سایت مقالات فارسی – کاربرد داده کاوی در کشف دانش پنهان میان داده های سامانه ۱۳۷ …

مدیریت شهری و شهرداری
چالش شهری در هیچ جای دنیا به اندازه ی آسیا مشهود نمی‌باشد. امروزه ۳۸ درصد از جمعیت این ناحیه در شهرها زندگی می‌کنند، این نسبت اکنون در ایران حدود ۷۰ درصد می‌باشد و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۰ این مقدار از ۸۰ درصد فراتر رود. متخصصان شهری اکنون پدیده ی جدیدی را در بین این کلان‌شهرها شناسایی کرده‌اند؛ انباشت و تراکم انبوهی از شهرها با اندازه‌های مختلف که قبلاً به صورت مجزا بوده‌اند ولی هم چنان هویت فیزیکی خود را حفظ نموده‌اند، روی‌هم انبوهی از جمعیت ۲۰ و حتی ۳۰ میلیون نفری را به صورت شبکه‌ای به‌وجود می‌آورند؛ به عنوان مثال منطقه ی شهری تهران که شامل شهرهای تهران، ری، اسلام‌شهر، شمیرانات، شهریار، رباط‌کریم و کرج می‌باشد، همگی با وجود حفظ بافت کهن خود به هم‌دیگر چسبیده‌اند. در تعدادی از این شهرها، پیش‌بینی می‌شود که مسائلی از قبیل عرضه ی خدمات پایه، طی مسافت از خانه تا محل کار و دفع ضایعات و زباله‌ها که تا کنون بسیار معضل‌آفرین بوده‌اند در دهه‌های آتی چندین برابر افزایش یابند(وست فال و دویلا،۱۳۸۶، صص۱و۲).
گستردگی و پیچیدگی مسائل شهری و رشد و توسعه ی روزافزون شهرها، مدیریت امور شهر را به وظیفهای دشوار تبدیل نمودهاست. علاوه بر موضوعاتی هم چون محیط زیست، حمل و نقل، ایمنی و برنامه ریزی شهری، یکی از عوامل مهمی که تأثیر فزاینده و تعیین کنندهای بر عوامل سازنده ی شهری دارد، مدیریت شهری است. اگر شهر هم چون سازمانی در نظر گرفته شود، لازم است که در رأس آن عنصری برای برنامهریزی آینده و اداره ی امور کنونی قرار گیرد. این عنصر را میتوان مدیریت شهر نامید. مسائل بسیاری در شهرها وجود دارد که برای حل آن ها و پاسخ به درخواستهای موجود در عرصههای زندگی جمعی، وجود مدیریت شهری را ضروری مینماید. این موضوع به خصوص در مسائل خدماتی و عمرانی عمومی، جنبه ی ویژه پیدا میکند. لذا اموری مانند تأمین بهداشت و نظافت محیط شهر، ایجاد و حفظ فضای سبز، تأمین ایمنی شهر و شهروندان، نیازمند وجود سازمانی با تشکیلات مشخص است تا مدیریت شهر به نحو مطلوب صورت گیرد. بدینسان مدیریت شهری به معنای سازماندهی عوامل و منابع برای پاسخگوئی به نیازهای ساکنان شهر است و شامل کارکردهای برنامهریزی، اجرا، نظارت، کنترل و هدایت است که برای اعمال قدرت باید برآمده از اراده ی شهروندان و قراردادهای اجتماعی باشد (نظریان آزاد، ۱۳۸۸، ص۴).
همان طور که بیان شد، امروزه شهرنشینی و توسعه ی شهری یکی از پدیدههای ویژه است. رشد سریع شهرها و پیشی گرفتن آن از توانائیها و منابع مدیران شهری، ارائه ی خدمات شهری مناسب را برای مدیران شهری به یک چالش عظیم تبدیل نموده است. تراکم جمعیت، دشواری رفت و آمد در محیطهای شهری، آلودگیهای هوا و ناامنیهای اجتماعی، برخی از مشکلاتی است که ذهن کارشناسان و صاحبنظران در حوزههای مختلف را به خود مشغول نموده است. در این خصوص، به منظور کاهش و برطرف نمودن مشکلات یاد شده، توسعه ی فن آوری اطلاعات و ارتباطات مدنظر قرار گرفته است. (نظریان آزاد، ۱۳۸۸، ص۱).
ترادف مفهوم مدیریت شهری به رغم ماهیت آن با مفهوم شهرداری به عنوان سازمان مدیریت شهری، ناگزیر میسازد تا به مفهوم شهرداری نیز پرداخته شود.
برابر ماده ۵ قانون محاسبات عمومی کشور نیز «شهرداری سازمانی است عمومی و غیردولتی که دارای شخصیت و استقلال حقوقی بوده و تحت نظارت شورای شهر که منتخب مردم است و نظارت دولت از طریق وزارت کشور برای انجام وظایفی که در قانون شهرداریها آمده است، تأسیس شده است. » با توجه به تعاریف ذکر شده میتوان گفت تعریف مدیریت شهری( با توجه به دیدگاهی که آن را مساوی با شهرداری میگیرد) عبارت است از اداره سازمانی غیردولتی که برای برآورده کردن نیازهای مشترک شهروندان در سطح شهر از طرف آن ها و مطابق با قانون تأسیس میگردد و در محدوده فعالیت خود استقلال سازمانی دارد(خانزاده، ۱۳۸۶، ص ۷۶).
نقش فن آوری اطلاعات در توسعه ی مدیریت شهری
در دو دهه اخیر، واژه فن آوری اطلاعات یا فن آوری اطلاعات و ارتباطات به عنوان یک پدیده ی نوظهور و قدرتمند، جایگاه جهانی خود را پیدا کرده است و به نظر میرسد به زودی کاربردهای مختلف آن، تمام امور روزمره جوامع را- به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم _ تحت تأثیر خود قرار دهد. سرعت تأثیرگذاری و گسترش این پدیده بسیار زیاد است به طوری که از هم اکنون انتظار میرود در ساختارهای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و هم چنین در بنیانهای سنتی اداره جوامع، تحولات اساسی رخ دهد و سیستم جدیدی از مدیریت معرفی گردد..
بیشتر کشورهای توسعه یافته منافع و خطرهای احتمالی فن آوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آن را پذیرفتهاند و از آن استفاده میکنند. بعضی از کشورهای در حال توسعه و یا فقیر نیز که در خصوص مزایا و فرصتهای این فن آوری اطلاعات کافی ندارند و یا از امکانات اقتصادی لازم برای بهکارگیری این پدیده بیبهره هستند، در این زمینه دچار عقبماندگی شدهاند. کشورهائی نیز وجود دارند که از نظر مالی مشکل خاصی ندارند، اما با رویکردی ایدوئولوژیک به این پدیده ی نوظهور نگاه میکنند و باعث تأخیر و یا مانع استفاده مردم کشور خود میشوند. متأسفانه این رویکرد موجب میشود خسارات جبرانناپذیری به جامعه تحمیل گردد. از آنجا که تمام ابعاد این پدیده ( و به خصوص بعضی از کاربردهای آن مانند شهر الکترونیکی) حتی در بعضی از کشورهای توسعه یافت

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.

ه نیز شناخته شده نیست. بنابراین، فرهنگسازی و آسیب شناسی در زمینه معرفی فن آوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آن اقدام موثّری محسوب میشود(جلالی، ۱۳۸۴).
به کارگیری فن آوری اطلاعات و ارتباطات در اداره ی امور شهر هم از دیدگاه شهروندان و هم از دیدگاه مدیران شهری دارای مزایای فراوانی است که برخی از آن ها عبارتند از(محکی، ۱۳۸۶، ص ۷۷):

  • از دیدگاه مدیران شهری
  • شناسایی بهتر مشکلات و نقاط ضعف شهر.
  • افزایش قدرت کنترل و نظارت بر شهر.
  • تقویت رقابت تجاری شهر و ایجاد فرصتهای تجاری بیشتر توسط تجارت الکترونیک.
  • ارتباط بهتر سازمانها و ارگانهای مختلف شهری.
  • افزایش مشارکت مردم در اداره شهر.
  • کاهش آلودگی هوا با کاهش ترافیک شهری.
  • تسریع در برطرف شدن مشکلات ایجاد شده در شهر با ارتباط مستقیم مدیران شهری با شهروندان.
  • ایجاد زیرساختار لازم برای توسعه آتی شهر.
  • کاهش فساد اداری از طریق شفافسازی فرایندها.
  • افزایش نظم در فعالیتهای شهر با استفاده از سیستم اطلاعات جامع.
  • مدیریت و نظارت واحد شهری.
  • از دیدگاه شهروندان
  • پیگیری بهتر امور.
  • دسترسی به پایگاه اطلاعاتی شهری مورد نیاز.
  • شناسایی بهتر مشکلات و نقاط ضعف شهر به منظور بهبود در تصمیمگیری در بعضی از فرآیندهای زندگی.
  • صرفهجویی در زمان و هزینه.
  • ارتباط بهتر با سازمانها و ارگانهای مختلف شهری.
  • دسترسی ۲۴ ساعته به خدمات شهری.
  • افزایش سطح آگاهی.
  • بهرهگیری از خدمات اینترنتی با کیفیت و سرعت بالا.

شهرداری یکی از مهمترین نهادهای مدیریت شهری در ساختارهای اجتماعی و سیاسی محسوب میشود که تحت تأثیر انقلاب اطلاعات و ارتباطات قرار گرفته است (نظریان آزاد، ۱۳۸۸، ص۱). سامانه ی ۱۳۷ مدیریت شهری، به عنوان یکی از بخش های مدیریتی در این حوزه ، با استفاده از شبکه ارتباطی و ایجاد امکان برقراری ارتباط تلفنی بین شهروندان و مدیران تا حدودی فضای طرح نیاز های شهروندان و بررسی رضایتمندی از پروژه های اجرائی و نظارت برحسن اجرای فعالیت های شهرداری را تحقق بخشیده است که با توجه به مطالعات انجام شده و نظر سنجی های به عمل آمده از جایگاه خوبی برخوردار می باشد.
این سامانه تنها بخش کوچکی از تاثیر فن آوری در حوزه ی خدمات شهری و نظارت شهری، آن هم در زیر مجموعه ارتباطات را نشان می دهد، در حالی که امروزه فن آوری در بخش های گسترده تر کارائی خود را نشان داده است(جلالی لواسانی؛ نجفی ، ۱۳۸۸، ص ۱۹).
مشارکت امروزه یکی از الزامات زندگی شهری به شمار می رود و همان طور که بیان شد هنگامی تحقق می یابد که شهرنشینان از حالت فردی که صرفاً در مکانی  به نام شهر زندگی می کنند درآیند و به شهروند بدل شوند. .حضور پررنگ شهروندان در سیستم اداره ی شهر همیشه می تواند به بالا بردن بهره وری در عرصه ی خدمات شهری انجامیده و پویایی و پیشرفت هر چه سریع تر شهر و رفع عقب ماندگی های گذشته را به همراه داشته باشد. شهرداری تهران تلاش نموده است تا با استقرار سامانه ی ۱۳۷ شهروندان را وارد عرصه مشارکت نماید.
معرفی سامانه مدیریت شهری ۱۳۷ شهرداری تهران