رشته حقوق

قراردادهای الکترونیکی از منظر کنوانسیون بیع بین المللی کالا (1980) وین

دانلود پایان نامه

قراردادهای الکترونیکی از منظر کنوانسیون بیع بین المللی کالا (1980) وین

کنوانسیون بیع بین المللی کالا – وین 1980(که از این به بعد کنوانسیون بیع نامیده میشود) ، تنها کنوانسیونی است که قانون متحد الشکل بین الملی برای مهمترین معامله در تجارت بین المللی ، یعنی بیع بین المللی ، را تدوین نموده است. ماده 13 کنوانسیون بیع ، شکل مکتوب قراردادهای بیع بین المللی را اینگونه توصیف مینماید : ” برای اهداف این کنوانسیون ، نوشته ، شامل تلگرام و تلکس خواهد بود.”

لذا واژه “نوشته” این امر را مفروض میدارد که تلگرام و تلکس شیوه های مقبول برای انعقاد قرارداد میباشند. لیکن کنوانسیون بیع برای قراردادهای مبتنی بر رایانه ، همچون EDI ، اینترنت ، قرارداد انتخاب نمایه (click wrap) و قراردادهای بسته ای (shrink wrap)و پست الکترونیکی (Email)مسکوت است و این بابت ایراداتی به آن وارد است.

کنوانسیون بیع ، بطور صریح ، شیوه های الکترونیکی انعقاد و قرارداد را در تعریف “نوشته” مطرح نمی سازد ، اما این نوع قراردادها به لحاظ هدف ، مفهوم و ساختار حقوقی ، معتبر میباشند.

انعقاد قرارداد به شیوه الکترونیکی ، منجر به دو چالش شده است : اول سرعت زیاد و دوم خودکار شدن (اتوماسیون) . علاوه بر آن کنوانسیون بیع ، با دو پدیده مهم تجاری روبرو میباشد:

اول فروش کالاهای غیر مادی (نرم افزارها – حقوق مالکیت معنوی و …) و دوم شیوه نامحسوس انجام معاملات تجاری که از جمله دورنگار (فکس)، اینترنت ، پست الکترونیکی (ایمیل) و توافقهای خط روشن (آن لاین) میباشد.

کنوانسیون بیع شامل بیع بین المللی کالاهای تجاری به قصد تجارت میشود ولذا قراردادهای مصرف کننده ، قراردادهای مونتاژ ، قراردادهای ارائه خدمات و یا معاملات حراجی از شمول این کنوانسیون ، خارج خواهد بود. علاوه بر آن این کنوانسیون ، حاکم بر اعتبار قرارداد و یا مالکیت کالاهای فروخته شده ، نخواهد بود[1]. برای اینکه کنوانسیون بر قراردادهای حاکم باشد ، میبایست هر دو طرف قرارداد ، از دولتهای عضو کنوانسوین باشند.

مطلب مشابه :  قراردادهای مشارکت در تولید

اگر چه ماده 13 ، “نوشته” را تعریف میکند ، ولی پیش گفته ها یا اظهارات صریح طرفین در مورد تفسیر قرار نمی دهد. در واقع ، نیازی به انعقاد قرارداد با نوشته یا سند مکتوب نیست و کنوانسیون بیع ، هیچگونه تشریفاتی را الزامی ننموده است[2]. بنابراین کنوانسیون ، وجود قرارداد ، به هر وسیله ای از جمله ، شهادت شهود ، قابل اثبات است. لذا هدف از وضع ماده 13 ، تاکید بر این امر بوده که تلکس و تلگرام ، از شیوه های مقبول برای تعدیل قرارداد میباشند . ماده 13 وضع شده تا اطمینان حاصل شود که تلگرام و تلکس ، رسانه هایی هستند که غالبا شرایط قرارداد کتبی را خواهند داشت اثر ماده 11 بر ماده 13 به برداشت دو مفهوم جدید میانجامد : اول اینکه “نوشته”  نیازی به امضاء ویا دیگر علائم اعتبار یا نشانه گذاری ، ندارد. و دوم اینکه قراردادها ، ممکن است حتی در قالبی غیر قابل انتشار نیز اعتبار داشته باشد.

طرفین قرارداد ممکن است امضاء را لازم ندانند[3] . اگر نیازی به امضاء نباشد ، تلکس و تلگرام ، به صرف نداشتن امضاء مخدوش نخواهد بو. لذا در یک تفسیر موسع از کلمه “نوشته” ، کلیه قراردادهای الکترونیکی ، مشمول کنوانسیون بیع ، خواهند بود . شاید “لزوم رعایت حسن نیت در تجارت بین الملل ” و نحوه رفع خلا< ها که در ماده 7 این کنوانسیون آماده ، بهترین تایید برای تعمیم مفاد ماده 13 ، برای شمول شیوه های الکترونیکی در انعقاد قرارداد ، از حیث مفهوم ” نوشته ” به حساب می آید.[4]

مطلب مشابه :  کودکان مبتلا

[1].مواد 3 و 4 و 5 کنوانسیون بیع

[2].ماده 11 کنوانسیون بیع

[3].ماده 6 کنوانسیون بیع

[4].هیل ، ج ، “اینده قراردادهای الکترونیکی در عرصه بین الملل ” انسان ، مصطفی ؛ کنعانی ، زینب ؛ مجله حقوقی معاونت ریاست جمهوری ، شماره 35، 1385 ، ص381

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید