رشته حقوق

کنوانسیون های بین المللی

دانلود پایان نامه

بدین معنا که آسیب های زیست محیطی ایجاد شده در یک منطقه جغرافیایی و در داخل قلمرو یک کشور می تواند به مناطق جغرافیایی دیگر نفوذ کند و اثرات جدی بر محیط زیست دیگر کشورها داشته باشد.
لذا شاید بتوان گفت معاهدات زیست محیطی بین المللی موثرترین و رایجترین شیوه همکاری بین المللی در جهت پاسخگویی به مسایل و مشکلات زیست محیطی می باشند.
بنابر آنچه گفته شد، دولت ها علاوه بر آن که بر اساس اصول و مفاهیم حقوق بین الملل محیط زیست، در حفاطت از محیط زیست تالاب ها دارای تعهداتی بین المللی هستند، می توانند به موجب تعهدات الزام آوری که در ضمن معاهدات و کنوانسیون های بین المللی آورده شده است، ملتزم به حفاظت از محیط زیست تالاب ها گردند.
به منظور همکاری و مشارکت بین المللی در چارچوب معاهدات بین المللی در جهت حفاظت از محیط زیست تالاب ها، کنوانسیون هایی را که به طور مستقیم و غیر مستقیم ناظر بر این امر بوده، می توان شامل کنوانسیون رامسر 1971، کنوانسیون تنوع زیستی 1992، کنوانسیون حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان 1972 دانست، که بر مبنای این معاهدات، تعهداتی بر دولت ها مقرر گردیده است. لذا بررسی و ارزیابی چارچوب تعهداتی دولت ها بر اساس معاهدات بین المللی که به حفاظت از محیط زیست تالاب ها می پردازند در بخش پیش رو صورت می گیرد.
مبحث اول: کنوانسیون رامسر 1971 به عنوان نظام حقوقی خاص محیط زیست تالاب ها
همانطور که گفته شد، تالاب ها از لحاظ اکوسیستمی بسیار آسیب پذیرند و طی قرن ها، استفاده و بهره مندی انسانی از تالاب ها بدون در نظر گرفتن ملاحظات و نتایج احتمالی زیست محیطی صورت گرفته است.
تالاب ها از لحاظ بین المللی می توانند دارای دو اهمیت باشند: 1. زمانی که تالاب به عنوان زیستگاه پرندگان آبی مهاجر استفاده می گردد 2. زمانی که تالاب در محدوده و قلمرو دو یا چند کشور قرار گرفته باشد.
اگرچه در سطح بین المللی تلاش های اندکی به منظور حفاظت از تالاب ها صورت گرفته است اما کنوانسیون رامسر معیار و میزانی به منظور آگاهی از ارزش های متکثر تالاب ها و همچنین نقطه آغازینی برای کاهش تخریب تالاب ها بواسطه همکاری بین المللی است.
از منظر بین المللی مهمترین عنصر مرتبط با تالاب ها، نقش آن به عنوان زیستگاه پرندگان مهاجر به ویژه پرندگان آبی است. حفاظت از این منابع حیات وحش، هدف اصلی و اولیه کنوانسیون رامسر است.
کنوانسیون رامسر به منظور حمایت از پرندگان آبی و زیستگاه های آن ها منعقد گردید. (http://www.vramsar.org). پرندگان آبی و مهاجر به مکان هایی برای زاد و ولد و آشیانه سازی نیاز دارند و تالاب مناطقی هستند که به طور معمول این پرندگان در آن سکنی می گزینند. روند افزایشی تخریب و نابودی تالاب ها منجر به انعقاد کنوانسیون رامسر به منظور حفاظت از پرندگان آبی، پرنده های مهاجر و زیستگاه های آنان گردید.
کنوانسیون رامسر مکانیسم اولیه و ابتدایی در جهت همکاری بین المللی به منظور حفاظت از تالاب ها به شمار می رود. این کنوانسیون تنها کنوانسیونی است که به حفاظت از نوع خاصی از اکوسیستم ها و همچنین گونه های وابسطه به آن میپردازد. متاسفانه، این اکوسیستم ها به واسطه فعالیت های انسانی همچون لایروبی، تغییر کاربری زمین، آلودگی و بهره برداری نادرست از گونه های وابسته به تالاب ها در معرض تهدید قرار دارند.
کنوانسیون رامسر با هدف مقابله مستقیم با عوامل تهدید کننده و تخریب کننده تالاب ها در سطح جهانی تهیه و تدوین گردیده است. کنوانسیوم به این دلیل که نگرانی اولیه اش به طور انحصاری حفاظت از زیستگاه هاست، موافقتنامه ای منحصر به فرد به شمار می رود. رویکرد حفاظتی کنوانسیون نیز بر یک منوال ویژه و خاص قرار دارد.
کنوانسیون رامسر معاهده ایی بین الدولی به شمار می رود که در 2 فوریه 1971 در رامسر ایران منعقد گردید. این کنوانسیون نخستین معاهده مدرن جهانی بین الدولی راجع به حفاظت و استفاده پایدار از منابع طبیعی می باشد، که در قیاس با سایر معاهدات زیست محیطی امروزی مقررات آن به نسبت از کلیت و وضوح برخوردار است. با گذر زمان، فعالیت های کنفرانس و نشست های دولت های متعاهد توسعه و بسط یافته و تفاسیر مطلوبی را از اصول اساسی معاهده به جا آورده شده است و این امر موجب گردیده کنوانسیون کارآیی خود را با وجود تغییرات در شرایط و مقتضیات زیست محیطی حفظ نماید.
کنوانسیون رامسر در سال 1975 لازم الاجرا گردید و در حال حاضر (می 2014) 168 عضو از دولت های سرتاسر جهان را در خود داراست. اگرچه هدف مرکزی کنوانسیون رامسر ضرورت استفاده پایدار از تمامی تالاب هاست، اما هسته مرکزی آن فهرست تالاب های با اهمیت بین المللی است.
گفتار اول: ضرورت و چرایی عضویت دولت ها در کنوانسیون رامسر
کنوانسیون رامسر راجع به تالاب ها ، به عنوان ابزاری در جهت توجه بین المللی به زیستگاه های تالابی که تا حدودی در نتیجه عدم آگاهی از کارکردها ، ارزش ها و خدمات موجود در تالاب ها رو به نابودی هستند شکل گرفته است. دولت هایی که به این کنوانسیون ملحق می گردند به دنبال اجرای تعهداتی هستند که لطمات و ویرانی های صورت گرفته در تالاب ها را ترمیم دهند.
علاوه بر این، بسیاری از تالاب ها به دلیل فرامرزی بودن بین دو یا چند کشور از یک سیستم و ساختار بین المللی برخوردارند یا اینکه بخشی از منابع رودخانه ایی هستند که در بیش از یک کشور مشترک می باشند.
تلاش ها به منظور حفاظت و مدیریت این مناطق آبی بدون وجود یک چارچوب به منظور همکاری و تبادل افکار بین المللی که در بردارنده منافع متقابل باشد، امکان پذیر نمی باشد.
تاثیرات انسانی بر منابع آبی، همچون فعالیت های کشاورزی، آلودگی های صنعتی یا محلی ممکن است در مسافت های قابل ملاحظه ایی از مناطق تالابی، که اغلب آن سوی مرزهای دولت های تحت تاثیر قرار گرفته، می باشد صورت می گیرد. در چنین مواردی، زیستگاههای تالابی ممکن است کارکردهای خود را از دست داده و حتی از بین روند و همچنین سلامتی و امرار معاش مردمان محلی را در معرض خطر قرار دهند.
بسیاری از جانوران تالابی همچون گونه های متعددی از ماهی ها، بسیاری از پرندگان آبی و حشرات، گونه هایی مهاجر به شمار می روند، که بنابراین حفاظت و مدیریت آن ها به همکاری بین المللی نیاز دارد.
در مجموع تالاب ها، ذخایر و سرمایه هایی غنی از منافع اقتصادی، فرهنگی، علمی و ارزش های سرگرمی برای حیات انسانی ایجاد می نمایند. باید اذعان داشت که تالاب ها و انسان ها به یکدیگر وابسته اند. بدین لحاظ که اقدامات فزاینده آسیب زننده به تالاب ها وجود دارد، بایستی اقدامات حفاظتی و استفاده عاقلانه از منابع تالابی اتخاذ گردد. به منظور دستیابی به این هدف در سطح بین المللی اقدامات بین الدولی و همکاری جویانه لازم و ضروری است. در این میان کنوانسیون رامسر، چارچوبی را به منظور اقدام در سطح بین المللی، ملی و بومی فراهم می نماید.

مطلب مشابه :  دانشگاه شهید بهشتی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید