رشته حقوق

پایان نامه ارشد با موضوع اعتماد بنیادی، کاهش اضطراب

دانلود پایان نامه

در پایان میتوان نظرات گیدنز را در مورد اعتماد به شرح زیر خلاصه کرد:
اعتماد، اطمینان به اعتمادپذیری یک شخص یا نظام، با توجه به یک رشته پیامدها یا رویدادهای معین می باشد.
4-جنبههای پویایی دوران مدرنیته و نقش روز افزون مکانیسم از جاکندگی، اعتماد در دوران مدرنیته را که هدف آن نه افراد، بلکه قابلیتهای انتزاعی است، اجتناب ناپذیر میسازد.
در فقدان اعتماد، رفتارهای تقدیرگرایانه، تسلیم طلبی مصلحت جویانه یا بدبینی وقیحانه و نیز کناره گیری اوج میگیرد.
اعتماد صورتی از ایمان و اطمینان، ولی متفاوت از آن است.
اعتماد وابسته به عدم اطلاعات و ناآشنایی است. اعتماد به اشخاص پیش رو معنا ندارد؛ با این حال این بی اطلاعی منجر به شک و تردید و نگرانی نیز میشود.
اعتماد همواره ناخودآگاه نیست؛ بلکه میتوان تصمیم به اعتماد (یا بی اعتمادی) گرفت.
اعتماد با مخاطره یا ریسک پیوندی جدی دارد و هر دو رو به آینده میباشند.
اعتماد در بزرگسالی وابسته به اعتماد بنیادی است که در دوران کودکی شکل میگیرد.
وجه عمده اعتماد در دوران مدرن، وابسته به هم کنشیهای بی چهره است که از طریق بیتوجهی مدنی سامان می یابد.
در دوران مدرن هیچ یک از چهار کانون اصلی اعتماد و امنیت وجودی در محیطهای پیش از مدرن دیگر (یعنی سنت، خویشاوندی، دین و اجتماع محلی)، به همان اندازه اهمیّت ندارد و حاملان پیوندهای اجتماعی بسیار سازمان یافته در پهنه زمانی – مکانی به شمار نمی آیند.
نتیجه تجربه های بی اعتمادی، تعلیق اعتماد به دیگری به عنوان یک عامل اعتمادپذیر و با صلاحیت سرریز اضطراب وجودی است.
اعتماد انتزاعی و اعتماد شخصی وابسته به اعتماد بنیادی می باشند.
ارتباط ناب منوط به تعهد و صمیمیت است.
اعتماد بنیادی، پیلهای محافظ برای فرد فراهم میکند که با کاهش اضطراب، حس امنیت وجودی را پدید میآورد.
اعتماد شخصی چهره دار در دوران مدرن در دوستیها، روابط ناب و برخورد با نقاط تماس شکل میگیرند.
از آنجا که اعتماد شخصی در دوران مدرن وابسته به سنت، خویشاوندی، اجتماع محلی و دین نمیباشد، جلب اعتماد و فراگرد خود واگشایی به جای حفظ اعتماد اهمیت دارد.
اعتماد به افراد پیش رو و خویشاوند در دوران مدرن نمیتواند وجه اصلی اعتماد و دارای بار معنایی باشد. خویشاوندی اگرچه هنوز باقی است؛ ولی معنای گذشته خود را در بر ندارد.
نظامهای انتزاعی به نشانههای نمادین و نظام های تخصصی وابستهاند. در شرایط مدرنیت، اعتماد به اصول غیر شخصی و انتزاعی وجه اصلی اعتماد محسوب میشوند.
نقاط تماس با کارگزینی نظامهای تخصصی، اعتماد بی چهره را به اعتمادی رودررو تبدیل میکند. این نقاط محل پیوند افراد یا جمع های غیر متخصص با نمایندگان نظامهای انتزاعی و در عین حال نقاط آسیبپذیر آن میباشد.
اعتماد به نظامهای انتزاعی مستلزم اطمینانی دوگانه به اعتماد پذیری افراد گرداننده آن و دانش یا مهارت‌های تخصصی آن است.
اعتماد به نظامهای تخصصی نه به عملکرد واقعی آنها بلکه به درک افراد از کارکرد مستمر آنها بستگی دارد.
رسانه‌های ارتباطی می توانند با قلب واقعیت، به تصویری نادرست از نقاط دسترسی و مهارت و دانش تخصصی منجر شوند. به علاوه، این رسانه‌ها دانش تخصصی را در اختیار آدمهای عادی قرار می دهند و فریند مهارتیابی مجدد را تسهیل میکنند.
دولت، سازمان تخصصی مدرن و رهبر عمومی است که جدایی از آن کاملاً امکان ناپذیر است. دولت جدید را می توان سازمان مدیریت ریسک قلمداد کرد.

مطلب مشابه :  بررسی تحلیلی ضبط اموال در قانون مجازات اسلامی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید