رشته حقوق

هند و اروپایی

دانلود پایان نامه

ایمان به قیامت ا نسان را در برابر گناه کنترل می کند، و به تعبیر دیگر گناهان ما با ایمان به خدا و اخرت نسبت معکوس دارند، به هر نسبت که ایمان قویتر باشد گناه کمتر است، در سوره ص آیه 26 می خوانیم خداوند به داود می فرماید:
ولا تتبع الهوی فیضلک عن سبیل الله ان الذین یضلون عن سبیل الله لهم عذاب شدید بما نسوا یوم الحساب:” از هوای نفس پیروی مکن که تو را از مسیر الهی گمراه می سازد، کسانی که از طریق الهی گمراه شوند عذاب دردناکی دارند، چرا که روز قیامت را فراموش کردند ” آری این فراموشی روز جزا، سرچشمه انواع طغیان ها و ستمها و گناهان است و آنها هم سرچشمه عذاب شدید. (تفسیر نمونه، ج 1، ص 77)
4-4-2-3 رستاخیز در عقاید گوناگون
ا نسان با پا گذاشتن به عرصه ی این کره ی خاکی پس از دنیای رحم و آغاز زندگی تازه، می بایست طعم مرگ را بچشد و چنان که گفته شد، پس از زندگی در کشاکش مشکلات و مشقت ها به جایگاه امن و دور از مصایب وارد شود. ا لبته جایگاه ا من برای افرادی است که در زندگی دنیوی از ارتکاب گناه و آن چه خداوند حرام گردانیده اجتناب کرده باشد.
حال روان و روح ا نسانی پس از مرگ دارای سرنوشتی است که در این بخش به بعضی از عقاید درباره سرنوشت روان که پس از مرگ برانگیخته می شود پرداخته می شود. زندگی پس از مرگ را در اصطلاح معاد یعنی بازگشت و برانگیخته شدن را رستاخیز می نامند.
در دین زرتشت نیز اعتقاد خود را به رستاخیز و دنیای پس از مرگ را که در ارتباط با این دنیاست را شکل و سمبل فروهر بیان می کند. دایره ای که در این شکل وجود دارد «نشان دادن روزگار بی پایان است. بدین معنی که هر عمل و کرداری که در این زندگی صورت می گیرد نتیجه ی آن عمل در این دنیا متوجهی انسان شده و اثر آن باقی خواهد ماند و در جهان دیگر روان از پاداش یا جزای آن برخوردار خواهد شد.(منوچهر پور، 1387، ص61)
که این داوری در روز قیامت به وسیله ایزد رشن یا رشنو ایزد دادگری است و به همراهی ایزدان مهر و سروش در روز رستاخیز به داوری می پردازند. بدین معنی که فروزه های مهربانی، دوستی وفای به عهد (مهر) و فرمانبرداری، راستی و درستی (سروش) راه گشای ما در جهان دیگر هستند. (همان، ص120)
کسانی را که به زندگی پس از مرگ و دنیای دیگر اعتقاد داشته یا دارند، می توان به سه گروه تقسیم کرد: یکی اقوام باستان، دیگر فلاسفه و حکما و سوم صاحبان ادیان.
4-4-2-4 عقاید اقوام باستانی در مورد رستاخیز
بسیاری از اقوام باستانی عقیده داشتند که پس از مرگ ارواح در زیر خاک در مجاورت مردم دنیا زندگانی جدیدی آغاز می کنند نژاد هند و اروپایی که مردم یونان و ایتالیا از آنها به شمارند، معتقد بودند که آدمیان پس از زندگانی این عالم از بین نمی روند. بلکه به زندگی خود به شکلی دیگر ادامه خواهند داد. لیکن این اقوام قایل به تناسخ نبوده و تصور آن را نمی کردند که روح پس از مفارقت از تن در جسدی دیگر، وارد می شود و در آن زندگی تازه ای آغاز می کند.
و از طرف دیگر اقوام عهد قدیم به دنیایی غیر از این دنیا هم که در آن رستاخیز به وقوع پیوندد و نیکو کاران و بدکاران در آن جهان پاداش یا کیفر یابند، معتقد نبودند و تنها به زندگی پس از مرگ در زیر خاک اعتقاد داشتند و این اعتقاد تا ان جا ا ستوار بود که می پنداشتند که در زیر خاک لذات و آلام احساس می شود بر حسب همین عقیده بود که مردم قدیم اشیایی مانند لباس و ظرف و وسایل زندگی را با مردگان به خاک می سپردند و بر گور انها خوراکی و آشامیدنی می گذاشتند تا تشنگی و گرسنگی آنان را فرو نشانند. به واسطه ی همین عقیده بود که مردگان را در مکان های وسیعی دفن می کردند تا روح، مکانی برای ادامه ی زندگی داشته باشد و به آسایش و نیکبختی برسد.
عقیده ی مزبور که تقریبا در میان تمام اقوام و ملل عهد باستان رایج و معمول بوده حتی در دوران فلاسفه ی یونان نیز وجود داشته است و شاید بتوان گفت که ارسطو نخستین فیلسوفی است که عقایدی مغایر با عقاید متداول مردم آورده است.
4-4-2-5 آراء فلاسفه و حکما در مورد رستاخیز
در پاره ای از رسالات افلاطون عقیده به زندگی پس از مرگ آشکارا اظهار شده است. در خطابه ی دفاعیه ی سقراط برای تأیید عقیده ی خود به این که مرگ را مصیبت نمی پندارد و از آن باک ندارد می گوید امر از دو حال بیرون نیست یا کسی می میرد هیچ می شود، پس دیگر چیزی در نمی یابد.
یا چنان که می گویند مرگ، گذر کردن نفس است از جایی به جایی دیگر. هرگاه حرف اول راست باشد خوابی است آسوده که هیچ نوع رویا آن را پریشان نمی سازد. اما اگر مرگ گذر کردن است از جایی به جایی دیگر و این سخن راست است که آن جا میعادگاه همه ی مردم است. چه نعمت از این بهتر تصور می توان کرد ؟ زیرا مثلا در دنیای شخص گرفتار کسانی است که مدعی دادگر می باشند ولی آخرت با دادگران حقیقی که در زندگی دادگر بودند و گفته می شود که اکنون آن جای داوری می کنند هم نشین خواهد بود. آیا این مسافرت ارزش ندارد؟…»
انسان به طبیعت خود از مرگ وحشت دارد و نمی خواهد بمیرد و فانی شود و همین خود دلیل بر این است که این آرزو و خواستی که در نهاد ادمی است لغو و باطل نیست. بلکه چون جهانی دیگر وجود دارد و حیات انسان ادامه می یابد این خواست و میل در روح آدمی هست.
دلیل دیگر آنکه ما در این جهان مشاهده می کنیم که بسیاری از بدکاران و ستمگران هستند که جزای بدی و ستم آنان چنان که در خورند در این دنیا به انها نمی رسد بلکه متنعمند و در رفاه به سر می برند و به عکس بسیاری از مردمان نیکو کار و دادگر با درد و رنج و منت دست به گریبانند.
پس اگر جهانی دیگر و حیاتی دیگر نباشد که ستمگران و بدان مجازات شوند و عادلان و نیکان پاداش گیرند لازم می آید که یا خوبی و بدی در نظام عالم یکسان باشد و یا بنیاد عالم بر قبول و پسند ظلم و بدی و رد و انکار داد و نیکی قرار داشته باشد و این با حکمت و عدل الهی ناسازگار است.
4-4-2-6 نظر صاحبان ادیان در مورد رستاخیز
در میان ادیان بزرگ مانند دین یهود و مسیحیت و اسلام فقط دین اسلام اعتقاد به معاد به رستاخیز را از اصول عقاید قرار داده و آن را به نحوی توصیف کرده که هر مسلمان همواره فکر قیامت و معاد را در جلوی دیده ی فکر و عقیده ی خود دارد. حال آنکه در توراتی که فعلا در دسترس است راجع به قیامت به جزای نیکو کاران و بدکاران در سرای دیگر چیزی به چشم نمی خورد و در انجیل هم به اشارات و تذکراتی اکتفا شده است.
لیکن در قرآن امر بدین سان نیست. در کتاب حاضر در هشتاد سوره از یکصد وچهارده سوره درباره ی قیامت و تجلیات ان آیاتی نقل شده است. اما سخن قرآن درباره ی قیامت و اهمیتی که به این واقعه ی کبری داده شده است، چنان جدی و قطعی است که کوچکترین شک و تردیدی برای معتقدان باقی نمی گذارد. و به بازگشت همه ی آدمیان به جسم و روح آنان به طور تمام و کمال با وعده ی تخلف ناپذیر الهی تضمین شده است. پاداش مومنان و شایستگان و مجازات کافران و بدکاران بی هیچ شک و ریبی حتمی الوقوع به شمار آمده است. اینک برای نمونه چند آیه از آیات بینات این کتاب حکمت اموز را در خصوص قیامت و تجلیات آن میآوریم.
1-وماهذه الحیوه الدنیا الا لهوولعب و ان الدار الاخره لهی الحیوان لوکانوا یعلمون
این زندگانی چند روزه ی دنیا جز بازیچه و سرگرمی نیست و اگر مردم بد ا نند زندگی در سرای دیگر است. (العنکبوت/64)
مفسران در تفسیر این آیه، درباره ی جهان آخرت چنین بیان داشته اند. اشاره به اینکه” سرای آخرت ” عین زندگی و حیات است. گویی حیات از همه ی ابعاد ان می جوشد و چیزی جز زندگی در آن نیست، بدیعی است قرآن هرگز نمی خواهد با این تعبیر ارزش مواهب الهی را در این جهان نفی کند، بلکه می خواهد با یک مقایسه صریح و روشن ارزش این زندگی را در برابر آن زندگی مجسم سازد، علاوه بر این به انسان هشدار دهد که ” اسیر ” این مواهب نباشد، بلکه “امیر” بر آنها گردد، و هرگز ارزش های اصیل وجود خود را با انها معاوضه نکند. (تفسیر نمونهف ج16، ص339)

مطلب مشابه :  فعالیت های

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید