همان، ص478
همان، ص ص۲۵۸ و ۴۳۶
مصباح یزدی؛ آذرخشی دیگر از آسمان کربلا؛ ۱۳۸۷، ص ۱۸۰
وإنّما خَرَجْتُ لطَلب الإصلاح فی أمّه جدّی رسول‌الله صلى‌الله علیه وآله وسلم، أُرید أن آمر بالمعروف وأنهى عن المُنکَر وأسیر بسیره جدّی وأبی علیّ‌بن أبی طالب علیه‌السلام.» (بحارالأنوار، ج44، ص 329)
وَلْتَکُن مِّنکُمْ أُمَّهٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ وَأُوْلَـئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(آل‌عمران: 104)
جوادی آملی، 1381، ص 275
جوادی آملی، 1389، ج 6، ص 93
قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ فِی إِبْرَاهِیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَاء مِنکُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ کَفَرْنَا بِکُمْ وَبَدَا بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمُ الْعَدَاوَهُ وَالْبَغْضَاء أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِیمَ لِأَبِیهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ وَمَا أَمْلِکُ لَکَ مِنَ اللَّهِ مِن شَیْءٍ رَّبَّنَا عَلَیْکَ تَوَکَّلْنَا وَإِلَیْکَ أَنَبْنَا وَإِلَیْکَ الْمَصِیرُ(ممتحنه: 4)؛ «برای شما سرمشق خوبی در زندگی ابراهیم و کسانی که با او بودند وجود داشت، در آن هنگامی که به قوم (مشرک) خود گفتند: «ما از شما و آنچه غیر از خدا می‌پرستید بیزاریم؛ ما نسبت به شما کافریم؛ و میان ما و شما عداوت و دشمنی همیشگی آشکار شده است؛ تا آن زمان که به خدای یگانه ایمان بیاورید!… »(ترجمه)
وَلَن یَجْعَلَ اللّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً(نساء: 141).
دری نجف‌آبادی، غفاری و یونسی، الزامات الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت در پرتو قواعد فقهی اقتصادی، 1392، ص587.
Martin and nakayama, intercultural communication in context, 2010, p: 164
Mclaren, Margaret, Interpreting cultural differences, 1998, p: 22
Ibid, p: 166
Griffin, 2012, p: 400
سبحانی، نظام اخلاقی اسلام، 1392، ص91
حلیت در آیه شریفه شامل غذائى که از گوشت حیوان غیرقابل تذکیه چون خوک تهیه شده نمى گردد، و نیز شامل غذائى که از ذبیحه اهل کتاب تهیه گردیده و یا بنام خدا ذبح نشده نمى شود، براى اینکه خداى تعالى در آیات تحریم گوشت خوک و گوشت میته را حرام دانسته ، و ذبیحه اهل کتاب و حیوانى که بنام خدا ذبح نشده از نظر اسلام میته است، و آیات تحریم چهار آیه است که در سوره بقره و مائده و انعام و نحل آمده ، و گوشتهاى حرام را رجس و فسق و اثم خوانده ، که بیانش گذشت و حاشا بر خداى سبحان چیزى را که خودش رجس و فسق و اثم خوانده ، حلال کند و بر حلال کردنش منت بگذارد، و بفرماید: «الیوم احل لکم الطیبات»(ترجمه المیزان، ذیل آیه).
منظور ازدواج موقت است.
الْیَوْمَ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّبَاتُ و َطَعَامُ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ حِلٌّ لَّکُمْ وَطَعَامُکُمْ حِلٌّ لَّهُمْ وَ الْمُحْصَنَاتُ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ مِن قَبْلِکُمْ إِذَا آتَیْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنِینَ غَیْرَ مُسَافِحِینَ وَلَا مُتَّخِذِی أَخْدَانٍ وَ مَن یَکْفُرْ بِالْإِیمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ فِی الْآخِرَهِ مِنَ الْخَاسِرِینَ(مائده: 5)؛ امروز چیزهای پاکیزه برای شما حلال شده؛ و (همچنین) طعام اهل کتاب، برای شما حلال است؛ و طعام شما برای آنها حلال؛ و (نیز) زنان پاکدامن از مسلمانان، و زنان پاکدامن از اهل کتاب، حلالند؛ هنگامی که مهر آنها را بپردازید و پاکدامن باشید؛ نه زناکار، و نه دوست پنهانی و نامشروع گیرید. و کسی که انکار کند آنچه را باید به آن ایمان بیاورد، اعمال او تباه می‌گردد؛ و در سرای دیگر، از زیانکاران خواهد بود.(ترجمه مکارم شیرازی)
ترجمه المیزان، ذیل آیه 5 سوره مائده.
زمانی، طهارت و نجاست اهل کتاب در فقه اسلامی، 1378، ص 280
آل عمران:195; انفال:72، 74، 75; توبه:20; نحل:41، 110 و …

                                                    .