297ـ … عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ‏ فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَ‏  وَ لکِنْ یُدْخِلُ مَنْ یَشاءُ فِی رَحْمَتِهِ‏  قَالَ الرَّحْمَهُ وَلَایَهُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ‏  وَ الظَّالِمُونَ ما لَهُمْ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصِیرٍ .
بیان: بیان این گونه روایات در قبل هم آمد که اهل بیت از مصادیق بارز رحمت الاهی برای اهل زمین هستند. یعنی خداوند برای نزول رحمتش هم یک واسطه‌ای به نام اهل بیت در جهان قرار داده است که این انوار طیبه واسده های اسلی هستند. از دیگر عوامل نزول رحمت الاهی تقوا و ایمان بندگان است که قرآن می فرماید:  وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْض‏.
ولایت‌پذیری راه وصول به دین
298ـ … عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ قَالَ فِی تَفْسِیرِ هَذِهِ الْآیَهِ نَحْنُ الَّذِینَ شَرَعَ اللَّهُ لَنَا دِینَهُ فِی کِتَابِهِ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَ‏  شَرَعَ لَکُمْ‏  یَا آلَ مُحَمَّدٍ  مِنَ الدِّینِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ وَ مُوسى‏ وَ عِیسى‏ أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ‏  یَا آلَ مُحَمَّدٍ  وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَى الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ‏  مِنْ وَلَایَهِ عَلِیٍّ ‏  اللَّهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ‏  أَیْ مَنْ یُجِیبُکَ إِلَى‏ وَلَایَهِ عَلِیٍّ .
299ـ … کَتَبَ أَبُو الْحَسَنِ الرِّضَا إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُنْدَبٍ رِسَالَهً وَ أَقْرَأَنِیهَا. قَالَ قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ نَحْنُ أَوْلَى النَّاسِ بِاللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ نَحْنُ أَوْلَى بِکِتَابِ اللَّهِ وَ نَحْنُ أَوْلَى النَّاسِ بِدِینِ اللَّهِ وَ نَحْنُ الَّذِینَ شَرَعَ اللَّهُ لَنَا دِینَهُ فَقَالَ فِی کِتَابِهِ‏  شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ‏  یَا آلَ مُحَمَّدٍ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً فَقَدْ وَصَّانَا بِمَا وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ‏ یَا مُحَمَّدُ  وَ ما وَصَّیْنا بِهِ إِبْراهِیمَ‏  وَ إِسْمَاعِیلَ وَ إِسْحَاقَ وَ یَعْقُوبَ‏  وَ مُوسى‏ وَ عِیسى‏  فَقَدْ عَلَّمَنَا وَ بَلَّغَنَا عِلْمَ مَا عَلِمْنَا وَ اسْتَوْدَعَنَا فَنَحْنُ وَرَثَهُ الْأَنْبِیَاءِ وَ نَحْنُ وَرَثَهُ أُولِی الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ‏  أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ‏  یَا آلَ مُحَمَّدٍ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ‏ وَ کُونُوا عَلَى جَمَاعَهٍ  کَبُرَ عَلَى الْمُشْرِکِینَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ‏  مِنْ وَلَایَهِ عَلِیٍّ إِنَّ اللَّهَ یَا مُحَمَّدُ  یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ‏  مَنْ یُجِیبُکَ إِلَى وَلَایَهِ عَلِیٍّ .
بیان: برخی از روایات تفسیری و تأویلی آنقدر از بودن اهل بیت کنار آیات قرآن می‌گویند که ما از این طریق به اهمیت حدیث ثقلین بیشتر پی می‌بریم که حقیقتاً هم اگر ما بخواهیم منطقی نگاه کنیم بیشتر به اهمیت حضور اهل بیت کنار قرآن پی می‌بریم زیرا برخی آیات قرآن مثل بسیاری از آیات الاحکام و المعاد و المبدأ بدون بیان ایشان در حاله ای از ابهام خواهد ماند.
دوستی أهل البیت اجر رسالت
301ـ … عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ ‏ فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَ‏  قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبى‏  قَالَ وَ إِنَّ الْقَرَابَهَ الَّتِی أَمَرَ اللَّهُ بِصِلَتِهَا وَ عَظَّمَ مِنْ حَقِّهَا وَ جَعَلَ الْخَیْرَ فِیهَا قَرَابَتَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ الَّذِینَ أَوْجَبَ اللَّهُ حَقَّنَا عَلَى کُلِّ مُسْلِم.‏
بیان: این روایت دوستی و محبت به اهل بیت پیامبر را تنها اجری است که پیامبر از جانب خداوند از مردم انتظار دارد که ما از این روایت، بودن اهل بیت به عنوان امانت های الاهی بر روی زمین را نیز استنباط می‌کنیم. که مهمترین راه برای ادای امانت ضایع نکردن حقوق ائمه از طریق طاعت و عدم معصیت می‌باشد. ولی تاریخ عکس این قضیه را نشان داده است که مردم معاصر با اهل بیت نه تنها از ایشان اطاعت نکرده‌اند بلکه در مواردی دستشان به خون ولی خدا نیز آغشته شده است مثل آنچه که در کربلا گذشت.
منتقم أهل البیت
302ـ … عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ‏ فِی قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَ‏  وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِکَ ما عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ‏  قَالَ ذَلِکَ الْقَائِمُ إِذَا قَامَ انْتَصَرَ مِنْ بَنِی أُمَیَّهَ وَ مِنَ الْمُکَذِّبِینَ وَ النُّصَّابِ.
بیان: این روایت به بودن امام زمان به عنوان زنده کننده امر ولایت و جبران کننده همه ظلم‌هایی که در حق اهل بیت شده است، اشاره دارد.
امامت، کلمۀ باقیه
313ـ … عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ‏ فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏  وَ جَعَلَها کَلِمَهً باقِیَهً فِی عَقِبِهِ‏  قَالَ إِنَّهَا فِی الْحُسَیْنِ فَلَمْ یَزَلْ هَذَا الْأَمْرُ مُنْذُ أَفْضَى إِلَى الْحُسَیْنِ یَنْتَقِلُ مِنْ وَالِدٍ إِلَى وَلَدٍ لَا یَرْجِعُ إِلَى أَخٍ وَ لَا إِلَى عَمٍّ وَ لَا یَعْلَمُ أَحَدٌ مِنْهُمْ خَرَجَ مِنَ الدُّنْیَا إِلَّا وَ لَهُ وَلَدٌ وَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ خَرَجَ مِنَ الدُّنْیَا وَ لا وَلَدَ لَهُ وَ لَمْ یَمْکُثْ بَیْنَ ظَهْرَانَیْ أَصْحَابِهِ إِلَّا شَهْرا.
340ـ … قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَوْلُهُ تَعَالَى‏  هذا کِتابُنا یَنْطِقُ عَلَیْکُمْ بِالْحَقِ‏  قَالَ إِنَّ الْکِتَابَ لَا یَنْطِقُ … .
بیان: این که امام و مسأله امامت کلمه باقیه خداوند بر روی زمین باشد عقلاًو نقلاً مورد قبول است چنانچه در روایتی که پیامبر فرمود: « النُّجُومُ أَمَانٌ‏ لِأَهْلِ‏ السَّمَاءِ وَ أَهْلُ بَیْتِی أَمَانٌ‏ لِأَهْلِ‏ الْأَرْض‏».
تأویل کلمه التقوی
355ـ … عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِیٍّ قَالَ قَالَ النَّبِیُّ ‏ لَمَّا أُسْرِیَ بِی إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ إِلَى سِدْرَهِ الْمُنْتَهَى أُوقِفْتُ بَیْنَ یَدَیْ رَبِّی عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ لِی یَا مُحَمَّدُ فَقُلْتُ لَبَّیْکَ رَبِّی وَ سَعْدَیْکَ قَالَ قَدْ بَلَوْتَ خَلْقِی فَأَیَّهُمْ وَجَدْتَ أَطْوَعَ لَکَ قُلْتُ رَبِّی عَلِیّاً قَالَ صَدَقْتَ یَا مُحَمَّدُ فَهَلْ اتَّخَذْتَ لِنَفْسِکَ خَلِیفَهً یُؤَدِّی عَنْکَ وَ یُعَلِّمَ عِبَادِی مِنْ کِتَابِی مَا لَا یَعْلَمُونَ قَالَ قُلْتُ لَا فَاخْتَرْ لِی فَإِنْ خِیَرَتَکَ خَیْرٌ لِی‏ قَالَ قَدْ اخْتَرْتُ لَکَ عَلِیّاً فَاتَّخِذْهُ لِنَفْسِکَ خَلِیفَهً وَ وَصِیّاً وَ قَدْ نَحَلْتُهُ عِلْمِی وَ حِلْمِی وَ هُوَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ حَقّاً لَمْ یَنَلْهَا أَحَدٌ قَبْلَهُ … یَا مُحَمَّدُ غَیْرَ أَنِّی مُخْتَصُّهُ‏ مِنَ الْبَلَاءِ بِمَا لَا أَخْتَصُّ بِهِ أَحَداً مِنْ أَوْلِیَائِی قَالَ قُلْتُ رَبِّی‏ رَخِی وَ صَاحِبِی قَالَ إِنَّهُ سَبَقَ فِی عِلْمِی أَنَّهُ مُبْتَلًى وَ مُبْتَلًى بِهِ وَ لَوْ لَا عَلِیٌّ لَمْ تُعْرَفْ أَوْلِیَائِی وَ لَا أَوْلِیَاءُ رَسُولِی.
357ـ … قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ یَقُولُ‏ إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَیَّ فِی عَلِیٍّ عَهْداً فَقُلْتُ اللَّهُمَّ بَیِّنْ لِی. فَقَالَ لِی: اسْمَعْ. فَقُلْتُ: اللَّهُمَّ قَدْ سَمِعْتُ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَخْبِرْ عَلِیّاً بِأَنَّهُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ سَیِّدُ الْمُسْلِمِینَ وَ أَوْلَى النَّاسِ بِالنَّاسِ وَ الْکَلِمَهُ الَّتِی أَلْزَمْتُهَا الْمُتَّقِینَ.
بیان: امام علی طبق بیان این روایت تأویل عبارت «کلمه التقوی» در آیه مذکور می‌باشد یعنی ایشان تنها مصداق کامل این عبارت در تمام هستی هستند. توضیح بیشتر آن است که معنای کلمه در اینجا عبارتست از کلمه توحید یا روح ایمان زیرا روح ایمان است که انسان را امر به تقوا می‌کند. که مؤمنان چون ایمان دارند لذا به اینکه اهل تقوا هم باشند شایسته‌تر است زیرا در قرآن اول ایمان مطرح شده است و بعد تقوا وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْض‏. و این یعنی تا ایمان به خدا وجود نداشته باشد تقوا هم به وجود نخواهد آمد.
علی ملاک و میزان
380ـ … سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ‏  الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ‏  قَالَ یَا دَاوُدُ سَأَلْتَ عَنْ أَمْرٍ فَاکْتَفِ بِمَا یَرِدُ عَلَیْکَ أَنَّ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ آیَتَانِ مِنْ آیَاتِ اللَّهِ یَجْرِیَانِ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ ضَرَبَ ذَلِکَ مَثَلًا لِمَنْ وَثَبَ عَلَیْنَا وَ هَتَکَ حُرْمَتَنَا وَ ظَلَمَنَا حَقَّنَا فَقَالَ هُمَا بِحُسْبَانٍ قَالَ هُمَا فِی عَذَابِی‏ قَالَ قُلْتُ‏  وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدانِ‏  قَالَ النَّجْمُ رَسُولُ اللَّهِ وَ الشَّجَرُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهُ لَمْ یَعْصُوا اللَّهَ طَرْفَهَ عَیْنٍ قَالَ قُلْتُ‏  وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِیزانَ‏  قَالَ السَّمَاءُ رَسُولُ اللَّهِ قَبَضَهُ اللَّهُ ثُمَّ رَفَعَهُ إِلَیْهِ وَ  وَضَعَ الْمِیزانَ‏  وَ الْمِیزَانُ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ وَ نَصَبَهُ لَهُمْ مِنْ بَعْدِهِ قُلْتُ‏  أَلَّا تَطْغَوْا فِی الْمِیزانِ‏  قَالَ لَا تَطْغَوْا فِی الْإِمَامِ بِالْعِصْیَانِ وَ الْخِلَافِ قُلْتُ‏  وَ أَقِیمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِیزانَ‏  قَالَ أَطِیعُوا الْإِمَامَ بِالْعَدْلِ وَ لَا تَبْخَسُوه مِنْ حَقِّهِ.
بیان: طبق این روایت امام علی و اعمال ایشان ملاک و میزانی برای سنجش اعمال سایرین می‌باشد که هر کس عملاً به وی نزدیک باشد، جایگاهش نیز در نزدیکی وی خواهد بود.

                                                    .