رشته حقوق

ساختار اجتماعی

دانلود پایان نامه

طبق نظر گولد پس از میانسالی اوضاع بهتر می‌شود. در سنین 43 تا 53 این احساس که مرگ دامی برای همه است، شکل می‌گیرد. جهت دهی‌های درونی زندگی فائق می‌شود، افراد کمتر اهل رقابت شده و بیشتر به جهت‌گیری‌های درونی رو می‌کنند. در همان حال ممکن است آنها نسبت به همسر خود مانند سنین اولیه وابسته‌تر شوند. گولد درباره سنین میانسالی به بعد کمتر مطلبی گفته است. مع‌الوصف او معتقد است که در سنین 53 تا 60 سالگی احساس منفی که فرد در 40 سالگی داشت می‌تواند کمتر یا بیشتر شود. ارتباط با دوستان،‌فرزندان و والدین (اگر در این سنین هنوز زنده باشند) باعث گرمی و مطلوبیت بیشتر می‌شود. همسر بیشتر از نقش والد بودن،‌یک رفیق با ارزش می‌شود. (رایتسمن،‌1994؛ به نقل از معتمدی، 1381).
2-2-3-2-3. نظریه دانیل لوینسون :
نظریه لوینسون درباره تحول دوره میانسالی با زمینه‌نظری، روش‌شناسی و نیتجه‌گیری متفاوتی،‌حدوداً همزمان با نظریه گولد مطرح شد. لوینسون صادقانه اعتراف کرد که مطالعاتش، درباره تحول بزرگسالی تحت تاثیر تمایل او برای فهمیدن بهتر خودش بوده است. ویژگی عمده نظریه لوینسون توانایی او در ترکیب دیدگاههای مختلف است. در بین نظریه پردازان معاصر او از نظریه مرحله‌ای اریکسون، مفهوم فردیت یونگ و نظریه عقاید جدلی استفاده کرده است. برای لوینسون تکلیف عمده در دوره میانسالی با چهار قطبیت یا انتخاب در تصور از خود که او خود نیز با آن مواجه شده است. همراه است. لوینسون می‌نویسد: شخصیت، ساختار اجتماعی، فرهنگ،‌نقشه‌های اجتماعی، حوادث عمده زندگی، شرایط زیست‌شناسی، ‌در یک برهه از زمان بر ویژگی‌های واقعی ساختار زندگی فرد تاثیر مهمی دارند.
لوینسون تحلیل‌های خاص خود را به دوره انتقالی میانسالی اختصاص می‌دهد. او نتیجه گیری می‌کند که سنین اولیه 40 سالگی شامل یک دوره بحرانی برای اکثر افراد است و حالتی شبیه دوران بلوغ که در آن شک و تردید و سردرگمی وجود دارد پیش می‌آید. او گزارش می‌کند که 80 درصد از افرادی را که مطالعه کرده است در این دوره تجارب سردرگمی داشته‌اند. لوینسون معتقد است که در سنین میانسالی فرد با چهار بحث مواجه است. اینها عبارتند از: وابستگی/ جدایی، ویران‌سازی/ خلق، مردانه/ زنانه، جوانی/ پیری. مثلاً درباره جوانی/ پیری گفته است. اگر ما از فنا شدن و مرگمان اجتناب می‌کنیم شدیداً به حفظ جوانیمان علاقمند هستیم. حدود 40 سالگی انسان با شواهدی از سالمندی و کاهش توانایی، از خطوطی که در صورتش ایجاد می‌شود تا گسترش ناتوانی مواجه می‌شود. دید چشمانش تحلیل رفته، بنیه و مهارت‌های بدنی قبلی او ممکن است از بین رفته و احتمالاً به مرور به فراموشی مبتلا می‌شود. ممکن است دوستانش بیمار شده و یا والدینش بمیرند. شناخت نسبت به اینکه او ممکن است بمیرد سهم بیشتری در شخصیت او ایجاد می‌کند. ممکن است تلاش کند تا جوانی‌اش را دوباره بدست آورد. مثلاً برخی در این سنین با تلاش در زمینه ورزش به موفقیت‌هایی می‌رسند (رایتسمن،‌1994 به نقل از معتمدی، 1381). براساس نظریه لوینسون مرحله بزرگسالی اولیه در حدود سنین 22تا 40 سالگی است که دارا بودن انرژی فراوان توانایی مخالفت و فشار از مشخصه‌های آن است. معمولاً افراد در این مرحله در اوج شرایط بیولوژیکی قراردارند. آرزوهایشان جوان است. ممکن است موقعیت مناسبی در جامعه پیدا کرده وخانواده را گسترش داده و نهایتاً به وضعیت بهتری از دنیای بزرگسالی برسند. برای خیلی از افراد این دوره، ‌رضایت و خلاقیت فراوان به همراه دارد. اما این دوره همچنین می‌تواند، همراه با فشارهای فراوانی باشد. والد شدن،‌اشتغال، تعهدات جدید و دیگر تصمیم‌گیری‌های حساس درباره ازدواج، خانواده، کار و روش زندگی اغلب برای همه مردم همراه با احساس اضطراب و تنش است. لوینسون مرحله بزرگسالی میانی را در حدود سنی 45 تا 60 سالگی دانسته است. دوره‌ای که هرچند عملکرد‌های بیولوژیکی در سطح پایین‌تر از بهینه قرار می‌گیرند اما همچنان زندگی توأم با انرژی، رضایتمندی شخصی و ارزش اجتماعی است. طی این مرحله معمولاً افراد بزرگسال به عنوان عضوی از جامعه، برای کار خود و دیگران مسئولیت‌هایی را می‌پذیرند. هر چند این دوره نیز می‌تواند یک دوره خوشایند و توأم با آرامش فکر باشد، اما مشکلات بیولوژیکی فرد مسئولیت‌ها و پیش‌بینی‌های متعددی نسبت به سن پیری و همینطور فشارها و تنش‌ها قابل ملاحظه و تا حدی اختلال عملکردی روانشناختی را ایجاد می‌کند. هر چند مراحل بزرگسالی اولیه و میانی ممکن است منبع فشار باشند، اما لوینسون معتقد است که دوره‌های انتقالی که مردم باید از آن بگذرند تا به مرحله بعد برسند به طور نسبتاً فراوانی ناپایدار و متغیر هستند و احتمالاً ایجاد تنش و اختلال عملکردی روانشناختی دارند. در طی چنین دوره‌های انتقال مردم بطور خاص با مشکلات شغل، زناشویی و مباحث خانوادگی مواجه می‌شوند که بر زندگی آنها منعکس شده و لازم است با آن سازگار شوند. (کامر، 1995).
2-2-3-2-5. نظریه مک آدامز :
مک آدامز (1993، 1994؛ به نقل از کاواناف، 1999)،‌الگوی داستان زندگی را ارائه داد. او این بحث را مطرح می‌کند که احساس فرد از هویت نمی‌تواند با استفاده از زبان، ویژگیهای خلقی یا علایق فردی فهمیده شود. همچنین آن نه مجموعه‌ای از صفات است، نه مجموعه‌ای از طرح‌ها، راهبردها و اهداف، در عوض آن براساس یک داستان است که نشان می‌دهد شخص چگونه است، کجا بوده است و کجا خواهد رفت و چه کسی خواهد شد.
مک آدامز می‌گوید که مردم داستانی از زندگی را خلق می‌کنند، آن حکایتی درونی شده است. با آغازی، میانی وپایانی که قابل پیش‌بینی است. داستان زندگی در جریان بزرگسالی همچنان که افراد تغییر می‌کنند و همچنانکه تغییرات محیطی الزامات مختلفی را بر آنها اعمال می‌کند. خلق شده و مورد تجدیدنظر قرار می‌گیرد. تحقیقات مک آدامز (1993) نشان می‌دهد که مردم در جامعه غربی داستان زندگی‌شان را در اواخر بلوغ و ابتدای بزرگسالی شکل می‌دهند اما ریشه‌های آن به دلبستگی اولیه فرد در طفولیت بر می‌گردد. براساس نظر مک آدامز هر داسان زندگی هفت ویژگی اساسی دارد:
حال و هوای داستانی، تخیل، موضوع، نظام عقیده‌شناختی، هسته داستانهای فرعی، ویژگی‌ و پایان (کاوانف، 1999).
2-2-3-2-6. نظریه ویت بورن :
کاوانف (1999)، معتقد است نظریه هویت ویت بورن،‌ دومین رویکردی است که به فهم شکل دادن هویت در بزرگسالی ارتباط دارد. او می‌نویسد:
«ویت بورن (1987) توضیح می‌دهد که چگونه افراد مفاهیم مورد نظر خویش را از زندگی به پیش می‌برند. نتیجه این فرآیند ساختن فراخنای زندگی است. احساس یکتایی مشخص از گذشته، حال و آینده اش است. عوامل فراوانی بر تحول ساخت فراخنای زندگی اثر می‌گذارند. هویت، ارزشها و زمینه اجتماعی از آن جمله‌اند اینها با هم ساخت فراخنای زندگی و روشی که از آن طریق این ساخت بیان می‌شود را شکل می‌دهند. اولین مولفه آن سناریویی (طرح) است که در بردارنده انتظارات نسبت به آینده است. این سناریو جنبه‌هایی از هویت ما را که در نقاط خاصی از طرح آینده به طور خاص با اهمیت هستند، منتقل می‌کند. این سناریو قویاً از هنجارهای سنی که کلید نقاط انتقال تعریف می‌شوند، متاثر می‌شوند. برای مثال فارغ‌التحصیلی از دانشگاه،‌انتقالی است که بطور طبیعی با سالهای اولیه دهه 20 مرتبط است. انتظار رویدادهایی معین برای سنین خاص یا زمانهای مختلف که قرار است ما آنها را انجام داده یا تکمیل نماییم، باعث خلق یک ساعت اجتماعی می‌شود. هر فرد با انتقالی که از یک موقعیت به موقعیت دیگر دارد، وضعیت خود را بررسی کرده تا ببیند این وضعیت با آنچه در سناریو (طرح) خود داشته است چگونه است. اگر احساس کند او زودتر از آنچه انتظار داشته است به هدفش رسیده است او احساس غرور می‌کند. اگر کارها کندتر از آنچه می‌پنداشته است. پیش روند، ممکن است خودش را برای این کندی ملامت کند. اگر خیلی از خودش انتقاد کند ممکن است طرحش را تماماً تغییر دهد.
دومین مولفه از ساخت فراخنای زندگی، خلق داستان زندگی است. داستان زندگی یک حکایت شخصی تاریخی است که حوادث گذشته را در قالب یک توالی هماهنگ سازماندهی می‌کند. داستان زندگی به حوادث معنای شخصی می‌بخشد و احساسی از پیوستگی ایجاد می‌کند. آن شرح زندگی است که خودمان نوشته‌ایم. یک جنبه جالب داستان زندگی و حافظه خود شرح حال انگاری این است که با گذرزمان و بازگویی‌ها، انحرافاتی پیش می‌آید (وینوگارد، ینر، 1988).
2-2-3-3. نظریه‌های زیست شناختی :
نظریه‌‌های متفاوتی درباره فرآیند زیست شناختی سالمندی مطرح شده است از جمله می‌توان به نظریه‌های زیر اشاره کرد:
2-2-3-3-1. نظریه پیوندی:
همانطور که یک سلول پیر می‌شود واکنش‌های شیمیایی پیوندهای پایداری را بوجود می‌آورند، مخصوصاً دریافت‌های کلاژن که این پیوندها باعث کاهش خاصیت الاستیسیته و در نهایت از بین رفتن عمل عضو می‌شوند (کزیر، 1987).
2-2-3-3-1. نظریه خود ایمنی :
طبق این نظریه، دستگاه ایمنی بدن بعضی از قسمت‌های سالم بدن را از بین می‌برد(یوریک 1984).
به نظر می‌رسد که سیستم دفاعی بدن بر علیه خود به پا خاسته و به قسمت‌هایی از بدن حمله می‌کند، گویی این قسمت‌ها مهاجمان خارجی می‌باشند چون احتمال دارد که بعضی مواد سلولی ناقص به مرور تشکیل شوند و به عنوان یک مهاجم تلقی می‌شوند در نتیجه خطر برای بافت‌های طبیعی نیز افزایش می‌یابد (الدرفر 1989).
سالمندی در نتیجه تغییرات در سیستم ایمنی اتفاق می‌افتد. یک فاکتور (احتمالات ویروسی) باعث شروع تغییرات اتوایمون می‌شود. این سیستم با افزایش سن، سلول‌های خودش را نمی‌شناسد و پاسخ ایمنی در نتیجه این عمل باعث تخریب سلولی و مرگ آن می‌شود این تئوری از این جهت حمایت می‌شود که سایر بیماری‌های اتوایمون مثل سرطان و بیماری‌های التهابی چنین عملکردی دارند که منجر به تخریب و مرگ سلولی می‌شوند (بیلینگز و استک 1987).
2-2-3-3-2. نظریه رادیکال آزاد :
براساس این نظریه رشته‌های کلاژن بافت همبند، در دوران سالمندی تغییر شکل داده و ترکیب مشخص سه حلقه‌ای را از دست می‌دهند و بصورت رشته‌های الاستیک در می‌آیند. این نظریه تغییرات حاصل در جوار شریان‌ها و ماده‌میان سلول‌ها را توجیه می‌کند (شاملو 1367).

مطلب مشابه :  متون پهلوی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید