رشته حقوق

رشد و بالندگی

دانلود پایان نامه

خونین دهان و گرسنه…» (همان، ص 1506)
نمونه های دیگر این واژه:
صفحه 24، صفحه 366، صفحه 338، صفحه 456، صفحه 520، صفحه 716، صفحه 848، صفحه 1108، صفحه 1131، صفحه 1132، صفحه 1133، صفحه 1242، صفحه 1262، صفحه 1527 و صفحه 1663
13-3-4-4- مار
«در اوستا واژه «Mariya» و در فارسی میانه زردشتی واژه «Mãr» به معنی مار آمده است. این موجود در اوستا با صفاتی نطیر «ud aro.erasa» یعنی به روی شکم رونده» و گاهی با صفت Xsvaewa یعنی زود خزنده و تند رونده” تعریف شده است. در گزارش پهلوی اوستا (زند)، این واژه به صورت «اژی شپاک» ذکر شده است و در توضیح آن آورده اند که این واژه در فارسی به «شیبا» تبدیل شده است.
این واژه (شیبا) در فرهنگ های فارسی به معنی افقی آمده است. همین صفت در فارسی به شیو وشیب (در واژه سراشیب) و شیوا(شیوا زبان) تبدیل شده است. واژه «Mar» در فارسی میانه و «مار» در فارسی دری با واژه ی سانسکریت «مار» به معنی کشنده و میراننده برابر است و این واژه با واژه اوستایی «Mariya» به معنی «زیانکار وتباه کننده» از یک ریشه است. از مصدر «مر» که در اوستا و فارسی باستان به معنی «مردن» است.» (صفاری، 1383، ص 323)
در فرهنگ های فارسی در تعریف اژدها، آن را مار بزرگ با دهان گشاده نوشته اند و افزوده اند که به شکل سوسمار بزرگ و دارای دو بال است و آتش از دهان می افکند و پاس گنج می دارد.
(دهخدا، 1385، ص 201)
در اساطیر،«جانور شگفت پیکری است که هم خزنده و هم پرنده است و عموما با بال های عقاب، چنگال های شیر، دم مار و دم آتشین تصویر می شود.» (قلی زاده، 1388، ص 37) چنین مخلوقی در افسانه های غالب ملّت ها و اقوام جهان دیده می شود. بدین ترتیب، در این تعریف ها در برخی از موارد، مار و اژدها را یکی دانسته اند و در برخی دیگر، شباهت هایی میان اژدها و مار یافته شده است. مبنای این تفاوت، باورهای متفاوتی است که از اژدها در ذهن مردم وجود داشته است. اوصافی که در متون مختلف به«مار» نسبت داده اند، همان هایی است که معمولاً به اژدها نسبت داده می شود. در تعبیر برخی از شعرا، رشد مار، او را به اژدها تبدیل می سازد.
اوّلین بار که مار در شاهنامه ظاهر می شود، در داستان هوشنگ است. وی برای کشتن مار، سنگی پرتاب می کند، مارکشته نمی شود ولی از آن عمل آتش پدید می آید. سپس از مارهای دوش ضحّاک یاد می شود که از بوسه های اهریمن می رویند. گاهی این واژه برای تشبیه پیچ و خم نیز به کارمی رود. افراسیاب نیز در خواب عجیب و غریبی، بیابانی پر از مار را می بیند و آن را برای خواب گزاران بیان می کند و معبّران آن را نشانه ی جنگ با سیاوش می دانند. و آخرین بار ماردر داستان رودابه پس از مرگ رستم به کار می رود. رودابه از شدت غم و غصّه ی فرزند بیمار می شود و پس از یک هفته امتناع از خوردن، مارمرده ای را آب می یابد و می خواهد که از آن خورشت سازد ولی ندیمان ما را از دستش می گیرند و به او خوراک می دهند.
