سیستمهای شناسایی

سیستمهای شناسایی

3-26 نمونه ای برای پرسپترون 42
3-27 گام نخست در ایجاد شبکه عصبی 45
3-28 مقدار دهی لایه میانی 45
3-29 ذخیره شبکه 46
فصل اول
کلیات تحقیق
مقدمه :
از دیر باز انسان برای بقا، نیاز به تشخیص دوست از دشمن داشته است و تشخیص هویت برای وی امری حیاتی بوده و هست، لذا امروزه سعی درمکانیزه سازی سیستمهای شناسایی یا تشخیص هویت شده است. این پیشرفتها دلیل بر نیاز جامعه و جهان است. نیازی که پیشرفت در آن باعث کاهش تخلفات، افزایش امنیت، تسریع در امور روزمره و … شده است. در گذشته جهت شناسایی جرم و جنایتکار، از روال شناسایی اثر انگشت و چهره نگاری استفاده می‌شده، اما اکنون روش های پیچیده تری برای این منظور ایجاد شده است.
راه رفتن بشر که یک بیومتریک جدید با هدف شناسایی افراد در طول راه رفتنشان است به طور رو به رشدی نقش مهمی در کاربرد های نظارت تصویری بازی می کند.
ﻣﺎ ﻫﺮ روز از ﺗﺠﻬﯿﺰات اﻣﻨﯿﺘﯽ اﺑﺘﺪاﯾﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل ﺑـﺮای اﯾﻨﮑـﻪ واردﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎن ﺑﺸﻮﯾﻢ ﮐﻠﯿﺪ دارﯾﻢ، ﺑﺮای اﺳﺘﻔﺎده از ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ اﺳﻢ ﮐﺎرﺑﺮ و رﻣﺰ ﻋﺒﻮر دارﯾـﻢ وﻫﻨﮕﺎم اﺳﺘﻔﺎده از ﻋﺎﺑﺮ ﺑﺎﻧﮏ، ﻫﻢ ﺑﻪ ﮐﺎرت و ﻫﻢ ﺑﻪ رﻣﺰ ﻋﺒﻮر ﻧﯿﺎز دارﯾﻢ. ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﻨـﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﺪﻣﺎن را ﺟﺎ ﺑﮕﺬارﯾﻢ، رﻣﺰﻣﺎن را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﯿﻢ و ﮐـﺎرت ﻋـﺎﺑﺮ ﺑﺎﻧـﮏ ﻣـﺎن را ﮔـﻢ ﮐﻨﯿﻢ. اﻣﺎ ﺑﺪﺗر ازآن وﻗﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی ﻣﺎ ازآﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ، درﺳﺖ ﻣﺜـﻞ اﯾﻨﮑـﻪ ﺧﻮد ﻣﺎ از آن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯿﻢ. اﯾﻦ در ﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺳﺮﯾﻊ ﻓﻨـﺎوری، ﺿـﺮﯾﺐ اﻣﻨﯿﺖ اﻓﺮاد و ﺳﺎزﻣﺎﻧﻬﺎ ﻧﯿﺰ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ و اﯾﻦ اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻮرد ﺗﻬـﺎﺟﻢ اﻓـﺮاد ﺳـﻮدﺟﻮ و ﺧﺮاﺑﮑـﺎر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺳﺮﯾﻊ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎی ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮی و ارﺗﺒﺎﻃﺎت، ﻧﯿﺎز ﺑﻪ روﺷﻬﺎی ﻣﻄﻤﺌﻦ تایید ﻫﻮﯾﺖ اﻓﺮاد ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس ﻣﯽﺷﻮد. روﺷﻬﺎی ﻣﻌﻤـﻮﻟﯽ ﮐـﻪ اﻣـﺮوزه ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻫﻮﯾﺖ اﻓﺮاد اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﺷﻮد ﺑﺮ دو اﺳﺎس اﺳﺖ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐـﻪ ﻣﺎﻟـﮏ آنﻫﺴﺘﯿم، ﻣﺜﻞ ﮐﻠﯿﺪ ﺧﺎﻧﻪ و ﮐﺎرت اﻋﺘﺒﺎری ﮐﻪ اﮔﺮ ﮔﻢ ﺑﺸﻮﻧﺪ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨـﺪ ﺗﺤـﺖ ﺷـﺮاﯾﻄﯽ از آن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از آن اﻃلاع دارﯾم ﻣﺜﻞ ﻧﺎم ﮐﺎرﺑﺮ و رﻣﺰ ﻋﺒـﻮر ﮐـﻪ اﮔـﺮﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎ ﺣﺪس زدن ﯾﺎ اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮدن ﺑﻪ راﺣﺘـﯽ ﺑﺪﺳـﺖ ﻣـﯽآﯾﻨـﺪ و اﮔـﺮ ﺧﯿﻠـﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮدن آﻧﻬﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑـﻮد و ﻣﺠﺒـﻮر ﻣـﯽﺷـﻮﯾﻢ ﺟـﺎﯾﯽ آﻧﻬـﺎ را ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻢ. در اﯾﻦ ﺻﻮرت اﻣﮑﺎن ﮔﻢ ﯾﺎ دزدﯾﺪه ﺷﺪن آﻧﻬﺎ وﺟﻮد دارد. ﺣﺎلا ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿم ﺑـﺪن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﯾﺎ رﻣﺰ ﻋﺒﻮر ﺑﺸﻮد. ﺧﺼﻮﺻـﯿﺎت ﻓﯿﺰﯾﻮﻟﻮژﯾـﮏ ﺑـﺪن (ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﭼﻬـﺮه و اﺛـﺮاﻧﮕﺸﺖ)و ﻋﺎدات و رﻓﺘﺎرﻫﺎ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ دﺳﺖ ﺧـﻂ و ﺻـﺪا)و طریقه راه رفتن، آﻧﻘـﺪر ﭘﯿﭽﯿـﺪه ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐـﻪ ﺿﺮﯾﺐ اﻣﻨﯿﺖ را ﺑﺎلا ﺑﺒﺮﻧﺪ و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻧﻪ آﻧﻬﺎ را ﺟﺎ ﻣﯽﮔﺬارﯾم و ﻧﻪ ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﯽﮐﻨﯿم. در واﻗـﻊ ﺳﯿﺴﺘﻤﻬﺎی ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ از ﺧﻮد انسان ﺑﺮای ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻫﻮﯾﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ.
روش های زیادی برای تشخیص هویت افراد از روی راه رفتن در تصاویر ویدیوئی ارائه شده اند که میتوان آنها را به دو دسته کلی طبقه بندی نمود: رهیافت های آماری و رهیافت های مبتنی بر مدل، رهیافت های ارائه شده شامل سه فاز کلی هستند. پیش پردازش، استخراج ویژگی، تشخیص.
بیومتریک یک روش مهم و خودکار از شناسایی افراد بر اساس ویژگی های فیزیولوژیکی و یا رفتاری است شناخت راه رفتن در فناوری بیومتریک به یک شناسایی مهم و ایمن و راه حل های تایید شخصی تبدیل شده است.
بیان مسئله:
در ﻋﻠﻢ ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ، اﻋﻀﺎﯾﯽ از ﺑﺪن ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ میشوند ﮐﻪ اﺳﺘﻔﺎده از آﻧﻬﺎ راﺣﺘﺘﺮ و ﮐﻢ ﺿﺮرﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﺮ ﮐﺪام از روﺷﻬﺎی ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده دارای ﻧﻘﺎط ﺿﻌﻒ و ﻗﺪرﺗﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﮐﯿﺐ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ دﯾﮕﺮ روﺷﻬﺎی اﻣﻨﯿﺘﯽ، ﻣﯽﺗﻮان ﺿﻌﻔﻬﺎی ﻣﻮﺟﻮد را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮد. ﻫﯿﭻ ﻓﺮدی ﻧﻤﯽﺧﻮاﻫﺪ ﻫﻨﮕﺎم ﭼﮏ ﮐﺮدن ﻣﻮﺟﻮدی ﺧﻮد از ﻃﺮﯾﻖ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎی آﻧلاﯾﻦ ﺑﺎﻧﮑﻬﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮدﯾﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪه، در ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﻮارد ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻣﻌﻨﯽ دار ﺑﻮدن رﻣﺰﻫﺎی ﻋﺒﻮر اﻓﺮادی ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪی ﻣﺎ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﻨﺪ آﻧﻬﺎ را ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻨﺪ و ﺑﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺷﻤﺎره ﻣﺎ در ﺑﺎﻧﮏ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺷﺒﮑﻪ آﻧلاﯾﻦ ﺑﺎﻧﮏ وارد ﺣﺴﺎب ﻣﺎ ﺷﺪه ﻣﻮﺟﻮدی ﻣﺎ را ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﻨﺪ. معمولا اکثریت افراد یک جامعه این قبیل از مشکلات را تجربه می نمایند. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ رﺷﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺗﺠﺎرت ﺟﻬﺎﻧﯽ و اﻫﻤﯿﺖ ﺗﺠﺎرت ﻧﻤﯽ ﺗﻮان از ﺳﯿﺴﺘﻤﻬﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ دﺳﺘﯽ ﯾﺎ ﺣﻀﻮری ﺑﺮای ﻣﺪت زﻣﺎن ﻃﻮلاﻧﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد، ازﻃﺮف دﯾﮕﺮ اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦ روﺷﻬﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺎﻋﺚ اﺗلاف اﻧﺮژی و زﻣﺎن زﯾﺎد ﺷﺪه و در ﻣﺪت زﻣﺎن ﻃﻮلاﻧﯽ ﮐﺎر ﮐﻤﺘﺮی اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻮد. ﺑﻨﺎﺑﺮﯾﻦ در ﺗﺠﺎرت، ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺗﺠﺎرت اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ ﻧﯿﺎز اﺣﺴﺎس میﺷﻮد و ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻤﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوزه ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ اﺳﺖ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻣﻨﯿﺖ اﺳﺖ. ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روﺷﻬﺎی ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﺗﺎ ﺣﺪ زﯾﺎدی ﺟﻮاﺑﮕﻮی ﻣﺸﮑلاﺗﯽ از اﯾﻦ ﻗﺒﯿﻞ ﺑﺎﺷﺪ. ﻋﻠﻢ ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ در ﻣﻮرد ﺗﺠﺎرت اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮏ ﺑﻠﮑﻪ درﻣﻮارد ﺑﺴﯿﺎری ﻧﯿﺰ ﮐﺎرﺑﺮد دارد. ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل در آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎه ﻫﺎی ﻣﻬﻢ و ﺣﺴﺎس ﯾﺎ ورودی های ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنهاییﮐﻪ در ﻣﻮرد ورود و ﺧﺮوج از آﻧﻬﺎ ﺣﺴﺎﺳﯿﻢ، ﯾﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ از ﻗﻔﻠﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ روی آﻧﻬﺎ ﺻﻔﺤﻪ ﮐﻠﯿﺪ ﻧﺼﺐ ﺷﺪه اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﻪ اﻓﺮاد ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ اﺳﻢ رﻣﺰ ﻋﺒﻮر ﺑﺪﻫﯿﻢ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎم ورود ازآن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده داﺧﻞ ﺷﻮﻧﺪ وﻟﯽ اﯾﻦ روش ﻧﯿﺰ زﯾﺎد ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎ ﻟﻮ رﻓﺘﻦ ﮐﻠﻤﻪ ﻋﺒﻮر دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ درد ﻧﺨﻮر ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. وﻟﯽ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ ﯾﺎ ﮐﻒ دﺳﺖ یا طریقه راه رفتن ﯾﺎ … ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ و اﺟﺎزه ورود اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﯾﺠﺎد ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.
راه حلهای متعددی برای حل این مشکلات مطرح گردیده است، مانند باز ﺷﻨﺎﺳایی ﻫﻮﯾﺖ از ﻃﺮﯾﻖ اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ، ﺷﻨﺎﺳایی ﻫﻮﯾﺖ از ﻃﺮﯾﻖ ﭼﺸﻢ، شناساییﻫﻮﯾﺖ از ﻃﺮﯾﻖ ﭼﻬﺮه، شناسایی هویت از طریق عنبیه که در فصل های بعدی برخی از آنها را توضیح خواهیم داد. دراین پایان نامه روش جدیدی را برای شناسایی هویت اشخاص معرفی خواهیم کرد. ایده ما با استفاده از روش شناسایی فرد از روی راه رفتن است، می خواهیم با استفاده از رد پای مشخص هنگام راه رفتن هویت او را شناسایی کنیم مشکلات و مسائلی که در بالا به آن ها پرداختیم را تا حدود زیادی حل نماییم.
هدف از این پژوهش بالا بردن ضریب امنیت در بسیاری از اماکن عمومی، ارگان های دولتی و بیشتر اماکنی که نیاز به امنیت بیشتر و بالاتری دارند می باشد. ما با استفاده از واژه رد پای افراد، ورود وخروج افراد را کنترل می نماییم و به افرادی که مشخصاتشان در پایگاه داده ما ثبت شده، اجازه ورود و خروج را می دهیم.
فرضیه ها ی پژوهش:
روش راه رفتن افراد مختلف با هم متفاوت است .
نیروهایی که افراد در هنگام راه رفتن به زمین وارد می کنند متفاوت است.
زاویه بین پاها و اندازه قسمت های مختلف کف پا با هم متفاوت است.
از روی روش راه رفتن و اندازه و زاویه نقاط مختلف کف پا می توان هویت فرد را تشخیص داد.
1-3-1- ﻣﺮوری اﺟﻤﺎﻟﯽ ﺑﺮ ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪ ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ:
ﻣﺘﻮن ﻋﻠﻤﯽ در ﻣﻮرد اﻧﺪازه ﮔﯿﺮی ﮐﻤﯽ رﻓﺘﺎر و ﻋﺎدات و وﯾﮋﮔﯿﻬـﺎی ﻇـﺎﻫﺮی اﻧﺴـﺎﻧﻬﺎ ﺑـﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ، ﺑﻪ ﺳﺎل ﻫﺎی 1870 و ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻧﺪازه ﮔﯿﺮی آﻟﻔﻮﻧﺲ ﺑﺮﺗﯿﻠﻮن ﺑﺮﻣﯽﮔـﺮدد. درآﻣﺮﯾﮑﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺮﺗﯿﻠﻮن ﺑﺮای اﻧﺪازهﮔﯿﺮی ﺑﺪن از ﺟﻤﻠﻪ اﻧﺪازه ﮔﯿﺮی ﻗﻄﺮ ﺟﻤﺠﻤﻪ و ﻃﻮل ﺑـﺎزو و ﭘﺎ ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ زﻧﺪاﻧﯿﺎن ﺗﺎ ﺳﺎل ﻫﺎی 1920 اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ.
ﻫﻨﺮی ﻓﻮﻟﺪز و ویلیام هرشلر و ﺳﺮﻓﺮاﻧﺴﯿﺲ ﮔﺎﻟﺘﻮن ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻤﯽ از ﻃﺮﯾﻖ اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ و اﻧـﺪازهﮔﯿـﺮیﻫـﺎی ﺻـﻮرت را درﺳﺎل ﻫﺎی 1880 ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮدﻧﺪ. ﺗﻮﺳـﻌﻪ ﺗﮑﻨﯿـﮏ ﻫـﺎی ﭘـﺮدازش ﺳـﯿﮕﻨﺎل ﻫـﺎی دﯾﺠﯿﺘـﺎل در ﺳﺎل ﻫﺎی 1960 ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر در زﻣﯿﻨﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺧﻮدﮐﺎر اﻧﺴـﺎن اﻧﺠﺎﻣﯿـﺪ. ﺳﯿﺴـﺘﻢ ﻫـﺎی ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺻﻮت و اﺛﺮ اﻧﮕﺸﺖ، ﺟﺰء اوﻟﯿﻦﻫﺎ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﺑﻮدﻧﺪ. ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ ﮐﺎرﺑﺮد اﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺑﺮای ﮐﻨﺘﺮل ﻓﺰاﯾﻨﺪه در اﯾﻤﻨﯽ ﺑﺎلای دﺳﺘﺮﺳﯽ، ﻗﻔﻞ ﻫﺎی ﺷﺨﺼﯽ و ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻫﺎی ﻣـﺎﻟﯽ در اواﯾـﻞ 1960 ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ. دﻫﻪی 70 ﺳﺎل ﻫﺎی ﺗﻮﺳﻌﻪ و ﮔﺴﺘﺮش ﺑﮑـﺎرﮔﯿﺮی ﺳﯿﺴـﺘﻢ ﻫـﺎی ﻫﻨﺪﺳـﻪ دﺳﺖ و آﻏﺎز آزﻣﺎﯾﺶ در ﻣﻘﯿﺎس ﺑﺎلا و اﻓﺰاﯾﺶ ﻋلاﻗﻪ ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده دوﻟﺘﯽ از اﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژیﻫـﺎی ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺧﻮدﮐﺎر ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻮد. ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎی ﺗﺎﯾﯿﺪ اﻣﻀﺎء در دﻫﻪی 80 و ﺳـﭙﺲ ﺳﯿﺴـﺘﻢ ﻫـﺎی ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺻﻮرت، ﺑﻪ ﻣﯿﺎن آﻣﺪﻧﺪ و ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎی ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻋﻨﺒﯿﻪ در دﻫﻪ ی 90 ﺗﻮﺳـﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻨـﺪ.
در ﺳﺎﻟﻬﺎی اﺧﯿﺮ در اﯾﺮان ﻧﯿﺰ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎﯾﯽ در زﻣﯿﻨﻪ ﻓﻨﺎوری ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ در ﺣﺎل ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮی اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ اوﻟﯿﻦ ﻧﺸﺴﺖ راﻫﺒﺮدی ﻓﻨﺎوری ﺑﯿﻮﻣﺘﺮﯾﮏ در ﮐﺸﻮر ﺧﺮداد ﻣـﺎه 85 ﺗﻮﺳـﻂ دﻓﺘﺮ ﻫﻤﮑﺎرﯾﻬﺎی ﻓﻨﺎوری رﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮری و ﺟﻤﻌﯽ از ﻧﻬﺎدﻫﺎی ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺮﮔﺰار ﺷـﺪ. ﻫﻤﭽﻨـﯿﻦ در ﮐﺸﻮر ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی ﻋﻤﻠﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﻦ دﺳﺘﮕﺎه ﺗﺸﺨﯿﺺ ﭼﻬﺮه و ﯾﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ اﻓﺮاد ﺑـﺎ اﺳـﺘﻔﺎده از ﺧﻄﻮط ﮐﻒ دﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ تجزیه و تحلیل مشخصه های رفتاری و روانی افراد مانند نوع راه رفتن یا حالت ویژه راه رفتن، به فرآیند تشخیص هویت اجازه می دهد تا بتواند از فاصله دور از یک توالی ویدیویی از راه رفتن افراد متفاوت، اطلاعات و مشخصه های نوع راه رفتن آنها را استخراج کرده و توانایی شناسایی فرد خاصی را داشته باشد.
سه شاخه اصلی از بیومتریک ها به همراه زیر شاخه هایشان(شکل 1-1 )

Share