شرکت های خصوصی می توانندپاسخ بهتری به نقاط ضعف داخلی در تدوین استراتژی رقابتی دهند.
تحلیل داده ها
1.8.1.3 ماتریس ارزیابی عوامل خارجی(EFE)
این ماتریس ابزاری است که به استراتژیست ها این اجازه را می دهد که عوامل محیطی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، حقوقی، تکنولوژیکی، وضعیت بازار و رقابت را در مقطع زمانی مورد نظر مورد بررسی قرار دهند و برای سازمان های دولتی و خصوصی کاربرد دارد. پارادیم حاکم بر طراحی این ماتریس، عموما تجویزی بوده و به عنوان ابزاری برای جمع آوری اطلاعات بیرونی کاربرد دارد. ( علی احمدی، فتح الله، ایرج تاج الدین، 1382)
برای تهیه ماتریس ارزیابی عوامل خارجی باید پنج گام زیر را طی کرد:
الف. پس از شناسایی عوامل محیطی و تهیه لیستی از این عوامل به کمک نقطه نظر خبرگان، عوامل کلیدی موفقیت از بین عواملی که در موفقیت نقش دارند، انتخاب می شوند. این عوامل باید حتی الامکان متکی بر واقعیات باشد. این عوامل به دو دسته فرصت ها و تهدید ها تفکیک می شوند.
ب. به هر عامل یک ضریب وزنی بین صفر ( بی اهمیت) تا یک (بسیار مهم) اختصاص داده می شود.جمع ضرایب وزنی باید مساوی یک باشد. ضرایب نشان دهنده اهمیت نسبی عوامل در صنعت هستند.
پ. برای هر عامل امتیازی بین 1 تا 4 بر حسب میزان تطابق شرکت با فرصت ها و تهدید ها تعیین می شود.این امتیاز بیان گر میزان اثر بخشی استراتژی های کنونی شرکت در نشان دادن واکنش نسبت به عوامل مزبور است. تعبیر هر یک از امتیازات به این گونه است که عدد 4 نشان دهنده فرصت طلایی، 3 فرصت قابل اعتنا، 2 تهدید قابل اعتنا و 1 تهدید جدی است.
ت. امتیاز وزن دار( موزون) هر عامل محاسبه می شود. بدین منظور ضریب درجه اهمیت هر عامل در امتیاز حاصل از متوسط نقطه نظر خبرگان ضرب می شود.
ث. جمع امتیاز وزن دار ( موزون) سازمان محاسبه می شود. این عدد حداقل یک و حداکثر چهار است. امتیاز متوسط برای شرکت ها در ماتریس عوامل خارجی 2.5 است.
امتیاز چهار برای سازمان نشان می دهد که سازمان در صنعت دارای موقعیتی برجسته است. به عبارت دیگر نشان دهنده واکنش عالی سازمان در استفاده از فرصت ها و به حداقل رساندن اثر تهدید ها است. همچنین امتیاز 1 نشان می دهد که استراتژی موزون شرکت در استفاده از فرصت ها و پرهیز از تهدید ها توانمند نبوده است. (رحمان سرشت،1372)
در این تحقیق نیز در اولین گام برای تحلیل داده ها، ماتریس فوق را برای کلیه شرکت های بیمه ایجاد کرده، سپس میانگین امتیازی که از مدیران شرکت های خصوصی برای هر دو عامل فرصت و تهدید به دست آمده است را با میانگین امتیازی که شرکت های دولتی برای دو عامل فرصت و تهدید به دست آورده اند مقایسه کرده. از نتیجه آن در مورد صحت فرضیه های فرعی اول و دوم قضاوت می شود. ( همان ماخذ، 1382)
ماتریس ارزیابی عوامل داخلی( (IFE
این ماتریس ابزاری برای بررسی عوامل داخلی سازمان می باشد. در واقع نقاط قوت و ضعف سازمان را مورد بررسی قرار می دهد. برای تهیه این ماتریس، عمدتا به قضاوت های شهودی تکیه می شود.این ابزار برای جمع آوری اطلاعات درون سازمانی در فرآیند برنامه ریزی استراتژیک در سازمان های دولتی و خصوصی کاربرد دارد. پارادایم حاکم بر این ابزار، تجویزی است. ( علی احمدی، فتح الله، تاج الدین،1382)
تهیه ماتریس ارزیابی عوامل داخلی نیز در پنج مرحله انجام می شود:
الف. پس از شناسایی عوامل داخلی، نقاط قوت و ضعف سازمان مشخص می شود.
ب. هر عامل ضریب وزنی بین صفر ( بی اهمیت) تا یک ( بسیار مهم) اختصاص داده می شود. برای تعیین وزن هر یک از عوامل و تصمیم گیری در رابطه با اهمیت آن ها بهتر است که از نظرات خبرگان صنعت و دست اندرکاران شرکت بهره جست.
پ. وضع موجود هر عامل ، با امتیازی بین 1 تا 4 مشخص می شود. نقاط ضعف فقط امتیازی بین 1 یا 2 دریافت می کنند نقاط قوت نمرات 3 و 4 را می توانند به خود اختصاص می دهند.
ت. امتیاز موزون هر عامل محاسبه می شود.

                                                    .