رشته حقوق

شبکه های اجتماعی مجازی

دانلود پایان نامه

« از مطالبی که بیشترین کامنتا رو این دو سه ماهه داره عکساییه که بچه ها از برخورد گشت ارشاد گرفتن اما مگه چقد می شه دیس لایک بزنیو با بدو بیرا نوشتن خودتو خالی کنی. به هر حال وقتی نمی شه مستقیم اعتراض کرد چراغ خاموش حرکت کردنم آدمو جلو می بره. اول تصمیم این شد که بچه ها بدون ماشین کمتر تو خیابونا برن و با ماشینم هرکدوم نقاط حساسیو که ارشادیا وایمیسنو درآوردنو تو فیس بوک شیر کردن حتی به تفکیک نقاط ماشین رو و پیاده رو حالا دیگه مگه بدشانسی بیاری برنامه گشت عوض شه و تو مسیری که نبودن بیان»
پروین نیز با اشاره به هنجارهای موجود در جامعه، فرصت خود بودن اعضا در شبکه های اجتماعی مجازی را نوعی مقاومت آگاهانه تلقی می کند:
« در فضای جامعه ای که سعی داره همه آدمها رو مث هم کنه و چارت های از پیش تعیین شده خونواده، مدرسه و محل کارکه سعی داره به همه بگه که این باشید تو فضای شبکه اون حالت شکسته می شه و هر کس می تونه خودش باشه.»
یادگیری وآموزش غیررسمی:
ظرفیت ها و پتانسیل های شبکه های اجتماعی مجازی می تواند به یادگیری اعضا از یکدیگر بیانجامد. در این محیط دانش به جای آنکه ذاتاً معنادار باشد از طریق تفسیر شخصی اعضا و به اشتراک گذاری دیدگاه ها معنادار می شوند لذا تجربه های شخصی نیز موارد مهمی هستند که فرصت یادگیری را فراهم می کنند و در این فضا به طور خاص عملگرایان به شکل غیرمستقیم و غیررسمی بواسطه بازخورد های مطالب تولید و توزیع شده با تمام قوا و ابعاد ذهنی، روحی و عاطفی از تفکرات، عواطف و مهارت های یکدیگر می آموزند. مهری می گوید:
« من از بحثا و کامنتای دوستام چیزای مختلفی یاد می گیرم درباره همه چیز مثلا من درباره کامو در حالت عادی با کی می خوام حرف بزنم با هم خونم با مادرم با پدرم، همسرم؟ همیشه هم پیش نمی آد با دوستات صحبت های ایچنینی بکنی. ولی تو فیس بوک کافیه یک نفر یه لینک درباره کامو بگذاره کلی بحث می تونه شکل بگیره و از این طریق به کلی مطلب و نظر می شه دسترسی پیدا کرد و تو انتخاب می کنی با کی اونجا ارتباط داشته باشی که بتونی از این دست صحبت ها داشته باشیو چیزی به دانسته هات اضافه بشه، به نظرم دنیاییه دنیایی عجیب و غریب»
از منظر عملگرایان بواسطه به اشتراک گذاری مهارت ها و آزموده ها در شبکه های اجتماعی مجازی علاوه بر غنا بخشیدن به دانش تخصصی نوعی خرد جمعی میان نسلی و میان رشته ای تجربه می شود. ژاله می گوید:
« تو فیس بوک تونستم چند تا کارای حرفه ای های گرافیستارو ببینم و درباره نوع کار باهاشون صحبت کنمو سوالاموبپرسم. کارامو آپلود کردمو یا لینک وبلاگیشو براشون فرستادم تا بهم کامنت بدن حتی خیلیا که تو این کار دستی هم نداشتن توصیه ها و بازخوردای خوبی بم دادن بهرحال از این طریق نکات ریز اما مهمی دستم اومد»
حامد نیز با اشاره به تجربه خود درباره تأثیرگذاری انواع صفحات علمی، دانشگاهی در یادگیری مهارت های مرتبط با رشته تحصیلی و مفید بودن آنها در راستای کمرنگ نمودن نابرابری های آموزشی تأکید می کند:
« یه وقتایی آدم نیاز داره آدرس و شرایط راه نرفته رو از کسی که رفته بپرسه. زمان انتخاب رشته من از طریق صفحات دانشگاههای مختلف با دانشجوها یا فارغ التحصیلای رشته های مورد نظرم از اون دانشگاهها ارتباط می گرفتمو و سوالامو می پرسیدم در طول دوره تحصیلمم این مشاوره ها خیلی جاها دستمو گرفت کاری که به شکل رودر رو اصلن فرصت انجامشو نداشتم »
نگرانی ها و آسیب ها
روابط ناسالم: اصولا هر فناوری آسیب ها و معایبی به دنبال خود دارد و شبکه های اجتماعی مجازی به عنوان یک فضای نوپا در روابط و مناسبات انسانی آثار ویژه ای در حوزه فرهنگی و اجتماعی داشته است و زمینه های تغییر برای کاربران ایرانی را بیش از پیش امکان پذیر نموده است. به عنوان مثال با اینکه دوستی در فرهنگ ایرانی همواره جایگاه والایی داشته و در متون ادبی و اخلاقی ایرانی به انتخاب و حفظ دوستان شایسته بسیار تأکید شده است پیرو عدم اعمال محدودیت عام گرایان در پذیرش و ارسال درخواست های دوستی در روابط شکل گرفته، فروریختن حساسیت ها نسبت به ارزش های اخلاقی و فرهنگ بومی احساس می شود. سعید در خصوص انتخاب دوست و فرایند دوستی مجازی در شبکه های اجتماعی چنین می گوید:
« شما یه جوری می پرسین چطوری درخواست دوستی می دی که انگار قراره اتفاق خاصی بیفته و مثلن طرف باید بله بگه{با خنده} مگه می خوایم چی کار کنیم یه کم گپ می زنیم و می خندیم تازه راس یا دروغشم خیلی مهم نیس یعنی بستگی به آدمش داره من که خدا وکیلی راست می گم مثلا می گم عکسات زشته می خواد خوشش بیاد می خواد نیاد اون طور رابطه ای نیس که بگم ده جا ضامنم شده یه وقت ناراحت نشه. نه اتفاقا خوبیش به همین راحتیشه تهش اینه که به همون سرعتی که این اد کرد 50 نفر دیگه اد می کنن. »
شهرام نیز با اشاره به ویژگی های فضای مجازی و ضمن مرور تجربه شخصی اش در اعتماد به ارتباطات شبکه ای بکاربردن واژه دوست را تنزل دادن این واژه قلمداد می کند:
« تو فضای شبکه ها همه چیز مجازیه یعنی شرایط می طلبه که کوتاه و مقطعی باشه دوستی ها هم اگه پیش زمینه واقعی نداشته باشه سطحش پایینه و چندان قابل اعتماد نیست اگرم در حد شبکه بخواد باقی بمونه عملا دوستی محسوب نمی شه خلاصه کم پیش میاد آخرش به جایی برسه من امتحان کردم خیلی وقتا از کسی خوشم اومده گفتم بیا جایی همو ببینیم منو کاشته یا بهونه آورده و بعدشم کات کرده اینا اونایین که به اسم دوستی می خوان حالا چند نفر تو صفحشون باشه پس اسمشو دوستی نذاریم بهتره »
همچنین ازدواج به عنوان یکی از سنت های فرهنگی – مذهبی جامعه ما که هر یک از مراحل انتخاب تا اقدام عملی آن آداب و آئین های مشخص دارد بواسطه تامین فضای ارتباط و زمینه آشنایی با جنس مخالف در شبکه های اجتماعی مجازی با روندهای جدیدی مواجه و از اینگونه روابط متاثر شده است و در مواقعی نیز به عنوان فضای جایگزین در روابط دو جنس قرار می گیرد. اظهارات ارمغان اینگونه روابط را تبیین می کند:
«بین بچه هایی که زیاد تو شبکه وقت می ذارن هستن کسایی که روابطشون خیلی هم جدی و برای ازدواجه حتی با خارجیا، دوست من با یه سوئدی همینطوری آشنا شد و بعدم ازدواج کرد. بعضی دخترایی که از خونواده های مذهبی هستنو فیس بوکو برا آشنایی ترجیح می دن. اما برعکسشم هست یعنی پسرایی که بخوان سر از کار دخترا در بیارن به بهانه ازدواج مزاحمشون می شن. برا خود من پیش اومد یکی از بچه های دانشکده با آی دی و عکس خواهرش یا نمی دونم به هر حال با اسم و رسم یه دختر با من دوست شده بود بعد با استفاده از عکسا و اطلاعاتی که داشت شروع کرد به اذیت کردن »
فعالیت بیش از حد کاربران و وابستگی به روابط مجازی متعدد می تواند از رهگذر ایجاد روابط ناسالم و اخلال در روابط زوجین تهدیداتی را برای زندگی زناشویی رقم زند. رامین می گوید:
« بلاخره روابط ناسالم کوچیک، بزرگو مجرد و متأهل نمی شناسه همسر دوست روزنامه نگار من که آدم موجهی هم بود از چت تو فیس بوک به رابطه با یه خانم دیگه رسید و بعد از همسرش جدا شد»

مطلب مشابه :  قراردادهای بیمه

فاصله حوزه عمومی و خصوصی
گزاره های استخراج شده از مصاحبه ها مؤید تفاوت هایی در زیست جهان مجازی و واقعی کاربران است.

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید