پایان نامه های روانشناسی

پایان نامه رایگان درمورد گزارشگری مالی-فروش و دانلود فایل

دانلود پایان نامه

میکند(قربانی، 1386، 11و10).
افشای خارج از صورتهای مالی، دربازارهای جهانی امروز، نقش با اهمیتی را ایفا میکند. اما در مورد نحوه اندازهگیری برخی از اقلام اختلافنظرهای عمدهای وجود دارد. مثلاً حسابداری سرقفلی و چگونگی اندازهگیری آن در کشورهای مختلف متفاوت است. در این قبیل موارد، افشای واقعیتها به استفادهکنندگان گزارشهای مالی کمک میکند که خود نسبت به روش های حسابداری مناسب نتیجهگیری کنند. هنگامی که اقلام در متن صورتهای مالی شناسایی و منعکس میشود افشای سیاستها و روش های به کار گرفته شده در اندازهگیری آن اقلام حائز اهمیت است (شباهنگ، 1389، 153).
در افشا، تعیین مقدار اطلاعات قابل ارائه بستگی به اهداف گزارشگری مالی و اهمیت اقلام دارد. بر اساس بیانیه مفهومی شماره یک هیئت تدوین استانداردهای حسابداری مالی با عنوان “اهداف گزارشگری مالی واحدهای تجاری”، هدف از گزارشگری مالی، ارائه اطلاعاتی برای سرمایهگذاران بالقوه و بستانکاران و سایر استفادهکنندگان است، به نحوی که آن اطلاعات در تصمیمگیریهای منطقی سرمایهگذاران، اعتباردهی و تصمیمهای مشابه مفید واقع شوند. این هدف، افشای صحیح اطلاعات مالی و سایر اطلاعات مربوط را الزام میکند. از سوی دیگر روش و زمانبندی افشا، میزان مفید بودن اطلاعات را تعیین میکند.اما باید توجه داشت که افشای اطلاعات نباید به عنوان وسیلهای برای جبران اشتباهها در مجموعه گزارشهای مالی تلقی شود.در این مورد، کمیته بینالمللی استانداردهای حسابداری بیان میکند که برخی اوقات یک اشتباه، در اثر رویه نامناسبی است که برای اقلام صورتهای مالی انتخاب میشود. افشای برخورد و رویه های حسابداری اختیار شده در هر مورد از اقلام صورتهای مالی ضروری است، لیکن افشای اطلاعات نباید وسیلهای برای اصلاح یک اشتباه یا برخورد نامناسب تلقی شود(قربانی، 1386، 6 و 5).
افشا در حسابداری واژهای فراگیر است و تقریباً تمامی فرآیند گزارشگری مالی را دربرمیگیرد. یکی از اصول اولیه حسابداری اصل افشای کلیه واقعیتهای بااهمیت و مربوط درباره رویدادها و فعالیتهای مالی واحد تجاری است(بنیمهد و محسنیشریف، 1389، 52). بر اساس این اصل، صورتهای مالی اساسی باید حاوی تمامی اطلاعات بااهمیت، مربوط و بهموقع باشد و این نوع اطلاعات به گونهای قابل فهم و حتیالامکان کامل ارائه شود تا امکان اتخاذ تصمیمات آگاهانه برای استفادهکنندگان را فراهم سازد. از سوی دیگر اطلاعاتی که ارائه میشود، نباید از لحاظ کمیت و کیفیت بهگونهای باشد که موجبات سردرگمی استفادهکنندگان صورتهای مالی را فراهم سازد(لشگری و نادری، 1388، 78و77).صورتهای مالی باید شفاف و قابل فهم باشد این صورتها بر سیاستها و خط مشیهایی مبتنی است که در شرکتها و یا کشورهای مختلف متفاوت میباشد، بنابراین افشای سیاستها و خط مشیهای زیربنای صورتهای مالی ضرورت دارد تا این صورتها را قابل فهم سازد. به هر صورت، از دیدگاه سیاستگذاران حسابداری، اهمیت دو سطحی که در آن اطلاعات ارائه میشود(در سطح صورتهای مالی و در سطح مطالبی که در ضمیمه صورتهای مالی است) یکسان نیست. گاهی در ترازنامه صورت سود و زیان یا صورتهای مالی دیگر، اقلام به روشی نادرست یا غلط ارائه میشود در هر حالت باید در مورد شیوه ثبت و یا گزارشکردن مقداری اطلاعات کافی ارائه شود. ولی افشای اطلاعات به خودی خود نمیتواند شیوه ثبت و گزارشکردن نادرست را اصلاح نماید. در ضمن، اتخاذ شیوه های افشای مرتبط با یک صنعت، ممکن است منجر به سطوح متفاوت افشای اقلام مشابه در صورتهای مالی شرکتهای آن صنعت خاص شود. همچنین، شرکتهای یک صنعت ممکن است نسبت به افشای اقلام خاصی از اطلاعات تاکید کنند اما ممکن است این اقلام برای صنایع دیگر مهم و با اهمیت نباشد. جدای این اظهارنظرهای کلی، در ادبیات مرتبط با سیاستگذاری حسابداری، رهنمود کافی درباره افشا در متن صورتهای مالی و یادداشتهای همراه آن ارائه نشده است. مثلا مدیریت شرکتهای سهامی، در تصمیمگیری درباره ارائه جزئیات حساب سرمایه (نظیر نوع و تعداد سهام و ارزش اسمیهر سهم و غیره) درمتن ترازنامه و یا یادداشتهای همراه آن مختار میباشد. در زمان کنونی هیئت حسابداری در مورد جایگاه مطلوب اطلاعات هیچ موضع مشخصی(مطلوب یا آرمانی) اتخاذ نکرده است(ابوئی مهریزی، 1390، 18).
افشای داوطلبانه اطلاعات باعث میشود عدم تقارن اطلاعاتی بین شرکت و بازار کاهش یابد و در نتیجه تعداد بیشتری از سهام شرکت مورد معامله قرار گیرد. به این ترتیب توان نقدشوندگی سهام افزایش یافته و موجب جلب توجه نهادهای سرمایهگذاری بزرگ خواهد شد. با ادامه این امر شرکت میتواند بدون اینکه ناگزیر شود قیمتها را کاهش دهد، حجم بزرگی از سهام خود را به فروش برساند. بنابراین با افزایش تقاضا، قیمت سهام شرکت بالا رفته و ارزش بازار شرکت نیز افزایش مییابد(اعتمادی و دیگران، 1391، 68).
بحث افشا و افشای اختیاری گستردگی زیادی دارد ودر آن میتوان به مسائل متعددی اشاره کرد که طبق هدف نهایی افشا در تصمیمگیری صحیح و به موقع استفادهکنندگان از آن تاثیر دارد. لیکن در ادامه به تشریح اهداف افشا، مخاطبین افشا، انواع افشا و هزینه ها و منافع افشای اختیاری پرداخته شد.
هدف افشا
هدفهای افشای اطلاعات به شرح زیرند(ریاحی بلکوئی، 1381، 305):
1. ارائه شرحی از اقلام شناسایی(ثبت) شده و ارائه مقادیر مربوط این اقلام، غیر از مقادیر ارائه شده در صورتهای مالی
2. شرح اقلام شناسایی(ثبت) نشده و ارائه اطلاعاتی در مورد این اقلام سودمند باشند.
3. ارائه اطلاعات به منظور کمک به اعتباردهندگان و سرمایهگذاران جهت ارزیابی ریسکها و توانایی های بالقوه اقلام شناسایی(ثبت) شده و اقلام شناسای(ثبت) نشده
4. ارائه اطلاعات مهم که برای استفادهکنندگان از صورتهای مالی این امکان را به وجود آورد که مقادیر متعلق به دو سال(یا دوره های درون یک سال) با مقادیر متعلق به یک سال را با هم مقایسه کنند.
5. ارائه اطلاعات درباره جریانهای نقدی ورودی یا خروجی آینده
6. کمک به سرمایهگذاران در ارزیابی بازده سرمایهگذاریها
در تمام اهداف ذکرشده فوق، هدف نهایی کمک به استفادهکنندگان از اطلاعات مالی(بالخصوص سهامداران) جهت دستیابی به اطلاعات لازم، صحیح و شفاف میباشد.
مخاطبین افشا
هدف کلی گزارشهای مالی فراهمآوردن اطلاعاتی است که آثار مالی معاملات، عملیات و رویدادهای مالی موثر بر وضعیتمالی و نتایج عملیات یک واحد انتفاعی را بیان و از این طریق سرمایهگذاران، اعطاکنندگان تسهیلاتمالی و سایر استفادهکنندگان برون سازمانی را در قضاوت و تصمیمگیری نسبت به امور یک واحد انتفاعی یاری دهند(ابوئی مهریزی، 1390، 21).
اما افشای اطلاعات مالی برای دریافتکنندگان ثانویه گزارشهای مالی نظیر کارکنان، مشتریان عمده، نهادهای دولتی و جامعه نیز مدنظر قرار گرفته است. یکی از دلائل عدم تاکید بر نیازهای اطلاعاتی گروه های ثانویه، نداشتن اطلاع کافی از ماهیت تصمیمات آنان است. در حالی که الگوهای تصمیم گیری سرمایهگذاری و اعتباردهندگان نسبتاً روشن و به خوبی تعریف شده است. مثلاً سرمایهگذاران بدواً درباره خرید، فروش یا نگهداری سهام و اعتباردهندگان درباره اعطای اعتبار به واحد انتفاعی تصمیمگیری میکنند. بنابراین هدفهای گزارشگری مالی در مورد این گروه از استفادهکنندگان نسبتاً روشن است. در مورد سایر استفادهکنندگان به دلیل نداشتن اطلاعات دقیق از ماهیت تصمیمات آنها کلاً فرض میشود که اطلاعات سودمند برای سرمایهگذاران و اعتباردهندگان، برای سایر گروه ها نیز مفید خواهد بود(شباهنگ، 1389،152و151).
بههرحال استفادهکنندگان و مخاطبین افشا قشر وسیع و متنوعی از اقشار جامعه را به خود اختصاص میدهد و این مسئولیت اجتماعی افشاکننده را پررنگتر میکند.
انواع افشا
در جامعه حسابداری ایران، تا قبل از سال 1379 فرآیند گزارشگری مالی تحت تاثیر انگیزههای اختیاری مدیران شرکتها بوده است. به عبارت دیگر هیچگونه معیاری از طریق قوانین و مقررات بخصوص استانداردهای حسابداری و حسابرسی در خصوص افشای اطلاعات تعیین نشده بود و میزان افشای اطلاعات بیشتر قضاوتی و مبتنی بر تصمیم تیم مدیریتی شرکت بود. این دوره از فرآیند افشا را میتوان دوره افشای اختیاری نامید. در سال 1379 جامعه حسابداری ایران رهنمودی کمی برای تعیین میزان اهداف اطلاعات تعیین نمود. این رهنمود تحت عنوان دستورالعمل حسابرسی در سال 1379 تصویب شد و از سال 1380 اجرای آن از سوی شرکتهای ایرانی الزامی گردید.بنابراین با تصویب این دستورالعمل، فرآیند افشای اطلاعات وارد دوره اجباری شد(نظری و میرباقری، 1390، 14 و13).
در یک دیدگاه، انتخاب سیاست حسابداری هیچگاه نمیتواند بیطرفانه باشد. در این میان کسی هست که خواست یا سلیقه وی تامین شود و کسی هم هست که خواست وی تامین نشود. از نظر اخلاقی این پرسش مطرح است که فرآیند سیاستگذاری باید بر پایه چه رهنمودی قرار گیرد و در راستای تامین منافع چه گروهی قرار داشته باشد. دو راه یا گزینه وجود دارد. راه نخست این است که تدوینکننده استاندارد ارتباطی یکسان با منافع همه افراد داشته باشد و با توجه به اصل بیطرفی باید استانداردهایی ارائه شود که به تبعیت از آن رفاه اجتماعی به حداکثر برسد. راه دوم این است که به منافع یک گروه اولویت داد و برای آنها مزیت قائل شد، این گروه نمیتواند کسی جز گروه مصرفکننده قرار گیرد که منافع استفادهکنندگان تامین شود (اسمعیلزاده مقری و احمدشعربافی، 1389. 73 و 72).
بسیاری از صاحبنظران بر این باورند که شرکتها داوطلبانه تمامی اطلاعاتی را که برای عملکرد بهینه بازار سرمایه ضرورت دارد افشا میکنند. به نظر این گروه، افشا نکردن برخی از اطلاعات، به این دلیل است که یا برای سرمایهگذاران نامربوط محسوب یا از منابع دیگر دریافت میشود.برخی دیگر بر این باورند که مدارک و شواهد بیانگر این است که شرکتها تمایلی ندارند اطلاعات مالی اضافه افشا کنند مگر اینکه دولت یا حرفه حسابداری بر آنها فشار آورد. آنها بیمیلی شرکتها در افشای اطلاعات اضافی را یادآور میشوند و در این زمینه پاسخهایی را بر میشمارند که شرکتها در رابطه با پرسشنامههای تحقیقاتی ارائه کرده اند(شباهنگ، 1389، 156).
افشای اطلاعات باعث میشود که شرکتهای رقیب از وضع آنها آگاه شوند و این به ضرر سهامداران است و این دیدگاه نمیتواند ارزش زیادی داشته باشد، زیرا شرکتهای رقیب اطلاعات مورد نظر خود را در منابع دیگر بدست میآورند.
گفته میشود که اتحادیههای کارگری در مورد دستمزدها(پس از کسر اطلاعات) میتوانند بهتر چانه بزنند و این توان را از مجرای اطلاعات مالی بدست میآورند. ولی جنبه مثبت این قضیه این است که افشای اطلاعات کامل میتواند جو حاکم بر محیط مذاکره و چانهزنی را بهبود بخشد.

مطلب مشابه :  پایان نامه درباره رفتار شهروندی

پایان نامهاینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

اغلب ادعا میشود که سرمایهگذاران نمیتوانند رویه ها و سیاستهای حسابداری را درک کنند و افشای اطلاعات بیشتر موجب گمراهی و نه هدایت آنها خواهد شد. این دیدگاه هم نمیتواند دارای پشتوانه قوی باشد، زیرا مدیرانمالی و تحلیلگران در زمینه های حسابداری آموزشهای عالی دیدهاند و سرمایهگذاران میتوانند از دیدگاه تخصصی آنها استفاده کنند و با بهره گرفتن از اطلاعات مالی موجود در بازارهای کارا عمل نمایند و نیز همین متخصصان میتوانند با مطالعه، بررسی و مقایسه صورتهای مالی، اطلاعات لازم را بدست آورند.
یک دیدگاه این است که امکان دارد سایر منابع اطلاعاتی موجود بتوانند اطلاعات مالی و مورد نظر سرمایهگذاران را با هزینهای کمتر از اطلاعاتی که از طریق صورتهای مالی بدست میآید ارائه کنند.
ناآگاهی از نیازهای سرمایهگذاران هم دلیلی است برای محدودشدن اطلاعات(اطلاعات کمتری افشا میشود) با توجه به اینکه الگوهای سرمایهگذاری زیادی وجود ندارد و افراد به دیدگاه های ارائه شده به وسیله واسطهها تکیه و اعتماد مینمایند. این دیدگاه هم نمیتواند چندان معتبر باشد.
بطور کلی افشا انتقال وارائه اطلاعات اقتصادی اعم از مالی و غیر مالی کمی یا سایر اشکال اطلاعات مرتبط با وضعیت و عملکرد مالی شرکت است. این افشا در صورتی که به واسطه یک منبع مقرراتی و وضعکننده قوانین الزامی شده باشد افشای اجباری گفته میشود و درصورتی که افشای اطلاعات تحت تاثیر قوانین خاصی نباشد، افشای اختیاری تلقی میشود. همچنین افشا به طور ضمنی بیانگر ارائه حداقلی از اطلاعات در گزارشهای شرکت است به نحوی که بتوان به وسیله آن ارزیابی قابل قبولی از ریسکها و ارزش نسبی شرکت به عمل آورد و کاربران اطلاعات را در این زمینه یاری نماید(ابوئی مهریزی، 1390، 18).

افشای اختیاری شامل 6 بخش است. پیشینه اطلاعاتی، خلاصهای از نتایج مهم تاریخی، اطلاعات بخشها، آمارههای کلیدی غیرمالی، اطلاعات پیشبینی و بحث و تحلیل مدیریت(کاشانیپور و دیگران، 1388، 89).
اجزای تشکیلدهنده شاخص افشای اختیاری غیرمالی شامل افشای میانگین حقوق هر کارمند، سن کارکنان کلیدی، سهم از بازار محصولات یا خدمات اصلی، تعداد واحدهای فروشرفته مربوط به محصولات یا خدمات اصلی، قیمت فروش هر واحد مربوط به محصولات یا خدمات اصلی، میزان رشد در واحدهای فروشرفته مربوط به محصولات یا خدمات اصلی، میزان فروش سربهسر مربوط به محصولات یا خدمات اصلی، زمان انجام تولیدیا تحویل، تشریحروشها یا فوت و فن تولید و توضیحاتی درباره مشتریان میباشد(همان منبع، 97).
هزینه ها و منافع حاصل از افشای اختیاری اطلاعات
تمایل به افشای اطلاعات، مستقیماً به هزینههایی که شرکت تحمل یا منافعی که شرکت تحصیل میکند بستگی دارد. در مدل ورچیا(1983، 2001) هزینه افشای اطلاعات همان هزینه مالکانه است. هزینه مالکانه بالقوه، هرگونه کاهش ممکن در جریان نقد آتی منسوب به افشا است. به عبارت دیگر افشای ارقام حسابداری و مالی شرکت میتواند برای رقبا، سهامداران و یا کارمندان سودمند باشد، در حالیکه برای چشمانداز آتی شرکت مضر است حتی اگر اطلاعات(به خودی خود) مطلوب باشد، زیرا رقبای شرکت میتوانند با آگاهی از اطلاعات شرکت و سوء استفاده از آن، موقعیت رقابتی شرکت را در بازار سرمایه با چالش مواجه سازد. در چنین وضعیتی افشای اطلاعات، بیشتر تحت تاثیر حضور رقبای شرکت است. مدیران با مقایسه هزینه مالکانه افشای اطلاعات(هزینه نگهداری اطلاعات) و کاهش پیشبینی شده در ارزش شرکت از طرف سرمایهگذار ناشی از عدم افشای اطلاعات، در مورد افشا یا عدم افشای اطلاعات تصمیم میگیرند. بر مبنای مدل ریچاردسون(2001) و اسکینر(1994)، هزینه افشای اطلاعات، هزینه ناشی از طرح دعاوی حقوقی بر له شرکت است. دعاوی حقوقی به صورت شکایت سهامداران علیه شرکتی که ضررده باشد، ظاهر میشود. به عبارت دیگر هرگاه سرمایهگذاران بر مبنای اطلاعات افشا شده از سوی شرکتها، در بازار سرمایه متحمل زیان شوند، میتوانند مدیران، وکلای شرکت و حسابرسان را به عملکرد نادرست متهم نمایند. لذا بر اساس این دیدگاه هزینه افشای اطلاعات، احتمال در معرض دعاوی حقوقی قرارگرفتن به دلیل افشای اطلاعات نادرست یا گمراهکننده است. صرف نظر از هزینه افشا، مدیران با افشای اختیاری اطلاعات منافع کسب میکنند. شرکتها به منظور کاهش عدمتقارن اطلاعاتی، هزینه تامین سرمایه و بهبود نقدینگی سهام با افشای داوطلبانه اطلاعات در موقعیت بهتری قرار میگیرند. یکی از منافع حاصل از افشای اطلاعات، کاهش عدم تقارن اطلاعاتی بین شرکت سرمایهگذار و بین سرمایهگذاران است.کیفیت افشای اطلاعات از سه طریق میتواند بر عدم تقارن اطلاعاتی تاثیر بگذارد. اول، کیفیت افشا سرمایهگذار را از جستجو برای کشف اطلاعات محرمانه و سوداگری بر مبنای آن بازمیدارد؛ زیرا با افشای اطلاعات، شکاف اطلاعات یا همان عدم تقارن اطلاعاتی بین سرمایهگذاران کاهش مییابد. دوم، افشای اطلاعات در بازار مانع انجام معاملات مولد ثروت برای یک عده برخوردار از اطلاعات محرمانه میشود و در نتیجه، با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، رفاه تمام سرمایهگذاران افزایش مییابد. سوم، بهطورکلی کیفیت افشا با میزا

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید
92

دیدگاهتان را بنویسید