رشته حقوق

رویکردهای هنجاری به ارتباط میان‌فرهنگی

دانلود پایان نامه

هر اجتماع نیاز به‌تنوع فرهنگی و قومی دارد.
کار اجتماع‌سازی را با گروه‌های کوچک‌تری که عضو آن هستیم آغاز کنیم.
افکار انسان او را تشکیل می‌دهد. ما همانیم که می‌اندیشیم.
اجتماع بدون اختلاف و تعارض موجودیت نمی‌یابد و شکل نمی‌گیرد.
یک فرد می‌تواند یک رابطه را تغییر دهد یا به‌تشکیل یک اجتماع مبادرت ورزد.
با در نظر گرفتن فرضیات بالا می‌توانیم هفت اصل تشکیل اجتماع را اینگونه مطرح کنیم:
متعهدبودن: باید نسبت به اصول تشکیل اجتماع در زندگی‌مان و به افرادی که قرار است با آنها این اجتماع را بسازیم، متعهد باشیم.
هشیار بودن: ناآگاهانه و بدون مراقبت، ارتباط برقرار نکنید.
بی قید و شرط پذیرا بودن: دیگران را آنطور که هستند بپذیرید.
به خود و دیگران اهمیت دادن: یعنی از قطبی کردن ارتباط پرهیز شود.
فهیم بودن: برای درک دیگران تا جای ممکن بکوشیم.
اخلاقی بودن: فقط دستیابی به هدف توجیه کننده رفتار نیست.
مسالمت‌جو بودن: باید برای هماهنگی درونی و ایجاد هماهنگی در روابط‌مان با دیگران بکوشیم.
این هفت اصل، ایده‌آل‌هایی هستند که می‌توانیم برای دستیابی به آن‌ها تلاش کنیم. هرقدر به‌طور فردی به آن‌ها عمل نماییم، شانس برقراری اجتماع و صلح در جهان بیشتر خواهد بود. اما اگر در رسیدن به این ایده‌آل‌ها و آرمان‌ها موفق نبودیم، نباید خود را ملامت کنیم. رسیدن به هریک از این ایده‌آل‌ها زمان زیادی می‌طلبد و نیازمند تمرین فراوان است.
2-4-6- ریدموند و بونی: مهارت ارتباطی و اضطراب:
مطالعه‌ا‌ی با عنوان «رابطه مهارت ارتباطات بین فرهنگی با اضطراب و کنترل آن به نحوی که دانشجویان بین‌المللی توضیح می‌دهند» توسط ریدموند و بونی در سال 1993 انجام گرفته است. در این مطالعه، مهارت ارتباط بین‌فرهنگی در قالب مفاهیمی چون کارآیی ارتباطی، انطباق، ادغام اجتماعی، مهارت زبانی و دانستن فرهنگ کشور میزبان تعریف شده است. میزان انطباق گزارش‌شده از سوی افراد، به‌عنوان بهترین پیش‌بینی‌کننده میزان اضطراب گزارش‌شده درنظر گرفته شد و میزان کارایی ارتباطی، انطباق و ادغام اجتماعی گزارش‌شده از سوی افراد، به‌عنوان بهترین پیش‌بینی‌کننده میزان کنترل اضطراب آنان به‌حساب آمد.
2-4-7- کلک و مارتین: کاهش حساسیت‌های بین‌فرهنگی
کلک و مارتین تحقیقی را درسال 2003 منتشر کردند که به مطالعه تغییرات نگرش‌های دانشجویان نسبت به تفاوت‌های فرهنگی می پرداخت. این تحقیق زمانی انجام شد که دانشجویان در همایشی که در مورد فرهنگ‌های آمریکای لاتین برگزار می‌شد، در دانشگاه میامی در اوهایو در پاییز 1996 شرکت کرده بودند. با به‌کارگیری مدل حساسیت‌های بین‌فرهنگی و ابزار پیمایشی مرتبط با آن، نگرش‌های دانشجویان نسبت به تفاوت‌های فرهنگی و این‌که چگونه در مواجهات بین‌فرهنگی خود آن را به‌کار می‌گیرند، سنجیده شد. نتایج ابتدایی این تحقیق نشان داد برگزاری جلسات، به کاهش حساسیت‌های بین‌فرهنگی دانشجویان کمک می‌کند. این تحقیق که از نظریه بنت استفاده می‌کند، به‌طور کلی بیانگر این مسأله است که توسعه ارتباطات افراد، به کاهش حساسیت‌های بین‌فرهنگی آنان می‌شود. بنت به ارائه یک مدل توسعه‌ای در ارتباطات بین‌فرهنگی پرداخته است. او مدل خود را به شش مرحله شناختی و ساختاری تقسیم می‌کند که به صورت پیوستاری از حساسیت‌های فزاینده به سوی نسبی‌گرایی فرهنگی در حرکت است. یعنی حرکت تسلسل‌وار از قوم‌مداری به دیگرمداری که هر مرحله با انواع خاصی از نگرش‌ها و رفتارهای نسبت به تفاوت‌های فرهنگی توصیف شده است.
به‌طور خلاصه از بررسی پیشنه به این نتیجه می‌رسیم که منابع اصلی این رشته به سال‌های ۱۹۷۲ به این‌سو بر می‌گردد که با کار مشترک سماور و پرتر آغاز می‌شود. اما ما باید پیشینه بحث خود را در میان آثاری جستجو کنیم که با رویکرد اسلامی به مسأله پرداخته‌اند.
2-5- رویکردهای هنجاری به ارتباط میان‌فرهنگی
بخشی از ادبیات ارتباط میان‌فرهنگی را بایستی در آثار مربوط به جهان‌گردی و توریسم جستجو کرد. به هر میزان که اصطلاح ارتباط میان‌فرهنگی نو باشد، اصطلاح جهانگردی تحت عناوین متفاوت (به‌ویژه سیر و سیاحت) قدیمی است. جهانگردی در میان مسلمانان سابقه‌ای دیرینه دارد. «با دقت در سفرنامه‌هایی که به جای مانده به این نتیجه می‌رسیم که آن چه از قرن سوم تا هفتم وجود دارد، سیاحت مسلمانان است به کشورهای خاورمیانه و خاور دور، مانند: ژاپن، آفریقا و اروپا. جهان‌گردان مسلمان گزارش سفر خویش را در کتاب‌های جغرافیایی و یا تحقیقات تاریخی و عقیدتی ارائه داده‌اند و در این دوران خبری از رفت و آمد سیاحات اروپایی و مردمان غرب مسیحی نیست و گویا آنان هیچ‌گونه علاقه‌ای به گردشگری نداشته اند». در اهمیت گردشگری در نگاه عالمان اسلامی تنها ذکر این نکته کافی است که «عالمان تیزبین، فقهای دور اندیش، برای سیر و سیاحت و گردشگری حتی هزینه کردن بیت المال را نیز روا می دانستند. علامه امینی پس از بازگشت از سفر هند می گوید: «من اگر مرجع بودن و وجوهات شرعی به دست می‌رسید، همه را به طلاب می‌دادم تا سفر کنند، حرکت کنند. می گفتم: این هزینه، بروید جهان و انسان را بشناسید.» از قرن هشتم جریان معکوس می‌شود و آنچه مشاهده می‌شود گزارش‌های جهان‌گردان غربی است وگزارش‌های جهان‌گردان مسلمان به‌ندرت به‌چشم می‌خورد. ذاکری علت را در شرایط اقتصادی کشورها جستجو می‌کند.
بیشتر آثاری که به موضع جهان‌گردی و توریسم پرداخته اند، رویکرد اقتصادی به مسأله داشته‌اند. صنعت جهان‌گردی موضوع بسیار از آثار در این زمینه است. تعداد بسیار کمی رویکرد فرهنگی و هنجاری به جهانگردی دارند از این تعداد می‌توان به کتاب کتاب جهان‌گردی در چشم اندازی جامع اشاره کرد که در بخشی از کتاب به جنبه‌های فرهنگی اجتماعی جهانگردی و بایسته‌های رفتاری جهان‌گردان و افراد میزبان پرداخته است. از آنجا که بخشی از چالش‌های ارتباطات میان‌فرهنگی به عدم شناخت کافی از بایسته‌های تعاملات اجتماعی در جوامع دیگر مربوط می‌گردد، نیمه دوم این کتاب اطلاعات مفیدی را در اختیار قرار می‌دهد. مجموع واکنش‌های افراد یک جامعه نست به تازه واردها و تشکیلات جدید که احتمالا به رفتارهای ناگوار می‌انجامد، شوک فرهنگی نامیده می‌شود. امکان دارد هر دو جامعه ی میزبان و میهمان ضربه فرهنگی را تجربه کنند. برای مثال امکان دارد جهان گردان و کسانی که به یک مکان وارد می‌شوند نتوانند زبان، علامت‌ها، نمدها و نشانه های فرهنگی محل بازدید را درک کنند که در نتیجه از ایجاد ارتباط با آن جامعه ناتوان می‌شوند و در نهایت تنها استیصال و سردرگمی را تجربه خواهند کرد. از سوی دیگر، هنگامی که جهانگردان به مقررات و اصول فرهنگی آن جامعه احترام نگذارند یا آنها را نقش کنند، برخوردی نامناسب خواهند دید. از نقض مکرر مقررات از سوی جهانگردان با عنوان «گستاخی فرهنگی» تعبیر می‌شود. استراتژی‌های گوناگونی باید به اجرا درآورد تا بتوان ضربه‌های فرهنگی را محدود و گستاخی‌های فرهنگی را کاهش داد.
منشور جهانی اخلاق گردشگری با انگیزه زمینه‌سازی برای رفتارهای بهینه در گردشگری، اصولی را تحت عنوان «کدهای جهانی اخلاق گردشگری» برای جوامع میزبان و مهمان توصیه کرده است. کدهای جهانی اخلاق گردشگری در ده ماده به تصویب رسیده است که نه ماده از آن حکایت از «قوانین بازی» برای مقصدها، دولت‌ها، متصدیان تور، برنامه‌ریزان، کارگزاران مسافرتی، کارکنان و مسافران می‌نماید و در ماده دهم به نکات اجرایی مورد توجه تأکید دارد. هم‌چنین بر اساس کدهای دهگانه‌ گردشگری، اصول هشت‌گانه‌ مسافر و گردشگر مسئول هم طی قطعنامه‌ی در مجمع عمومی‌سازمان جهانی گردشگری در سال 2005 به تصویب رسید. در ین بیانیه، گردشگری به‌عنوان ابزاری برای تکامل فردی و اجتماعی معرفی شده است و در آن آمده است که گردشگری عاملی غیرقابل جایگزین در زمینه خودآموزی، ارتباطات دو جانبه و درک اختلافات موجود میان افراد بشمار می‌رود. در ایجاد یک تجربه مطلوب سفر هر کس(اعم از میزبان- میهمان) نقشی را بر عهده دارد، در این میان نقش میهمان(گردشگر) در ایجاد این تجربه و کمک به توسعه گردشگری بسیار مسئولانه است؛
چشمان خود را به روی فرهنگ و سنت‌های دیگر بگشایید؛

مطلب مشابه :  جرم و بزهکاری

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید