مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل …

گروه ها

متغیر

متادون(۹۵=n )

بوپرنورفین(۶۱=n )

M±ЅD

M±ЅD

سن

۷۱/۷±۷۴/۳۴

۷۷/۷±۵۹/۳۳

هوشبهر کلامی

۶۳/۲±۱۷/۸۷

۸۹/۴±۰۳/۸۸

سابقه سوءمصرف

۶۰/۷±۹۲/۱۰

۰۴/۷±۹۸/۸

دفعات عود

۱۷/۳±۹۸/۱

۸۳/۱±۶۳/۱

همان طور که در جدول مشاهده می شود، میانگین سن در گروه متادون ۷۴/۳۴ با انحراف استاندارد۷۱/۷ و در گروه بوپرنورفین میانگین ۵۹/۳۳ و انحراف استاندارد۷۷/۷ می باشد. دو گروه با توجه به نتایج آزمون t دو گروه مستقل از لحاظ سن تفاوت معناداری ندارند ( ۰۵/۰<P، ۹۱۱/۰=۱۵۴t). هم چنین میانگین هوشبهر کلامی در گروه متادون ۱۷ /۸۷ با انحراف استاندارد ۶۳/۲ و در گروه بوپرنورفین میانگین ۰۳/۸۸ و انحراف استاندارد ۸۹/۴ می باشد. با توجه به نتایج آزمون t دو گروه مستقل دو گروه از لحاظ هوشبهر کلامی تفاوت معناداری ندارند (۰۵/۰<P،۴۱۳/۱- =۱۵۴t ). میانگین سابقه سوءمصرف در گروه متادون ۹۲/۱۰ و انحراف استاندارد ۶۰/۷ است و میانگین سابقه سوءمصرف در گروه بوپرنورفین ۹۸/۸ و انحراف استاندارد ۰۴/۷ می باشد و دو گروه با توجه به نتایج آزمون t دو گروه مستقل از لحاظ سابقه سوءمصرف تفاوت معناداری ندارند (۰۵/۰<P،۵۹۶/۱=۱۵۴t ). میانگین دفعات عود در گروه متادون ۹۸/۱و انحراف استاندارد ۱۷/۳ است و در گروه بوپرنورفین میانگین ۶۳/۱ و انحراف استاندارد۸۳/۱ است. با توجه به نتایج آزمون t دو گروه مستقل از لحاظ دفعات عود بین دو گروه تفاوت معناداری وجود ندارد. (۰۵/۰<P،۷۸۱/۰=۱۵۴t).
۴-۱-۴- میانگین و انحراف استاندارد گروه های درمان متادون و بوپرنورفین برحسب دوز