رشته حقوق

شبکه های اجتماعی مجازی

دانلود پایان نامه

استراتژی گزینش شبکه:
انتخاب حضور در شبکه های داخلی و غیر آن تا حد زیادی مشخص کننده ذهنیت و نوع نگاهی است که هریک از کاربران به فضاها و محصولات ملی یا فراملی دارند. در کنار فاکتورهایی چون شغل، میزان ارتباطات برون مرزی، گرایشات سیاسی، نوع کارکرد هر شبکه، میزان امکانات و چگونگی طراحی شبکه ها نیز بر گزینش مخاطبان تاثیرگذار است. اظهارات و دلایل متعدد و متفاوت مصاحبه شوندگان گروه های چهارگانه حاکی از آن است که استراتژی غالب کاربران مبتنی بر ترجیح شبکه های غیر ایرانی، عمومی و قدیمی می باشد. نغمه در این رابطه می گوید:
« من هر کدوم از شبکه های داخلیو رفتم خوشم نیومد حتی گرافیک و منظره صفحه ها زشته رنگاش زشتن و آدمو جذب نمی کنن»
از اظهارات عملگرایان چنین برداشت می شود که کاربران بیشتر مایلند ارتباط با هموطنان خود را نیز در شبکه های غیر ایرانی صورت دهند هرچند نمونه های طرفدار داخل نیز وجود دارد. در بین شبکه های اجتماعی داخلی مواردی چون شبکه اجتماعی متخصصان ایران، جامعه مجازی دانشجویان، شبکه اجتماعی شیعیان و شبکه دوره معنا و کارکرد خاص کسب و کار یا عقیدتی دارند لذا انگیزه کاربران از عضویت در این شبکه ها ارتباطات شغلی، علمی و تبادل اطلاعات پیرامون سرمایه، اشتغال، تکنولوژی یا اطلاعات روز تخصصی می باشد. احسان استراتژی خود را در گزینش شبکه داخلی مورد نظر چنین توضیح می دهد:
« من چون ارتباطات کاری و روابط با هم صنفام در محدوده داخل کشور برام مهمه شبکه داخلی متخصصان نیازمو جواب می ده هرچند رابط کاربری و ظاهر گرافیکی سایتش خیلی قدیمی شده برا همین خیلی از شرکتای داخلی هم لینکدینو ترجیح می دن»
عده ای نیز شبکه های خارجی را به جهت پیشتازی در ظهور و داشتن توان فنی بالاتر برمی گزینند. حمید با تاکید بر هزینه های توسعه و اداره یک شبکه اجتماعی موفق معتقد است نمونه های خارجی قدیمی تر مزیت هایی دارند که رغبت بیشتری برای استفاده ایجاد می کنند:
«برادر من تخصصش طراحی صفحات وبه و می گه بار مالی یه شبکه اجتماعی که از پایه برنامه نویسی شده و بالای صد هزار کاربر داشته باشه در سال 100 میلیون بیشتره. چون برا قابل رقابت بودن باید مدام بروزرسانی بشه شرکتای داخلی هزینه نمی کنن واسه همینم کاربرای ایرانی چندان رغبتی به داخلی ها نشون نمی دن»
با اینکه صاحبان کسب و کار اغلب تمایل دارند از شبکه های اجتماعی داخلی استفاده کنند به نظر می رسد استراتژی گزینش شبکه های تخصصی خارجی در میان کاربران ایرانی متاثر از فضای واقعی کسب و کار در جامعه ما باشد. اظهارات حمید بیانگر این نکته است:
«اگر فضای کسب و کار در کشور برای توسعه شرکت های خصوصی رونق داشت شاید مدیران صنایع کوچک و بزرگ ما نیز حضور پررنگ تری در شبکه های اجتماعی داخلی می داشتند مشابه کشورهای چین، کره، ژاپن و روسیه که استفاده از سایت های اجتماعی خودشان را به نمونه های بین المللی ترجیح می دهند»
از صحبت های مصاحبه شوندگان چنین برداشت می شود که فاکتور کمیت کاربران در شبکه های اجتماعی عمومی مزیتی مهم تلقی می شود. بر این اساس آرمین که کارمند بخش بازرگانی یک شرکت واردات لوازم آرایشی و بهداشتی است می گوید:
« شرکت ما مطابق الگوهای بازاریابی روز دنیا سه ساله که برا تبلیغ تو شبکه های اجتماعی صفحه داره ولی تو شبکه های داخلی عمومی نتونسته عملا توفیقی به دست بیاره می بینی نهایتا هشت هزار نفر آنلاینن که با شبکه های خارجی قابل مقایسه نیست »
اما کاربران عام گرا از نحوه کنشگری کاربران شبکه های اجتماعی بومی به شدت انتقاد کرده و در کنار توجه به امکانات شبکه، قدیمی بودن شبکه و البته غیر ایرانی بودن آن را نوعی برتری و عامل هویت شبکه ای کاربر تلقی می کنند. صحبت های رامین گویای این مطلب است:
«شبکه های داخلی نه اینکه فیلتر شکنم نمی خواد پر شده از این بچه مچه ها، کلن فضاشون جالب نیس. همونطور که خود این شبکه ها کپی ان کاربراشونم دغلن و اصیل نیسن من کلوبو عضو بودم فضاش خیلی سالم نبود اکثرا هویت درست و درمون نداشتن حرفا و عکسا راستکی نبود. امکاناتش خیلی ساده بود. یکی دوبار بیشتر چت نکردم چتش قابل اعتماد نبود تجربه چندتا از دوستامو دیدم که سرکار بودن دیگه گذاشتم کنار»
سعید نیز ابهامات قانونی و قضایی داخلی را در گرایش کاربران ایرانی به شبکه های اجتماعی خارجی موثر می داند:
«تو مصاحبه مدیر پرشین بلاگ با یکی از مجلات می خوندم که طبق قانون مسؤول کنترل کل محتوای سرویسایی مث وبلاگ، وب سایت و شبکه های اجتماعی مدیر اونهاس خوب مدیرم مجبوره برا اینکه سایت فیلتر نشه کاربرا رو محدود کنه »
در بین تحول گرایان بدبینی نسبت به فعالیت در شبکه های اجتماعی داخلی از عام گرایان نیز بیشتر و جدی تر است. شبنم معتقد است:
« من چند تا شبکه داخلیو رفتم خوشم نیومد. اونایی که دلم می خواست نبودنو سطحشون خیلی پایین بود. اصلا کسایی نبودن که باهاشون وارد بحث بشی. ضمن اینکه تو می دونی نسبت به موارد بین المللی بیشتر تحت کنترلی بی خود که بهشون مجوز ندادن که کار کنند.»
استراتژی زمان حضور در شبکه:
اوقات حضور کاربران در شبکه های اجتماعی مجازی یکی از شفاف ترین استراتژی هایی است که فعالیت اعضا را در این بستر معنا می بخشد. هر چند در نگاه اولیه پس از عام گرایان که پرمصرف ترین کاربران شبکه محسوب می شوند و بیشتر ساعات روز در شبکه حاضر هستند، به ترتیب خاص گرایان، عملگرایان و تحول گرایان ساعات بیشتری را در شبانه روز به فعالیت شبکه ای اختصاص می دهند و ساعات میانی شب نیز با ترافیک بیشتری مواجه است اما تدقیق در تفاوت ساعات فعالیت کاربران در شبکه تفاوت های قابل تأملی در نوع استفاده گروه های چهارگانه را نیز مشخص می سازد. مطابق اظهارات خاص گرایان و تحول گرایان حضور در شبکه غالبا مبتنی بر وقت مشترک حلقه دوستان است. چنانچه پیروز می گوید:
«قرار ما مشخصه خیلی هم لفت نمی دیم حول و حوش 12 یه گپ و گفتی می کنیم و می ریم مگه موقعیت خاصی باشه که بیشتر بشه»
ژاله نیز با اشاره به سکوت و آرامش شب، فعالیت شبکه ای شبانه را دلچسب و پرطرفدار می داند:
«اکثرا 10 به بعد همه آن می شن خود منم دوست دارم چون غیر از این باشه حواسم هزار جا می ره ولی تو سکوت شب تمرکزم بیشتره به کامنتا و عکسا که می خندم ببیشتر بم می چسبه»
این استراتژی تا حد زیادی از وضعیت شغلی و وضعیت تأهل کاربران نیز تبعیت می کند. به گفته مصاحبه شوندگان، حرفه ای های شبکه عموما مجرد هستند و در ساعات پایانی شب و نیمه شب به شبکه وارد می شوند مریم (2) می گوید:
«تا وقتی ازدواج نکرده بودم چون بیشتر دوستامو می دیدم فقط قبل از خواب 12-10 می رفتم اما الان در طول روز هروقت بتونم می رم»

مطلب مشابه :  امام علی علیه السلام

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید