رشته حقوق

شبکه های اجتماعی مجازی

دانلود پایان نامه

از سوی دیگر زهرا با اشاره به امکان معاشرت کاربران زن و مرد از نظر شرعی و عرفی برقراری ارتباط با افراد ناشناس را نادرست ارزیابی نموده و از آن پرهیز می کند. به تعبیر وی:
« به هر حال ما مسلمونیم و حد و حدود مشخصی داریم جدا از این به هر حال تو جامعه هم روابط قاعده داره و از رو خوش اومدن نیست… من دریافت درخواست غریبه ها تو فیس بوک همونقد برام بی معنیه که اگه یه خانمی تو خیابون بهم بگه می خوام باهات دوست بشم برام نامفهومه… »
درواقع می توان گفت معاشرت پذیری خاص گرایان از سبک تقریبا ثابت و خدشه ناپذیری تبعیت می کند. در میان خاص گرایانی که سنتی هستند و فعالیت اجتماعی آن ها دامنه محدود و مشخصی داشته، تعداد کاربران زن بسیار بیشتر است. این افراد آشنایی جدی یا تخصصی با فناوری های اطلاعات و ارتباطات نداشته بیشتر از رسانه هایی چون تلفن همراه، ماهواره و تا حدی نیز از تلویزیون داخلی بهره می گیرند، علاقه چندانی به مشارکت های مدنی یا سیاسی در آنان دیده نمی شود و برنامه های اوقات فراغت آنان بیشتر در چارچوب خانواده و آمد و شدهای دوستانه و فامیلی تعریف شده و صورت می پذیرد. ارتباطات فراملی این گروه نیز معطوف به اعضای خانواده یا فامیل مقیم کشورهای دیگر است. ژاله در اینباره می گوید:
« هرکی جای من بود که تویه فامیل پرجمعیت پررفت و آمد بزرگ شده بود که تمام مدت هفته رو به امید آخر هفته ای می گذردنن که با هم باشن بعدم تو همین فامیل ازدواج کرده بود ترجیح میداد یه وقتی هم با دوستاش بگذرونه یعنی تو شرایط من و امثال من که خیلی رابطه بیرون فامیل ندارن فیس بوک گزینه خوبیه البته اینم بگم که با اینکه همدیگه رو زیاد می بینیم با بعضی از بچه های فامیل هم تو شبکه ارتباط زیاد دارم »
در این بین رها با اشاره به روحیه شخصی و سابقه معاشرت پذیری اش علت عضویت خود در شبکه اجتماعی را حفظ ارتباط با دوستان قدیمی اش بیان می نماید:
« من لیست دوستام همون آدمای سابقن که همیشه با هم در ارتباطیم، دوستامو خونوادمم می شناسن، با غریبه راحت نیستم اینه که بیشتر با فامیل بر خوردم. از بچگی هم تا یادم می آد دیر می جوشیدم و بیشتر تنها بودم چند ماه اول مدرسه بهم سخت میگذشت اما بعدش دوستیام همیشه طولانی بوده و عوضش دوستیام جزئی از روابط خانوادگیم شده فقط من اینجوریم وگرنه برادرام از سر تا ته خیابون با صد نفر دوستن الانم نه به خاطر اینکه علاقه به اینترنتو اینجور چیزا داشته باشم یا خیلی وارد باشم نه دقیقا به این دلیل فیس بوک اومدم که اونا بودن تا رابطه ها بیشتر باشه »
طی گفتگو با خاص گرایان سنتی مشخص شد که فرایند دیده بانی در میان این گروه غالبا محدود به همان اطلاعات شخصی، سرگرم کننده و تفننی بوده، پیگیری اخبار روز، مسائل اجتماعی، بین المللی و حضور در صفحات عمومی را در برنمی گیرد. همچنین تولید اطلاعات آنان حول محور روزنوشت ها، رویدادهای خانوادگی و روزمره قرار داشته و ثبت لحظات، انتشار تصویر وقایع و بروز رسانی صفحاتشان نیز بر همین منوال صورت می پذیرد. اعضای این گروه در امر توزیع سریع و به اشتراک گذاری اطلاعات بویژه انواعی که در سایت های رسمی و حتی شبکه های ماهواره ای قابل دسترس نیستند نیز تمایل چندانی نشان نمی دهند. سودابه در پاسخ به این سؤال که در فضای شبکه به دنبال چه اطلاعاتی است و خود چه نوع اطلاعاتی را تولید می کند چنین می گوید:
« مطالبی که من می ذارم و همین طور چیزایی که می رم می بینم همش شخصیه بستگی به شرایطم داره اگه برنامه دورهمی، تولد و اینجور چیزا باشه که نتونسته باشم برم حتما عکساشو رو صفحه دوستام می بینم اگه خودمم سفری، پیکنیکی رفته باشم که فیلم یا عکساشو میذارم هراز گاهیم صفحات خواننده ها برم برا موزیک، اگه نباشه دیگه همین چیزاییه که گفتم»
زهرا نیز با اشاره به وجود انواع رسانه های خبری که به تولید و انتشار اخبار می پردازند معتقد است:
« شبکه های ماهواره ای و تلویزیونو سایتای مختلفو تو هر ساعت از شبانه روز که ببینی خبررسانی می کنن دیگه چه نیازیه، من ترجیح می دم فیس بوکم یه فضای اختصاصی مختص خودم، دوستام و فامیلایی که هستن بمونه ».
آنچه در فرایند دیده بانی خاص گرایان از بعد دستیابی به اطلاعات جلوه می کند علاقه به تعقیب مداوم دوستان و فعالیت های آنان از رهگذر سرک کشیدن به صفحات آنان و اطلاع یابی های مبتنی بر شیطنت ها و کنجکاوی های دوره جوانی باشد که در برخی موارد جنبه افراطی گرفته و به کنکاش در زندگی افراد یا نوعی تعقیب غیرمستقیم منجر شده و خوشایند به نظر نمی رسد شاید بتوان در این امر ریشه های اجتماعی، فرهنگی، روانی و شخصیتی نیز جستجو نمود. سمیه علاقه خود به سر درآوردن از کار دیگران را چنین توصیف می کند:
«من اهل چرخیدن تو صفحه های ناشناس نیستم صفحه های غیر شخصی هم چنداتایی بیشتر عضو نیستم بیشتر سرزدن به صفحه اینو و اون برا اینکه بفهمم طرف با کی صحبت کرده؟ چه کار کرده؟ کجا رفته؟ دوستای دیگش چجورین یا تو مهمونیش کیا اومده بودن برام جالبه».
پسران از این تمایل و حقیقت رفتاری خود با صراحت حرف می زدند چنانچه داریوش می گوید:
«همیشه حوصلت نمی یاد زنگ بزنی به دوست چند سال پیشت یا همت نمی کنی بری فامیلو ببینی در حالیکه وقتی تو لیست فرندات باشن خرجش یه کلیکه مخفیانس من خیلی از این امکان استفاده می کنم ولی اینکه مثلا بعضیا آشغالای سر خیابون انبار شده، فلان جا درگیری پلیس شده و … عکس بگیرنو برا اینو اون شیر میکنن نه اصلن جذابیتی برام نداره»
در حالیکه دختران هنگام یادآوری چنین رفتارهایی با اشاره به شرایط عمومی و استفاده از شخص سوم صحبت می نمودند. رها با تاکید خاصی می گوید:
«اینجوریه دیگه، وقتی همه یه جا باشن، همه سر از کار همدیگه در می آرن. تو دانشگاه یا تو کلاس اصلا تو فامیل وقتی آمدو شدا زیاد می شه همه همدیگر از حال هم و کارای هم خبر دارن دیگه. تو شبکه هم همینطوره و یه سری اصلا برا همین کار می آن.»
دسته دوم خاص گرایان شامل کاربرانی می شود که بروز هستند، فعالیت هایشان برخلاف گروه سنتی لزوماً هماهنگ و همخوان با خانواده نیست. آنچه آنان را ملزم به حفظ و تعمیق دایره دوستی های آزمون شده و معین می نماید صرفا دیدگاه شخصی است که در سرگرمی ها، برنامه های تفریحی، آموزشی و به عبارتی تجربه های روزمره آنها نیز دنبال می شود. چنین استنباط می شود که تفاوت دیدگاه این افراد در خصوص ایجاد روابط جدید در فضای شبکه های اجتماعی مجازی، به تعریف و ادراک آنها از واژه دوستی در این فضا برمی گردد. آنها گزینش دوست را معطوف به لحاظ نمودن استانداردها و معیارهای خاص نگرشی و رفتاری مشخصی می دانند که به درک و نیل آن موارد از طریق شبکه خوشبین نبوده و اعتماد ندارند از اینرو به دنبال دوستیابی های شبکه ای نیستند و احیاء دوستی های قدیمی و تداوم بخشی روابط فعلی نسبت به دوستیابی های جدید در بین آن ها از وسعت بیشتری برخوردار است. ادله این افراد غالبا مبتنی بر رفتارهای فضای واقعی و تعمیم روابط واقعی به مجازی است. زینب می گوید:
