قوانین کسب و کار در کانادا[1]

4-2-1. مبحث اول: قوانین استخدام و کار در کانادا

صاحبنظران سازمان مدیریت، منابع انسانی را با ارزش‌ترین منبع سازمانی می‌دانند که در اولویت قرار می‌گیرد. به کارگیری این منبع باارزش، نیازمند مدیریت منابع انسانی و سیستم‌های فرعی آن نظیر جذب و استخدام است که اثربخشی این سیستم‌ها مستلزم آشنایی کامل قوانین و مقررات استخدامی است. باید توجه داشت که قوانین استخدام و کار، متناسب با تغییرات محیطی دستخوش تغییرات زیادی است و آشنایی با این قوانین و سیستم‌ها به کارآفرینان، سرمایه‌گذاران و تجار خواهان مهاجرت به کانادا و مقیم کانادا توصیه می‌شود.

4-2-2. مبحث ب: نیروی کار در کانادا

نیروی کار کانادا بسیار تحصیلکرده و ماهرند. کارفرمایان می‌توانند کارمندان خود را از میان کارگران، تجار و مدیران و متخصصان رشته‌های مختلف به خصوص در نقاط بزرگ‌تر شهری انتخاب کنند. بررسی‌های انجام شده نشان‌دهنده تنوع جمعیتی نیروی کار در این کشور است:

کل نیروی کار این کشور 17343000 نفر است که 47 درصد آن را زنان تشکیل می‌دهند. توزیع این جمعیت به شرح زیر است:

بخش‌های صنعتی

  • خدمات صنعتی           75 درصد
  • تولید 14 درصد
  • تجارت 11 درصد

جمعیت 15 سال و بالاتر

  • شاغلان 16170
  • تمام‌وقت 13206
  • نیمه‌وقت 2964
  • بیکار 1173

توزیع جنسی جمعیت 15 سال به بالا

  • مرد 12693
  • زن 13113
  • کل 25806

از طرف دیگر چنانکه گفته شد حدود 47 درصد از نیروی کار کشور کانادا را زنان و 53 درصد را مردان تشکیل می‌دهند.

4-2-3. مبحث پ: قوانین استخدامی

قوانین استخدامی در کانادا شامل قوانین فدرال و استانی است که به منظور حمایت از افراد کارگر و حقوق آنان وضع شده است. این قوانین علیه کارفرمایانی است که با کارگران رفتار مناسب ندارند. همچنین، کارمندان می توانند نسبت به رفتارهای نامناسبی که براساس جنس، سن، نژاد، مذهب یا عدم توانایی آنها اعمال می گردد، اعتراض کنند.

استانداردهای امنیتی از کارمندان در مقابل ماشین ها و مکان های کار ناامن حمایت می‌کند. قوانین کار کودکان، بر ساعات و انواع کاری که به کودکان پیشنهاد می شود نظارت می کند. همچنین این قوانین به پرداخت دستمزد کارمندان و کارگران در ایام تعطیلات رسمی نیز نظارت دارد.

کارفرمایان باید مالیات بر درآمد و وجوه اجباری معین را همانند بیمه بیکاری، فوق العاده کارگران و تدابیر حقوقی ازکارافتادگی افراد را از دستمزد رسمی آنها کسر کنند. این امر حتی درمورد افراد خوداشتغال نیز ضرورت دارد.

رعایت قوانین استخدامی درمورد استخدام اعضای خانواده نیز ضروری است. بانک توسعه مشاغل فدرال[2] کتاب راهنمایی برای تازه وارداتی که قصد شروع کار در کانادا را دارند ارائه می دهد، اطلاعات وسیعی درباره آموزش مدیریت، مشاوره و خدمات طرح ریزی شده برای کارگران ماهر عرضه می کند.

4-2-4. مبحث ت: حقوق بشر

همه حوزه های قضایی در کانادا دفاتر اجرایی دارند که به شکایت مربوط به نقض حقوق بشر رسیدگی می کنند و قوانینی را برای جلوگیری از اعمال تبعیض آمیز در محل کار و براساس نژاد، عقیده، رنگ، قوم، سن، جنسیت، وضعیت تأهل، تابعیت، اصل و نسب، محل تولد، وضعیت خانوادگی، گزارش نقض قانون و معلولیت تصویب شده اند، به اجرا می گذارند.

4-2-5. مبحث ث: ویزای کسب و کار موقت[3]

بیشتر ملیت ها برای ورود به کانادا نیاز به ویزا دارند. این در حالی است که برخی دیگر از ملیت ها
می توانند بدون مجوز کار موقت (معمولاً برای مدت 90 روز یا کمتر) وارد کانادا شوند. درصورتی که کارمندان دائمی شرکتهایی باشند که در خارج از کانادا به صورت مستقیم یا مؤسس یا از طریق شرکت تابع کانادایی مشغول کارند: این دسته از کارمندان می توانند تنها برای بازدید و مشاوره با سایر کارمندان یا به منظور فروش کالا به اشخاص حقوقی خصوصی یا به منطور خرید کالاها و خدمات کانادایی، در این کشور حضور پیدا کنند.

4-2-6. مبحث ج: ویزای کسب و کار براساس قراردادهای تجاری

«قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی یا نفتا» و «قرارداد کلی تجارت به صورت خدمات» از جمله قراردادهای تجاری هستند که با کشور کانادا منعقد می‌شود. گروههای دیگری از مسافران به کانادا با هدف کار و تجارت را معرفی می‌شوند. صاحبان تجارت، براساس این قانون اجازه ورود موقت به کانادا را برای مدت کمتر از 6 ماه دارند. آنها به منظور بازاریابی برای کالاها و خدمات خود یا انجام تشریفات اداری لازم جهت تأسیس شرکت بازرگانی در کانادا به منظور فروش آن اقلام و خدمات می توانند وارد این کشور شوند.

براساس قرارداد نفتا، بازدیدکنندگان تجاری و کاری می توانند از طریق ایالات متحده آمریکا و مکزیک وارد کشور کانادا شوند تا بتوانند اهداف تجاری خود را مانند فروش کالا و انعقاد قرارداد برای کالا و خدمات (به شرط آنکه کالا و خدمات مذکور را همراه خود نداشته باشند) انجام دهند.

همچنین بازدیدکنندگان تجاری براساس پیمان نفتا می توانند در جلسات کاری شرکت کنند و به بازاریابی، خرید و فروش کالا و خدمات خود بپردازند و خدمات پس از فروش عرضه می کنند. گفتنی است که قوانین مشابه دیگری نیز وجود دارد که تجار اهل شیلی می توانند با سفر به کانادا به انجام کسب و کار و تجارت خود بپردازند.

[1]. An Immigration Consulting Firm

[2]. FBDB

[3]. Temporary Business Visit

                                                    .