شاخص های کیفیت

شاخص های کیفیت

(سفالکسین) C: C1: 100, C2: 200, C3: 300 mg l-1
(دکسی سایکلین) D: D1: 100, D2: 200, D3: 300 mg l-1
(شوید) S: S1: 10, S2: 30, S3: 50 %
در هر ستون میانگین هایی که دارای یک حرف مشترک بر اساس آزمون LSD هستند، معنی دار نیستند.
علت برتری ترکیبات فوق را می توان بهبود جذب آب دانست که با بهبود روابط آبی از نابودی رنگیزه های مهم جلوگیری کرده و شادابی گل را بهبود می بخشد که این نتایج با نتایج هاشم آبادی (1390) منطبق است. وجود رنگیزه و عدم رنگ گیری گلبرگ گیاه یکی از شاخص های کیفیت پس از برداشت گل های بریده می باشد و یکی از دلایل اصلی مرتبط با پیری و عمر گلجایی می باشد که این بین رنگیزه ها، کاروتنوئید و آنتوسیانین از اهمیت خاصی در طول عمر پس از برداشت گلهای بریده برخوردار هستند (آمارجیت، 2000؛ حسن پور اصیل و کریمی، 2010). بصیری و همکاران (2011) با مطالعه بر روی گل بریده ی میخک دریافتند که غلظت 80 میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره باعث افزایش میزان کاروتنوئید در گلبرگهای میخک رقم “وایت لایبریتی” می گردد. کلاته جاری و همکاران (1387) با مطالعه بر روی گل بریده ی رز و تاثیر ترکیبات ضد میکروبی بر روی عمر گلجایی و خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی آن دریافتند که این ترکیبات به همراه ترکیبات ضد اتیلنی باعث افزایش میزان رنگیزه ها در گلبرگ های رز می گردد. نتایج مشابهی نیز توسط محمدی و همکاران (1390) و زمانی و همکاران (2011) بدست آمده که با نتایج ما موافق است.
4-9- شمارش باکتری ساقه و محلول گلجا
نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر سطوح مختلف تیمارها بر شمارش باکتری ساقه و محلول گلجا در سطح 1 درصد آماری معنی دار بود(جدول4-1). نتایج مقایسه میانگین داده ها نشان داد که در بین سطوح مختلف تیمارها تیمار 200 میلی گرم درلیتر سفالکسین، 200 میلی گرم در لیتر دکسی سایکلین و 30 درصد اسانس شوید بترتیب با 66/15و 66/16 کلنی، 14 و 66/14 کلنی و 15 و 66/16 کلنی در محلول و ساقه، کمترین باکتری محلول گلجا و ساقه را به خود اختصاص دادند (جدول 4-2، شکلهای 4-9 و 4-10).
شکل 4-9- اثر تیمارهای مختلف بر روی باکتری انتهای ساقه گل بریده ژربرا
(سفالکسین) C: C1: 100, C2: 200, C3: 300 mg l-1
(دکسی سایکلین) D: D1: 100, D2: 200, D3: 300 mg l-1
(شوید) S: S1: 10, S2: 30, S3: 50 %
در هر ستون میانگین هایی که دارای یک حرف مشترک بر اساس آزمون LSD هستند، معنی دار نیستند.
شکل 4-10- اثر تیمارهای مختلف بر روی باکتری محلول گلجایی گل بریده ژربرا
(سفالکسین) C: C1: 100, C2: 200, C3: 300 mg l-1
(دکسی سایکلین) D: D1: 100, D2: 200, D3: 300 mg l-1
(شوید) S: S1: 10, S2: 30, S3: 50 %
در هر ستون میانگین هایی که دارای یک حرف مشترک بر اساس آزمون LSD هستند، معنی دار نیستند.
علت برتری ترکیبات فوق در غلبه برباکتری ها ی انتهای ساقه و محلول گلجا را می توان به تاثیر ضد میکروبی آنها بر پاتوژن ها و اختلال بر عملکرد و زنجیره ی تنفسی پاتوژن ها دانست که از عملکرد پاتوژن ها جلوگیری کرده و نهایتا باعث مرگ آنها می گردند (هاشم آبادی، 1390؛ سلگی و همکارران، 2009). اورعی و همکاران(2011) گزارش کردند که اسانس های گیاهی و نانو ذرات نقره باعث کاهش آلودگی باکتریایی در محلول گلجایی گل بریده ژربرا (Gerbera jamesonii) می گردند. اسفندیاری و همکاران(1390) با مطالعه بر روی گل بریده سوسن(Lilium longiflorum cv. ‘Shoching’) دریافتند که ترکیبات ضد میکروبی با اختلال در تقسیم سلولی باکتری ها باعث افزایش عمر گلجایی این گل بریده می گردند. همچنین ما با نتایج لیو و همکاران (2009) و شانان (2012) در مورد تاثیر مثبت ترکیبات ضد میکروبی و اسانس های گیاهی بر کنترل آلودگی پاتوژنیک و افزایش عمر گلجایی منطبق است. کاظمی و عامری (2012) اثر اسانس های گیاهی، نانوذرات نقره و سالیسیلیک اسید را به آلودگی باکتریایی میخک بررسی و دریافتند که تمامی تیمارها نسبت به شاهد باعث کاهش چند برابری جمعیت باکتری می گردد. کاظمی و همکاران(2011) نشان دادند که استفاده از ترکیبات تمدید کننده ی عمر گلجایی در غلظت های 5/1 و 3 میلی مولار باعث کاهش میزان باکتری نسبت به شاهد به میزان 35-30 درصد در گل بریده ی میخک گردیدند. کاظمی و شکری(2011) با مطالعه بر روی لیسیانتوس دریافتند که ترکیبات تمدید کننده ی عمر گلجایی در غلظت 5/1 میلی مولار با 19 کلنی نسبت به شاهد میزان باکتری را کاهش داد.
4-10-پراکسیده شدن لیپید ها و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی
نتایج مقایسه میانگین داده ها نشان داد که در بین 4 تیمار سنجیده شده جهت بررسی فعالیت لیپید پروکسیداسیون و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی تیمار 100 میلی گرم در لیتر سفالکسین با 51/7 میکرومول در هر گرم وزن تازه، 200 میلی گرم در لیتر دکسی سایکلین با 39/46 میکرومول در هر گرم بافت تازه بیشترین فعلیت آنزیم های پروکسیداز و سوپر اکسید دیسموتاز را نشان دادند (جدول 4-3)(شکل 4-11). کمترین میزان پراکسیده شدن لیپید ها به تیمار 200 میلی گرم در لیتر دکسی سایکلین با 48/39 میکرومول در هر گرم بافت تازه اختصاص داشت (جدول 4-3) (شکل 4-11).
جدول شماره 4-3- تجزیه واریانس اثر سفالکسین، دکسی سایکلین و اسانس شوید بر لیپید پراکسیداسیون (مالون دی آلدهید) و فعالیت آنزیم های سوپر اکسید دیسموتاز و پراکسیداز در گل شاخه بریده ژربرا

Share