رشته حقوق

قانون تجارت الکترونیکی

دانلود پایان نامه

به طور کلی سه دلیل برای استفاده از امضای دیجیتالی وجود دارد که شامل:
1. استفاده از کلید عمومی این اجازه را به هر شخصی می‌‌دهد که کلید خود را به سمت فرستنده اطلاعات بفرستد و سپس گیرنده پس از دریافت اطلاعات آنرا توسط کلید خصوصی خود بازگشایی می‌‌کند، بنابراین امضای دیجیتالی این امکان را می‌‌دهد که فرستنده یا گیرنده مطمئن شوند که اطلاعات از محل یا شخص مورد نظر ارسال یا دریافت می‌‌شود.
2. در حالت معمولی اطلاعات در طول مدت انتقال ممکن است توسط دیگران دستکاری شود، لذا برای اینکه از صحت و عدم دستکاری شدن اطلاعات رسیده مطمئن شویم نیاز به یک امضای دیجیتالی داریم.
3. از بین بردن امکان انکار و تردید. گیرنده اطلاعات برای اینکه مطمئن شود فرستنده بعدا در خصوص اطلاعاتی که فرستاده است اعلام بی خبری نکند و باصطلاح آنها را رد نکند از فرستنده آن اطلاعات، یک امضا درخواست می‌‌کند تا شاهدی بر این ادعا باشد.
برای پیاده سازی یک امضای دیجیتالی نیاز به سه الگوریتم داریم:
الف- یک الگوریتم برای ایجاد کلید:
الگوریتم تولید کلید را که کلید خصوصی را بطور یکسان و تصادفی از مجموعه کلیدهای ممکن انتخاب می‌کند. خروجی‌های این الگوریتم کلید خصوصی و کلید عمومی مطابق با آن است
ب- الگوریتم دیگری برای ایجاد امضاء :
الگوریتم امضا که توسط آن با استفاده از کلید خصوصی و پیام، امضا شکل می‌گیرد.
– الگوریتم دیگری برای تایید امضاء :
الگوریتمی که با استفاده از پیام دریافتی و کلید عمومی صحت امضا را بررسی می‌کند و با مطابقتی که انجام می‌دهد یا امضا را می پذیرد یا آن را رد می‌کند.
حال با یک مثال سعی در تشریح نحوه رمز نگاری در امضای دیجیتال می پردازیم. در صورتی که محمد پیام را ابتدا با کلید خصوصی خود رمزنگاری و سپس با کلید عمومی مسعود(گیرنده)، آن را مجددا رمزنگاری کند و پیام را ارسال نماید، در این صورت با توجه به قاعده ی گفته شده، مسعود برای خواندن پیام ابتدا باید پیام رمزی را با کلید خصوصی خود و سپس با کلید عمومی محمد رمزگشایی کند در نتیجه با توجه به اینکه رمزگشایی پیام با کلید عمومی محمد(فرستنده)، ملازمه با این مساله دارد که پیام در لحظه ی ارسال با کلید متناظر آن(کلید خصوصی) رمز نگاری شده باشد و می دانیم که اصولا دسترسی به کلید خصوصی محمد تنها برای شخص او امکان پذیر است، بنابراین این نتیجه ی منطقی بدست می آید که خود محمد این پیام را ارسال کرده است. چرا که هیچکس دیگری از کلید خصوصی محمد اطلاع ندارد.
در پایان ذکر این نکته ضروری است که قانون نمونه امضای الکترونیکی آنسیترال به بی طرفی تکنولوژیکی معتقد است. این قانون با توجه به سرعت موجود در ابداع روش های نوین ایجاد امضای الکترونیکی مانند امضای دیجیتالی طبق الگوریتم ریاضی، اسکن امضای کاغذی، اثر انگشت، خصوصیت عنبیه چشم یا ویژگی های بیولوژیکی افراد، بدون در نظر گرفتن نوع تکنولوژی به کار رفته برای ایجاد آن، معیارهایی را برای اعتبار حقوقی انواع مختلف امضاهای الکترونیکی که هم اکنون رایج است یا ممکن است در آینده ایجاد شود و امضاهای دست نویس و یا سایر شیوه های سنتی تولید امضا مانند مهر و تمبر، رفتاری مادی صورت گیرد.
2-4 بخش چهارم : امضای الکترونیکی ساده و امضای الکترونیکی مطمئن
با بررسی تطبیقی ماهیت فنی و حقوقی امضای الکترونیکی به دو سطح مختلف از امضای الکترونیکی رسیده و در می یابیم که این پدیده حقوقی به دو دسته امضای الکترونیکی ساده (که تعریف آن در بخش های پیشین ارائه شد) و امضای الکترونیکی مطمئن تقسیم شده است. در حقوق اروپا امضای الکترونیکی به دو دسته امضای الکترونیکی ساده و امضای الکترونیکی پیشرفته تقسیم می شود، قانون مدنی فرانسه تفاوتی بین امضای الکترونیکی ساده و مطمئن قائل نشده است، ولی شورای دولتی فرانسه که نحوه تعیین هویت امضا کننده و نیز تضمین سند به آن واگذار شده(ماده 4-1316) در مصوبه خود بین امضای الکترونیکی و امضای الکترونیکی مطمئن قائل به تفکیک شده است لذا این تقسیم بندی در حقوق فرانسه به دو دسته امضای الکترونیکی ساده و امضای الکترونیکی مطمئن بوده و با دستور العمل اروپا در تعریف مشترکات فراوانی دارند.
در ماده 2-2 دستورالعمل اروپا، امضای الکترونیکی پیشرفته دارای شرایط و ویژگی های ذیل است؛ باید:
منحصرا متعلق به امضاء کننده باشد.
امکان شناسایی و تشخیص هویت امضاء کننده را فراهم سازد.
به وسیله ابزاری ایجاد شود که منحصرا تحت کنترل امضاء کننده باشد.
به گونه ای به داده های مربوطه متصل و منضم شود که هر نوع تغییر بعدی در داده پیام، قابل شناسایی و ردیابی شود.
در مفهوم قانون فرانسه، امضای الکترونیکی مطمئن باید دارای ویژگی های زیر باشد:
مختص به امضاء کننده باشد.
امکان شناسایی و تشخیص هویت امضاء کننده را فراهم آورد.
به وسیله ابزاری ایجاد شود که امضاء کننده بتواند آن را در کنترل انحصاری خود داشته باشد.
با سندی که به آن متصل و منضم می شود به گونه ای مربوط باشد که هرگونه تغییر بعدی سند قابل شناسایی و ردیابی باشد.
فلذا مطابق حقوق فرانسه و برابر ماده 1 مصوبه شورای دولتی فرانسه امضای الکترونیکی ساده عبارت است از به کارگیری رویه قابل اعتماد در تعیین هویت است که رابطه اش را با سندی که به آن منضم است تضمین می کند. در مقابل امضای الکترونیکی مطمئن، امضایی است که علاوه بر دارا بودن شرایط امضای الکترونیکی(ساده)، اولا توسط روشهایی ایجاد شود که در کنترل انحصاری امضا کننده باشد و ثانیا رابطه امضا را با سندی که منضم به آن است تضمین کند، به نحوی که هرگونه تغییر بعدی در سند قابل کشف باشد.
در حقوق ایران، ماده 10 قانون تجارت الکترونیکی ایران که ناظر به بند ک ماده ی 2 همان قانون است، در تعریف امضای الکترونیکی مطمئن می گوید: «امضای الکترونیکی مطمئن باید دارای شرایط زیر باشد:

مطلب مشابه :  استان آذربایجان شرقی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید