یکی از انتقاداتی که همیشه به آکادمی اسکار در برگزاری این بخش وارد می‌شود، محدود بودن کشورها در معرفی تنها یک فیلم است. قانون آکادمی اسکار می‌گوید «هر کشور، یک فیلم» و این قانون اگرچه فرصت برابری برای همه کشورها در این رقابت ایجاد می‌کند، اما ازسوی دیگر موجب می‌شود تا کشورهایی چون ایتالیا، آلمان یا فرانسه که از سینمای پویا و قدرتمندی بهره می‌برند، مجبور به نادیده گرفتن برخی فیلم‌های مطرح خود شوند.
دیگر محدودیتی که قانون این بخش ایجاد می‌کند، گریبان کمپانی‌های سازنده آن را می‌گیرد. در برخی موارد چندین کشور به طور مشترک اقدام به ساخت یک فیلم می‌کنند و از آنجایی که هیچ‌ یک نمی‌توانند منحصرا آن را متعلق به خود بدانند، در نتیجه آن فیلم به رغم شایستگی از حضور در رقابت اسکار بازمی‌ماند؛ نمونه بارز آن «خاطرات دوچرخه» (2004) محصول مشترک چند کشور بود که نتوانست از سوی هیچیک از سازندگان به اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی معرفی شود. هرچند این فیلم جایزه اسکار بهترین موسیقی را کسب کرد و در جشنواره‌های متعدد تحسین شد (ایسنا،15:1391مهر)
اما از منظری دیگر و بر پایه اعتقاد محققان دیگری که در امور مطالعاتی سینما فعالیت هایی داشتند، اساس سینمای هنری تنها در اختیار جشنواره های رده اول اروپایی است. این عده اعتقاد دارند که خاستگاه سینمای هنری در این جشنواره های هنری اروپایی نهادینه شده است (اکبرپور،180:1392).
2-2-2 تاریخچه نهادمندی جشنواره فیلم کن
جشنواره بین‌المللی فیلم کن یک جشنواره سالانه فیلم است که در کن فرانسه برگزار می‌شود. این جشنواره یکی از بزرگترین و باشکوهترین رویدادهای سینمایی جهان و محلی برای پیش‌نمایش فیلم‌های جدید از تمامی ژانرها از جمله مستند به‌شمار می‌آید.
نخستین دوره جشنواره فیلم کن در سپتامبر 1939 برگزار شد، اما پس از آن تا پایان جنگ جهانی دوم برگزاری مجدد این جشنواره متوقف ماند. در دهه 1950 میلادی زمان برگزاری جشنواره از ماه سپتامبر به آوریل تغییر یافت و از سال 1955 نخل طلا به عنوان جایزه اصلی جشنواره کن معرفی شد. موقعیت جشنواره کن در سالهای 1960 در جهان فرهنگ و هنر تثبیت شد و از آن زمان به عنوان معتبرترین جشنواره فرهنگی – هنری شناخته می شود.
برنامه های این جشنواره از هفت بخش اصلی تشکیل شده است: مسابقه، خارج از مسابقه، نوعی نگاه، سینه فونداسیون (مسابقه فیلمهای کوتاه)، هفته منتقدان، دو هفته کارگردانان و بازار فیلم (BBCPersian,2005)
جشنواره سینمایی کن در آستانه‌ی جنگ جهانی دوم شکل گرفت و دو هدف اصلی را در برابر خود قرار داد: نخست پاسداری از آزادی آفرینش هنری که با تهدید فاشیسم در اروپا به خطر افتاده بود، و دیگر حمایت از جریان‌های ملی در سینمای اروپا در برابر رشد جهانگیر سینمای آمریکا.
در جریان جنگ جهانی دوم، سینماهای ملی اروپا، از جمله در فرانسه، به شدت آسیب دید. پایه‌های مادی و فنی سینما ویران شده و بسیاری از دست‌اندرکاران صنعت فیلم به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. در برابر، صنعت سینمای آمریکا خلال جنگ گام‌های بزرگی به پیش برداشته و هالیوود به طور قطعی هژمونی سینمای جهان را به دست آورده بود. هنگامی که فستیوال کن پس از جنگ فعالیت خود را از سر گرفت، پیش از هر چیز قصد داشت به یکه‌تازی هالیوود دست‌کم در سطح فرهنگی پایان دهد. میان سینمای اروپا و آمریکا رقابتی در گرفت که تا چند دهه به صورت آشکار و پنهان ادامه داشت. این رقابت، هم در تقسیم مناطق نفوذ و هم در تفاوت ساختارهای سینمایی انعکاس داشت.
در دهه ۱۹۵۰ میان منتقدان و فیلم‌شناسان الگوی آشنایی شکل گرفت که میان سینمای اروپا و آمریکا خطی پررنگ می‌کشید. طبق این الگو سینمای اروپا نماینده‌ی سینمای هنری و «روشنفکرانه» شناخته شد و سینمای هالیوود تجسم عناصر سرگرم‌کننده و پرکشش. در آن سال‌ها علاقه‌مندان به سینما «نخل طلایی» جشنواره کن را بدیل یا رقیبی در برابر «جایزه آکادمی» یا «اسکار» می‌دانستند (dw.de,2009).
2-2-2-1 قوانین جشنواره کن
براساس اتفاق قریب به اکثریت آرا، جشنواره فیلم کن که هر ساله در کشور فرانسه برگزار می شود در رتبه نخست مهم ترین و معتبرترین جشنواره های هنری جهان قرار دارد. این جشنواره سرسختانه ترین قوانین و مقررات در میان جشنواره های هنری را داراست. این جشنواره در طول سال با حضور بیش از 30 هزار نفر دست اندکار اجرا می شود. تاریخ اولین دوره برگزاری این جشنواره به سپتامبر 1939 میلادی باز می گردد. جایزه اصلی این جشنواره که دارای بخش های متعددی نیز هست، نخل طلا میباشد که از اعتبار بسیار زیادی برخوردار است . مهم ترین شرط شرکت فیلم در این جشنواره نیز این اصل است که اولاً فیلم حداکثر از زمان ساختش بیش از 12 ماه سپری نشده باشد و همچنین به جز کشور سازنده در فضایی دیگر نمایشی نداشته باشد و اولین نمایش خارجی فیلم در جشنواره کن باشد. از بخش های اصلی این جشنواره می توان به این قسمت ها اشاره کرد: بخش مسابقه، بخش خارج از مسابقه، بخش نوعی نگاه، بخش سینه فونداسیون (مسابقه فیلم های کوتاه)، بخش هفته منتقدان، بخش دو هفته با کارگردانان و بخش بازار فیلم کن.
2-2-2-2 جایزه جشنواره کن
نخل طلا به عنوان جایزه اصلی در بخش های اصلی مسابقه فیلم های کوتاه و بلند و نوعی نگاه به سازندگان و برندگان آثار اهدا می شود. این جایزه در سال 1955 میلادی توسط هیأت برگزار کننده جشنواره پایه ریزی شد. دوربین طلایی نیز به عنوان جایزه رسمی به بهترین فیلم بلند سینمایی اول و بهترین فیلم بخش سینه فونداسیون به عنوان بهترین فیلم سال آخر دانشجویی اهدا می شود. جشنواره کن هر ساله در تاریخ 11 تا 22 ماه می میلادی در شهر ساحلی زیبای کن فرانسه برگزار می شود (اکبرپور،181:1392).
2-2-3 نظام جشنواره ها و جایزه ها:
صنعت فیلم همواره جهت پویایی و دیده شدن به عنصر رقابت نیازمند است. به گونه ای که می توان اذعان داشت که در فرآیند خلق یک اثر سینمایی، تنها شرایط تولید و عرضه و پخش در سالن نمایش نمی تواند جواب گوی اهمیت آن اثر باشد و شرایط ارتقا سینمایی را سبب شود. بلکه آنچه که یک اثر ساخته شده سخت به آن محتاج است، عنصر دیده شدن دریک بستر و فضای رقابتی خواهد بود. اگر بخواهیم بدون توجه به زیر ساخت های کلان و اساسی صنعت سینمایی در یک کشور به یک بستر رقابتی جهت تفکیک کیفیتی ساختاری آثار راه حلی را مدنظر قرار دهیم، بدون هیچگونه تردیدی آن راه حل برگزاری و داشتن جشنواره های فیلم خواهد بود. برگزاری جشنوارهها از این حیث حائز اهمیت خواهد بود که در یک فضایی جشن گونه اقدام به نمایش گونههای متفاوت از آثار سینمایی ملی و بین المللی میکنند که میتواند براساس و کمک ذائقه مخاطب قدرت کیفیت کمی و فنی آثار در برابر یکدیگر را تحت آزمون و خطای جدی قرار دهد. جدا از آن که تجربه بارها ثابت کرده است که همواره ارائه یک فضای جشن در یک جامعه جهت برگزاری یک رویداد خاص میتواند عواید اقتصادی فراوانی را نصیب آن بخش مطبوع جامعه که جشن پیرامون آن برگزار شده است، کند (اکبرپور،165:1392).
البته پاره ای از دست اندرکاران صنعت فیلم، ارائه جوایز از سوی جشنواره های فیلم را ناشی از برخوردهای سلیقه ای و تحت تأثیر افکار و فشارهای سیاسی می دانند و ایدئولوژی سیاسی حاکم بر فضای جامعه و دولت ها را در ارائه این جنبه های تشویقی بسیار موثر می دانند. به عنوان نمونه کوستاگاوراس (تاکنون -1933م) کارگردان سرشناس یونانی تبار معتقد است و اذعان می دارد که: من با جشنواره هایی که جایزه می دهند مخالفم. جشنواره ها باید محفلی باشند برای دیدن هر نوع فیلمی به خصوص فیلم هایی که دیدن آن ها در طول سال در سینماهای آن کشور برگزار کننده جشنواره میسر نیست.
همه ساله بالای هزاران جشنواره فیلم در سطح جهانی و کشورهای مختلف برگزار می شود که با توجه به اهمیت و کیفیت آثار به نمایش درآمده، از سوی کارشناسان سینمایی در طبقه بندی و درجه بندی کیفی C-B-A قرار گرفته اند. جشنواره هایی که درسطح کیفیA قرار دارند از لحاظ اعتبار و کیفیت آثار در سطح اول جهانی قرار دارند و پذیرش و نمایش آثار در این گونه و رده از جشنواره ها می تواند سازندگان و تولیدکنندگان فیلم های مربوطه را به عایدات اقتصادی متعالی برساند (همان.166).
اگر بخواهیم در یک مجالی نگاهی به معتبرترین و مهم ترین جشنواره های جهانی بیافکنیم می توانیم از لحاظ رتبه بندی جهانی به ترتیب مهم ترین آن ها را چنین برشماریم: مراسم بزرگ فیلم اسکار، جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم ونیز، جشنواره فیلم برلین، جشنواره فیلم لوکارنو، جشنواره فیلم سنسباستین، جشنواره فیلم تسالونیکی، جشنواره فیلم ترایبکا،
2-2-4 نگاه هنری جشنوارهها
فرانسه با آثار فیلمسازان بزرگی مانند ژان رنوار، ژان کوکتو و مارسل کارنه خاستگاه «سینمای هنری» به شمار می‌رفت. فستیوال کن به زودی به عنوان میعادگاه طرفداران «سینمای ناب» یا به گفته آندره بازن فیلم‌شناس معروف «قبلۀ زایران سینما» شناخته شد. این جشنواره در معرفی توانایی‌ها و پرورش استعدادهای اروپایی نقش شایسته‌ای ایفا کرد. از صحنه‌ی جشنواره کن بود که بسیاری از نام‌های بزرگ ظهور کردند و به تاریخ سینما پیوستند: لوئیس بونوئل، فدریکو فلینی، اینگمار برگمن و…
به علاوه، فستیوال کن در کشف و شکوفایی جریان‌های پراکنده‌ی سینمایی نیز نقشی تعیین‌کننده داشت. جنبش نئورئالیسم در ایتالیا، «موج نو» در فرانسه، جنبش «سینمای مؤلفان» در آلمان، سینماهای پیشرو در جهان سوم و سرانجام جریان مستقل سینمای آمریکا از نفوذ و اعتبار این فستیوال بهره بردند.

                                                    .