رشته حقوق

فکر و اندیشه

دانلود پایان نامه

ـ ما را برای دنیا نیافریدهاند و تنها برای دنیا به تلاش فرمان داده نشدهایم (نامه/55).
ـ از دنیا آن مقدار که به تو میرسد بردار، و از آنچه پشت کند روی‌گردان اگر نتوانی در جستجوی دنیا نیکو کوشش کن (حکمت/393).
ـ خوشحالی تو از چیزی باشد که در آخرت برای تو مفید است، و اندوه تو برای از دست دادن چیزی از آخرت باشد، آنچه از دنیا به دست میآوری تو را خشنود نسازد، آنچه در دنیا از دست میدهی زاری کنان تأسف مخور، و همت خویش را به دنیای پس از مرگت واگذار (نامه/ 22).
ـ پس جایگاه آینده را آباد کن، آخرت را به دنیا نفروش. به نیکیها امر کن و خود نیکوکار باش، و با دست و زبان بدیها را انکار کن، و بکوش تا از بدکاران دور باشی، و در راه خدا آن گونه که شایسته است تلاش کن، و هرگز سرزنش ملامتگران، تو را از تلاش در راه خدا باز ندارد. برای حق در مشکلات و سختیها شنا کن، شناخت خود را در دین به کمال رسان، خود را برای استقامت برابر مشکلات عادت ده، که شکیبایی در راه حق عادتی پسندیده است، در تمام کارها خود را به خدا واگذار، که به پناهگاه مطمئن و نیرومندی رسیدهای، …، به استقبال کارهایی بروی که صاحبان تجربه، زحمت آزمون آن را کشیدهاند، و تو را از تلاش و یافتن بی نیاز ساختهاند، و آنچه از تجربیان آن‌ها نصیب ما شد، به تو هم رسیده، و برخی از تجربیاتی که بر ما پنهان مانده بود برای شما روشن گردد. …، تلاش آن‌ها در این بود که آنچه را شناختند، انتخاب کنند، و بر آنچه تکلیف ندارند، روی گردانند (علامه: اندیشه آنان در نهایت کار وادار کرد که به آنچه شناختند عمل کنند) و اگر نفس تو از پذیرفتن سر باز زند و خواهد چنانکه آنان دانستند بداند، پس تلاش کن تا درخواستهای تو از روی درک و آگاهی باشد، نه آنکه به شبهات روی آوری و از دشمنیها کمک گیری. و قبل از پیمودن راه پاکان، از خداوند یاری بجوی، و در راه او با اشتیاق عمل کن تا پیروز شوی، و از هر کاری که تو را به شک و تردید اندازد، یا تسلیم گمراهی کند بپرهیز. …، حال که این حقیقت را دریافتی (که خدا شریک ندارد)، در عمل بکوش آنچنان که همانند تو سزاوار است بکوشد، که منزلت آن اندک، و تواناییاش ضعیف و ناتوانیاش بسیار، و اطاعت خدا را مشتاق، و از عذابش ترسان، و از خشم او گریزان است، زیرا خدا تو را جز نیکوکاری فرمان نداد، و جز از زشتیها نهی نفرموده است. نیکوکار باش آن گونه که دوست داری به تو نیکی کنند و آنچه را که برای دیگران زشت میداری برای خود نیز زشت بشمار، و چیزی را برای مردم رضایت بده که برای خود میپسندی؛ آنچه نمیدانی نگو، گرچه آنچه را میدانی اندک است؛ آنچه را دوست نداری به تو نسبت دهند، درباره دیگران مگو، بدان که خود بزرگ بینی و غرور، مخالف راستی، و آفت عقل است؛ نهایت کوشش را در زندگی داشته باش و در فکر ذخیرهسازی برای دیگران مباش. بدان راهی پرمشقت و بس طولانی در پیش رو داری، و در این راه بدون کوشش بایسته و تلاش فراوان و اندازه گیری زاد و توشه و سبک کردن بار گناه، موفق نخواهی بود، بیش از تحمل خود، بار مسئولیتها بر دوش منه، که سنگینی آن برای تو عذاب آور است. …، به یقین بدان که تو به همه آرزوهای خود نخواهی رسید، و تا زمان مرگ بیشتر زندگی نخواهی کرد، و بر راه کسی میروی که پیش از تو میرفت، پس در بدست آوردن دنیا آرام باش، و در مصرف آنچه به دست آوردی (علامه: کسب و تجارت)، نیکو عمل کن، زیرا چه بسا تلاش بی اندازهای برای دنیا که به تارج رفتن اموال کشانده شد. پس هر تلاشگری به روزی دلخواه خود نخواهد رسید، و هر مدارا کنندهای محروم نخواهد شد. …، شغل همراه با پاک‌دامنی، بهتر از ثروت فراوانی است که با گناهان به دست آید. …، هر کاری پایانی دارد، و به زودی آنچه برای تو مقدر گردیده خواهد رسید. …، پسرم بدان که روزی دو قسم است: یکی آن که تو آن را میجویی و دیگر آن که او تو را میجوید، اگر تو به سوی آن نروی، خود به سوی تو خواهد آمد؛ چه زشت است فروتنی به هنگام نیاز، و ستمکاری به هنگام بینیازی! همانا سهم تو از دنیا آن اندازه خواهد بود که با آن سرای آخرت را اصلاح کنی. …، کاری که برتر از توانایی زن است به او وامگذار، که زن گل بهاری است نه پهلوانی سخت کوش…، کار هرکدام از خدمتکارانت را معین کن که او را در برابر آن کار مسئول بدانی، که تقسیم درست کار سبب میشود کارها را به یکدیگر وانگذارید، و در خدمت سستی نکنند (نامه/31).
ـ همه میدانند که سررشته کارها به دست توست و همهی کارها از خواست تو نشات میگیرد (خطبه/227).
ـ تنها به توشهای که از پیش فرستادی خشنود باش، و بر آنچه به جای میگذاری حسرت خور، و همت و تلاش خود را برای پس از مرگ قرار ده (نامه/66).
ـ آن کس که بهشت و دوزخ را پیش روی خود دارد در تلاش است (خطبه/16).
ـ خدا رحمت کند کسی را که …، خالصانه گام بردارد، عمل نیکو انجام دهد، ذخیرهای برای آخرت فراهم آورد و از گناه بپرهیزد…، چند روز زندگی دنیا را غنیمت شمارد و پیش از آنکه مرگ او فرا رسد خود را آماده سازد، و از اعمال نیکو توشه آخرت برگیرد (خطبه/76).
ـ آیا کسی هست که قبل از رسیدن روز دشوار قیامت، اعمال نیکی انجام دهد؟ آگاه باشید! هم اکنون در روزگار آرزوهایید، که مرگ را در پی دارد، پس هر کس در ایام آرزوها، پیش از فرا رسیدن مرگ، عمل نیکو انجام دهد بهرهمند خواهد شد و مرگ او را زیانی نمیرساند و آن کس که در روزهای آرزوها، پیش از فرا رسیدن مرگ کوتاهی کند، زیانکار و مرگ او زیان‌بار است؛ همان‌گونه که به هنگام ترس و ناراحتی برای خدا عمل میکنید، در روزگار خوشی و کامیابی نیز عمل کنید (خطبه/28).
ـ به هوش باشید که آخرت به سوی ما میآید، دنیا و آخرت، هر یک فرزندانی دارند. بکوشید از فرزندان آخرت باشید، نه دنیا، زیرا در روز قیامت، هر فرزندی به پدر و مادر خویش باز میگردد. امروز هنگام عمل است نه حسابرسی و فردا روز حسابرسی است نه عمل (خطبه/42).
ـ کسی که در انجام کاری که مردم خوش ندارند، شتاب کند، دربارهی او چیزی خواهند گفت که از آن اطلاعی ندارند (حکمت/35).
ـ در برابر کارهای نیک به شما پاداش می‌دهد، و با نعمتهای گسترده و بخششهای بیحساب، شما را گرامی داشته است، و با اعزام پیامبران و دستورات روشن، از مخالفت با فرمانش شما را بر حذر داشته است. تعداد شما را میداند، و چند روزی جهت آزمایش و عبرت برای شما مقرر داشته، که در این دنیا آزمایش میگردید، و در برابر اعمال خود محاسبه میشوید (در وصف احوال بندگان خدا) در این چند روزه‌ی دنیا مهلت داده شدند تا در راه صحیح قدم بردارند، راه نجات نشان داده شده تا رضایت خدا را بجویند، تاریکیهای شک و تردید از آن‌ها برداشته شد، و آن‌ها آزاد گذاشته شدهاند تا برای مسابقه با نیکوکاری همانا خود را آماده سازند، تا فکر و اندیشه خود را به کار گیرند و در شناخت نور الهی در زندگانی دنیا تلاش کنند. …، و با بدنهایی که منافع خود را تأمین میکنند و قلبهایی که روزی را با فشار میرسانند و از نعمتهای شکوهمند خدا برخوردارند، و در برابر نعمتها شکرگزارند، و از سلامت خدادادی بهرهمندند. …، و از ترس قیامت در انجام اعمال صالح پیش قدم شده است. ایام زندگی را با شتاب در اطاعت پروردگار گذرانده، و در فراهم آوردن خشنودی خدا با رغبت تلاش کرده، از زشتی فرار کرده، امروز رعایت زندگی فردا کرده، و هم اکنون آینده خود را دیده است (خطبه/83).
ـ مردم! برای آن روز که زاد و توشه ذخیره میکنند و اسرار آدمیان فاش میگردد، عمل کنید. کسی که از خرد خویش بهرمند نگردد برای پند گرفتن از عقل و فکر دیگران عاجزتر است، که آن غایب برای کمک کردن از عقل حاضر او تواناتر است، از آتشی بپرهیزید که حرارتش شدید، و عمق آن ناپیدا و زیور آن غل و زنجیر، آشامیدنی آن زرداب و چرک جوشان است. آگاه باشید! نام نیکی که خدا برای کسی میان مردم قرار دهد، بهتر از مالی است که برای دیگران باقی میگذارد که او را ستایش نمیکنند (خطبه/ 120).
ـ این دو گواهی (شهادتین) گفتار را بالا میبرد و کردار و عمل را به پیشگاه خدا میرسانند. ای بندگان خدا! همانا تقوای الهی دوستان خدا را از انجام محرمات باز میدارد و قلب‌هایشان را پر از ترس خدا میسازد، تا آن که شبهای آنان از بی خوابی و روزهایشان با تحمل تشنگی و روزه داری سپری میگردد، که آسایش آخرت را با رنجش دنیا و سیراب شدن آنجا با تحمل تشنگی دنیا به دست آوردند. اجل و مرگ را نزدیک دیده و در اعمال نیکو شتاب کردهاند. …، نشانه رنج دنیا آنکه آدمی جمع آوری میکند آنچه را که نمیخورد، و میسازد بنایی که در آن مسکن نمیکند، پس به سوی پروردگار خود میرود نه مالی برداشته و نه خانهای به همراه برده است. …، آگاه باشید، هرگاه از دنیای شما کاهش یابد و به آخرت افزوده گردد، بهتر از آن است که از پاداش آخرت شما کاسته شود و بر دنیای شما افزوده شود. …، خداوند روزی شما را ضمانت کرده و شما را به کار و تلاش امر فرموده، پس نباید روزی تضمین شده را بر آنچه که واجب شده مقدم دارید (علامه: خداوند متعال روزی شما را تعهد نموده است و شما به عمل کردن مأمورید. پس نباشد طلب کردن چیزی که برای شما تضمین شده است، شایستهتر از کوشش درباره عملی که برای شما مقرر گشته است) با اینکه به خدا سوگند آنچنان نادانی و شک و یقین به هم آمیخته است که گویا روزی تضمین شده بر شما واجب است، و آنچه را که واجب کردهاند، برداشتند، پس در اعمال نیکو شتاب کنید، و از فرا رسیدن مرگ ناگهانی بترسید، زیرا آنچه از روزی که از دست رفته، امید بازگشت آن وجود دارد، اما عمر گذشته را نمیشود بازگرداند، آنچه را که امروز از بهره‌ی دنیا کم شد، میتوان فردا به دست آورد، ما آنچه دیروز از عمر گذشته امید بازگشت به آن نیست، به آینده امید دارد از گذشته ناامید نباشید (خطبه/114).
ـ بندگان خدا! شما و آنچه از این دنیا آرزومندید، مهمانانی هستید که مدتی معین برای شما قرار داده شده، بدهکارانی هستید که مهلت کوتاهی در پرداخت آن دارید و اعمال شما همگی حفظ میشود. چه بسیارند تلاشگرانی که به جایی نرسیدند، و زحمتکشانی که زیان دیدند، …، کجایند خوبان و صالحان شما؟ کجایند آزادمردان و سخاوتمندان شما؟ کجایند پاکیزگان در راه و رسم مسلمانی؟ کجایند پرهیزکاران در کسب و کار؟ آیا جز این است که همگی رخت بستند و رفتند؟ (خطبه/ 129).
ـ کار اندکی که ادامه یابد، از کار بسیاری که از آن به ستوه آیی امیدوارکنندهتر است (حکمت/ 278).
ـ آنچه را عمل میکرد میگفت، و بدانچه عمل نمیکرد چیزی نمیگفت. اگر بر سر دو راهی دو کار قرار میگرفت میاندیشید که کدام یک با خواسته نفس نزدیکتر است با آن مخالفت میکرد، پس بر شما باد روی آوردن به اینگونه از ارزشهای اخلاقی، و با یکدیگر در کسب آن‌ها رقابت کنید (حکمت/289).
ـ کسی که به کارهای گوناگون پردازد، خوار شده و پیروز نمیگردد (حکمت/403).
ـ علم و عمل پیوندی نزدیک دارند، و کسی که دانست باید به آن عمل کند، چرا که علم، عمل را فراخواند، اگر پاسخش داد، میماند وگرنه کوچ میکند (حکمت/366).

مطلب مشابه :  ٸ

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید