رشته حقوق

شبکه های اجتماعی مجازی

دانلود پایان نامه

در این رابطه شاغلین در صورت دسترسی در محل کار نیز ترجیح می دهند فرصت را غنیمت بشمارند. امین دراینباره معتقد است زمان حضور در شبکه با نوع فعالیت روزانه افراد ارتباط نزدیک دارد:
«کاربرای حرفه ای اکثرا شبکارن چون می دونن هر کی هرجا باشه و هرکاری داشته باشه یازده دیگه می آد معمولا تا دو و شبای تعطیلی هم تا 3 جا داره. خود من قبل از اینکه برم سربازی و مجبور نبودم صبحا زود بزنم بیرون برناممم همین بود. اما اونایی که دو به بعد می آن دیگه بیشتر تو فاز روابط عشق و عاشقی ان.»
در نهایت پروین که متأهل و شاغل است زمان حضور در شبکه را برای خاص گرایان را متفاوت و تابع میزان علاقه آنها به تنوع و تفریح می داند:
«اینکه از کسی بپرسیم چه زمان هایی از شبانه روز برای شبکه وقت میذاری مث این می مونه که از کسی که تو خونس بپرسیم کی دوس داری بری بیرون یه تابی بخوریو سری به دوستات بزنی زمانش کاملا بسته به شرایط آدماس. خیلیا سرکار نمی تونن کانکت شن من روزای کاری تو شرکت از 30/8 صبح تا 5 و 6 هستمو شبا دیگه نمی رم ولی روزای تعطیل چون خواب صبحو به همه چیز ترجیح می دم برعکسه »
اما گزینه دسترسی در محل کار برای عملگرایان بسیار مطلوب تلقی می شود آنان ترجیح می دهند ضمن کار تمام وقت متصل باشند. خاطره می گوید:
« تو محل کار قبلی ما اصلن اجازه استفاده از اینترنت نداشتیم شبا تو خونه کلی وقتم پای نت می رفت اما اینجا که اومدم از صبح آنم و دیگه شبا نمی رم مگه تو تعطیلات اینجوری کلی از نظر زمانی و استراحت به نفعمه»
برخلاف گروه هایی که زمان خاصی را برای فعالیت شبکه ای خود مناسب می بینند عام گرایان از بی زمانی سایت های شبکه اجتماعی لذت می برند. صحبت های سروش گویای این مطلب است:
« از نظر من شبکه شب و صبح نداره آدما ده تا و بیست تا نیستن که نگران بودن و نبودنشون باشم اصلن حسنش به اینه که هر ساعت بری اونقده آدم هستن که مودت عوض شه»
استراتژی فعالیت در شبکه
استراتژی استفاده از عکس و هویت واقعی/ غیرواقعی: از جمله امتیازاتی که کنشگران در فضای شبکه های اجتماعی دارا هستند امکان فعالیت با هویت پنهان است. از این رهگذر کلیه تولید کنندگان اطلاعات و محتوای شخصی و عمومی شامل افراد، گروه ها و انجمن های دارای عقاید سیاسی و مذهبی متفاوت با جو حاکم ضمن پنهان نگه داشتن هویت شخصی خود به تولید محتوای دلخواه روی می آورند. به تعبیر پاپاچاریسی «مخفی داشتن شخصیت در فضای مجازی به کاربران کمک می کند محدودیت های هویتی را پشت سرگذاشته، به آسانی و با آزادی بیشتر ارتباط برقرار نمایند. این امر مبادله نظرات و دیدگاه های روشنگرانه را به دنبال دارد»(2004:16). بیشتر تحول گرایان به استفاده از صفحه دوم با نام و عکس ساختگی جهت نشر دیدگاه های خود اشاره می نمودند. گفته های مهبد گویای این مطلب است:
« من یه صفحه دیگه دارم فقط برا حرف زدن واسه آدمایی که نمی شناسمشون و نمی شناسنم با اسم مستعار و یه عکس غیر واضح اما صفحم بازه. چون می خوام مطالبی که می ذارمو بقیه بخونن و ببینن حرف زدن پشت یه نام ساختگی به آدمی که همیشه از بیان خواسته هاش می ترسیده جرات می ده»
علی نیز با یادآوری فعالیت های شبکه ای کاربران بحرینی و مصری در جریان تحولات موسوم به «بهار عربی» و نیز پیامدهای پس از انتخابات ریاست جمهوری 88 در ایران بحران های سیاسی را یکی از دلایل زمینه ساز بهره گیری افراد عادی و نه فقط فعالان سیاسی از هویت های غیرواقعی توصیف می کند:
« تو شرایط غیر عادی آدما تمایلی به شناخته شدن ندارن مثلا الان این همه فیلم از مبارزات و و قایع بحرین رو شبکه ها می آد کلی آدمم کامنت می ذارن ولی مشخصه که اسم واقعی ندارن. زمان انتخابات 88 هم خیلیا آی دی مجازی با نام فامیل ایرانی ساختن یا پسوند ایرانی اضافه کردن یا بعضی ها هویت ساختگی به نام ایرانی ساختن و حرف سیاسی می زدن »
در این رابطه وجود صفحات متعلق به همجنس بازان و دو جنس گرایان، استفاده از اسامی مجهول از سوی افراد و گروه هایی که رویکردهای جنسی متفاوتی را دنبال می کنند را تایید می کند. ثریا می گوید:
«هستن آدما و گروه هایی که اصلن با اسامی ساختگی جون گرفتن اگه این صفحه های جکی که دوجنسیتی ها رو مسخره می کنه بذاریم کنار برا همجنس بازا جایی بهتر از شبکه وجود نداره برا خودشون کلی قاعده قانون دارن صفحه هاشون بازه ولی هیچ کدوم اسم و عکس واقعی ندارن و راحت با همه ارتباط نمی گیرن یه جورایی دنبال جلب توجهن ولی کاملا معلومه از شناخته شدن ترس دارن»
شایان توجه است اغلب عام گرایان با ذکر دلایلی نزدیک به موارد فوق الذکر نسبت به استفاده از هویت غیرواقعی ابراز بدگمانی می نمودند. به تعبیرعباس:
«اسم و عکس واقعی احساس مجازی بودنو کم می کنه خیلی فرق داره بدونی داری با کی حرف می زنی یا ندونی، شفافیت همه جا آرامش بخشه من پنهان کاریو نمی پسندم.»
اما عملگرایان با در نظر گرفتن نیازهای شغلی، روانی و اقتضای زمان امکان بهره مندی از هویت جعلی را به رسمیت می شناسند. حمید این امر را ابزاری مناسب در راستای پژوهش های بازاریابی، انسان شناسی و … می داند:
« به نظر من بعضی وقتا نوع فعالیتو رفتار بعضیا به خاطر موقعیتی که تو فضای واقعی دارن مصنوعی می شه کم می شه یا به خاطر شناخته شدن از بین می ره مث وقتی که دلتون می خواد برید جایی قدم بزنید ولی حال سلام و علیک ندارید عینک آفتابی می زنید به نظرم اینجام اسم و عکس جعلی حکم عینک آفتابیه که همیشه هم نمی شه ازش استفاده کرد. من یه صفحه دیگه با اسم و عکس دیگه دارم که بعضی وقتا استفاده می کنم».
خاطره نیز معتقد است:
« من دو تا صفحه دارم چون نمی خوام خیلیا عکسامو ببینن یا متوجه حرفهای درونی من بشن و نگران بشن یک صفحه برای اونها که باهاشون صمیمی هستم و هر حرفی بزنم ایرادی نداره و یکی برا بقیه مربوط به سن بالا ها و پدر مادرها یا دوستان و مدیریت های شرکت و باید یه آشنایی باشه تا کسی رو اد کنم.»
خاص گرایان به جد معتقدند درصورتی که فردی به منظور ارتباط با دوستان فضای واقعی خود در شبکه های اجتماعی مجازی عضو شده باشد به احتمال زیاد از عکس و هویت واقعی خود استفاده می نماید. داریوش با اظهار اینکه حضور اعضا با عکس و اسم واقعی فضای شبکه ها را خودمانی تر می کند استراتژی عکس و اسم ساختگی را با نیازهای روانی، نقصان های ظاهری و اقتصادی افراد مرتبط دانسته و آن را ویژگی کاربران با تمکن مالی پایین توصیف می کند:
« بیشتر اینایی که تیپ و قیافه خوبی ندارن یا ماشینی ندارن که باش بتونن تو پاتوقای خاص اسم و رسمی داشته باشن با اسم و عکسای عجیب و غریب فتوشاپی از تو فیس بوک سردرمی آرن که خودی نشون بدنو بقیه رو سرکاربذارن وگرنه اگه کسی بخواد با دوستای واقعیش ارتباط داشته باشه نیازی به عکس و اسم جعلی نداره»
نغمه می گوید: « اسم و عکس من و همه دوستام واقعیه.به نظرم بیشتر اونایی از اسم و عکس دروغی استفاده می کنن که برا سوء استفاده می یان.»

مطلب مشابه :  تعریف سند و انواع آن

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید