سبز اندیشان امروز

نیازهای اجتماعی

مدیریت باید تا پائین ترین سطح ممکن تمرکز زدایی گردد.
مدیران اکوسیستمی باید تاثیرات فعالیت های انسانی را بر پیرامون و سایر اکوسیستم ها مورد لحاظ قرار دهند.
ضرورت داشتن شناخت و مدیریت اکوسیستم در یک بستر اقتصادی. بنابراین، یک برنامه مدیریتی اکوسیستمی باید:
آشفتگی بازار را که تاثیرات مغایری بر تنوع زیستی دارد را کاهش دهد؛
انگیزه های ارتقای حفاظت و استفاده پایدار را در یک راستا قرار دهد؛
هزینه ها و منافع ایجاد شده از تالاب ها در یک گستره عملیاتی، درونی گردد.
حفاظت از ساختار و کارکردهای اکوسیستمی در جهت حفظ خدمات اکوسیستمی باید هدفی برتر نسبت به رهیافت اکوسیستمی باشد.
اکوسیستم ها باید در محدوده و ذیل کارکردهایشان مدیریت گردند.
رهیافت اکوسیستمی باید در مقیاس جوی و زمینی انجام گیرد.
اهداف مدیریت اکوسیستمی به دلیل تنوع مقیاس های زمینی و تاثیرات موخر که فرآیندهای اکوسیستمی را توصیف می کند، باید برای یک دوره طولانی معین گردد.
مدیریت باید بپذیرد که تغییر امری اجتناب ناپذیر است.
رهیافت اکوسیستمی باید به دنبال یک تعادل متناسب و یکپارچگی بین حفاظت و بهره برداری از تنوع زیستی باشد.
رهیافت اکوسیستمی باید تمام اشکال اطلاعات مربوطه را، که از جمله شامل دانش، ابتکارات و عملکردهای علمی, محلی و بومی می گردد را مورد لحاظ قرار دهد.
رهیافت اکوسیستمی باید تمام بخش های اجتماعی و اصول علمی را شامل گردد.
در اعمال و اجرای اصول دوازده گانه، رهیافت اکوسیستمی بر روابط کارکردی و فرایندی در محدوده اکوسیستم ها با آگاهی از اینکه یک چنین فرایندها و کارکردهایی پیچیده و تغییر پذیرند، تمرکز دارد. رهیافت اکوسیستمی در جستجوی افزایش اشتراک گذاری منافع، انجام اعمال مدیریتی در سطحی متناسب و تمرکز زدایی تا رسیدن به حداقل سطح و فراهم کردن اسباب مشارکت های فرابخشی می باشد.1
2 – مدیریت پایدار جنگل ها 2
مدیریت یکپارچه جنگل ها، رویه ای معمول در بحث مدیریتی حفاظتی جنگل ها بر اساس دستورالعمل های مدیریتی جنگل هاست. وسیع ترین موافقت نامه بین الدولی در این خصوص، توسط مجمع عمومی ملل متحد اتخاذ گردیده است، که اظهار می دارد:
«مدیریت پایدار جنگل، به عنوان مفهومی پویا و متکامل در حفظ و افزایش ارزش های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی انواع جنگل ها برای نسل حاضر و آتی کمک کننده است».
در مرکز رهیافت «مدیریت پایدار جنگل» اصول جنگل قرار دارد که در کنفرانس ملل متحد راجع به محیط زیست و توسعه در ریودوژانیرو به سال 1992 اتخاذ گردیده است. اصول جنگل به مدیریت منابع و زمین های جنگلی به منظور برآورده کردن نیازهای اجتماعی، اقتصادی، اکوسیستمی، فرهنگی و معنوی نسل های حاضر و آتی مساعدت می نماید. این نیازها شامل محصولات و خدمات جنگل ها همچون چوب و فراورده های چوبی، آب، غذا، علوفه دام ، سوخت، چرای دام ، زیتگاهی برای حیات وحش، تنوع منلظر و چشم اندازها، ذخیره گاه کربن و سایر موارد است.
9معیار و شاخص به منظور مدیریت پایدار جنگل توسط 150 دولت در سراسر جهان اتخاذ گردیده است. هفت مورد از این موارد نه گانه به عنوان مبانی نظری در توسعه رویه های مدیریتی جنگل در سرتاسر جهان مطرح گردیده است:
توسعه و افزایش منابع جنگلی؛

                                                    .