رشته حقوق

قرآن مجید

دانلود پایان نامه

«هابل» به ما
و ما به شب هایی که در سرداب های اسکندر افتاده بودیم
تا خضر را به او بدهیم » (آتشی ،1386 ، ص1588)
« در شب حمل آب حیات
شب سفر «خضر»ی در حوت
در قرن های هود و ثمود ،
شب قاچاق خدا را از ولایت مؤمنان به وستاهای بدویان » (همان ، ص1946)
5-3-3-4- داوود
«وَ لَقَد آتَینا داوُدَ مِنَّا فَضلاً یا جِبالُ أُوَّ یی مَعَهُ وَ الطَّیرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الحَدیدَ»
و به ما داووداز سوی خدافضیلتی بزرگ بخشیدیم(ما به کوه ها و پرندگان گفتیم:)ای کوه ها و ای پرندگان ! با او هم آواز شوید و همراه او تسبیح خدا بگویید! و آهن را برای او نرم کردیم .
حضرت داوود(ع) از پیامبران بزرگ الهی و پدر حضرت سلیمان (ع) را ، یهودیان بر اساس تورات کنونی ، پامبر نمی دانند . آن ها عقیده دارند ؛ حضرت داوود(ع) از پادشاهان بنب اسرائیل بوده است . از این جهت افسانه های فراوانی برای حضرت داوود (ع) ساخته اند . نام حضرت داوود (ع) 16بار در قرآن آمده و بخش هایی از زندگی وی نیز در آن منعکس گردیده است که د زیر آن اشاره می شود .
در آیه ی 252 سوره بقره آمده است که حضرت داوود(ع) ، جالوت فلسطینی را در نبرد تن به تن کشت و خداوند به وی پادشاهی ارزانی داشت . در آیاتی از قرآن مجید به پیامبری وی اشاره شده و از اعطای کتاب زبور به او سخن گفته شده . نیز آمده است که خداوند ، کوه ها و پرنده ها را مسخر وی گرداند و آهن را برای وی نرم ساخت و به او صنعت زره سازی آموخت تا لشکریان را در جنگ از گزند و زخم محفوظ دارد. در آیاتی نیز از قضاوت و حکیم حضرت داوود(ع) و اعطای حکمت به او سخن به میان آمده است . در روایات اسلامی به گریه ها و عبادت های حضرت داوود(ع) تصریح شده است . امام صادق(ع) می فرمود : «حضرت داوود(ع) تا آخر عمر ، یک روز در میان روزه می گرفت» در روایاتی نیز به تهجد و شب زنده داری وی اشاره شده است . نیز می گوید وی ایام زندگی خود را به چهار بخش تقسیم کرده بود : روزی برای قضاوت در میان بنی اسرائیل ، روزی برای رسیدگی امور زندگی و کارخانه و همسران ، روزی برای تسبیح خداوند در کوه ها ، روزی برای عبادت در منزل که رهبانان نزد وی می آمدند و با وی هم آوا شدند . امام صادق(ع) فرمود : «داوود صد سال تمام عمر کرد که از این مدت ، چهل سال دوره حکومت و نبوت وی بود . او را جانشینی حضرت سلیمان منصوب کردند و وی را در قربه داوود در ابتدای بیت المقدس به خاک سپردند .»
آتشی فقط یک بار از این واژه استفاده کرده است :
«من نیز روزگاری تیشه ها
و نوس یا داوود یا موسی
جز منظر تکاری کوردلان
جز خنده ی کودنان به دست بریده ام
جز عاشقان گوساله سامری
(فراموش کرده ای که کالیگولای هرزه

مطلب مشابه :  مورفولوژی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید