______________________________
1 Conference of the parties
دول غیر متعاهد به موافقتنامه، سازمان ملل متحد و سازمان های تخصصی وابسته به آن و همچنین دیگر سازمان های بین الدولی و غیردولتی نیز می توانند به عنوان ناظر در این نشست ها حضور یابند.
اصطلاح COP/ MOP ، زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که کنفرانس متعاهدین به عنوان نشست متعاهدین یک کنوانسیون تشکیل جلسه می دهد. بدیهی است که تنها متعاهدین به یک موافقتنامه اجازه دارند تا در خصوص مسائل مربوط به کنوانسیون تصمیم گیری نمایند.
وظایف کنفرانس متعاهدین در هر موافقتنامه چند جانبه زیست محیطی تعیین شده است. وظیفه اصلی کنفرانس متعاهدین، بررسی و ارزیابی مستمر اجرای موافقتنامه و اتخاذ تصمیماتی است که برای اجرای بهتر آن ضروری است. برخی از این وظایف در مقررات مربوط به ایجاد کنفرانس متعاهدین و مقررات مربوط به موضوعات خاص، آمده است.
وظایف مورد نظر بسته به هر موافقتنامه چند جانبه زیست محیطی، شامل موارد زیر است:
تصویب آیین نامه و مقررات مالی، مقررات داوری و رویه های مصالحه و همچنین مقررات مالی لازم برای کارکرد دبیرخانه؛
ایجاد ارکان فرعی؛
دریافت و بررسی گزارش های ادواری از متعاهدین یا ارکان فرعی؛
تصویب تصمیماتی که از سوی موافقت نامه چند جانبه زیست محیطی درخواست می شود (برای مثال در زمینه دستورالعمل ها، مقررات، طرح های اجرایی، کمک های مالی و فنی و مطلوب ترین رویه ها)؛
ارزیابی ادواری کارآیی موافقتنامه؛
اتخاذ تصمیماتی در زمینه منابع و سازوکارهای مالی؛
ایجاد و تصویب سازوکارهای مربوط به عدم پایبندی؛
در صورت نیاز همکاری با دیگر سازمان ها؛
تصمیم گیری در مورد تصویب اصلاحیه های پیشنهادی در موافقتنامه. (برمکی،77،1389)
به طور معمول در معاهدات زیست محیطی مقرراتی با ماهیت عام تر وجود دارد که به کنفرانس متعاهدین این اختیار را تفویض می کند تا اقدامات بیشتری را که برای رسیدن به اهداف موافقتنامه ممکن است لازم باشد، مورد توجه قرار داده و دنبال کند.
پیشرفته ترین حالت در کنفرانس طرف معاهده این است که اجازه و اختیار داشته باشد که تصمیمات الزام آور اتخاذ نمایند. این که می توان از صلاحیت نسبی استنباط نمود که کنفرانس اعضای کنوانسیون ها می توانند تصمیمات الزام اور بگیرند، با حاکمیت دولت ها در تضاد است. البته در میان سازمان های بین المللی نیز معدودی از آن ها می توانند تصمیمات الزام آور اتخاذ نمایند و به طور غالب تصمیمات آن ها به صورت رهنمود و راهبرد هایی است که اگرچه الزام آور نیستند، اما همگرایی دولت ها را نشان می دهد.
ممکن است کنفرانس اعضای کنوانسیون ها مبادرت به تفسیر مقررات معاهده کنند. اگرچه در معاهده اجازه تفسیر به صراحت داده نشده باشد و در کنفرانس طرف های معاهده اقدام به تفسیر معاهده کند، به نظر می رسد این تفسیر، رو به بعدی کشورها به شمار آید و از مصادیق تفسیر به موجب ردیف (ب) بند (3) ماده 31 کنوانسیون وین معاهدات 1 باشد. می توان گفت که تفسیر معاهدات به این شیوه در مکانیسم های معاهداتی، بسیار به اراده اصلی دولت ها نزدیک است و بهتر و بیشتر می تواند به اجرای معاهده یاری رساند.
در تعریف جدید سازمان بین المللی در پیش نویس کمیسیون حقوق بین الملل درباره مسئولیت سازمان های بین المللی 1 که در گزارش سال 2009 این نهاد نزد کمیته ششم مجمع عمومی منعکس است،«کنفرانس معاهدات» هم ، به صورت ضمنی یک سازمان بین المللی به شمار آمده است، که به نظر برخی نشان می دهد که کنفرانس اعضای معاهده واجد شخصیت حقوقی است.
این دسته از معاهدات زیست محیطی که دارای کنفرانس اعضا هستند، ناگزیر به دبیرخانه ای نیازمندند. برخی از معاهدات دبیرخانه مستقل ایجاد می کنند و شماری دبیرخانه را در سازمان های بین المللی موجود مستقر می نمایند. دبیرخانه ممکن است کانال ارتباطی با سایر معاهدات یا سازمان های بین المللی باشد. گاهی دبیرخانه در یک سازمان مستقر است. باید توجه داشت، سازمانی که میزبانی دبیرخانه را دارد صلاحیت و اختیاری در توصیه و هدایت دبیرخانه و ارکان فرعی را ندارد.
______________________________

                                                    .