«من اصلا از کسایی که می آن تو شبکه تا دوست پیدا کنن خوشم نمی‌یاد فکر می‌کنم خیلی سبکه یا نمی‌دونم بی معنیه که از روی عکس و اطلاعات محدودی که طرف رو پروفایلش گذاشته و معلوم نیست تا چه حد درسته آدم به کسی پیشنهاد دوستی بده. اینقده هستن کسایی که سالها رفت و آمد نزدیک و خونوادگی با دوستاشون دارن بعد یه اتفاقایی می افته که می فهمن طرف دوست نبوده {مکث} تازشم اگه این دوستیا خوب از آب در بیان مگه آدم با چند نفر می تونه دوست باشه؟ منکه اصلا امتحانش نکردم، علاقه ای هم ندارم اوناییو اد کردم که واقعا دوستای نزدیکم بودن کلن ترجیح می دم دست به عصا حرکت کنم تا اینکه ضربه بخورم.».
سالومه نیز معتقد است:
«بیشتر اونایی که تو شبکه دوستیابی می کنن از رو سرگرمی این کارو می کن یعنی دنبال دوست نیستن بیشتر می خوان یه هم صحبت برا گذران وقت داشته باشن که خوب من با اینکه خیلی معاشرتی هستم و هر جا برم دوست پیدا می کنم این جور هم صحبتیا رو نمی تونم قبول کنم می رم تو صفحات عمومی عضو می شم تو بحثام شرکت می کنم ولی کسیو اینطوری اد نمی کنم».
همچنین بر اساس گفته های مصاحبه شوندگان، فضای شبکه ها و جذابیت های نوآورانه آن بویژه در دوران اولیه آشنایی افراد بروز را به اعمال تنوع در معاشرت پذیری و به عبارت دقیق تر پذیرش درخواست های دوستی افراد بیگانه و کسب تجربه های جدید ارتباطی متمایل می سازد اما در نهایت پس از تجربه ای کوتاه مجدداً به جهت غلبه حس بی اعتمادی نسبت به صحت و سقم هویت های کاربران در شبکه ها به شرایط قبلی مطلوب خود رجوع می کنند. امین در این رابطه با اشاره به محدودیت زمان در برقرای ارتباط با دوستان، ضمن نامتعادل دانستن کنش اکثر کاربران تازه وارد می گوید:
« فضای جدیدم رو آدما بی تأثیر نیست تجربه خود من اینه که حتی کاربرایی که اعتمادی به دوستی های مجازی ندارن در بدو ورود امتحانش می کنن من فقط اولش یه کم اینطوری بودم بعد کم کم حتی اونایی که خوب نمی شناختم مثلن دوست دوستامو که ندیده بودمشون حذف کردم. »
اما از منظر دیده بانی، خاص گرایان بروز گستره عمل وسیعتری را پیش رو می گیرند بدین ترتیب که مطابق با مد روز از کارکردهای اطلاع رسانی شبکه در زمینه های متفاوت شخصی و تاحدی اجتماعی به خوبی بهره می گیرند. بیشتر این کاربران به جهت مشغله های تحصیلی، کاری و خانوادگی ترجیح می دهند از فضای فیس بوک در راستای نیل به انواع اطلاعات مد نظر خود استفاده نمایند. لذا توزیع سریع و نامحدود اطلاعات بویژه اطلاعاتی که در سایت های رسمی، خبرگزاری ها و حتی شبکه های ماهواره ای چندان قابل دسترس نیستند یکی از مزیت های قابل توجه در شبکه است که منجر به رضایت بیش از پیش این اعضا می شود. غالب این افراد در صفحات عمومی مورد علاقه خود مانند صفحات هنری، ورزشی، علمی عضو بوده و از اینکه می توانند رویدادهای حوزه مد نظر خود را در فضای شبکه را به طور منظم و مستمر دریافت و دنبال کنند رضایت دارند. از صحبت های مصاحبه شوندگان چنین برداشت می شود که این شیوه در عین اینکه از جمله معمول ترین و مطلوب ترین کارکردهای شبکه های اجتماعی محسوب می شود؛ ضمن صرفه جویی در زمان اعضا، طیب خاطر فراوانی برای آنها به همراه می آورد. سارا با توصیف اینکه پسند کردن صفحات وی را از گشتن در صفحات متعدد یا مراجعه به سایت های مختلف بی نیاز نموده است می گوید:
« من تو صفحات گالری های عکس و مجسمه عضوم و خبراشونو می گیرم که کار جدید چی هست و کی و کجا رونمایی می شه؛ از برگزاری نمایشگاهام همینجوری باخبر می شم. قبل از عضویت تو فیس بوک برا هرکدوم کلی وقت می ذاشتم و خیلی مواردم بدون اینکه بفهمم از دست می دادم.»

مطلب مشابه :  زنان سرپرست خانوار

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید