شرایط مدیریت

شرایط مدیریت

ویروس قابلیت انتقال عمودی و افقی در گله را دارد و به خاطر مقاومتش نسبت به غیر فعال سازی قادر است به روش های مکانیکی نیز جابجا گردد.. ضدعفونی کننده هایی که بر علیه این ویروس استفاده می شوند باید قبل از مصرف میزان تاثیرشان بر روی ویروس مورد سنجش قرار گیرد. محلول 0/5% طبیعی ید برای غیر فعال کردن این پاتوژن موثر است.
جوجه ها در روز یک نسبت به این ویروس بسیار حساس ترند و بعلاوه حساسیت آنها در سنین رشد و حوالی 2 هفتگی نسبت به این ویروس بالا است.
واکسن و برنامه های واکسیناسیون مناسب اصلی ترین تاثیر را در پیشگیری از وقوع این بیماری در فارم دارد. می توان بروش تزریق زیر جلدی ویروس زنده , ایمنی فعال در جوجه ها ایجاد کرد (Van Der Heide et al., 1983). هر چند ایمنی ساری را می توان بروش اسپری نیز در جوجه ها ایجاد کرد. آنچه که بسیار مهم است احتمال تداخل سویه ی S1133 رئوویروس موجود درواکسن با واکسن مارک می باشد. این تداخل بیشتر در هرپس ویروس بوقلمون (HVT) و واکسن ویروس مارک اتفاق می افتد. واکسن حاصل از سویه ی غیر پاتوژن 2177 رئوویروس که در ایالات متحده آمریکا جداسازی شده است منناسبترین سویه جهت اعمال همزمان واکسن رئو و مارک در جوجه ها ی یک روزه محسوب می شود و تداخل آن به نسبت S1133 کمتر است (Saif et al., 2008).
در صورت درگیری گله با مارک ویا پایین بودن تیتر واکسن مارک باید در استفاده از واکسن رئوویروس احتیاط کرد. واکسیناسیون بر علیه رئوویروس در گله های مادر با واکسن زنده ویا کشته ویا هر 2 قابل اجرا است. واکسن کشته در صورتی که پس از واکسن زنده اعمال گردد تاثیر بیشتری خواهد
داشت (Saif et al., 2008).
اگر واکسن زنده اعمال شود باید فبل از شروع تولید گله باشد چرا که احتمال انتقال ویروس سویه ی واکسن از طریق واکسن وجود دارد. از مزایای برنامه ی واکسیناسیون مذکور می توان به ایجاد ایمنی سریع و به حداقل رساندن احتمال اختلالات ناشی از انتقال عمودی ویروس به نتاج اشاره کرد. واکسیناسیون در گله های مادر اصلی ترین راه کنترل آرتریت ویروسی و سایر رئوویروس های پاتوژن محسوب می شود اما باید همواره در نظر دداشت که ایمنی حاصل از هر سروتیپ همولوگ بوده ویک سویه نسبت به سویه های دیگر ایمنی زایی تام ایجاد نمی کند. اگر ویروسی که فیلد را درگیر کرده با سویه واکسینال متفاوت باشد میتوان با بهره گیری از واکسن های autogenous نتیجه نسبتا مناسبی از جلوگیری از پیشگیری هرچه بیشتر ویروس در گله گرفت (Saif et al., 2008).
فصل دوم : روش تحقیق

2-1- روش تحقیق
در این مطالعه 5 فارم مادر گوشتی، دارای شرایط مدیریتی و تغذیه‌ای مشابه انتخاب گردیدند. در طی دوره پرورش برنامه های واکسیناسیون اعمال شده در تمامی گله ها ثبت گردید. جهت واکسیناسیون برعلیه عفونت رئوویروس از واکسن Tri-Reo شرکت فایزر استفاده گردید.
در هریک از فارم ها، قبل از واکسیناسیون، 4 و 8 هفته پس از اعمال واکسیناسیون و در سن 42 هفتگی جهت بررسی عیار آنتی‌بادی علیه رئوویروس، خونگیری به عمل آمد و پس از ارسال به آزمایشگاه با استفاده از آزمایش‌ ELISA عیار آنتی‌بادی اندازه گیری گردید.
2-1-1-برنامه واکسیناسیون
برنامه واکسیناسیون در سه حالت مختلف در فارم های مختلف انجام پذیرفت که به شرح زیر بود:
برنامه واکسیناسیون در گروه الف: (فارم های 1، 2 و 3)
سن
واکسن مورد استفاده
10 روزگی
تزریقی ND+AI،
قطره چشمی کلون برونشیت
17 روزگی
گامبرو آشامیدنی
22 روزگی
کلون برونشیت آشامیدنی
25 روزگی
گامبرو آشامیدنی

Share