______________________________
1 Secretariat of the Convention on Biological Diversity and the Ramsar Convention on Wetlands. Water, Wetlands and Forests: A Review of Ecological, Economic and policy Linkages, CBD Technical Series No. 47, 2010, pp.26-28.
2 sustainable forest management (SFM)
تنوع زیستی؛
پایداری و بهبودی جنگل؛
کارکردهای حفاظتی جنگل ها؛
کارکردهای اقتصادی- اجتماعی جنگل ها؛
چاچوب قانونی، سیاسی و نهادی.
در عمل رهیافت «مدیریت پایدار جنگل» منجر به توسعه برنامه های ملی جنگل، احیای چشم اندازها، توسعه و مدیریت یکپارچه ذخایر آبی مشترک گردیده است.
3 – مدیریت یکپارچه منابع آبی 1
مدیریت یکپارچه منابع آبی، به گونه قابل توجهی از جمله ابزارهای موثر و همه جانبه در امر مدیریت منابع آبی به شمار می رود. نقش بنیادی آب، در حیات انسانی و توسعه اقتصادی به موجب کنفرانس ملل متحد راجع به محیط زیست انسانی به سال 1972 به رسمیت شناخته شد. اگرچه تا نشست زمین ملل متحد در سال 1992 آب به طور رسمی به عنوان منبعی محدود و آسیب پذیر شناخته نشده بود. نشست زمین همچنین در امر رهیافت همه جانبه مدیریت منابع آبی پیشگام بود.2
رهیافت مدیریت یکپارچه منابع آبی (IWRM) فرایندی در جهت ارتقای توسعه و مدیریت منابع آبی و منابع مرتبط با آن به منظور اعتلای پیامدهای اقتصادی و رفاه اجتماعی در یک روش برابر بدون لحاظ قرار دادن مدیریت یکپارچه منابع آبی وابستگی حیات تمامی انسان ها به چرخه آبی را به رسمیت می شناسد به این نحو که آب پیوسته در سطح و در زیر زمین جریان دارد، به سمت جو تبخیر شده و سپس به صورت باران و برف فرو می ریزد. با برگشت به زمین، انسان ها آب را به شکل های متعددی مورد استفاده قرارمی دهند و لازم است که منابع آبی را به گونه ای به اشتراک گذاشته شود که اکوسیستم های آن ویران نگردد.
مدیریت یکپارچه منابع آبی، تمامی گروه ها و نهادهای مردمی فعال که در زمینه مدیریت منابع آبی فعال بوده را به رسمیت می شناسد و آن ها را به شناسایی تمامی منافع و ارزش های آب و یافتن تعادلی مطلوب بین حمایت از منابع و توسعه مورد تشویق قرار می دهد.
______________________________
1 Integrated water resource management (IWRM)
2 تا مقطع زمانی 1992، آب کمتر به عنوان کالایی ارزشمند و بیشتر به عنوان منبعی که باید به نحو مساوی میان مصرف کنندگان تقسیم گردد مورد لحاظ قرار می گرفت. در طی نشست جهانی راجع به توسعه پایدار در ژوهانسبورگ به سال 2002، جامعه بین الملل بر اساس ماده 26 طرح اجرایی این نشست به دنبال محقق کردن توسعه و اجرای مدیریت یکپارچه منابع آبی تا سال 2005 بود.
این تعادل در بین بستر های متنوع آبی می تواند متفاوت باشد.مدیریت یکپارچه جدید، که بر مبنای اصول چهارگانه دوبلین 1 قرار دارد (و در ذیل بیان شده است) در طی کنفرانس بین المللی راجع به آب و محیط زیست در سال 1992 مورد توافق قرار گرفته است. این اصول انعکاس دهنده ایده ایی می باشد که بر اساس آن اگرچه توسعه باید برای رعایت حقوق آیندگان پایدار باشد اما باید سه عنصر اساسی را مورد لحاظ قرار دهد: یکپارچگی محیط زیست، توسعه اقتصادی و عدالت اجتماعی.
اصول چهارگانه ای که مدیریت جدید یکپارچه منابع آبی بر آن اساس قرار دارد عبارتند از:
منابع آب شیرین منابع محدود و آسیب پذیری بوده و همچنین برای حفظ حیات، توسعه و محیط زیست لازم و ضروری می باشد؛
زنان نقش مرکزی را در فراهم سازی، مدیریت و حفاظت از منابع آبی بر عهده دارند؛
آب از ارزش اقتصادی در تمام سطوح مصرفی برخوردار است و باید به عنوان یک کالای اقتصادی به رسمیت شناخته شود. 2

                                                    .