رشته حقوق

ظوابط

دانلود پایان نامه

مجوز توسط پرسنل شیفت واحد 1 نیروگاه اتمی بوشهر .
8. شیوه نامه اعطای مجوز برای طراحی ، ساخت ، ترابری سوخت هسته ای و اجزای مرتبط واحد 1 نیروگاه اتمی بوشهر
9. شیوه نامه اعطای مجوز به واحد 1 نیروگاه اتمی بوشهر در مرحله ساخت و راه اندازی .
10 . مقررات مربوط به نظارت بر تضمین ایمنی در واحد 1 نیروگاه اتمی بوشهر .
11 . دستورالعمل نظارت بر تضمین ایمنی آتش سوزی در واحد یک نیروگاه اتمی بوشهر در مرحله ساخت .
12 . ضوابط تعیین ناحیه انحصاری ، ناحیه کم جمعیت و فاصله از مرکز جمعیت در تاسیسات هسته ای
مقررات فوق ، اکثر زمینه های مربوط به ایمنی هسته ای را پوشش داده اند ، با وجود این ، برخی زمینه ها نیز وجود دارد که تا کنون در آن خصوص ، مقرراتی تدوین و اجرا نشده است . ایمنی دیگر راکتورهای تحقیقاتی ، ایمنی تمامی راکتورهای تحقیقاتی در مراحل مکان یابی ، طراحی ، ساخت ، راه اندازی ، ایمنی نیروگاه های هسته ای در تمامی مراحل به صورت کلی از جمله زمینه هایی است که نظام ایمنی هسته ای سازمان تا کنون در آن موارد تدوین و تصویب مقررات نکرده است . مقدمه تمامی مقررات فوق الذکر ، قانون سازمان انرژی اتمی ایران و قانون حفاظت در برابر اشعه را ، به عنوان مبنای صلاحیت قانونی نظام ایمنی هسته ای در تدوین و به اجرا گذاشتن این مقررات ، مورد تصریح قرار داده اند . اما آیا این قوانین می توانند چنین صلاحیت قانونی را به نظام ایمنی هسته ای کشور اعطا کنند ؟ این سوالی است که در مبحث بعدی این فصل ، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است .
3-4 صلاحیت قانونی نظام ایمنی کشور در تصویب مقررات در زمینه ایمنی تاسیسات هسته ای و اعتبار حقوقی این مقررات
3-4-1 صلاحیت نظام ایمنی کشور :
اشاره شد که نظام ایمنی هسته ای کشور به عنوان بخشی از سازمان انرژی اتمی ایران تا کنون 12 سند مربوط به ایمنی تاسیسات ( و فعالیت های ) هسته ای تدوین و تصویب کرده و به اجرا گذاشته است . سوال قابل طرح در این خصوص ، آن است که آیا نهاد یاد شده از صلاحیت و اختیار قانونی برای چنین تدوین و تصویبی برخوردار بوده است ؟ نهاد مذکور در مقدمه اسناد فوق الذکر ، مبنای قانونی صلاحیت و اختیار خود در تدوین و تصویب و به اجرا گذاشتن این اسناد را قانون سازمان انرژی اتمی و قانون حفاظت در برابر اشعه عنوان کرده است . آیا این دو قانون چنین صلاحیت و اختیاری را به این مرجع اعطا کرده اند ؟
3-4-2 قانون سازمان انرژی اتمی
به طوری که تا کنون نیز بیان شد ، قانون سازمان انرژی اتمی ایران وظایفی را بر عهده سازمان گذاشته است ؛ این وضایف به طور کلی و تلویحی می تواند بر وظایفی برای سازمان در زمینه ایمنی هسته ای دلالت کند . وظیفه سازمن مبنی بر (( توسعه و گسترش علوم و فنون اتمی در کشور و ایجاد زیربنای علمی و فنی لازم برای استفاده از علوم و فنون اتمی در برنامه های توسعه و تحول کشور )) و همین طور وظیفه آن در (( ایجاد هماهنگی و نظارت بر امر مربوط به علوم و فنون اتمی در کشور )) وظایفی محسوب می شوند که بطور کلی و ضمنی می توانند بر مسئولیت سازمان ( نظام ایمنی هسته ای کشور ) در برقراری ایمنی و نظارت بر ایمنی در تاسیسات هسته ای نیز دلالت کنند . در قانون سازمان ، نص صریح و مشخصی مبنی بر صلاحیت سازمان در زمینه تدوین ، تصویب و به اجرا گذاشتن مقررات مربوط به ایمنی تاسیسات هسته ای دیده نمی شود ، با وجود این در مقام بیان وظایف و اختیارات یکی از ارکان سازمان ( شورای انرژی اتمی ) (( تصویسب ظوابط و مقررات مربوط به حفاظت در مقابل اشعه اتمی و هسته ای و تعیین طرز نظارت در این زمینه )) و صدور اجازه ایجاد تاسیسات اتمی در نقاط مختلف کشور ، با توجه به ظوابط و شرایط ایمنی تاسیسات مذکور )) بر عهده این رکن قرار داده شده است ( ماده 9 قانون ) . مقررات اخیر در مورد ایمنی تاسیسات هسته ای ، از صراحت نسبتا بیشتری برخوردار است ، اما تصویب این مقررات از وضایف و اختیارات شورای انرژی اتمی و نه سازمان انرژی اتمی ( نظام ایمنی ) ایران می باشد . هر چند که شورای انرژی اتمی ، یکی از ارکان اصلی سازمان محسوب می شود . ساختار و ترکیب اداری آن متفاوت و فراتر از سازمان است . اعضای شورای انرژی اتمی از پانزده عضو از سازمان ها و وزارتخانه های مختلف تشکیل شده و ریاست آن بر عهده رئیس جمهور قرار داده شده است ( ماده 7 ) و تصمیمات آن هم با اکثریت آرا ( 8 عضو ) اتخاذ می شود . سازمان انرژی اتمی صرفا دبیر این شوراست و 1 رای بیشتر ندارد .
3-4-3 قانون حفاظت در برابر اشعه :
بر خلاف قانون سازمان انرژی اتمی ، قانون حفاظت در برابر اشعه به طور صریح و مشخص به سازمان انرژی اتمی ایران ، صلاحیت و اختیار تصویب و به اجرا گذاشتن مقررات در چارچوب قانون را اعطا کرده است . در این خصوص ، ماده 22 قانون اشعار داشته است : (( واحد قانونی ( سازمان انرژی اتمی ایران ) مسئولیت حسن اجرای مقررات این قانون را بر عهده دارد و مکلف است با گماردن متخصصان واجد صلاحیت علمی و فنی و از طریق تهیه و تدوین ظوابط ، مقررات ، استانداردها و دستورالعمل های لازم ، تدابیر مقتضی اتخاذ نماید . ماده 13 ، مسئولیت نظارت بر اجرای قانون و مقررات در زمینه فعالیت های متضمن پرتو مشخص شده را به سازمان اعطا نموده و برای سازمان صلاحیت اعمال برخی جریمه ها و مجازات بر متخلفان را مقرر کرده است . با وجود این ، قانون حفاظت در برابر اشعه نمی تواند مبنای قانونی مشخص و مصرحی برای سازمان مبنی بر تصویب و به اجرا گذاشتن مقررات و ظوابطی در زمینه ایمنی تاسیسات هسته ای قلمداد شود ، زیرا صلاحیت سازمان بر اساس این قانون ، تصویب و به اجرا گذاشتن مقررات در زمینه حفاظت افراد ، جامعه ، محیط زیست و نسل های آینده در برابر پرتوهاست و نه ایمنی تاسیسات هسته ای که مقوله جداگانه ای است . هر چند ممکن است پیوند ها و ارتباطات نزدیکی بین ایمنی تاسیسات هسته ای و حفاظت در برابر اشعه وجود داشته باشد ، اما آن ها اساسا دو موضوع متفاوت از هم می باشند و در ساختار اداری سازمان انرژی اتمی ایران نیز دو اداره کل مستقل برای این دو موضوع پیش بینی شده اییست . نتیجه اینکه صلاحیت سازمان در تصویب و اجرایی کردن مقررات بر اساس این قانون ، به مقررات حفاظت در برابر اشعه محدود می شود و صراحتا ایمنی تاسیسات هسته ای را در بر نمی گیرد .
3-4-4 اعتبار حقوقی مقررات مصوب سازمان در مورد ایمنی تاسیسات هسته ای :

آیا اسناد دوازده گانه فوق الذکر تصویب شده توسط نظام ایمنی هسته ای سازمان انرژی اتمی ، از اعتبار حقوقی برخوردار است و لازم الاجرا می باشد ؟ اعتبار حقوقی اسناد فوق الذکر به میزان صلاحیت قانون مرجع مصوب این اسناد بستگی دارد . اگر مرجع مصوب این اسناد بر اساس قانون تاسیس شده و صلاحیت تدوین و تصویب اسناد مذکور را داشته باشد ، به طبع این اسناد از اعتبار حقوقی برخوردارند و لازم الرعایه خواهند بود . در مبحث پیشین ، صلاحیت نظام ایمنی سازمان در تدوین و به اجرا گذاشتن مقررات مربوط به ایمنی تاسیسات هسته ای مورد بحث و بررسی قرار گرفت و در نهایت ، این نتیجه حاصل شد که صلاحیت این نهاد در تصویب و اجرایی کردن مقررات راجع به ایمنی تاسیسات هسته ای ، کلی و تلویحی است و قوانین و مقرراتی که به طور صریح و مشخص ، سازمان را برای تصویب و اجرایی کردن چنین مقرراتی صالح بداند . وجود ندارد . شاید نظر به چنین واقعیتی بود که سازمان انرژی اتمی ایران تلاش کرد در قانون برنامه پنج ساله پنجم مقرره ای بگنجاند و بر اساس آن به مصوبات نظام ایمنی هسته ای کشور اعتبار حقوقی مشخصی اعطا کند . در این زمینه ، تبصره ماده 136 قانون اخیرالذکر اشعار داشته است : (( الزامات ، مقررات و مصوبات نظام ایمنی هسته ای کشور که توسط مرکز نظام ایمنی سازمان انرژی اتمی ایران در زمینه فناوری هسته ای و پرتوی ابلاغ می شود ، برای کلیه دستگاه های اجرایی و اشخاص حقیقی و حقوقی غیر دولتی مرتبط ، لازم الاجراست . )) قید این مقرره در تبصره فوق می تواند به نوعی ، بر مبنای حقوقی متزلزل اعتبار مقررات نظام ایمنی در زمینه فناوری هسته ای ، و من جمله ایمنی تاسیسات هسته ای دلالت داشته باشد .
3-5 بررسی اجمالی مقررات مصوب سازمان انرژی اتمی ایران در خصوص ایمنی تاسیسات هسته ای :
منظور از مقررات در اینجا همان 12 سند فوق الذکری است که نظام ایمنی سازمان انرژی اتمی تدوین و تصویب کرده است . این فصل به اختصار و با اسنتاد به مقررات مذکور ، برخی از جوانب ایمنی تاسیسات هسته ای در ایران را بررسی و با مقررات و مصوبات مربوط بین المللی مورد مقایسه قرار داده است .
3-5-1 لزوم دریافت مجوز برای تاسیسات هسته ای :
امروزه بر اساس معیارهای بین المللی و قوانین کشور های دارنده فعالیت هسته ای انجام فعالیت هسته ای ، ایجاد و راه اندازی تاسیسات هسته ای مستلزم اخذ مجوز از مراجع قانونی ذی صلاح کشور هاست و انجام چنین فعالیت و ایجاد چنین تاسیساتی بدون اخذ مجوز لازم ممنوع و غیر قانونی محسوب می شوند . بر خلاف قائده ، اصل اباحه در این زمینه کنار گذاشته شده و ایجاد ، راه اندازی ، فعالیت و از کاراندازی تاسیسات هسته ای به اجازه قانون منوط گردیده است . مقررات جاری ایران نیز از این رویه پیروی کرده و ایجاد و . . . . تاسیسات هسته ای را منوط به اخذ اجازه از مرجع صالح کرده است . شیوه نامه صدور مجوز برای تاسیسات چرخه سوخت هسته ای غیر از راکتور ، مصوب 1388 نظام ایمنی سازمان انرژی اتمی ( ماده 2 ) در این خصوص مقرر داشته است (( سازمان گرداننده مواظف است برای انجام فعالیت های هسته ای زیر در زمینه کاربرد انرژ هسته ای در تاسیسات چرخه سوخت هسته ای ، قبل از شروع چنین فعالیت هایی از نظام ایمنی هسته ای سازمان انرژی اتمی ایران مجوز دریافت کند )) . همین طور (( مقررات مربوط به صدور جواز برای تاسیسات معدنکاری و خردایش اورانیوم )) ( ماده 2 ) تصریح کرده است : ((مکان یابی ، ساخت ، راه اندازی ، بهره برداری و ساخت تاسیسات هسته ای مختلف مستلزم اخذ مجوز است . )) مقررات ایران در این زمینه همسو و هماهنگ با معیارهای بین المللی است . امروزه در اسناد آژانس بین المللی انرژی اتمی از این لزوم تحت عنوان اصل لزوم جواز یاد می شود ( Stoiber , 2003 , 7 ) . از جمله این اسناد می توان به معاهده ایمنی هسته ای اشاره کرد که دولت های عضو را ملزم به ایجاد نهاد قانونی خاص جهت صدور مجوز برای مکان یابی ، طراحی ، ساخت و بهره برداری از تاسیسات هسته ای ( نیروگاه های هسته ای ) نموده است . ( safety, 1994 , art , 7 conventionon nuclear ) همین طور ، کنوانسیون مشترک راجع به ایمنی مدیریت سوخت مصرف شده و پسمان پرتوزا ، دولت های متعاهد را ملزم کرده است با اتخاذ تدابیر قانونی و اجرایی مناسب ، ساخت و بهره برداری از تاسیسات مربوط به سوختهای هسته ای مصرف شده و پسمان های پرتوزا را منوط به اخذ مجوز قبلی از نهاد قانونی ذی صلاح کنند .
بر اساس مقررات جاری نظام ایمنی متقاضی مجوز (( سازمان گرداننده است )) که در خواست خود را همراه با مدارک مورد نیاز به نظام ایمنی سازمان انرژی اتمی ایران تسلیم خواهد کرد .
3-5-2 مرجع صدور مجوز :

