رشته حقوق

نیروهای مسلح

دانلود پایان نامه

ح) کسانی که به طور موقت در خدمت نیروهای مسلح هستند و طبق قوانین استخدامی نیروهای مسلح در مدت مزبوراز اعضای نیروهای مسلح محسوب می شوند.
4- ماده 11 قانون بیان می دارد: نیروهای نظامی و امنیتی در مواردی که طبق قانون و ماموریت های محوله با نیروهای انتظامی همکاری می کنند طبق ضوابط این قوانین از سلاح استفاده خواهند نمود.
لذا به طور کلی می توان گفت مامورین مسلح موضوع این قانون عبارت اند از 1) مامورین مسلح وزارت اطلاعات 2) مامورین انتظامی 3) مامورین نظامی 4) نیروهای امنیتی
این مامورین باید ویژگی ها و شرایطی داشته باشند. این شرایط و ویژگی ها در ماده 2 قانون بیان شده است.
سلامت جسمانی و روانی متناسب با ماموریت محوله
داشتن آموزش های لازم در راستای ماموریت های محوله
تسلط کامل در بکارگیری سلاحی که در اختیارآنها گذارده می شود.
آَشنایی کامل به قانون و مقررات بکارگیری سلاح
در یک دسته بندی کلی می توان گفت که قانون بکارگیری سلاح موارد بکارگیری سلاح را توسط نیروهای مسلح در سه مورد بیان نموده است.
قانون بکارگیری سلاح مواردی را که مامورین مجاز به استفاده از سلاح هستند را به دو صورت تفکیک کرده است و نیروهای نظامی را به دو صورت کلی در اوضاع و احوالی که در قسمت پایین خواهد آمد مجاز به استفاده از سلاح کرده اما سایر نیروهای مسلح به غیر از نیروهای انتظامی را در صورتی مجاز به استفاده از سلاح کرده که در خصوص این موارد ماموریت داشته باشند.
برای دفاع از خود دربرابر کسی که با سلاح سرد یا گرم به آنان حمله نماید.
برای دفاع از خود در برابر یک یا چند نفرکه بدون سلاح حمله آورند ولی اوضاع و احوال طوری باشد که بدون بکارگیری سلاح مرافعه شخص امکان پذیر نباشد.
در صورتی که مامورین مذکور مشاهده کنند که یک یا چند نفر مورد حمله واقع شده و جان آنان در خطر است.
برای دستگیری سارق و قطاع الطریق و کسی که اقدام به ترور یا تخریب و انفجار نموده و در حال فرار باشد.
در صورتی که شخص بازداشت شده یا زندانی از بازداشتگاه یا زندان و یا در حال انتقال به زندان فرار نماید، اقدامات دیگر برای دستگیری و یا توقیف وی استفاده کرده و ثمری نبخشیده باشد.
برای حفظ اماکن طبقه بندی شده به ویژه اماکن حیاتی و حساس در مقابل هرگونه هجوم و حمله جهت ترور، تخریب، آتش سوزی، غارت اسناد و اموال و گروگانگیری و اشغال.
برای حفظ سلاحی که جهت انجام ماموریت در اختیار آنان می باشد.
برای حفظ اماکن انتظامی (مقر نیروهای انتظامی از قبیل – مرکز فرماندهی، ستاد، پاسگاه، انبار اسلحه یا مهمات و مراکز آموزشی) .
برای جلوگیری و مقابله با اشخاصی که از مرزهای غیر مجاز قصد ورود و خروج را داشته و به اخطار مامورین مرزبانی توجهی نمی نمایند.
برای حفظ تاسیسات، تجهیزات، اماکن نظامی و انتظامی و امنیتی .
همانگونه که بیان شد این گونه موارد به صورت کلی و صرفا نیروهای انتظامی حق به کارگیری سلاح دارند و سایر نیروهای مسلح به جز نیروهای انتظامی در صورتی در این موارد حق بکارگیری سلاح دارند که در خصوص بندهای فوق ماموریت داشته باشند.
الف) مواردی که طبق قانون بکارگیری سلاح ماموران مسلح موضوع این قانون به صورت موردی و در شرایط خاص حق بکارگیری سلاح را دارند (ماده 6 قانون بکارگیری سلاح).
1) به منظور متوقف کردن وسیله نقلیه مشروط بر اینکه بنا بر قوانین و دلایل معتبر و یا اطلاعات موثق مسروقه بوده و یا حامل افراد متواری و یا اموال مسروقه و یا کالای قاچاق و یا مواد مخدر و یا به طور غیر مجاز حامل سلاح و مهمات باشند(بند الف ماده6)
2) به منظور متوقف ساختن وسایل نقلیه منوط به اینکه از آن برای تهاجم عمومی به مامورین و مردم استفاده شده باشد(بند ب ماده 6 قانون) در این موارد استفاده از سلاح مشروط بر این است که :
اولا : در ایستگاه های ایست و بازرسی از قبل، وسایل هشدار دهنده به اندازه لازم تعبیه نمایند(اعم از موارد، تابلو، چراغ گردان) (مستند به تبصره 1 ماده 6 قانون)

مطلب مشابه :  ادیان ابراهیمی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید