رشته حقوق

شبکه های اجتماعی مجازی

دانلود پایان نامه

صادق دوزیست بودن تحول گرایان را برگرفته از شرایط اجتماعی می داند و معتقد است اختلاف طبقاتی به دوگانگی عملکرد جوانان دامن می زند و آنها تفاوت های خود با دیگر طبقات اجتماعی را در شبکه های اجتماعی پوشش می دهند:
«وقتی تو جامعه اختلاف طبقاتی شدید وجود داره. جوونا از رخ به رخ شدن در می رن یا بهتر بگم دو چهره می شن اون چیزی که دوس دارن باشنو با یه عکس فتوشاپی یا مونتاژی هر چی تو شبکه نشون می دن اینا با لایک گرفتن از بقیه سعی دارن این فاصله رو بپوشونن. پسر دایی خودم رادیولوژی دانشگاه ارتش درس خونده تو پروفایلش نوشته دانشگاه تهران ازش پرسیدم چرا گفت آخه اگه بنویسم ارتش بودم که کسی باهام دوست نمی شه! »
به نظر این کاربران فرد می تواند در این محیط موقعیت اجتماعی خود را مجدد ساخته و دوستان و همراهان خود را مجدد انتخاب کند و با این تغییرات چهره ای از خود که بواسطه نقصان های شخصی، معذوریت ها و محدودیت های اجتماعی نمی تواند ارائه دهد را در این محیط نمایان کند. به بیان علی(2):
« به نظر من رفتار آدما به غیر از منش و اخلاق خودشون به محیطم برمی گرده یه محیطی می طلبه آدم رسمی باشه یه جا اسپرت مثلا من با دخترای شطرنج باز تو شبکه دوست هستم و چت می کنیم اما تو فداراسیون که روبرو می شیم سلامم نمی دیدیم. چون محیط زیاد باز نیست»
چنین برداشت می شود که در نگاه تحول گرایان، محدودیت های عرصه اجتماعی، آزادی عمل اعضا و دور بودن از نظارت، کنترل خانواده و دیگر مراجع رسمی در فضای شبکه های اجتماعی مجازی غیر ایرانی عامل اصلی تفاوت های مشاهده شده محسوب می شود. پیروز رویکرد دوگانه دوستان خود را چنین توضیح می دهد:
« اغلب عکسای خانوادگی ای که فامیل و دوستام وقتی سفر میرن یا عروسی می گیرن تو صفحه شون می ذارن بدون حجابه. جالبترش اینه همین آدما تو کلوب این کارو نمی کنن ولی تو فیس بوک همه پذیرفتن چیز منفی ای نیست حتی بعضی مذهبی ها.»
هرچند تفاوت زیست جهان های کاربران از دلایل شخصی متعددی حکایت می کند. به گفته ثریا:
« ما خونواده مذهبی ای نیستیم تو مهمونیا و مراسما هم منو خواهرم همین جوری هستیم{آرایش موها و صورت}و روسری ام نمی پوشیم اما خواهرم با اینکه دو سال زودتر از من عضو شد آلبوم عکسش فقط عکسای دانشگاهو محل کارشه حتی عکس پروفایلشم ساده گذاشته میگه خوشم نمی آد صفحم بشه پرده سینما و بقیه جلوش وایسن »
شیده نیز در تأیید ایجاد فاصله بین حوزه عمومی و خصوصی کاربران به دنبال فعالیت شبکه ای معتقد است:
« تو شبکه اصول اخلاقی بشری و بین المللی برقراره و مرزبندی ها و قوانین انسانی حاکمه و می تونی مطابق میلت رفتار کنی بدون اینکه به کسی، خانواده، فامیل و غیره پاسخگو باشی اما بدیش اینه که فضای بیرون اینجوری نیست و همه به هم کار دارن و اینجوری آدم بیشتر عصبی می شه یعنی ناخودآگاه به روابط مجازی عادت می کنیو بهش وابسته می شی بعد دیگه فضای واقعی ملال آور می شه.»
ناامنی حریم خصوصی
عضویت در شبکه های اجتماعی مجازی برای عملگرایان که نه مانند خاص گرایان و تحول گرایان صفحاتشان بسته است و نه مانند عام گرایان می پسندند که محتوای صفحاتشان در دسترس همگان باشد زمینه را برای ناامنی حریم خصوصی آنان فراهم می آورد. این امر بخصوص اگر افراد از تنظیمات اختصاصی شبکه مورد استفاده خود مطلع نباشند تشدید می شود که بویژه در میان کاربران جوان تر بیشتر قابل مشاهده است. بر اساس اظهارات عملگرایان، مخاطرات موجود در این زمینه به دو بخش قابل تفکیک است. بخشی در رابطه با مسائل امنیتی کاربری و کاربران است که اطلاعات موجود در صفحات در مقابل هکرها ایمن باشد. بخش دیگر مربوط به مسائل، مشکلات و سوء استفاده هایی است که با توجه به چارچوب های ارزشی و مسائل فرهنگی جامعه ما ممکن است ایجاد شود. احسان طبقه بندی خود را از هکرها چنین ارائه می دهد:
« اطلاعات خصوصی هر کسی براش مهمه این اهمیت می شه عاملی برای جولان بقیه. بین کاربرای ایرانی شبکه های اجتماعی هکرا کمن ولی من می شناسم کساییو که برا آزار و اذیت صفحه هک می کنن اصلن طرفو هم نمی شناسه ها ولی همینطوری از عکسش خوشش اومده دوس داره اذیت کنه مث این آدمایی که تو پارکا راه می رن متلک می گن. یه سری دیگه عاشقن حالا یا تو همون فیس بوک درخواست داده طرف رد کرده یا از فضای واقعی دنبال عشقش اومده اینجا این آدما دنبال جلب توجهن مثلن با آی دیای مختلف درخواست می دن، آف لاین می ذارن برا قرار ملاقات یا اینکه جنون اونا رو به تهدید می رسونه بعدم واسه انتقام و حال گیری هک می کنن. این دو تا دسته اغلب خودشون وارد نیسن و پول می دن کسی این کارو بکنه یا رابطه ای انجامش می دن. یه عده که واسه تفریح می آن بیشتر این از این مدل نوجوونا و جوونکایی هستن که خوره کامپیوترن اینا هک می کنن تا تفریح کنن و برا هم ژست بگیرن یا طرفو سوسک کننو بخندن اما ته هر سه موردش اینه که سرک کشیدن تو کار اینو اون قبحشو از دس می ده که اصلا جالب نیست»
خاطره با اشاره به نادیده گرفتن حریم خصوصی کاربران زن توسط مردان، عدم جدیت پلیس فتا در برخورد با جرایم اینترنتی را آسیبی بزرگ و چشم اندازی خطرناک از کنش های متقابل شبکه ای تلقی می کند:
« سال گذشته یه نفر صفحه منو هک کرده بود. با آی دی من با دوستام چت می کرد، مطلب می ذاشت و به دوستام پیام عاشقانه می داد و … وقتی به پلیس فتا شکایت کردم دیدم اوه یه جمعیتی اومدن همین مشکلو دارن بعد از چندینو چند بار رفت و آمد گفتن چون طرف از وی پی ان استفاده می کنه قابل پیگیری و شناسایی نیست به نظرم خیلی از کاربرای مرد فکر می کنن چون فیس بوک یه شبکه غیر ایرانیه پس نیازی به رعایت حریم ندارن نمی دونم شاید پلیسم به همین دلیل پیگیر نمی شه»
به نظر عملگرایانی که سابقه عضویت در شبکه های اجتماعی متعددی دارند فضای شبکه های اجتماعی چندان ایمن نیست و حریم هر کسی می تواند قربانی شود. آنان معتقدند در خصوص حفظ اطلاعات در شبکه های اجتماعی بزرگنمایی شده است و ساده انگاری است که کاربران اطلاعات خود را غیر قابل دسترس فرض کنند. حمید در اینباره می گوید:
« از کاربرای با سابقه و حرفه ای بعیده که همه جور اطلاعاتیو روی صفحه بذارن. بحث عکس و فیلم شخصیو بذاریم کنار شما یه مطلب می نویسی که فقط 4 تا دوست خودت ببینن حالا دوستات ور می دارن شیرش می کنن یه باره متوجه می شی چند صد نفر دیدنش یعنی شما مطلبو اختصاصی این 4 نفر کردی ولی نمی تونی تضمین بدی فقط همین 4 نفر می بینن می خوام بگم کسی که قدم تو فیس بوکو فلیکر می ذاره حوزه خصوصیشو با بقیه به اشتراک گذاشته»
مهری نیز فراگیر شدن تب فیس بوک را وسیله ای برای صفحه گردی و آزار و اذیت کاربران زن می داند و معتقد است حساسیت ها و محدودیت های اجتماعی و فرهنگی جامعه ما فضا را برای سوء استفاده برخی کاربران فراهم می سازد:
«من امسال صفحمو بستم هم پیامای بی ربط از آدمای ناشناس زیاد بم می رسید هم تصادفا یه بار تو کافی شاپ … که با دوستام نشسته بودیم میز بغل ما هم یه چند تا جوون بودن لپ تاپو باز کرده بودن عکس می دیدنو می خندیدن از صحبتاشون متوجه شدم برا هر کدوم از بچه های دانشکده شون یه فایل تشکیل دادنو عکساشو ذخیره می کنن خوب با توجه به حساسیت هایی که تو جامعه ما وجود داره اینا همش می تونه بعدها به هر دلیلی نقطه ضعف باشه و موجب وارد آوردن ضررهای آبرویی و روحی و در کل دردسرساز»
اعتیاد به شبکه های اجتماعی
گزاره های استخراج شده از مصاحبه ها بیانگر آن است که خاص گرایان زمان زیادی در شبکه های اجتماعی می گذرانند و میزان وابستگی برخی از آنان به این فضا در حدی است که فعالیت های روزانه خود بدون حضور در شبکه های اجتماعی مجازی متصور نیستند. بیان این کاربران از شرایط عدم دسترسی به شبکه های اجتماعی گونه هایی از اعتیاد را تداعی می کند. آنها مقاطع زمانی ای که به دلایل مختلف با عدم دسترسی به شبکه مواجه شده بودند را با عباراتی چون «احساس بی مصرفی»، «حالم بد می شد»، «عصبی می شدم»، «دست و دلم به کاری نمی رفت»، «احساس خلاء»، «تنهایی اذیتم می کرد» و … توصیف می کردند. غالب آنان حتی در ذهن خود نیز چنین وضعیتی را متصور نمی شدند. محسن می گوید:
«تو خونه و فامیل همه می دونن من رفیق بازم در طول روز زیاد پیش می یاد با دوستام کار داشته باشم قطع باشه کارم لنگه {با خنده} به نظرم اگه بخوام ازدواج کنم باید به طرف بگم من از اول اینجوری بودم وگرنه بعدا فکر می کنه هوو داره»

مطلب مشابه :  تعهد به ازدواج از لحاظ حقوقی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید