ویژگی های فردی

ویژگی های فردی

ترژر و همکاران (2000) ، با مطالعه روی 179 بازیکن راگبی (73 نفر حرفه ای و 106 نفر آماتور)‌ در بازی‌های فصل 1997- 1996 انگلستان، رابطه بین جهت گیری اهداف موفقیت ورزشی را با هدف درک شده از ورزش راگبی (استانداردهای رقابت در راگبی) بررسی کرد. نتایج تجزیه و تحلیل اطلاعات سه پرسشنامه نشان داد که بین جهت گیری اهداف موفقیت ورزشی و اهداف ورزش راگبی همبستگی منطقی وجود دارد؛ به ویژه خودگرایی زیاد- تکلیف‌گرایی‌متوسط با آمادگی جسمانی، پرخاشگری و پاداش مالی به عنوان اهداف مهم ورزش راگبی، رابطه مثبتی داشت. بازیکنان حرفه ای امتیاز بالاتری در اهداف ورزشی راگبی مرتبط با پرخاشگری ، پاداش مالی و آمادگی جسمانی نسبت به ورزشکاران آماتور کسب کردند؛ ولی در روحیه ورزشکاری از بازیکنان آماتور امتیاز کمتری به دست آوردند. همچنین ورزشکاران حرفه‌ای در جهت گیری هدف خودگرا و تکلیف گرا، نسبت به آماتور امتیاز بیشتری داشتند.این تحقیق نشان می دهد که دیدگاه فرد نسبت به یک ورزش با اهداف خود ورزش بر جهت گیری هدف ورزشکار تأثیر می گذارد؛ مثلاً، در ورزش های رقابتی و تجاری، جهت گیری هدف ورزشکار احتمالاً متفاوت خواهد بود ]68[. مارتین و همکاران (1994) در مقاله خود توانستند با استفاده از پرسشنامه جهت گیری ورزشی (SOQ)، ارتباط بین انگیزه عمومی دستیابی (پیشرفت) مطرح شده در منابع تحقیقی را با پیشینه موجود در ورزش، مورد بررسی قرار دهند. آنها این سؤالات را مطرح کردند که چرا دونده های سرعتی،‌ رقابتی تر از دونده های استقامتی یا ورزشکاران جوان رقابتی‌تر از ورزشکاران بزرگسال هستند و چرا در دونده های سرعتی جهت گیری هدف نسبت به دونده‌های استقامتی بیشتر است. دراین مطالعه 80 دونده استقامتی 61-10 ساله با میانگین سنی 9/32 سال، فرم رضایت نامه، فرم ویژگی های فردی وپرسشنامه (SOQ) را تکمیل کردند. نتایج تحقیق با یافته های تحقیقات گذشته مشابه بود. چون میزان رقابت طلبی با سن در سطح (01/0(P<، رابطه منفی و معنی داری داشت (44/0-=(R. ]24[
جرنی گون و برس در سال (2000)، مطالعه‌ای تطبیقی را روی شرکت کننده گان مبتدی و ماهر دو رشته ورزشی متفاوت (رقابتی: جودو و غیر رقابتی: آی کی دو) با سن و جنسیت و به‌منظور تعیین انواع هدف‌گرایی پیشرفت (تکلیف و‌ خود) بین آنها انجام دادند. از بچه ها و بزرگسالان شرکت کننده در این ورزش ها خواسته شد به پرسشنامه درک موفقیت (روبرتز و بالاجیو 1991) پاسخ دهند. با استفاده از روش آماری MANOVA آشکار شد که در گروه بچه ها، آی کی دو بازان عمدتاً تکلیف گرایی بیشتری نسبت به جودوکاران دارند. آی کی دو بازان ماهر از آی کی دو بازان مبتدی و جودوکاران ماهر خود‌گرایی پایین تری داشتند و جودو کاران ماهر، خود گرایی بیشتری از جودوکاران مبتدی داشتند. در گروه بزرگسالان، آی‌کی‌دو بازان ماهر به‌طور جالبی در‌هردو تکلیف گرایی و خودگرایی از آی‌کی‌دو بازان مبتدی و جودوکاران ماهر پایین تر بودند. جنسیت هیچ تفاوت معنی داری را دراین تحقیق نشان نداد. این یافته‌ها بر سازگاری یک زمینه رقابتی و تکلیف گرایی تاکید داشتند ]10[.
اورت و ساتن نشان دادند که آمادگی جسمانی، اجتماعی شدن، هیجان، کسب تجربه و دوری از کار پنج عامل اصلی برای پرداختن به ورزش می باشد ]6به نقل از 13[، در صورتی که شارپ شایرجی کسب سلامتی، شادابی و تناسب اندام را از انگیزه های اصلی ورزش کردن می داند]60[. انگیزه های دیگری نیز مانند سلامتی و آمادگی، کنترل وزن و احساس تعلق به گروه و آرامش اعلام شده است]31[. البته بزرگسالان عمدتاً ازانگیزه کسب سلامتی، آمادگی و آرامش نام می برند. سایر محققان انگیزه لذت و رفع نیازهای عاطفی ، بهداشت روانی و گذران اوقات فراغترا برای افراد جوان و دانشجویان در نظر گرفته ا ند. در صورتی که بزرگسالان بیشتر با هدف افزایش نیروی زندگی، کنترل وزن و سایر عوامل سلامتی در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند] 61[.
تامپسون با بررسی نظرات 598 دانشجو از 11 دانشگاه نشان داد که کسب آمادگی جسمانی، حفظ تعادل ذهنی و روانی، و مقبولیت اجتماعی مهمترین انگیزه دانشجویان می باشد. چن دبلیو با مقایسه انگیزه دانشجویان چینی و آمریکایی نشان داد که دانشجویان آمریکایی زمان بیشتری برای تمرین و فعالیت بدنی صرف می کنند. با اینکه انگیزه دانشجویان پسر از دانشجویان دختر بیشتر بود؛ ولی همه آنها با سه هدف کنترل وزن، سلامت روانی و تعامل اجتماعی در فعالیت های ورزشی شرکت می کردند. البته تعامل اجتماعی، اولین انگیزه دانشجویان پسر آمریکایی و دانشجویان دختر چینی بود؛ در صورتی که کنترل وزن، اولین انگیزه دانشجویان دختر آمریکایی را تشکیل می داد ]31[. براتن و سوبک ، با بررسی تفاوت های انگیزشی جوانان نروژی دریافت کرد که انگیزه رقابت و چالش در مردان بیشتر از زنان است. گوارترمن بیان می کند که مهمترین انگیزه دانشجویان سیاه پوست آمریکایی، انگیزه خودبسندگی است؛ ولی زنان بیشتر با انگیزه تندرستی و زیبا شناختی و مردان بیشتر با انگیزه تعامل اجتماعی در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند اسمیت با بررسی دلایل شرکت دانشجویان نشان داد که زنان نیز در انگیزه کسب وضعیت ظاهری بر مردان برتری دارند بنابراین می توان بیان کرد که حضور بیشتر مردان در فعالیت های ورزشی صرفاً به دلیل انگیزه بیشتر نیست؛ بلکه نوع انگیزه آنان از زنان متفاوت است. اما نکته مهم این است که هرچقدر دیدگاه و نگرش افراد نسبت به ورزش مثبت باشد؛ انگیزه مشارکت ورزشی نیز بالاتر می رود؛ و هرچقدر انگیزه درونی بالاتر باشد، استمرار شرکت در ورزش نیز بیشتر می شود. کیلپاتریک و همکاران با مقایسه انگیزه های دانشجویان دختر و پسر نشان دادند که دانشجویان بیشتر با انگیزه های درونی مانند لذت و شادی در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند؛ در صورتی که انگیزه آنان از شرکت در تمرینات عمدتاً بیرونی مانند حفظ وضعیت ظاهری، کنترل وزن و کاهش استرس است. ]به نقل از 13[.
هادلستون و همکاران (1995)، تحقیقی را طراحی کردند تا تفاوت بین جهت گیری رقابتی ورزشکاران و درک مربیان از جهت گیری رقابتی ورزشکاران را نشان دهند. دراین مطالعه با استفاده از پرسشنامه جهت گیری (SOQ) ، نمرات 85 ورزشکار تیم های دانشگاهی با نمرات مربیان آنها در بعد جهت گیری رقابتی، میل به پیروزی و هدف‌گرایی(هدف‌چینی) بررسی شد.‌‌نتایج نشان داد که نمرات ورزشکاران‌در‌رقابت طلبی‌از‌نظر‌خودشان‌به‌طور‌معنیداری (01/0(P< بیشتر از نمرات مربیان بود؛ ولی تفاوت معنی داری در جهت گیری میل به پیروزی و هدف چینی مشاهده نشد ]42[.
کریستین و همکاران (1993)، در تحقیقی تفاوت سن و جنسیت را در انگیزه افراد شرکت کننده در ورزش قهرمانی سنجیدند، آنها دریافتند که فاکتورهای انگیزه درونی و بیرونی بیشترین تاثیر را نسبت به دیگر فاکتورها دارند. ولی در نهایت انگیزه درونی بالاترین اولویت را دارا می باشد. همچنین حس رقابت، آمادگی و سلامتی در اولویت های بعدی قرار گرفتند]32[.
مالت بای نیز نشان داده است که دانشجویان عمدتاً برای افزایش سطح بهداشت روان و کاهش استرس در فعالیت های ورزشی شرکت می کنند و انگیزه های درونی نیز برانگیزه های بیرونی برتری دارد. بنابراین لازم به نظر می رسد که انگیزه های فعالیت بدنی و ورزش از طریق مطالعات بین فرهنگی بیشتر آشکار شود]51[.
شیری اشاره می کند که به تدریج و تا 30 سالگی، انگیزه درونی افراد برای شرکت در فعالیت های ورزشی کاهش می یابد ولی در دوران میانسالی، مجدداً انگیزه درونی غالب می گردد]18[.
اسمیت بی ال و همکاران با بررسی انگیزه تمرین دانشجویان دختر نشان دادند که کسب سلامتی و حفظ ویژگی های ظاهری دو انگیزه اصلی این گروه می باشد ]61[. البته تحقیقات دیگری نیز بالاترین انگیزه آنان را کسب تناسب اندام ، حفظ سلامتی و تناسب اندام، تغییر روحیه و کاهش وزن گزارش کرده اند. به طورکلی از نظر پردرسن انگیزه درونی جزء عوامل اصلی و عمده مشارکت ورزشی افراد هستند و برنامه ها نیز باید دراین جهت قرار گیرند، حتی اگر انگیزه های این افراد مربوط به عوامل جسمانی و بدنی باشد ]به نقل از 13[.
1- . Motivation
2- Sage
3- Shank
1- William James
2- Mc Dougall
3- Frued
4- Clark Hull
1- Diane. L.Gill .
2- . Frederick & Rayans
1- Vankel and Kerisal
1- Coakley
2- Marten
1- Scanlan, 1988; Veroff, 1969
1- Malone
1- Neal

Share