سبز اندیشان امروز

پروسه احساس درد در موش های نر و ماده با یکدیگر تفاوت دارد

مردان و زنان درد رو به یه صورت احساس می کنن؟ شاید هیچ وقت نتونین حس کنین جنس مخالف شما وقتی که درد میکشه دقیقا چه احساسی داره اما میدونید درد به یه معنی کلی چیجوریه.

محققین در پژوهشی جدید درد رو سوژه اصلی تحقیقات علمی خود قرار دادن و به یافته های جالبی رسیدن. البته اونا می گن موشای نر و ماده روند احساس درد رو به صورتی جدا از هم طی می کنن و حتما به این معنی نیس که درد در نر و ماده فرق داره.

در ادامه با سایت ما همراه باشین.

براساس تحقیق جدید محققین که هفته گذشته در ژورنال Nature Neuroscience به چاپ رسید، سیستم اعصاب، در موشای نر و ماده به صورت متفاوتی عمل می کنه و این فرق در فعالیت دلیل می شه تا دو جنس مخالف، درد رو به روشی متفاوت احساس کنن.

اگه این فرق در آدما هم یافت شه، می تونه درمان دردهای طولانی رو واسه مون آسون تر کنه. اما مستقیم ترین تاثیر اون شک نداشته باشین در امور تحقیقاتی میشه. دردهای طولانی بیشتر از ۱۰۰ میلیون نفر رو در آمریکا تحت تاثیر خود قرار میده، حتی بیشتر از آمار سرطان، مشکلات قلبی و دیابت همه با هم با هم.

میکروگلیاها در سیناپسا حضوری فعال دارن.

باید این مسئله رو هم در نظر داشت که زنان دردهای مخصوصی دارن که مردها هیچ وقت اونا رو تجربه نمی کنن. گذشته از همه این صحبتا، آزمون محققین روی موشا جواب مثبتی به همراه داشته ولی روی آدما چیجوری؟ باید در نظر داشت که کلی تحقیقات علمی و پزشکی اول روی موشا انجام می شه و بعد روی آدم.

محققین کار خود رو با میکروگلیا شروع کردن، سلولای ایمنی که در مغز و طناب عصبی پیدا میشه. این سلولا در زیاد و کم کردن درد نقشی اساسی دارن. وقتی جراحتی ایجاد می شه، فعالیت این سلولا زیاد می شه. جافری موگیل، مسئول این آزمایش میگه در تست ژنتیکی که چند سال پیش انجام شد، فهمیدیم میکروگلیاها در موشای ماده تاثیر به سزایی در چرخه درد ندارن.

از همینجا بود که اونا عزمشونو جزم کردن روند کارکرد میکروگلیا روی موشای نر و ماده رو با همدیگه مقایسه کنن.

موشایی با جنسیتای جور واجور که درد شدیدی رو تحمل می کردن مورد آزمایش قرار گرفتن. محققان به موشا داروهایی تزریق کردن که سلولای میکروگلیال طناب عصبی رو هدف می گرفت و امیدوار بودن که حس درد متوقف شه اما فقط موشای نر جواب مثبت دادن و موشای ماده نسبت به دارو بی اهمیت بودن.

آزمایش بارها تکرار شد و نتیجه ای برابر به دست اومد: موشای ماده هیچ تغییری نداشتن اما موشای نر نسبت به دارو عکس العمل نشون دادن. بلوکه شدن میکروگلیا به طور کامل یا دست کم بخشی از اونا، احساس درد رو پایین می آورد اما موشای ماده نسبت به اون بی توجه بودن.

سلول T در خطر جدی ویروس HIV

دلیل اصلی اون به طور کامل مشخصه، میکروگلیاها در روند احساس درد موشای ماده دخالتی ندارن، با اینکه اندازه و شدت درد در هر دو جنسیت برابره. پس ساختار احساس درد و راه اون در موشای ماده به طور کل به وسیله محققان نامعلوم بود. حالا در نظر داشته باشین وقتی بیشتر داروها براساس متود اول ساخته شدن، زنان بازم در برابر دردهای طولانی زیادی قرار دارن.

موشای ماده، به جای به کار گیری میکروگلیا، سلولای T رو درگیر می کنن. سلولای T هم نوع دیگری از واحدهای ایمنی بدن آدم هستن. محققین واسه اثبات ایده خود، سلولای T رو از بدن موشای ماده خارج کردن.

در اینجور شرایطی، موشای ماده چاره ای جز پناه بردن به میکروگلیالا ندارن اما وقتی که سلولای T در بدن شون وجود داشته باشه، میکروگلیا در روند ایجاد درد دخالتی نمی کنه. پس به قطعیت میشه گفت سلولای T برابر میکروگلیاهای نر در بدن موشای ماده هستن.

این اول راه س و محققین هنوز باید روی موشای ماده تحقیقات بیشتری بکنن و پس از اون نوبت به آزمایش روی آدما می رسه. اگه نتیجه به طور کل مثبت باشه، طی سالای آینده تماشاگر تولید داروهایی هستیم که کاربرد بیشتری واسه زنان داره.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *