در رویکرد تحول گرایان با اشاره به ضعف خود زنان و سطحی نگری آنان حذف نابرابری های اجتماعی دنبال می شود. این کاربران پرداختن به کلیشه ها و تبلیغات خاص زنان را خسته کننده، تکراری و بی ثمر خوانده و مشارکت مردان در توزیع و پرداختن به اینگونه مطالب را بیکاری، بی هدفی یا بی سوادی آنان تلقی می کنند. آنها با انتقاد از برخی رویکردهای خاص زنانه، سعی می کنند در فضای شبکه های اجتماعی فاصله گرفتن از اختصاصات مرسوم زنانه را تجربه کنند. این کاربران فعالیت مردان را عقلانی و حساب شده تر ارزیابی می کنند در این خصوص تجربه شخصی مهدیه عزم وی را در راستای عملی نمودن دیدگاهش نشان می دهد:
«من مدت زیادی دنبال رژیم غذایی بودم. اما چون نمی خواستم مث خیلی از دخترا با قرصو و رژیمای ناجور سلامتیم به خطر بیفته تو صفحات ورزشی آقایون بیشتر می گشتم. دست آخرم تو یکی از صفحات بادی بیلدینگ آقایون یه مربی ورزش صفحه یه پزشک تغذیه انگلیسیو معرفی کرد. با کمک دستورات اون پزشک تونستم راحت 22 کیلو وزن کم کنم حالا یه سر بزنید صفحات خانوما ببینید شورشو درآوردن برا همین خود من بیشتر سعی می کنم مطالبی عمومی آموزنده از هر نوع شخصی، خونوادگی، مدنی یا حقوقی رو شیر کنم چون جامعه متشکل از زنا و مرداس هر دو باید با هم رشد کنن. قبلن تو وبلاگمم همین نگاهو داشتم و مطالب خاص خانوما نبود ».
اما خاص گرایان و بعضاً عام گرایان در رویکردی سرگرمی محور غالباً توجه خود را به چگونگی نمایش جنسیت در شبکه مبذول داشته اند. آنها بیشتر طالب صفحاتی هستند که مبلغ مد، آرایش و صنعت زیبایی می باشند. در این صفحات مدل های لباس؛ آخرین مدل مو و آرایش و نظایر آن تبلیغ می شود. گرداندگان این صفحات دید غالب جامعه در مورد زنان که زن باید زیبا و آراسته باشد می پردازند و از پرداختن به دیگر وجوه انسانی زن اکراه دارند. عکس هایی که در این صفحات گذاشته می شود نیز ناظر بر ابژه جنسی بودن زنان است. زنان در این صفحات جوان هستند و اندامی لاغر با پاهای کشیده،با آرایش بسیار، بینی های عمل کرده …. دارند. در حقیقت ادمین های این صفحات زن را در ارتباط با مرد که برگرفته از مردسالاری است بازنمایی می کنند. ادمین ها ممکن است زن باشند یا مرد در حقیقت فرقی هم نمی کند وقتی از چارچوب مردسالاری که زنان را در صورتی قابل اعتنا می داند که جوان و زیبا و با اندامی که از نظر مردان زیباست باشند. در مجموع همنوایی با هنجارهای فرهنگی زیبایی فیزیکی در قالب صفحات متعدد پیرامون چهره، اعضای بدن، پوست، لباس، آرایش، لوازم زینتی، ژست ها و… همچنان از مصادیق سرگرم کننده، جذاب و باب طبع دختران و زنان جوان است که در برخی موارد توجه کاربران مرد را هم جلب می نماید. سمیه در اینباره می گوید:
«من از همه بیشتر تو صفحات زیبایی عضوم. بودن تو این صفحات مث حضور توسالنای آرایشه که درباره مراقبت از پوست و مو و انواع لوازم آرایشو، عملای زیباییو صحبت می شه و هرکس نظرشو می گه حتی خیلی از آقایونم پیگیرنو و نظر می دن. »
وضعیت تأهل
مجرد یا متأهل بودن نیز معنای استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی را تا حدی متفاوت می سازد. مجردان بیشتر به دید سرگرمی و توسعه روابط اجتماعی بدان می نگرند اما کاربران متأهل به جهت مسؤولیت های شغلی و خانوادگی بیشتر برحفظ روابط دوستانه قدیمی و فعلی خود اهتمام می ورزند و آنرا چونان زنگ تفریحی در بین انبوه فعالیت های خود تلقی می نمایند. این امر بویژه در بین عملگرایان قابل درک است. زینب این اوقات را رفع نیاز روحی طرفین در یک زندگی مشترک می داند و می گوید:
«به هرحال همه نیازهای آدم با روابط خونوادگی برآورده نمی شه و روابط اجتماعی اونم از نوع قدیمیش استراحت روحه»
هر چند برای بیشتر خاص گرایان این زنگ تفریح به قیمت از دست دادن فرصت های دیگر تمام می شود. رها با یادآوری شرایط قبل از ازدواجش می گوید:
« من با ازدواج از شهر خودم کنده شدم شبکه منو به اون محیط می بره تا حدی که شده غذام روی گاز بسوزه بعد متوجه شدم اگه ازدواج نکرده بودم اینجوری وقت نمیذاشتم»
اما مطابق اظهارات تحول گرایان و عام گرایان به نظر نمی رسد وضعیت تأهل در نوع استفاده و رفتار کاربران چندان تأثیر گذار باشد بلکه در خصوص تحول گرایان، این عامل بیشتر تحت تأثیر آرمان فرد و در مورد عام گرایان متأثر از سبک زندگی وی می باشد. یافته های تحقیق نشان می دهند تحول گرایان به جهت رویکرد کارکردگرایانه ای که نسبت به استفاده از شبکه در راستای ایجاد تغییرات اجتماعی در پیش گرفته اند تأهل را وضعیتی جدی تلقی می کنند که در بهبود وضعیت اجتماعی نسل آینده و فرهنگ عمومی آتی مؤثر است. در این خصوص گفته های صادق قابل توجه است:
«ببینید احساس تعهد و مسؤولیت تو هر چیزی سازندس حالا درجه این احساس تعهد تو آدما کمتر و بیشتر داره دیگه مثلن نزدیک خونت اتوبان زدن ولی پل هوایی نداره می بینی سخته که پل نداره ولی اگه بچه داشته باشی اینو بیشتر حس می کنی چون به سلامت اونم فکر می کنی بین دوستای خود من متأهلا تو پیگیری تحولات جامعه خیلی جدی ان عواملش زیاده ولی بهر حال یه دلیل مهمش اینه که بچه هاشون دارن تو این جامعه زندگی می کنن و نسبت به اونا احساس مسؤولیت می کنن دلشون می خواد شرایط اونا بهتر باشه حتی دسترسیشون به اینترنت»
همچنین به نظر می رسد در بین کاربران، عرف اجتماعی زندگی متأهلی نیز حائز اهمیت است. به عنوان نمونه برخی زنان متاهل استفاده از عکس های با حجاب یا بسته بودن صفحاتشان را دلیلی بر حفظ حریم خصوصی خانوادگی شان اذعان نموده و بیشتر مردان متأهل به برقراری روابط بی مورد رغبت چندانی نشان نمی دادند. اما تابو شکنی ها، هنجار شکنی ها و حذف حریم های خصوصی و شخصی هم که در آن اتفاق می افتد نیز نشان از آسیب زا بودن فضا برای روابط زوجین دارد که در بخش استراتژی های کنش و واکنش و پیامدها مورد مداقه قرار خواهند گرفت.
سن:
هر چند در این پژوهش طیف سنی 18 تا 33 سال مد نظر بوده است و در بین بیشتر کاربران این سن فعالیت در شبکه های اجتماعی مجازی امری کاملا طبیعی جلوه می کند و به یکی از موقعیت های ارتباطی روزمره و تا حدی به ابزار تمایز این گروه سنی از رده های بالاتر تبدیل شده است. اما انگیزه های جوانان 18 تا 24 سال، 25 تا 30 سال و بالاتر از آن تفاوت هایی نیز با یکدیگر داشته است. جوانان تا24 سال بیشتر به گروه عام گرا تعلق دارند. ارتباط پذیری، کنجکاوی و میل به دیگری به نحوی برجسته به چشم می خورد. این کاربران بیشتر طالب سرگرمی، تفریح و لذت جویی از طریق دوستیابی ها و کسب تجربه های جدید بوده اند. تعداد افرادی که کمیت دوستان در صفحه برایشان اهمیت زیادی داشته است در این رده سنی نسبت به دو رده دیگر شایان توجه است. ضمن آنکه این گروه رغبت بیشتری به استفاده از هویت های کاذب نشان می دهند. جمع های خصوصی شناخته شده قدیمی در بین آنان کمتر است و بیشتر اینترنت و چت رونق دارد و خواهان سطح بالاتری از خلاقیت و نوآوری در ارتباطات میان فردی هستند. در نقطه مقابل آنها خاص گرایان هستند که بیشتر در طیف سنی 28 سال به بالا قرار می گیرند و کمترین تمایل را به تغییر دارند. اما گروه کاربران عملگرا و تحولگرا بیشتر محدوده سنی 25 تا 28 سال را در برمی گیرد. به سبب آزادی شخصی و آزادی حرکات بیشتر در فضای واقعی، حضور شبکه ای به نسبه هدفمندتری را تجربه می کنند. هم علاقه های مشخص تر و حلقه دوستان محدودتری دارند که نظام قدیمی ارتباطات دیگر پاسخگوی آن نیست لذا میل آنان به احتمال بیشتر مبتنی بر واقعیت و نیازهای واقعی است. مهدی در این زمینه با اشاره به اینکه زمینه های دیده شدن برای افراد کم سن سبب جلوه آنان در شبکه های اجتماعی می شود معتقد است حتی اگه سنین مختلف استفاده مشابهی رو از امکانات شبکه ها داشته باشن اما برای افراد کم سن و سال حاوی لذت بیشتری است:
« برادر 18 ساله من از اینکه مطالبش و عکسش لایک می خوره واقعا شاد می شه همین طور خودشو مقید می دونه بی خودیم که شده عکسا و پستای دوستاشو لایک بزنه خوب شاید اگه سنش بیشتر بود این ذوقو نداشت همونطور که من ندارم »
البته کاربران عام گرا با تاکید بر اینکه هر انسانی در هر گروه سنی نیازمند روابط اجتماعی است و از سوی دیگر برقراری تعامل اجتماعی اصل وجودی شبکه های اجتماعی مجازی است شرایط سنی را میانجی قابل ملاحظه ای در مطالعه بهره گیری از شبکه های اجتماعی مجازی نمی بینند. عباس در این رابطه می گوید:
« از سن 10 سالگی که بیاییم بیرون بقیه معاشرت می کنن خودش احساس خوبیه یعنی همون طورکه برا من لذت داره برا اونم داره. بچه های دبیرستانی خاله من با خوشحالی اومدن مامان منو اد کردن. یعنی همون کارکردی که برا من داره برا اونام داره مث یخچال مفیده.»
شغل
هرچند مصاحبه شوندگان این تحقیق بواسطه جوان بودن و در حال تحصیل بودن تنوع شغلی چندانی نداشتند اما اظهارات آنان نشان می دهد بین شغل و استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی نیز ارتباط وجود دارد. چنانچه به نظر می رسد عملگرایان، تحول گرایان و عام گرایان بیشتر به جهت الزامات و وابستگی های شغلی به فعالیت در این فضا روی می آورند تا جایی که حتی فعالیت در این فضا برای برخی مشاغل ضروری به نظر می رسد. به عنوان مثال حمید با ابراز تأسف از آنکه پهنای باند، سرعت اینترنت و دیگر زیرساخت های فناوری و بانکداری کشور اجازه نمی دهد تا از پتانسیل های اقتصادی شبکه های اجتماعی مجازی به طور گسترده بهره برداری شود می گوید:
«الان تو دنیا بیشتر مؤسسات مالی و خدماتی فعالیت های بازاریابیشونو از کانال شبکه های اجتماعی انجام می دن ما فعلن به جهت اینکه بانکداری اینترنتی مون و سرعت اینترنتمون ساپورت نمی کنه در فازهای اولیه هستیم ولی به هرترتیب برا ما کار ما مهمه و باید پیگیر باشیم»
در این رابطه پیام هم با اشاره به اینکه برخی مشاغل نیازمند همراهی بیشتر با فضای جهانی هستند معتقد است:
« الان برای اینکه یافته های جدید تئورسین ها و محققان بیشتر و بیشتر به اشتراک گذاشته و استفاده بشه تمام کرسی های آکادمیک، سمینارهای دانشگاهی دنیا لینک فیس بوکو توئیتر دارن ولی برا بعضی مشاغل اصلن همچین فرایندی مطرح نیست یا حداقل ضروری نیست»
همچنین مریم(1) که یک روزنامه نگار است شبکه های اجتماعی را ابزار شغل خود می داند و معتقد است علی رغم ممنوعیت قانونی، داشتن صفحه کاربری برای او ضروری است:
« ماهیت کار روزنامه نگاری با رسانه پیوند خورده حالا این رسانه هر زمان یه چیزه یه زمان تلگراف بود حالا شبکه های اجتماعی مجازی ابزار این شغلن روزنامه نگار باید از اخبار جامعه باخبر باشه چه بهتر که خود مردم از وضعیت بگن. با همین چرخیدن تو صفحات چیزای زیادی دست منو می گیره که تو کارم کمک می کنه حالا چه رسمی چه غیر رسمی.»

                                                    .