2-4-4-2-3)ویژگی های شبکه ملی اطلاعات:
شبکه‌ای زیربنایی، فرابخشی، گسترده با قابلیت دسترسی عمومی و آسان، امکان دسترسی پرسرعت، تضمین کیفیت خدمات و دارای توافق‌نامه سطح خدمات، مطمئن و پایدار، امن و سالم، سازگاری با فناوری‌های نسل جدید، قابلیت نظارت، مدیریت و کنترل در همه سطوح شبکه، مقیاس‌پذیری بالا و قابل توسعه و توزیع شده، استقلال از شبکه جهانی توام با دسترسی مدیریت شده به آن.
2-4-4-3) فناوری اطلاعات و ارتباطات:
امروزه فناوری اطلاعات به عنوان یکی از فناوری های نوین بشری، نه تنها خود دستخوش تغییراتی ژرف قرار گرفته، بلکه به سرعت در حال تأثیرگذاری بر الگوهای زندگی، روش تحقیق، آموزش، مدیریت، تجارت، حمل و نقل، مسایل امنیتی و انتظامی و دیگر مسایل زندگی انسان گردیده است. در ابتدای این بحث اوّل لازم است تا تعریف و مفهوم فناوری و فناوری اطّلاعات و ارتباطات مورد بررسی و در ادامه به سابقه و روند رشد آن اشاره ای شود.
2-4-4-3-1)تعریف فنآوری اطّلاعات: همانند سایر مفاهیم کیفی و مفهومی، نویسندگان و دانشمندان از دیدگاه های گوناگون ولی تقریبا نزدیک به هم این واژه را معنا کرده اند که می توان به موارد ذیل نیز اشاره کرد: هنری لوکاس فناوری اطلاعات را اینگونه تعریف می کند:» فناوری اطلاعات به تمام انواع فناوری های بکار گرفته شده برای پردازش، ذخیره و انتقال اطلاعات به صورت الکترونیکی اطلاق می شود. برای این منظور از تجهیزاتی نظیر رایانه، تجهیزات ارتباطی، شبکه ها، ماشین های فاکس و هر بسته الکترونیکی قابل اداره کردن استفاده می شود .(تودوت و همکاران، 1380: 314).
براساس تعریف ارائه شده از سوی کمیته اقتصادی، اجتماعی آسیا و اقیانوسیه (اسکاپ) فناوری، از چهار جزء انسان افزار (فناوری نهفته در انسان)، اطلاعات افزار (فناوری نهفته در اسناد)، سازمان افزار (فناوری نهفته در سازمان) و ماشین افزار (فناوری نهفته در سخت افزار) تشکیل شده است (فتحیان ومهدوی نور، 1383: 29).
2-4-4-3-2)کاربرد فناوری اطّلاعات و ارتباطات:
درابتدای قرن بیست و یکم، استفاده از فناوری های اطّلاعات برای تسهیل ارتباطات و هماهنگی در تحقیقات و کاربرد سامانه های اطّلاعاتی به موضوع مهمّی تبدیل شده است. بیشتر این گونه کاربردها را به دو گونه الف- کاربرد عملیاتی: استفاده از فناوری اطلاعات در یک وظیفه تخصصی را کاربرد عملیاتی فناری اطّلاعات می نامند.
ب- کاربرد اطّلاعاتی: کاربرد اطلاعاتی فناوری اطّلاعات سبب تسهیل جمع آوری، ذخیره و انتشار اطّلاعات می گردد. (منصوری، 1388: 62- 65). طبقه بندی نموده اند:
2-4-4-3-3) دانش فناوری اطّلاعات مدیران:
پیشرفت های اخیر در فناوری، دامنه این اصطلاح را نیز در بخش عرضه (سخت افزار و نرم افزار رایانه، تجهیزات ارتباطات راه دور و صنایع میکروالکترونیک) و در پخش تقاضا (کاربردهای فناوری اطلاعات در همه بخش های اقتصادی، از جمله تولید انعطاف پذیر سامانه های داد و ستد مالی، سامانه های اطّلاعاتی، پایانه های حمل و نقل، مهندسی خدمات، معماری و آرشیتکت و نشر الکترونیکی و سامانه های اطلاعاتی مدیریت) بسیار گسترده کرده است، (مهدوی، 1379: 32). در واقع فناوری اطلاعات بر دانش و مهارت استفاده از رایانه و سامانه ارتباط از راه دور به همراه ذخیره سازی، کاربرد و انتقال اطّلاعات تأکید دارد (تارخ و امّی، 1381: 17).
2-4-4-3-4)فناوری اطّلاعات و فرهنگ سازمانی در پلیس:
مدیران عالی سازمان ها ارزش ها و فضایلی را برای سازمان می آفرینند که در راه های انتخاب شده از طرف سازمان تأثیر و نفوذ می گذارد. «رهبرانی که فرهنگ می آفرینند بیشتر بنیان گذاران یا کارآفرینان سازمان هستند. آنان آرمانی برای سازمان می پرورانند و آن آرمان ارزش های واقعی برای فرهنگ پدید می آورد» از طرفی کارکنان قدیمی، قوانین و مقررات و سیستم های پاداش و تقدیر و روش های جاری انجام امور، عواملی بوده که فرهنگ سازمان منتقل می نمایند (جهانشیری، 1390: 172).
فناوری اطّلاعات و ارتباطات، انقلابی در همه ابعاد زندگی بشر پدید آورده است و تمامی عرصه های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی جوامع امروزی را تحت تاثیر قرار داده است. پلیس نیز به عنوان بخشی از حاکمیت از این تاثیر به دور نمانده و همانند گذشته از فناوری نوین برای انجام بهینه وظایف و افزایش کارایی خود بهره گرفته است. سازمان های پلیسی به هر اختراع جدیدی به چشم دارویی برای درمان مشکلات آزاردهنده پلیسی می نگرند. همواره به منظور افزایش کارایی خود در جستجوی فن آوری های نوین بوده است.

خاص پلیسی مانند تحقیقات جنایی، تجزیه و تحلیل جرایم و… آغاز گردید. بنابراین استفاده از رایانه برای نگهداری سوابق به جای اتاق بایگانی، نشان دهنده افزایش کارایی پلیس نیست بلکه انجام امور خاص پلیسی با بهره گیری از رایانه است که می تواند منجر به افزایش کارایی پلیس گردد. رایانه های مورد استفاده در واحدهای عملیاتی و اجرایی ناجا اغلب نقش بایگانی را ایفا می کنند و این از بزرگترین معایب سامانه های جامع به شمار می رود.
عوامل سازمانی و فرهنگی نیز در کندی حرکت پلیس به سمت الکترونیکی شدن (استفاده از فناوری اطّلاعات و ارتباطات) مؤثر می باشند. ساختار هرمی سازمان ها به ویژه پلیس نسبت به ساختار افقی و منعطف موجود در سایر سازمان ها و شرکت های بخش خصوصی گرایش کمتری به استفاده از فضای سامانه های اطّلاعاتی و فناوری اطّلاعات دارد.
یک فرهنگ قوی سازمانی موجب می گردد تا تداوم و ثبات رویه در رفتار تقویت شود و قوانین و مقرّرات موجب خواهند شد که سازمان بتواند نظام رسمی مورد نیاز را برقرار کند، به رفتارها ثبات رویه و دوام دهد و امور را پیش بینی نماید. رابینز کارکردهای cdv را برای فرهنگ سازمانی قایل است:
الف- فرهنگ موجب تمایز یک سازمان از سازمان دیگر می شود. (فرهنگ تعیین کننده مرز سازمان).
فرهنگ به اعضاء و پیکر سازمان احساس هوّیت تزریق می کند.
فرهنگ موجب ایجاد تعهد به چیزی فراتر از منافع شخصی فرد می شود.
فرهنگ موجب ثبات سیستم اجتماعی می شود. (با ارائه معیارها و استانداردهای مناسب).
فرهنگ عامل کنترل به حساب می آید. (به عنوان یک مکانیزم کنترل و آزمون، نگرش و رفتار کارکنان را جهت می دهد (رابینز، 1386: 1066- 1068).
2-4-4-3-5) فناوری اطّلاعات در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران:

                                                    .