” آگاه باشید! همانا مثل اهل بیتم در میان شما همانند کشتی نوح است در قومش . هر کس که بر آن سوار شود نجات یابد و هر کس که از آن تخلف جست غرق شده و هلاک خواهد گشت.”
این حدیث که با سند صحیح به حدّ تواتر در کتاب های شیعه و سنی وارد شده، دلالت دارد بر این که تنها فرقه ای اهل نجاتند که به اهل بیت پیامبر( صلّی الله علیه و آله و سلم) بعد از او پناه برده و آنان را امام و مقتدای خود قرار دهند.
3. حدیث امان: پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله ) فرمود:
” ستارگان نگه دارنده اهل زمین از غرق شدن هستند. و اهل بیت من امان امت من از اختلافند، پس هرگاه گروهی از عرب با اهل بیتم مخالفت کنند بین آنها اختلاف افتاده و در نتیجه در زمره حزب ابلیس قرار می گیرند.”
در این حدیث شریف پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله وسلم) مردم را به منظور پرهیز از اختلاف و تفرقه و ضلالت به پیروی از اهل بیت ( علیهم السّلام ) دعوت کرده است و پیروان اهل بیت(علیهم السلام) را فرقه و گروه ناجی بر می شمارد.
4. احادیث دوازده خلیفه: جابر بن سمره می گوید: از رسول خدا ( صلّی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که فرمود:
“دوازده امیر در میان شما خواهند بود. سپس کلمه ای را گفت که من تفهمیدم. آن گاه از پدرم پرسیدم. پدرم گفت: “پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلم) فرمود: همه آنها از قریش هستند.”
این حدیث دلالت دارد بر این که تنها فرقه و گروهی اهل نجاتند که تا روز قیامت دوازده امامی بوده و برای خود دوازده رهبر را برگزیده اند و به طور حتم اینان غیر از شیعه دوازده امامی نیستند.
5. احادیث بشارت بر شیعیان امام علی ( علیه السّلام ): از اهل سنت ابن حجر هیتمی و دیگران نقل می کنند که بعد از نزول آیه﴿اِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات اولالئِکَ هُم خَیرُ البَریّه﴾ ، پیامبر( صلّی الله علیه و آله و سلم ) خطاب به علی(علیه السّلام )کرده و فرمود
“مقصود از آیه تو و شیعیان تو هستند.”
در این حدیث و احادیث دیگر که به این مضمون از حضرت وارد شده است، پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلم) فرقه شیعه را تنها فرقه ای معرفی کرده که مصداق ” خیر البریّه” هستند.
بنابر این می توان نتیجه گرفت که در امت اسلام همچون امت موسی (علیه السلام) و عیسی (علیه السلام) به خاطر تلاش زورمندان 73 انشعاب رخ داده که تنها یک فرقه آن از عذاب الهی نجات پیدا کرده و راه
رستگاری را خواهند پیمود که با توجه به احادیث مختلفی که در توضیح این گروه بیان شده تنها پیروان علی (علیه السلام) جزء نجات یافتگان خواهند بود.
7. 4 . جریان آخرین وصیت رسول خدا (صلی الله علیه و آله)
در روزهای آخر زندگی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) ؛ رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) با آنکه در تب شدیدی به سر می برد، با حالت خشم به مسجد آمد و ضمن نکوهش عاملان کارشکنی، متخلفان از حرکت سریع سپاه را ملعون خواند. برای پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) جای تردید نبود که جمعی در انتظار مرگ او و اندیشه قبض حکومت اند و برای این هدف در پی نقشه و توطئه اند.
از همین رو با آگاهی از حوادثی که به انتظار مرگ حضرتش کمین کرده بود و با شناختی که از برخی اطرافیان خود داشت برای آخرین بار فرصت را غنیمت شمرد و بر آن شد تا مهمترین پیام دوران رسالت را ساده و روشن بیان و مسیر آینده حرکت اسلامی را ترسیم نماید.
عمر بن خطاب ماجرای رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را برای ابن عباس چنین نقل می کند:
” ما نزد پیامبر حضور داشتیم. بین ما و زنان (که فاطمه نیز در میانشان بود) پرده ای آویخته شده بود. رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) به سخن درآمده، فرمود: “نوشت افزار بیاورید تا برای شما چیزی بنویسم که با وجود آن هرگز گمراه نشوید.” زنان پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) از پس پرده گفتند: “خواسته پیامبر را برآورید.” من گفتم: “ساکت باشید.”
بخاری در صحیح خود بی آنکه نامی از عمر ببرد می نویسد:
” یکی از حاضران در مجلس، سخن حضرت را در حضورش رد کرد و گفت درد بر او غلبه کرده و نمی داند چه می گوید … و رو به حاضران گفت: قرآن نزد شماست و همان ما را کفایت می کند. در میان حاضران اختلاف شد و به یکدیگر پرخاش کردند. برخی سخن او را تایید می کردند و برخی سخن رسول خدا را و بدین ترتیب از نوشتن نامه جلوگیری شد.”
به خوبی معلوم بود که موضوع آن نوشته چه بود گفتاری صریح در تعیین جانشین پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم). بدین ترتیب چیزی نمانده بود که اصل نبوت حضرتش مورد تردید قرار گیرد و قرآن کلام غیر الهی پنداشته شود.
زیرا قرآن، فرموده آن بزرگوار را در هر حال، برگرفته از وحی یاد کرده بود. و این گروه آن را هذیان ناشی از تب برشمردند.
نخست دقت شود که وقوع چنین ماجرایی به هیچ وجه «فرض» نیست، بلکه واقعیت داشته است و اسناد موجود در کتب بسیار معتبر و حتی مرجع اهل سنت، بسیار بیشتر از تشیع است که ذیلاً فقط به چند نمونه ‌از آن اشاره می‌گردد:
1. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در اواخر عمر فرمودند:

                                                    .