اجرای نظام بازنشستگی در کانادا از سال 1966 است. ابتدا این نظام بر اساسPAYGبود کهویژگی آن نگهداری ذخایر بسیار کمی بود که حداکثر مخارج دو سال(تعهدات وهزینه‏ها) را پوشش می‏داد. بعد از سال 1997، برای مواجه با سالمندی جمعیت، تغییرات مهمی در حوزهتامین مالی نظام بازنشستگی کانادا اعمال شد. پس از مباحث فراوان، در جامعه کانادا اجماع بر این محور شکل گرفت که سیستم بازنشستگی از وضعیت پرداخت و دریافت سالیانه، به سیستم مبتنی بر اندوخته‏گذاری جزئی متحول شود. در طول هفت سال یعنی از 1997 تا سال 2003، بر اساس این تحول نرخ حق بیمه افزایش یافت. افزایش نرخ حق بیمه منجر به افزایش قابل ملاحظه‏ای در میزان ذخایر صندوق شد. ذخایربه گونه‏ای تعدیل شد که می‏توانست 5 برابر مخارج سالانه را یا 20 درصد تعهدات تا سال 2017 را پوشش دهد. از نگاه مالی هم ذخیره صندوق از 36.5 میلیارد دلار در سال 1997، پیش بینی شد که به مبلغ 298.8 میلیارد دلار در سال 2017 و به مبلغ 1006.2 میلیارد دلار تا سال 2040 برسد. تجارب برخی کشورها نشان می‏دهد که اتکای صرف به مکانسیم بخش خصوصی و بازارمستلزم هزینه‏هایی بطور مستقیم و غیرمستقیم است. نمونه کانادا یک تجربه موفق مدل مختلط است که درآن مدیریت عمومی و بخش خصوصی دریک ترکیب مناسب توانستند اهداف سرمایه‏گذاری و اهداف بلندمدت را در فضای رقابتی محقق سازند(همایون‏پور، 1386: 743-758).
حوزه کشورهای آمریکای لاتین و دریای کارائیب
2-4-3-4-نظام بازنشستگی آرژانتین
در سال 1994، پارلمان آرژانتین یک سیستم جدید بازنشستگی را به تصویب رساند. مطابق این امر، سیستم بازنشستگی قبلی که بر اساس PAYGو فاقد اندوخته‏گذاری بود، اصلاح گردید. در اصلاحات بازنشستگی، سیستم بازنشستگی به صورت ترکیبی از چند لایه مشارکتی و اجباری جایگزین سیستم قبلی شد. پس از اصلاحات، سیستم مزایای پایه، که جنبه غیر مشارکتیدارد با مدیریت عمومی، مزایایی را مستقل از درآمد ارایه می‏کند، که میزان آن 28 درصد متوسط حقوق و دستمزد است. این مبلغ به کسانی تعلق می‏گیرد که 30 سال حق بیمه پرداخت کرده باشند و سن آنها به 65 سال(مردان) و 60 سال(زنان) رسیده باشد. در واقع این نظام پایه همگانی است که مزایای ثابتی دارد و مدیریت آن دولتی است، و شرایط آن هم 30 سال خدمت است. لایه دوم که نظام آن بر مبنای PAYG است، و مشارکتی است. لایه دیگری آن، بر مبنای نظام اندوخته‏گذاری و حساب‏های انفرادی مشارکت معین شکل گرفته است(عطاریان و جلیلی، 1390: 20).
2-4-3-5-نظام بازنشستگی بولیوی
در سال 1996 اصلاحات بازنشستگی در بولیوی به تصویب رسید. براساس اصلاحات، سیستم بازنشستگی خصوصی اجباریو برنامه مساعدت اجتماعی سال‏مندان ایجاد شد. بطور خلاصه پس از اصلاحات، در بولیوی، سیستم بازنشستگی دو لایه دارد. یک لایه نظام پایه همگانی که غیر مشارکتی است و منابع مالی آن توسط دولتتامینمی‏شود و افراد برای برخورداری از مزایا نیازی به پرداخت حق بیمه ندارند، و لایه دوم که سیستم آن بر اساس اندوخته گذاری و حساب انفرادی است و مشارکتی است و افراد بابت برخورداری از مزایا، باید حق بیمه پرداخت کنند، در این سط

                                                    .