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه حقوق در مورد خدمات الکترونیک

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

قانون سازمان انرژی اتمی ایران ( ماده 9 ، بند د ) (( صدور اجازه ایجاد تاسیسات اتمی در نقاط مختلف کشور ، با توجه به ظوابط و شرایط ایمنی تاسیسات )) را از وظایف و اختیارات شورای انرژی اتمی قلمداد کرده است . در قانون حفاظت در برابر اشعه ( بند 3 ماده 3 و 4 ) صدور مجوز احداث ، تاسیس ، راه اندازی ، بهره برداری ، از کاراندازی ، و تصدی هر واحدی که در آن کار با اشعه انجام می شود ، از وظایف واحد قانونی یا سازمان انرژی اتمی ایران بر شمرده است . اسناد مصوب نظام ایمنی هسته ای در خصوص ایمنی تاسیسات هسته ای این اختیار و تکلیف قانونی را بر عهده نظام ایمنی هسته ای سازمان انرژی اتمی ایران گذاشته است و در رویه فعلی و جاری نیز این نظام ایمنی هسته ای که مجوز های مربوط به مراحل مختلف تاسیسات هسته ای را صادر می کند . درباره مرجع صدور مجوز احداث یا ایجاد تاسیسات هسته ای ظاهرا بین مقررات بند د ماده 9 قانون سازمان انرژی اتمی و بند 3 ماده 3 قانون حفاظت در برابر اشعه تعارض وجود دارد . قانون اول ایجاد تاسیسات هسته ای با رعایت ظوابط ، ایمنی هسته ای را جزو وظایف و اختیار شورای انرژی اتمی دانسته است . در مقابل قانون دوم ، این صلاحیت را به عهده سازمان انرژی اتمی گذاشته است . برای رفع این تعارض دو راح حل قابل ارائه است . راه حل اول این است که به نسخ قانون 1353 توسط قانون 1368 قائل شویم و بند 3 ماده 3 را نسخ بند د ماده 9 قانون سازمان انرژی اتمی بدانیم . راه حل دوم اینکه چون موضوع دو قانون دقیقا یکی نیست ، نسخ موضوعیت پیدا نمی کند . قانون حفاظت در برابر اشعه صدور مجوز احداث واحدهای کار با اشعه از سوی سازمان انرژی اتمی را در چارچوب موضوعات حفاظت در برابر اشعه ، و نه ایمنی تاسیسات هسته ای ، اجازه داده است . حال اینکه ، صدور اجازه مورد نظر بند د ماده 9 قانون به ایجاد تاسیسات هسته ای مربوط می شود . موضوع بند 3 ماده 3 قانون حفاظت در برابر اشعه ، صدور مجوز واحد های کار با اشعه است و موضوع بند د ماده 9 قانون سازمان انرژی اتمی ، مجوز ایجاد تاسیسات هسته ای می باشد . از این رو ، به دلیل متفاوت بودن موضوع دو قانون نسخ مطرح نیست و هر دو قانون در حوزه خود دارای اثر است . اگر راه حل اول پذیرفته شود ، مرجع فعلی صدور مجوز احداث ، راه اندازی ، بهره برداری و از کاراندازی تاسیسات هسته ای سازمان انرژی اتمی ایران خواهد بود ؛ اما در صورت قبول راه حل دوم با نوعی دو گانگی مرجع صدور مجوز مواجه خواهیم شد بدین توضیح که مرجع صدور مجوز ایجاد تاسیسات اتمی شورای انرژی اتمی و مرجع صدور مجوز احداث ، تاسیس ، راه اندازی ، بهره برداری ، از کار اندازی و تصدی واحد های کار با اشعه ( که می تواند تاسیسات هسته ای را نیز شامل شود ) سازمان انرژی اتمی ایران خواهد بود . قبول هر یک از دو راه حل ، ایرادات خاص خود را دارد و لازمه رفع این ایرادات ، اقدام قانونی مقتضی قانونگذار است .
3-5-3 مسئول ایمنی تاسیسات هسته ای :

در ایجاد و بهره برداری از تاسیسات هسته ای ، اشخاص مختلفی مانند طراحان و سازندگان ساختمان و تجهیزات نیروگاه و بهره برداران دخالت می کنند . نظر به این واقعیت ، سوال مربوط در این باره آن است که مسئول اصلی تامین (ensuring) ایمنی این تاسیسات کیست ؟ آیا تمامی اشخاص دخالت کننده به سهم خود مسئول اند یا شخص معینی این مسئولیت را بر عهده دارد ؟ بر اساس معیارهای بین المللی ، صرفا یک شخص مسئول اصلی ایمنی تاسیسات هسته ای محسوب می شود و این شخص ، کسی است که مجوز گردانندگی یا بهره برداری تاسیسات هسته ای مورد نظر به نام او صادر شده است . (stoiber,2003 , 7 ) دارنده مجوز تاسیسات هسته ای با استفاده از روش های علمی و فنی مقتضی باید اطمینان حاصل کند که مقررات و ضوابط ایمنی لازم شناخته شده در تاسیسات هسته ای تحت اداره او اجرا و رعایت می شود . در این زمینه ، معاهده ایمنی هسته ای چنین مقرر داشته است : (( دولت های عضو معاهده معاهده ملزم اند اطمینان حاصل کنند که مسئولیت ایمنی تاسیسات هسته ای ( نیروگاه های هسته ای ) بر عهده دارنده مجوز این تاسیسات باشد و اقدامات مقتضی را اتخاذ خواهند کرد تا دارنده مجوز به مسئولیت خود عمل کند )) . (convention on nuclear safety , 1994, art, 9)
در این زمینه ، مقررات مصوب نظام ایمنی هسته ای سازمان انرژی اتمی با معیارها و ظوابط بین المللی هماهنگی دارد . شیوه نامه صدور مجوزی برای بهره برداری و از کاراندازی راکتور تحقیقاتی تهران در این خصوص مقرر داشته است : (( در مدیریت راکتور تحقیقاتی تهران که سازمان گرداننده راکتور تحقیقاتی تهران است ، مسئول کامل ایمنی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

پاسخی بگذارید