رادیکال با استفاده از DPPH و سنجش بتاکاروتن غربالگری شدند. علاوه بر این روغن آفتابگردان غنی شده با عصاره برای پایداری با استفاده از نگهداری acceletatedدر ? 65، رنسیمت در 120 ? و سرخ کردن در ? 180 مورد ارزیابی قرار گرفت. عصاره فنولی نشان داد که این میوه ها می توانند به عنوان آنتی اکسیدان طبیعی و افزودنی ضد پلیمریزاسیون در روغن های گیاهی برای سرخ کردن و ثبات نگهداری و به دام انداختن رادیکال به طور قابل توجه به کار گرفته شوند. در پایان نگهداری، تشکیل هیدروپراکسید ها در روغن آفتابگردان تا بیش از 50% کاهش یافته بود و دوره القا در حضور عصاره به طور قابل توجهی افزایش یافت. بدیهی است تخریب حرارتی سرخ کردن روغن یا چربی ها منجر به تولید رادیکال های واسطه می شود. به این ترتیب آنتی اکسیدان هایی مانند BHT که به طور انحصاری عملکرد ضعیفی در طول
سرخ کردن برای مهار رادیکال ها ارائه می دهند، با افزودنی هایی که می توانند مانع از هر دو واکنش شیمیایی پیچیده رادیکالی و غیر رادیکالی طی شرایط سرخ کردن شوند مقایسه شد. نتایج نشان داد که گلیکوزیدهای کوئرستین، آنتی اکسیدان های بهتری تحت شرایط سرخ کردن هستند. در حالیکه آگلیکون کوئرستین در شرایط نگهداری حفاظت بهتری ارائه می کند. با توجه به ویژگی های ساختاری منحصر به فرد و در عین حال متنوعشان، پلی فنول های گیاهی با ایجاد ثبات بالا طی سرخ کردن برای نمونه غنی شده، جایگزین امیدوار کننده ای برای آنتی اکسیدان مصنوعی به شمار می روند.
آلاددونای و پرزیبیلسکی 2014، در تحقیقی سنتز یک سری از دی هیدروکافئیک اسید آمید ها (DCA) و عملکرد این ترکیبات به عنوان آنتی اکسیدان در سرخ کردن مورد ارزیابی قرار دادند. همچنین در این مطالعه امکان سینرژیستی بین DCA و فسفاتیدیل کولین (PC) طی شش روز عملیات سرخ کردن مورد بررسی قرار گرفت. مطالعات نشان داد ثبات سرخ کردن روغن کانولا پس از افزودن PC و یاDCA در غلظت های بالا به طور قابل توجهی بهبود یافت. در حالی که نمونه های حاوی مخلوطی از PC و DCA تخریب محصولات را به طور قابل توجهی از هنگامی که هر کدام به تنهایی استفاده شدند، کاهش داد. مجموع تشکیل ترکیبات قطبی در روغن کانولا غنی شده بالاتر از نمونه شاهد بود. نمونه ی غنی شده پس از 7 روز سرخ کردن نیاز به دور ریزی دارد، در حالی که نمونه عادی پس از 4 روز نیاز به دور ریزی دارد. DCA فعالیت مهار رادیکالی خوبی نشان داد. اندیس آنیسیدین روغن کانولا 3/2 برابر بالاتر از روغن کانولا غنی شده تخمین زده شد که به علت توانایی آنتی اکسیدانی فنولیک DCA برای دادن هیدروژن به رادیکال پرواکسی چربی است. سرعت تخریب توکوفرول در روغن کانولا نشان داد که توکوفرول توسط آنتی اکسیدان فرموله شده محافظت می شود و روغن کانولا حاوی آنتی اکسیدان فرموله شده نسبت به روغن غنی نشده ی حقیقی، دو برابر پایدارتر بود. در پایان دوره ی سرخ کردن، مقداری هیدروکسی نون انال (HNE) در هردو نمونه روغن یافت شد که در روغن غنی نشده بیش از دو برابر روغن غنی شده بود. بنابراین مخلوط حاوی فسفاتیدیل کولین و آمید دی هیدروکافئیک اسید یک آنتی اکسیدان امیدوار کننده برای سرخ کردن محسوب می شود.
پرزیگدسکا و همکاران 2014، به بررسی ظرفیت آنتی اکسیدانی عصاره های اتانولی و اتانول- آب (v/v و 1:1) ادویه های انتخابی، با استفاده از روش های ولتامتری چرخه ای، اسپکتروفتومتری، کمیلومینسنس نوری (DCL) پرداختند. آزمون ABTS برای اندازه گیری ظرفیت مهار عصاره ها در مقابل کاتیون های رادیکالی 2 و 20- آزینوبیس – (3- اتیل بنزوتیازولین- 6- سولفونات) مورد استفاده قرار گرفت. در حالی که تکنیک کمیلومینسنس نوری برای اندازه گیری ظرفیت مهار در مقابل رادیکال های آنیون سوپراکسید (- •O2) به کار گرفته شد. روش ولتامتری چرخه ای مقادیر ظرفیت احیا ادویه ها را ارائه داد. فنول کل و فلاونوئید کل در ه

مطلب مشابه :  دوران سازندگی
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید