ســر انجـــمن پـــور دستـــــان کـجاست کـــه دارد زمانـــه بـــدو پـــــشت راســـت
(همان:720،ب298).
کهنالگوی کلیدی و شناخته شدهی قهرمان و روایت زندگی او، معمولاً شامل نیروی فوق بشری زودرس او، رشد سریع در قدرت گرفتن، مبارزهی زورمندانه علیه نیروهای اهریمنی و انجام کارهای خارقالعاده است(یونگ،163:1383). یکی از ویژگیهای کهنالگوی قهرمان انجام دادن عمل خارقالعاده است که رستم از این ویژگی برخوردار است. زمانی که بهمن رستم را از بالای بلندی میبیند:
درختـــی گــــرفته بـــه چنــگ انــدرون بــر او نـــشسته بســــــــی رهنـــــــمون
یکـــی نـــره گــوری زده بــر درخـــــت نهــــاده بــر خـــویش گــــوپال و رخـــت
(فردوسی،721:1389،ب319-318).
و آنگاه که بهمن ناجوانمردانه -در راستای سایهی پدر- به سوی او سنگ پرتاب میکند:
بــــزد پاشــنه سنــــــگ بنداخـــت دور زواره بــــرو آفـــــــرین کــــــرد و پــــور
غمـــی شــــد دل بهمـــــن از کــار اوی چـــــو دیــــــد آن بزرگـــــی و کردار اوی
(همان،ب331-330).
همچنین خارقالعاده بودن او در هنگام خوردن گور در نزد بهمن:
دگـــر گـــــور بنهـــاد در پیـــش خویش کـــه هـــر بــار گـــــوری بــدی خـوردنیش
نمـــک بـــر پـــراگند و ببریـــد و خــورد نظـــــاره بــــرو بــــر سرافـــــراز مــــــرد
(همان:722،ب355-354).
بزرگی و هیبت رستم در نظر بهمن به اندازهای است؛ که او را بالاتر از یک انسان و در حد آفتاب صبح میبیند:
بـــه دل گـــفت بهمن کــه این رستمست و یــــــا آفــــــــتاب سپیــــده دمــــست
بـــه گیتــــی کســـی مرد ازین سان ندید نـــه از نامــــــــداران پیشــــــی شنیــــد
بتـــرسم کــــه بــــا او یــــــل اسفندیار نتابـــــد بپیچــــد ســــــر از کـــــــارزار
(همان:721،ب323-321).
اما بیان بزرگی، مردانگی و شکوه رستم تنها به توصیفات اسفندیار و خانوادهاش ختم نمیشود، بلکه بدون استثناء هر کدام از اطرافیان اسفندیار که رستم را میببینند، همین عقیده را دارند و جنگیدن اسفندیار را با وی کار نابخردانهای میدانند. زمانی که رستم برای مهمانی به اردوگاه اسفندیار میرود؛ لشکریان اسفندیار ضمن بیان خارقالعادگی رستم، گشتاسپ و متقاعب او اسفندیار را به خاطر این عمل ناپسند- بند کردن رستم- سرزنش میکنند:
بریـــن کوهـــهی زیــــن کُــــه آهنـست همـــان رخــــش گویـــی کــه آهــرمنست
اگــر هــــــم نبــردش بــود ژنــــده پیل بـــــرافشاند از تـــــارک پــــــیل نـــــیل
کســـــی مــرد ازیــن سان بـه گیتی ندید نـــه از نــــــامــداران پــــیشــین شنـــید
خـــــرد نیست انـــــدر ســر شهـــــریار کـــه جـــوید ازیــــن نامــــــور کـــــارزار

                                                    .