• وقتی با او صحبت می شود اغلب به نظر می رسد که گوش نمی دهد.
Widget not in any sidebars

• اغلب به دستورات عمل نمی کند و قادر نیست تکالیف مدرسه، کارهای روزانه، یا وظایف شغلی خود را به اتمام برساند.
• اغلب در سازماندهی تکالیف و فعالیت ها مشکل دارد.
• اغلب از انجام کارهایی که نیاز به تلاش ذهنی مستمر دارد اجتناب می کند و از آن ها متنفر است یا میلی به انجام آن ها ندارد (مثل کار مدرسه یا منزل).
• اغلب اشیاء لازم برای انجام تکالیف یا فعالیت را گم می کند (مثل اسباب بازی، تکالیف مدرسه، مداد، کتاب، یا ابزار کار).
• اغلب با محرک های فرعی، حواسش به سادگی پرت می شود.
• اغلب در فعالیت های روزانه فراموش کار است.
ب) بیش فعالی: کودک باید حداقل شش ماه دچار حالات زیر باشد:
• اغلب دست و پاهایش را پیچ و تاب می دهد یا در جایش آرام نمی گیرد.
• اغلب در کلاس یا در موقعیت هایی که لازم است آرام بنشیند، جای خود را ترک می کند.
• اغلب در موقعیت های نامناسب مدام این طرف و آن طرف می دود و یا بالا و پایین می پرد در نوجوانان یا بزرگسالان ممکن است به احساسات ذهنی بیقراری محدود شود.
• اغلب در بازی کردن یا انجام فعالیت های تفریحی آرام مشکل دارد.
• اغلب در حال حرکت است یا آن گونه عمل می کند که گویی «موتوری او را به حرکت وا می دارد».
• اغلب پرحرفی می کند.
ج) تکانشگری: کودک باید حالات زیر را داشته باشد:
• اغلب قبل از به اتمام رسیدن سوال، پاسخ می دهد.
• اغلب نمی تواند منتظر نوبت بماند.
• اغلب صحبت دیگران را قطع می کند یا مزاحم صحبت کردن آن ها می شود (مثلاً مزاحم گفتگو یا بازی های دیگران شدن).
همان طوری که در مباحث قبلی در بخش زمینه تاریخی اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه گفته شد، راهنمایی تشخیصی و آماری اختلال های روانی این اختلال را به سه زیر گروه طبقه بندی کرده است:
اختلال بیش فعالی/ نارسایی توجه از نوع عمدتاً بی توجهی (ADD)
یکی از زیر گروه های اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه، اختلال عمدتاً بی توجهی (ADD) است و وقتی مطرح می شود که ملاک های بند (الف) وجود دارند اما ملاک های بند (ب) و (ج) وجود ندارند یا خیل ضعیف هستند. بیشتر مشکلات این کودکان به توجه مربوط می شود. در تکالیفی که نیازمند توجه و تمرکز هستند، مشکل دارند و در محیط مدرسه و خانه نمی توانند به خاطر نقص توجه شان به حرف های معلمین و والدینشان گوش دهند، چون نمی توانند دستورالعمل ها و گفته های آن ها را تا آخر دنبال کنند و بلافاصله توجه شان به موضوعات دیگر در محیط جلب می شود. همچنین این نقص توجه سبب می شود که زود مطلب را فراموش کنند یا اشیاء خود را گم کنند. از قدیم روال بر این بود که کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/ نارسایی توجه را کودکی بدانند که مدام حرکت می کند و باعث آزار و اذیت دیگران می شود (یعنی فقط به مشکل بیش فعالی این کودکان توجه می شده) و مسأله ی توجه و مشکل تمرکز آن ها مورد بی اعتنایی قرار می گرفت، در صورتی که گروهی از این کودکان وجود دارند که تنها مشکل بی توجهی را دارند و مشکل بیش فعالی و تکانشگری ندارند. بنابراین عدم وجود مشکل بیش فعالی و تکانشگری دلیل بر عدم دریافت تشخیص اختلال بیش فعالی/ نارسایی توجه نمی شود.
اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه از نوع عمدتاً بیش فعال ـ تکانشگر
زمانی این تشخیص گذاشته می شود که ملاک هایی که در بخش مربوط به (ب) و (ج) گفته شده اند وجود داشته باشد اما ملاک های مربوط به بند بی توجهی (الف) وجود نداشته باشد.
اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه از نوع مرکب

                                                    .