مقیاس درجه بندی درخودماندگی کودکی

مقیاس درجه بندی درخودماندگی کودکی

روش های مداخله در تماس چشمی
از سال 1960 متخصصان بالینی و مربیان کودکان درخودمانده به طور عمده بر مداخلات آموزش رفتار تماس چشمی قبل از آموزش رفتارهای دیگر تأکید داشتند و اغلب پژوهش ها در این زمینه بر اصول تحلیلی رفتار متکی بودند و در تلاش های اولیه برای رشد تماس چشمی در کودکان درخودمانده از روش های تحلیل رفتار استفاده می کردند ( اسپیزو،آدولف،هرلی، پیون،2007 ).
از اوسط دهه 1990 بیشتر پژوهش ها، رفتار تماس چشمی غیرعادی افراد درخودمانده را در شرایط آزمایشی و طبیعی بررسی می کردند، پیشرفت های اخیر در روش های آزمایشی و پژوهشی باعث شد تا بیشتر پژوهش ها مکانیزم های اساسی شناختی و عصبی تماس چشمی غیرعادی افراد درخودمانده را بررسی کنند. این روش ها شامل پیگیری چشمی، هدایت پاسخ های پوست،الکتروانسفالوگرفی و ارزیابی های رفتاری هستند. این روش ها به صورت جدا یا ترکیبی و یا با روش های سنتی همچون ارزیابی کلینیکی مبتنی بر مصاحبه والدینی، مشاهده رفتاری و یا ویژگی های شخصی خودگزارشی اندازه گیری شده به وسیله پرسشنامه ها، استفاده می شوند. بنابراین مطالعات رشدی نوزادان در معرض خطر درخودماندگی، اطلاعات ارزشمندی را در رشد اولیه فرایند تماس چشمی در افراد درخودمانده فراهم کرده اند (گلارای، گریل اسپکتور، ریس،2006).
فصل سوم
روش پژوهش
فصل سوم: روش پژوهش
روش پژوهش
روش پژوهش حاضر از نوع طرح های تک آزمودنی می باشد . سیف(1388) درباره ی این روش عنوان می کند که این طرح ها شامل مطالعه دقیق و انفرادی آزمودنی ها در شرایط و محیط های متفاوت می باشد. در اینگونه طرح ها، تغییرات حاصل از اجرای روش درمانی یا آموزشی در ارتباط با همان فرد ارزیابی می شود. یعنی خود فرد هم نقش آزمودنی و هم نقش گواه را ایفا می کند.
جامعه آماری
جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان در خودمانده سنین 4 تا 8ساله شهر مشهد است که در سال 1390 به کلینیک های ویژه آموزش و توانبخشی برای دریافت خدمات تخصصی آموزش و توانبخشی مراجعه نموده اند .
نمونه و روش نمونه گیری
نمونه آماری این پژوهش تعداد 5 نفر از کودکان درخودمانده است که در کلینیک های مخصوص این کودکان خدمات آموزشی و توانبخشی دریافت می کنند و به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند.
.
ابزار پژوهش
پرسشنامه ارتباط اجتماعی (SCQ)
پرسشنامه ارتباط اجتماعی (SCQ) یک ابزار غربالگری 40 سوالی، با تکیه بر پاسخ والدین است که بر اساس علامت شناسی اختلالات طیف درخودماندگی(ASD) طراحی شده است . سوالات به صورت (بله یا خیر)، و عموما به وسیله والدین یا سایر افرادی که از کودک مراقبت می کنند در کمتر از 10 دقیقه، پاسخ داده می شوند. نمره گذاری این آزمون کمتر از 5 دقیقه، زمان می برد. این آزمون برای کودکان دارای سن تقویمی 4 سال و بالاتر، و با سن عقلی حداقل 2 سال قابل اجرا است . یافته های مربوط به ADI-R مبین این است که می توان سن استفاده از این ابزار را تا سن تقویمی 2 سال پایین آورد، به شرط این که آزمودنی دارای سن عقلی بالاتر از 2 سال باشد(روتر و همکاران به نقل از ساسانفر،1385).
برای بررسی و توصیف وضعیت عمومی و برآوردی از شدت اختلال کودکان درخودمانده، از پرسشنامه ارتباط اجتماعی استفاده شد. ویژگی های روان سنجی این آزمون به گونه ای است که میانگین روایی توافقی SCQ با ADI_R برابر 8/70% گزارش شده و نیز همبستگی درونی این آزمون از طریق ضریب آلفا از 84% تا 93% گزارش شده است(ساسانفر،قدمی،1384). همچنین نیوشیفر و همکارانش حساسیت آزمون SCQ را 63% و اختصاصی بودن آن را 90% گزارش کرده اند(به نقل از ویگینز،2005).
بعد از آنکه والدین پرسشنامه را تکمیل کردند، نمره گذاری طبق دستور انجام می شود.ماده «1» مشخصا در مورد اینکه کودک کلام دارد یا نه، سوال می کند و نمره ای به آن تعلق نمی گیرد. برای سوالات 40-2 بر اساس بله و خیر، به تناسب نمره ی «0» و «1» داده می شود. پاسخ به سوال «1» تعیین می کند که در محاسبه ی نمره نهایی، چه سوال هایی باید منظور شود، به این معنا که اگر پاسخ ماده «1» بله باشد، مجموع نمره های سوال های 40-2 محاسبه می شود و اگر پاسخ آن خیر باشد، فقط سوالات 40-8 برای نمره گذاری به کار برده می شود. برای جمع بندی نمره نهایی، باید به این شکل عمل کرد که به سوال های 18-2 که به آنها پاسخ «بله» داده شده، یک نمره تعلق می گیرد، غیر از موارد 2 و 9 که برای پاسخ منفی به آنها ، یک نمره منظور می شود و از سوال 19 تا 40 تمام سوال ها در صورتی که به آنها پاسخ «خیر» داده شده باشد، یک نمره می گیرد(ساسانفر،قدمی،1384).
مقیاس درجه بندی درخودماندگی کودکی(CARS):
این مقیاس شامل 15 ماده می باشد و توسط شاپلر، ریچلر و رینر برای شناسایی کودکان مبتلا به طیف اختلالات درخودماندگی ارایه شده است. این 15 ماده عبارتند از:
ارتباط با مردم

Share