مناسبت

مناسبت

آسیا (میکرون) دبی ورودی به آسیا (تن بر ساعت)
210 300
230 350
270 400
300 450
تاثیر تغییر تناژ ورودی به آسیا بر نسبت خردایش آن
یکی از عوامل عملیاتی که بر کارایی آسیاکنی در آسیاهای گلوله‌ای تأثیر گذار است تناژ ورودی به آسیا است که بر زمان ماند ذرات در آسیا تأثیر می‌گذارد. با افزایش تناژ ورودی، زمان ماند ذرات در آسیا کاهش می‌یابد و در نتیجه دانه‌بندی خروجی آسیا درشت‌تر، و نسبت خردایش ( ) کاهش می‌یابد. شکل‌3-12 تغییرات نسبت خردایش آسیا را بر حسب تغییرات تناژ نشان می‌دهد.

شکل 3- 12 – تغییرات نسبت خردایش آسیا گلولهای در تناژهای متفاوت خوراک
تاثیر توزیع دانهبندی خوراک جداکننده MIMS بر عیار آهن و گوگرد کنسانتره آن
با کاهش دانهبندی خوراک ورودی به جداکننده مغناطیسی، آهن به درجه آزادی مناسب خود میرسد و میزان آهن راه یافته به باطله کمتر میشود. ذرات آهنی که به درجه آزادی مناسب خود رسیدند از سوی جداکننده جذب و به عبارتی عیار و بازیابی کنسانتره جداکننده MIMS بهبود مییابد(شکل3-13 و3-14).
شکل 3- 13 – اثر اندازه ذرات بر عیار آهن کنسانتره MIMS

شکل 3- 14 – اثر اندازه ذرات بر بازیابی آهن کنسانتره MIMS
کاهش P80 آسیای گلوله‌ای باعث افزایش درجه آزادی گوگرد می‌شود. در نتیجه گوگرد راه یافته از خوراک به باطله بیشتر شده و در نهایت عیار گوگرد کنساتره جداکننده MIMS کاهش می‌یابد(شکل 3-15).
شکل 3- 15 – اثر اندازه ذرات بر عیار گوگرد کنسانتره MIMS
آنالیز بخشهای مختلف ابعادی خوراک و کنسانتره جداکننده MIMS
پس از آنالیز سرندی خوراک و کنسانتره MIMS، عیار آهن و گوگرد در بخش‌های مختلف ابعادی تعیین شد(شکل3-16 و 3-17).
شکل 3- 16 – عیار آهن در بخشهای متفاوت ابعادی خوراک و کنسانتره MIMS
شکل 3- 17 – عیار گوگرد در بخشهای متفاوت ابعادی خوراک و کنسانتره MIMS
با کاهش اندازه ذرات تا 180 میکرون، عیار آهن در کنسانتره به دلیل اینکه مگنتیت به درجه آزادی مناسب رسیده، افزایش مییابد؛ و همچنین عیار گوگرد در خوراک کاهش مییابد. اما در اندازه‌های زیر 180 میکرون، افزایش ناگهانی عیار گوگرد مشاهده می‌شود. دلیل این مسئله این است که مگنتیت در 180 میکرون آزاد می‌شود و از این اندازه کوچکتر، ذرات مگنتیت به سختی شکسته می‌شوند ولی کانی‌هایی گوگرددار مانند پیریت، به دلیل ترد بودن، به راحتی شکسته می‌شوند. بنابراین در اندازه‌های ریز، بیشتر ذراتی وجود دارند که حاوی گوگردند و عیار گوگرد در این اندازه‌ها افزایش می‌یابد.
تعیین بازدهی جدایش هر بخش دانهبندی
جهت تعیین دانهبندی بهینه، بازدهی جدایش مربوط به هر بخش دانهبندی محاسبه شد(شکل3-18).
شکل 3- 18 – بازدهی جدایش در بخشهای مختلف ابعادی دانهبندی
به عبارتی مناسبترین دانهبندی برای جداکننده ذرات بین 250-180 میکرون است.

Share