رشته حقوق

موقعیت جغرافیایی

دانلود پایان نامه

اخوان الصفا از ارائه تصویر خود از جامعه فاضله و ویژگی های آن، این نکته را یاداور می شوند که آدمی از دوجوهر متباین به نام جسم و روح ترکیب شده و تا زنده است وظیفه دارد به تامین نیازهای مادی که مطابق بعد جسماین اوست، بپردازد و برای دستیابی به آنچه نجات و سعادت اخروی وی در آن است، تلاش کند. آنان اشاره می کنند که تحقق این وظایف، در گرو همکاری بین انسانها و تشکیل زندگی جمعی است (همان، ج3، صص170-171). به همین دلیل است که آنان منشا زندگی اجتماعی را در نیاز انسانها به همکاری با یکدیگر و همیاری می دانند و تصریح می کنند که آنچه سبب دوام زندگی اجتماعی است، محبت و شفقت و یاری رساندن به یکدیگر براساس عدالتخواهی است. مدینه فاضله از دیدگاه اخوان الصفا، دارای ویژگی های زیر است:
1. همبستگی اجتماعی در بین اعضای جامعه، در بالاترین حد وجود دارد، به گونه ای که همه به منزله یک وجود جمعی واحدند.
2. نظام ارزشی و اجتماعی واحدی بر همه جامعه حاکم است.
3. این جامعه، تحت اشراف و سلطه کسی است که جسم و جان مردم را دراختیار دارد (از فره ایزدی به حد تمام و کمال برخوردار است).
4. اعضای جامعه در چهارچوب یک نظام ارتباطی بسیار خوب، با یکدیگر تعامل دارند و از نظام ارتباطی ویژه ای برای ارتباط با اعضای جوامع غیرفاضله برخوردار دارند.
5. از نظر مهندسی، پایه های شهر مستحکم است و مکان مناسبی برای بنای آن در نظر گرفته شده است و در مسیر آب نیست تا به مشکلاتی که برای شهرهای ساحلی پیش می آید، دچار نشود.
6. موقعیت جغرافیایی شهر به گونه ای استکه هوای آلوده شهرهای مجاور به سوی آن صعود نمی کند و هوای آن راآلوده نمی سازد.
7. این شهر بر سایر شهرها اشراف کافی دارد تا اهل مدینه فاضله دائما از احوال مردم سایر شهرها مطلع باشند.
8. شهر براساس تقوای الهی بنیان شده، با صدق گفتار و باور داشت قلبی مستحکم می شود و ارکان آن با وفای به پیمانها و امانتداری استوار می گردد تا هدف اصلی و نهایی، یعنی جاودانگی درنعمت تامین شود.
9. ارتباطات جامعه، در قالب چهار طبقه به شرح زیر و در طول یکدیگر صورت می پذیرد: 1) صاحبان صنایع؛ 2) صاحبان ریاست؛ 3) پادشاهان و صاحبان امر و نهی؛ 4) الهیونی (راهبران دینی) که دارای مشیت و اراده هستند (همان، ج4، صص169-173 ؛ رجبی، 1382، ص101).
شیخ الرئیس ابو علی سینا (370-428ق)
شیخ الرئیس ابو علی سینا، حسین بن عبد الله بن حسن بن‏ علی بن سینا، معروف به ابن سینا یا ابو علی سینا، در سال‏ 370 هجری قمری در دهی بنام خودمیشن در نزدیکی بخارا چشم به جهان گشود.
شرکت در جلسات بحث اسماعیلیان از دوران کودکی،به‏ واسطه پدر،بو علی را خیلی زود با مباحث و دانشهای مختلف‏ زمان خود آشنا ساخت.
استعداد وی در فراگیری علوم،پدرش را بر آن داشت تا به‏ توصیهء یکی از استادان وی،بو علی سینا را به جز تعلیم و دانش‏اندوزی،به کار دیگری مشغول نکند.
و این‏طور شد که بو علی به واسطه نبوغ خود، در ابتدای‏ جوانی در علوم مختلف زمان خود از جمله طبّ،مهارت‏ یافت تا آنجا که نوح بن منصور،پادشاه بخارا به دلیل‏ بیماری‏اش، بو علی را نزد خود خواند.
ابن سینا از این راه به کتابخانه عظیم دربار سامانی دست‏ یافت.
در آنجا موفق به خواندن کتابهای نفیسی شد که سود بسیاری‏ برایش به ارمغان آورد و از این راه به دانش فراوان دست‏ پیدا کرد.از همین رهگذر چون به هجده سالگی رسید سرآمد همه دانش‌های عصر خود شد. به این ترتیب وی بجز طب، به علوم مختلف، از جمله حکمت، منطق و ریاضیات‏ که خود شامل علم عدد، هندسه، نجوم و موسیقی است، تسلط یافت. ابو علی سینا در دوران عمر خود از لحاظ عقاید فلسفی دو دوره مهم را طی کرد:
اولین دوره که پیرو فلسفه مشاء و شارح عقاید و معارف ارسطو بود.
دومین دوره که از آن عقاید عدول کرد و به قول خودش‏ طرفدار حکمت مشرقین و پیرو مکتب اشراق شد. ابن سینا را می‏توان یکی از اساتید فن قصه‏گویی به شمار آورد. در بطن آثار علمی او می‏توان به قصه‏هایی که به‏ منظور بیان هنرمندانه و نمایش اندیشه و ارائه پیامی خاص‏ پدید آمده‏اند، اشاره کرد.در آثار صوفیه می‏توان نمونه‏هایی‏ این چنین جست.که رساله الطیر ابن سینا نیز در زمرهء آنهاست. رساله الطیر نام یکی از سه رساله رمزی ابن سینا است.اصل‏ این رساله به عربی تحریر شده و شرح احوال مرغی است‏ که با مرغان دیگری گرفتار دام صیاد می‏شود و پس از آنکه‏ به کمک مرغان دیگر از بند خلاصی می‏یابد،در سفری با آنها همراه می‏شود،اما این سفر در حقیقت،گذشتن از موانع‏ و عقبات راه سلوک است که سرانجام به درگاه ملک می‏رسد. ابن سینا در سال 428 هجری قمری،زمانی که تنها 58 سال‏ داشت،در حالی رخت از جهان فروبست که با ادای دین خود به دانش بشری،نامی به صلابت تمدن ایرانی از خود بر جای گذاشته بود.
ابن سینا عملاً سیاست ورزی کرده و در مشاغل وزارت و صدرات به پادشاهان ایران خدمت کرده است، اما در باب فلسفه‏ی سیاست و جامعه کتاب مستقلی ننوشته است. ولی با این وجود، در مقاله‏ی دهم الهیات شفا (ابن سینا، 1363 ، 55-435)، و در آثاری که به تقسیم حکمت می‏پردازد و توضیحات مختصری در باب حکمت عملی و انواع آن ارائه می‏دهد20 (ابن سینا، بی‏تا، ص8-107؛ به نقل از علیزاده، 1384، ص51-53)، و همین طور در رساله‏ای تحت عنوان کتاب المجموع یا الحکمه العروضیه مباحثی را در زمینه‏ی سیاست مطرح کرده است. در رساله‏ی اخیر، اصولی را ذکر کرده است که مربوط به حکومت و طرز اداره‏ی کشور است. چند شکل از اشکال حکومت‏ها را به شرح زیر بیان کرده است:
حکومت دموکراسی که همه‏ی افراد در حکم مساوی باشند و از مواهب و مضار آن، به طور مساوی برخوردار باشند. در این نظام، رئیس حکومت، به وسیله‏ی همه‏ی مردم یا رؤسای درجه‏ی دوم انتخاب می‏شود.
حکومت‏هایی که تحت سلطه‏ی ریاست‏های پستند که ریاست اول آن با پست‏ترین مردم است. این نوع ریاست‏ها و جامعه‏ها را مانند فارابی منشعب به چند شعبه کرده است.
حکومت استبدادی که ابن سینا آن را «وحدانیه الریاسه» نامیده است. هدف و غرض رئیس این حکومت، اطاعت محض خلق‏اللّه‏ است.
حکومت اشرافی که ابن سینا آن را حکومت و ریاست فاضله نامیده است. در این نوع حکومت، رئیس اول کسی است که افضل باشد. مراتب و طبقات امت‏ها، به وسیله‏ی فضیلت و برحسب کمال اخلاقی آنهاست.

مطلب مشابه :  اختلال اضطراب جدایی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید