هزینه های درمان

هزینه های درمان

اقلیتهای قومی :
شیوع و عوامل خطرزا
پژوهش نشان داده است که اقلیتهای قومی به طرز بی تناسبی نرخ مشکلات مربوط به مواد و الکل بالایی گزارش می کنند (کلاسرو بلو، 1993) . از این گذشته، به نظر نمی رسد رویکردهای سنتی درمان مؤثر بوده و میزان رضایت پایینی در میان اعضای گروه اقلیت به خود دریافت می کنند (کلاسیر و بلو، 19936؛ ترل، 1993). میزان بروز بالای سوء مصرف مواد در میان گروههای اقلیت، ممکن است فشار روانی بالا از منابع متعدد را منعکس سازد (شینک، مونچر، پالجا، زایاس و شیلینگ ، 1988) :
عوامل فشارزای محیطی چون سر و صدا، خانه محقر، ازدحام، و شرایط نا امن
عوامل فشارزای اجتماعی مانند فقر، قرار گرفتن در معرض مواد، بیکاری ، و تبعیض نژادی
عوامل فشارزای شناختی از قبیل عزت نفس پایین و احساس درماندگی
مضاف بر این عوامل فشارزا، منابع و فرصتهای مقابله با فشار روانی غالباً به راحتی در اختیار اجتماعهای اقلیتی دارای درآمد پایین نیست؛ حمایت اجتماعی و مهارتهای مقابله ممکن است در مقابل نیازهای بقای اجتماعی – اقتصادی تسلیم شوند (ترل، 1993).
ارتباط بین تعلیم و تربیت و سوء مصرف مواد در میان گروههای اقلیتی خاص را می توان از طریق بررسی مشکلات خاص اسپانیولی تبارهای جوان مورد بررسی قرار داد. (شینک و همکاران ، 1988).
آسیب پذیری اسپانیولی تبارهای جوان به سوء مصرف مواد، از نظر آماری نشان داده است که کمتر از 50 درصد آنها دبیرستان را به اتمام می رسانند (شینک و همکاران، 1988). در نتیجه، توان بالقوه نظام حمایتی محیط مدرسه از بین می رود. تجربه موفقیت آمیز مدرسه، توان بالقوه کسب و کار، شایستگی اجتماعی و تحرک را افزایش می دهد. شکست تحصیلی (شکست در مدرسه) ممکن است موجب احساسهای حقارت یا بیگانگی و تداوم آنها شود، این مسئله نیز به نوبه خود می تواند تجربه رفتار سوء مصرف مواد در جوانان اسپانیولی تبار شود (شینک و همکاران، 1988).
تأثیرات فرهنگ بر سوء مصرف مواد
سنتهای قومی و فرهنگی بر مصرف مواد تأثیر دارند. غالب فرهنگها، قواعدی درباره مصرف یا کنترل مواد دارند (وسترمیر، 1995). هنگامی که از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر نقل و انتقال صورت می گیرد (مثلاً، از طریق مهاجرت، اشتغال یا ازدواج) قواعد اصلی یا محدودیتها ممکن است از بین برود یا با هنجارهای فرهنگ غالب در تعارض باشد (ترول ، 1993). همچنین فرهنگ پذیری ضعیف می تواند منجر به درونی شدن ارزشها، هنجارها و آداب و رسوم مربوط به کنترل مصرف مواد شود. فرهنگ پذیری فرایندی است که به وسیله آن افراد «ارزشها – هنجارها و مهارتهایی را کسب می کنند که آنها را قادر می سازد با گروه فرهنگی شان به طور مطبوعی زندگی کنند) (وسترمیر ، 1995، ص 593). دشواری در فرهنگ پذیری می تواند منجر به سوء مصرف مواد یا آسیب پذیری روانی والدین، الگوهای نقش معیوب یا قلّت تماس سازنده بین والد و کودک شود.
درمان اقلیتهای قومی
اگر فرض کنیم که فرهنگ تأثیر مهمی بر سوء مصرف مواد دارد، تعجب آور نیست که آگاهی از ارزشهای فرهنگی و گنجاندن آن در درمان، اثربخشی برنامه درمانی با جمعیتهای اقلیت را بهبود می بخشد (ترل، 1994؛ وسترمیر 1995). شایان ذکر است که حتی در درون یک گروه فرعی خاص (مثلاً آمریکایی آفریقایی تبار، اسپانیولی تبار) ناهمگنی زیاد است، به طوری که یک رویکرد واحد بهتر وجود ندارد؛ بلکه حساسیت و انعطاف پذیری کلی نسبت به دخالت دادن باورها و مفاهیم فرهنگی بهبودی را تسریع می بخشد (کلاسر و بلو، 1993). قرار دادن ارزشهای ویژه فرهنگ در درمان صداقت و رابطه را ارتقا داده، غرور و عزت نفس را بالا می برد و فشار روانی فرهنگ پذیری را می کاهد (ترل، 1993).
موانع درمان اقلیتهای قومی
موانع موجود در درمان می تواند بیرونی (مثلاً رفت و آمد به برنامه های درمانی، هزینه های درمان) یا درونی (مثلاً ، انکار، شرم) باشد. موانع سوء مصرف کنندگان اسپانیولی تبار عبارت اند از (وسترمیر، 1995):
زبان
محدودیتهای مالی
فقدان الگوهای نقش در برنامه های درمانی
اَلن (1995) موانع موجود زیر را در مورد زنان آمریکایی تبار شناسایی کرده است :
مسئولیتها در خانه به عنوان همسر و مادر
هزینه درمان / بیمه نبودن
احساس نیاز به مواد برای مقابله با فشار روانی زندگی روزانه
ترس از دست دادن کودکان
شرم

Share