رشته حقوق

پایان نامه ارشد درباره حقوق بشر، سازمان ملل، سازمان ملل متحد، منع تبعیض

دانلود پایان نامه

و فرهنگی و مذهبی آنها، بحثها و مناقشاتی هم که در مورد تعریف اقلیت و صدق عنوان اقلیت بر گروههائی از افراد وجود دارد، عمدتا ناظر به همین شق دوم یعنی شناختن حفظ هویت خاص آنهاست و گرنه از لحاظ عدم تبعیض و برخورداری از حقوق و آزیدیهای اساسی از لحاظ اسناد بین المللی نسبت به همه افراد بحثی وجود ندارد.
برای نمونه، نقل دو ماده 26 و 27 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که اولی ناظر به حکم کلی رفع تبعیض و دومی وجهه دیگر حقوق اقلیتها را بیان می نماید، خالی از فایده نیست.
ماده 26: «کلیه اشخاص در مقابل قانون متساوی هستند و بدون هیچگونه تبعیض، استحقاق حمایت بالسویه قانون باید هرگونه تبعیض را منع و برای کلیه اشخاص حمایت موثر و متساوی علیه هر نوع تبعیض خصوصاً از حیث نژاد، زبان، مذهب، عقاید سیاسی و عقاید دیگر، اصل و منشاء اصلی یا اجتماعی، مکنت، نسبت یا هر وضعیت دیگر تضمین نماید.»
ماده 27: «در کشورهایی که اقلیت های نژادی، مذهبی، یا زبان، وجود دارند، اشخاص متعلق به اقلیت های مزبور را نمی توان از این حق محروم نمود که مجتمعاً با سایر افراد گروه خاص خودشان از فرهنگ خاص خود متمتع شوند و به دین خود متدین بوده و بر طبق آن عمل کنند، یا به زبان خود تکلم نمایند.»
بنابراین دیده می شود، که حمایت از اقلیتهای نژادی، تنها در چارچوب کنوانسیون مورد بحث، (کنوانسیون حذف تمام اشکال تبعیض نژادی)، صورت نگرفته است، بلکه در دیگر اسناد حقوق بشری عام نیز چنین حمایتی دیده می شود.

4-1-1- مقررات ماهوی موجود در کنوانسیون
مطابق ماده 1 این کنوانسیون واژه “تبعیض نژادی” به معنای هر گونه تبعیض، محرومیت، محدودیت و یا امتیازی بر مبنای نژاد، رنگ، اصل و ریشه ملی یا قومی که بمنظور لغو و یا آسیب و اختلال رساندن به شناسائی و برخوداری و اجرای برابر حقوق بشر و آزادیهای اساسی در زمینه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سایر زمینه های مربوط به زندگی عمومی تلقی گشت.
در بند دوم ماده 1 این موضوع به طور صریح بیان شده است که تبعیض ها، محرومیتها و محدودیتهائی که توسط دولت عضو کنوانسیون بین شهروندان و غیر شهرونداون یعنی اتباع بیگانه اعمال میشود، شامل(تعریف مذکور) نمی باشد.
یک نهاد خاص حقوق بشری در سازمان ملل نیز به نام کمیسیون فرعی جلوگیری از تبعیض و حمایت از اقلیت ها و عدم اعمال تبعیض و حمایت از اقلیت ها از سال 1947 تأسیس شد و با تشکیل اجلاس سالانه در ژنو و داشتن برخی گروه های کاری دز زمینه حمایت از اقلیتها تلاش می کند.
باید توجه داشت که سند بین المللی مورد بحث، یک اعلامیه یا بیانیه غیرالزام آور نیست، و بنابراین تعهداتی را بر عهده دولتهای عضو آن قرار می دهد. و اما تعهداتی که مطابق کنوانسیون، برعهده دولتها قرار داده شده است کدام است؟ در ماده 2 3، 4 کنوانسیون منع تبعیض نژادی برای دولت هایی که عضو کنوانسیون می باشند “تعهداتی” تعیین شده است. تعهدات ماده 2 شامل 5 بند می باد که به شرح ذیل است:
الف- هر دولت عضوی، متعهد می گردد که در هیچ قانون یا رویه عملی تبعیض نژادی علیه افراد، گروهها یا نهادها شرکت نکند و مطمئن شود که تمام مراجع و مسئولین نهادهای عمومی، ملی (داخلی) و منطقه ای طبق این تعهدات عمل نمایند.
ب – هر دولت عضوی متعهد می شود که هیچگونه مسئولیتی بوسیله افراد یا سازمانها در دفاع از تبعیض نژادی به عهده نگیرد.
ج – هر دولت عضوی اقدامات موثری را در جهت تجدید نظر، اصلاح، لغو و نسخ سیاستهای دولتی، ملی و منطقه ای که بر پایه تبعیض نژادی است، به عمل آورد.
د – هر دولت عضو باید با تمام ابزارهای مناسب مانند وضع قوانین، تبعیض نژادی را که بوسیله افراد، سازمانها و گروه ها اعمال میشود ممنوع گرداند تا به این وضع خاتمه داده شود.
ه – هر دولت عضوی متعهد میگردد که سازمانهای جمعی و چند نژادی و حرکتهائی که باعث از بین رفتن موانع نژادی بین انسانها میشوند را تشویق نماید و در مقابل هر عملی را که به تقویت تقسیمات نژادی کمک میکند، خنثی نماید.
همچنین مطابق مقررات کنوانسیون دولتهای عضو تبعیض و جدا سازی نژادی را محکوم می کنند و متعهد می گردند که در قلمرو حکومتی خود از تمام عوامل بوجود آورنده آن جلوگیری کنند و آن عوامل را ممنوع نمایند.84 چنانچه ملاحظه می شود، وظیفه سلبی دولتها نیز در زمینه عدم تبعیض در مورد اقلیتهای نژادی، مورد توجه بوده است.
نیز،دولتهای عضو تمام سازمانهائی را که نظرات و عقاید برتری نژادی گروه و یا قوم ویژه خود را تبلیغ می کنند و یا در جهت توجیه تبعیض نژادی برمی آیند در هر نوع و شکلی که باشند، محکوم میکنند و متعهد میشوند که اقدامات فوری و مثبتی در جهت از بین بردن تبعیض نژادی، انگیزها و تحریکات در این زمینه بعمل آورند.85 بنابراین یکی از سوالات مطرح در ذهن بسیاری از افراد، در زمینه نظام بین المللی حقوق بشر، در رابطه با اینکه آزادی تبلیغ عقاید، با کدام محدودیت ها روبروست، با بررسی مفاد این کنوانسیون و بویژه ماده 4 آن، مبنی بر آن که افراد نمیتوانند موضوعاتی مانند تبعیض نژادی یا قومی را به هر شکل آن، تبلیغ نمایند و از این جهت آزادی آنان، با محدودیت مواجه است.
و اما، اقلیتهای نژادی در چه اموری ممکن است مورد تبعیض واقع شوند؟ و کدام مورد از تبعیضات مورد توجه تدوین کنندگان کنوانسیون بوده است؟ پاسخ آنکه مطابق کنوانسیون، دول عضو … تضمین میکنند که افراد بدون در نظر گرفتن نژاد، رنگ، ملیت و منشاء قومی در مقابل قانون برابر
هستند و بطور یکسان از حقوق زیر برخوردار می باشند86:
الف- برخورداری از رفتاری برابر در مقابل دادگاه و دیگر ارگانهای قضائی و اداری
ب – برخورداری از امنیت و حفاظت فردی از سوی دولت در مقابل خشونت و آسیب های جسمی خواه بوسیله مقامات اداری دولت وارد شده است و یا خواه بوسیله گروهها و نهادها
ج – برخورداری از حقوق سیاسی بویژه حق شرکت در انتخابات و رای دادن و نامزد انتخاباتی شدن بر مبنای حق رای برابر و جامع، حق دخالت در امور دولتی و نیز شرکت در امور عمومی و دستیابی به خدمات عمومی در هر سطحی
د – برخورداری از دیگر حقوق مدنی به ویژه این موارد:
1- حق آزادانه رفت و آمد و اسکان در درون مرزهای دولت
2- حق ترک هر دولتی از جمله دولت خود و رفتن به دولتی دیگر
3- حق داشتن تابعیت
4- حق ازدواج و انتخاب همسر
5- حق مالکیت شخصی و همینطور مالکیت با دیگران
6- حق وراثت
7- آزادی اندیشه، وجدان و دین
8- آزادی عقیده و بیان
9- آزادی شرکت در مجامع و انجمنها
ه – برخورداری از حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بویژه این موارد:
1- برخورداری از کار، انتخاب آزاد شغل، داشتن شرایط مطلوب و عادلانه کار، حمایت در مقابل بیکاری، حق دستمزد برابر برای کار برابر و داشتن پاداش و حق الزحمه مطلوب و عادلانه
2- حق تشکیل و پیوستن به اتحادیه های کارگری
3- حق برخورداری از مسکن
4- حق برخورداری از سلامت، بهداشت عمومی، امنیت و خدمات اجتماعی
5- حق برخورداری از تحصیل و آموزش حرفه ای
6- حق شرکت در فعالیتهای فرهنگی بطور مساوی
و – حق ورود به هر مکان یا مرکز خدماتی که مورد استفاده عموم است، مانند: هتل، رستوران، کافه، تاتر و پارک
در واقع ماده 5 حقوق مختلف مدنی، سیاسی و حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را که در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق ها ذکر شده اند را مجددا اعلام می کند، منتها در اینجا با ذکر موارد متعدد از چنین حقوقی، به طور خاص، امکان سوء استفاده و سوء تعبیرها را از بین می برد.
نیز در ارتباط با حق رجوع به دادگاه های صلاحیت دار برای افرادی که با تبعیض مواجه می شوند، دولتهای عضو متعهد میشوند از افرادی که تحت قلمرو حکومتی آنها قرار دارند، در مقابل اعمال تبعیض نژادی که مخالف مفاد این میثاق است و حقوق بشر و آزادیهای اساسی آنها را نقض میکند، از طریق دادگاههای صلاحیت دار حمایت نمایند. همچنین حق غرامت مناسب و رضایت مندانه ای را که بخاطر خساراتی که در نتیجه تبعیض به آنها وارد شده است را از دادگاه صالحه درخواست نمایند.87
بدین ترتیب با بررسی محتوی کنوانسیون مشخص میگردد که طیف گسترده و تقریبا کاملی از حقوق، توسط کنوانسیون احصا شده است که می بایست از سوی هر دولت عضو کنوانسیون، به اقلیتهای نژادی، اختصاص داده شود.

مطلب مشابه :  اصول بهداشت روانی

4-1-2- کمیته حذف تبعیض نژادی
کنوانسیون منع تبعیض نژادی مانند دیگر کنوانسیون های حقوق بشری سازمان ملل برای نظارت بر اجرای مفادش یک کمیته را به عنوان نهاد نظارتی تعیین کرده است.
الف_تشکیلات کمیته
کمیته حذف تبعیض نژادی این کمیته شامل 18 عضو از کارشناسانی که از دانش و صلاحیت اخلاقی بالائی برخوردار هستند و بطور بی طرفانه بوسیله دولتهای عضو از میان تابعین خود انتخاب شده اند، تشکیل می شود. این افراد با در نظر گرفتن تقسیمات جغرافیائی مناسب و به نمایندگی از اشکال متفاوت تمدنها و نظامهای قانونی انتخاب می شوند تا با صلاحیت شخصی خود، خدمت نمایند.(سمت نمایندگی از طرف دولت خود در کمیته ندارند)
اعضاء کمیته بوسیله رای مخفی و در میان لیست افرادی که بوسیله دولتهای عضو نامزد شده اند، انتخاب خواهند شد.88 هر دولت عضو فقط می تواند یک فرد را از میان تابعین خود نامزد انتخابات کمیته نماید. مطابق مقررات کنوانسیون، اولین انتخابات 6 ماه بعد از تاریخ قدرت اجرائی پیدا کردن این میثاق انجام میگیرد.89 حداقل 3 ماه قبل از تاریخ هر انتخاباتی، دبیر کل سازمان ملل بوسیله یادداشتی از دولتهای عضو می خواهد نامزدهای خود را ظرف 2 ماه تعیین نمایند. دبیر کل فهرستی به ترتیب حروف الفبا از افرادی که به این ترتیب نامزد شده اند، همراه با نام دولتهای نامزد کننده، تهیه خواهد کرد و آنرا برای دولتهای عضو ارسال می نماید.
انتخابات اعضاء کمیته در نشست دولتهای عضو و با تائید دبیر کل سازمان ملل متحد برگزار خواهد شد. حد نصاب رسمیت یافتن این نشست، شرکت دوسوم دولتهای عضو می باشد. افرادی که برای کمیته انتخاب می شوند، کسانی هستند که بیشترین تعداد رای را آورده اند و از رای اکثریت مطلق نمایندگان دولتهای عضو حاضر برخودار شده اند.
اعضاء کمیته به مدت 4 سال انتخاب خواهند شد. مدت 9 عضو انتخاب شده در اولین انتخابات و در پایان دو سال منقضی میشود. بیدرنگ بعد از اولین انتخابات نام(جایگزین) این 9 عضو بوسیله قرعه و توسط رئیس جلسه، تعین خواهند شد.90
ب_ نگاهی به سیستم گزارش دهی توسط دولتها
مطابق کنوانسیون، دولتهای عضو متعهد میشوند گزارش اقدامات خود در زمینه های قانون گذاری، قضائی، اداری و سایر اقداماتی که برای اجرای مقررات این میثاق بعمل آورده اند را جهت رسیدگی به ترتیب زیر به کمیته تقدیم دارند:
یکسال بعد از قدرت اجرائی پیدا کردن میثاق گزارشی از طرف دولت مربوطه، تقدیم خواهد شد.
بعد از آن هر دو سال یکبار و نیز هر زمان که کمیته درخواست نماید، دولت مربوطه گزارش خود را تقدیم میدارد. بنابراین زمانبندی گزارش دهی، هر دوسال یکبار تعیین شده است. 91
کمیته ممکن است اطلاعات بیشتری از دولتهای عضو درخواست نماید.
کمیته از طریق دبیر کل گزارش سالانه فعالیتهای خود را همراه با پیشنهادات و توصیه های عمومی که بر اساس رسیدگی به گزارشات و اطلاعات دولتهای عضو دریافت کرده است را به مجمع عمومی سازمان ملل متحد تقدیم خواهد نمود. همچنین پیشنهادات و توصیه های عملی همراه با نظراتی که دولتهای عضو ابراز کرده اند، ضمیمه گزارش خواهد بود.92
اگر دولت عضوی دریابد که دولت عضو دیگری مقررات این میثاق را اجرا نمیکند، می تواند موضوع را بعنوان شکایت جهت بررسی در کمیته مطرح نماید و کمیته شکایت مزبور را به دولت عضو مربوطه ارسال میدارد. در مدت 3 ماه دولت دریافت کننده شکایت توضیحات و اظهارات را بطور کتبی و برای روشن شدن موضوع و در صورت امکان چاره جوئی آن، به کمیته تقدیم خواهد نمود.
اگر ظرف شش ماه پس از دریافت اولین شکایت، موضوع مورد شکایت با مذاکرات دوجانبه و سایر اقدامات آشکار دیگر به رضایت هر دو طرف مربوطه منجر نگشت، هر یک از دولتهای مربوطه حق خواهند داشت که با ارسال

مطلب مشابه :  فعالیت های روزانه
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید