کودکان مبتلا به ADHD

کودکان مبتلا به ADHD

وی ادامه می دهد: به صورت اخص نقص دو میانجی شیمیایی دوپامین و نوراپی نفرین در سیستم اعصاب مرکزی کودک می تواند باعث بروز (ADHD) یا «اختلال بیش فعالی توام با نقص توجه» شود.
معاون پژوهشی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران درباره درمان ADHD می گوید: با توجه به اینکه نقص دو ماده میانجی نوراپی نفرین و دوپامین عامل بروز «بیش فعالی همراه با نقص توجه» می باشد لذا بسیاری از درمانهایی هم که برای این عارضه انجام می شود براساس جبران کمبود این دو ماده است.
وی ادامه می دهد: خوشبختانه درمان های رایج این بیماری غالبا اثربخش است و فرد را کاملا تحت کنترل قرار می دهد.
وی می افزاید: داروهایی که می توانند در کنترل این عارضه موثر باشند در درجه اول داروهای محرک یا استیمولنت هستند که داروی عمده اش متیل فنیدیت یا ریتالین است و نیز از ترکیبات دکستروآمفتامین نیز استفاده می شود.
دکتر آخوندزاده درباره میزان تاثیر این داروها می گوید: ۷۵ درصد بیماران به این داروها خوب جواب می دهند اما برای ۲۵ درصد بیماران که به دلیل عوارض جانبی داروهای محرک (که شامل بی خوابی و اختلالات خواب، سردرد، تهوع و اختلالات گوارشی و مشکلات رشد برای کودک و کم اشتهایی است)، به این داروها پاسخ نمی دهند از داروهای خط دوم و سوم استفاده می کنیم که شامل داروهای ضدافسردگی و داروهای غیراستیمولنت هستند که معروفترین آنها آتاموکسیتین است. دکتر آخوندزاده با هشدار به خانواده ها در مورد عدم توجه به درمان کودکان بیش فعال می گوید: اگر این بیماری به موقع درمان نشود، در بزرگسالی می تواند مشکلات متعددی ایجاد کند.
وی می افزاید: یکی از این مشکلات می تواند وابستگی به مواد مخدر در بزرگسالی باشد اما در صورت تشخیص و درمان به موقع کودکان بیش فعال در بزرگسالی زندگی نرمال و طبیعی خواهند داشت.
وی به مشکل استفاده از داروهای محرک اشاره می کند و می گوید: این داروها به راحتی مورد سوء استفاده قرار می گیرد چون اثرات آمفتامین لایک یا شبه آمفتامین دارد و خانواده ها باید توجه داشته باشند که داروهای تجویز شده برای بیمار نباید از سوی افراد غیربیمار در خانواده مورد استفاده قرار بگیرد چون موجب اعتیاد می شود.
وی درباره نقش سایکوتراپی یا روان درمانی در رابطه با کودکان بیش فعال تواءم با نقص توجه می گوید: معمولا در کنار دارودرمانی، سایکوتراپی هم انجام می گیرد و حتی گاهی اوقات که با ADHD خفیف مواجه هستیم، بدون اتکا به درمان دارویی فقط با توصیه به خانواده ها آن را کنترل می کنیم.
وی می گوید: رفتار درمانی قطعا اثربخشی دارو را در کودکان مبتلا به ADHD بالا می برد و روند درمانی آنها را تسهیل می کند.
نقص دو میانجی شیمیایی دوپامین و نوراپی نفرین در سیستم اعصاب مرکزی کودک می تواند باعث بروز “ADHD” یا «اختلال بیش فعالی توام با نقص توجه» شود
اگر عارضه «بیش فعالی توام با نقص توجه» به موقع درمان نشود، در بزرگسالی می تواند مشکلات متعددی ایجاد کند. رفتاردرمانی قطعا اثربخشی دارو را در کودکان مبتلا به ADHD بالا می برد و روند درمانی آنها را تسهیل می کند.
بیان مساله:
1.آیا افت تحصیلی دانش آموزان در دوره ابتدایی با بیش فعال بودن آنها ارتباط دارد؟
2.آیا بیش فعال بودن در دوره ابتدایی باعث افت تحصیلی می شود؟
3.دانش آموزان بیش فعال در دوران ابتدایی در چه شرایطی دچار افت تحصیلی می شوند؟
اهمیت و ضرورت انجام تحقیق:
با مقایسه تقریبی مدارسی که دانش آموزان بیش فعال در آن تحصیل می کنند با مدارس عادی در می یابیم در مدارسی که دانش اموزان بیش فعال در ان مشغول به تحصیل هستند افت تحصیلی بیشتر به چشم می خورد.با توجه به این احتمال که ممکن است فرضیات پیش بینی شده درست باشد ضرورت انجام این تحقیق اجتناب ناپذیر است. بدین ترتیب با رفع این عامل احتمالی ویا اتخاذ روشها و راهبردهای مناسب یاددهی ویادگیری مناسب برای دانش آموزان اینگونه مدارس میتوان یکی از عوامل احتمالی کاهش پیشرفت تحصیلی را در مدارس ابتدایی از میان برداریم و انگیزه تحصیل را در آنها بالا ببریم.
متغیرهای تحقیق :
متغیر مستقل : بیش فعالی
متغیر وابسته : افت تحصیلی
متغیر کنترل : دوره ابتدایی
اهداف تحقیق در مورد بیش فعالی
بیش‌فعالی از آن دسته‌ اختلالاتی است که والدین اغلب آن را با بازیگوشی و شیطنت کودکان اشتباه می‌گیرند‌ ولی به گفته کارشناسان این گمان والدین به‌خصوص در مواقعی که کودک علاوه بر بیش‌فعالی به بی‌توجهی هم مبتلا‌ست، هیچ‌گونه توجیه علمی ندارد و این کودکان باید حتما تحت درمان قرار گیرند
چون به عقیده کارشناسان در غیراین صورت این اختلال با اشکال بدتری در بزرگسالی همراه فرد خواهد بود. این در حالی است که مطالعات نشان می‌دهد ۴ تا ۶‌درصد‌ دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر تهران مبتلا به بیماری بیش‌فعالی هستند.همچنین تقریبا بیش از ۵۰‌درصد مراجعه‌کنندگان به مراکز روانپزشکی کودک و نوجوان را مبتلایان به اختلال بیش فعالی و کمبود توجه تشکیل می‌دهند. علاوه بر این طبق آمارهای سازمان بهداشت جهانی حدودا ۳ تا ۴‌درصد از شاغلان بزرگسال مبتلا به بیش‌فعالی هستند و بررسی‌های به‌عمل‌آمده نشان می‌دهد که این شرایط روی نحوه تمرکز و میزان کیفی کار آنها تأثیر منفی دارد.
اختلال بیش فعالی معمولا در سنین مدرسه تشخیص داده می‌شود و مهم‌ترین عارضه آن اختلال در عملکرد کودک در تحصیل و با برقراری ارتباط با والدین و خانواده است. البته بیش‌فعالی ممکن است قبل از سنین مدرسه هم شروع شده باشد ولی باید از سنین مدرسه مورد توجه قرار گیرد.
این بیماری دارای ۲ جزء است؛ یعنی کودک ممکن است بیش‌‌فعال باشد یا بی‌توجه و یا هردوی این‌ دو خصوصیات را با هم داشته باشد.
براساس آمارها تعداد کمی از بیماران یعنی حدود ۲۰‌درصد کودکان بیش‌فعال هستند و ۷۵‌تا ۸۰ درصد آنها فقط مبتلا به بی‌توجهی‌اند، درحالی‌که گفته می‌شود کودکی که بیش فعال باشد، درمان سریع‌تر و بهبودی بیشتری نسبت به کودک بی‌توجه دارد.

Share