«تغییر شکل دائمی و منظم مار، این جانور قمری، نمایشگر ادوار ناخود آگاهی و مراحل مختلف رشد روانی و رمز ضرباهنگ زندگی و الگوی تجدید حیات به شمار می رود. از این روست که با ماه، به جهت تغییر شکل آن پیوند می یابد و همچون ماه، نماد تجدید حیات ادواری و مرتبط با آب و نگاهبان چشمه ی بی مرگی محسوب می شود.
دو مار به هم پیچیده به عنوان علامت حرفه ی پزشکی نیز، از کهن ترین رمزهایی است که توازن روان و تن امکانات انسان را برای رشد و بالندگی نشان می دهد و پیوند مار و خاک که در ادبیات ما متجلّی است و نیز ارتباط اساطیری مار و عقاب(پرنده خورشیدی) گویای پیوند دنیای خاک با عالم افلاک و پیوستگی روز و شب است.» (زمردی، 1383، ص 212)
دانشمندان اروپایی معتقدند که اژدها از مارهای آبی در رشدی پانصد ساله پدید می آید و بعضی اظهار عقیده کرده اند که اژدهایان از تخم سر در می آورند. برخی نیز معتقدند که اژدهایان از مار، ماهی یا دیگر حیوانات یا حتی گیاهان پدید می آیند و برخی، اژدهایان را مادر تمام هستی می شناسند و معتقدند لفظ عربی «حیّه» بسسیار شیبه به «حوّا» است که مادر تمام انسانهاست. (اژدها در اساطیر ایوان، ، صص 41-44)
از خصوصیّات دیگر مار، ارتباط آن با گنج است کهدراساطیر چینی نیز به صورت«اژدهای گنج های مخفی» مطرح است.در اساطیر ایرانی، مار به عنوان جادوگری که این مقام و منصب از جانب ماه به او تفویض شده است، در رمز پردازی های ماه مورد نظر قرار گرفته است. همچنین مار به این دلیل، موجودی پیشگو، غیب آموز و جانوری قمری دانسته شده است. «دراسطوره«وتو » (در کامرون) مانند داستان آدم و حوّا، مار نیرنگ باز و موجب مرگ آنان شد. در بسیاری از مناطق آفریقای مرکزی و جنوبی، «حربا » به عنوان حیوانی محتاط و بی اشتباه شناخته می شود. این حیوان، به عنوان نمادی از خرد و دانش مورد پذیرش است، زیرا خدا به «حربا» اعتقاد دارد. مار، هدیه ی نامیرایی را از سوی خدا حفظ نمود و بدین لحاظ است که پوست می اندازد و حیاتش احیاء می گردد.»(بهزادی، 1387، ص 345)
در برخی از افسانه ها مارعامل کشف راز می شود،چنان که راز درخت تشخیص نیک و بد و فریفتن آدم و حوّا توسط مار معلوم می گردد.در این روایت،مار تجسّم شیطان، ابلیس و اهریمن است که به اغوای آدم و حوّا پرداخته و موجب هبوطشان از بهشت می شود.
به روایت تورات، مار به مجازات این عمل مجبور به خاک خوردن و راه رفتن بر شکم می گردد. به دلیل ارتباط مار با حوّا، مار بهشت غالباً به سیمای زن تصوّر شده و زن، اصل و مبدا اغواگری شمرده می شود.
همانطور که گفتیم، از آن جا که مار با ماه ارتباط یافته با زن نیز ارتباط دارد. همچنین مار در جنبه ی مثبت و نیکو کارانه ی خود در کشف آتش، راز گشاست و به واسطه ی حضور اوست که هوشنگ به کشف آن هدایت می شود.
نمونه ی اشعاری که آتشی از «مار» استفاده کرده است:
« خوشخوان باغ شعر من زاغ غریب است
– نفرینی شعر خداوند گفتار-
فواره ی گل های من مار است و هر صبح
گلبرگ ها را می کند از زهر، سرشار » (آتشی، 1386، ص 23)

مطلب مشابه :  آیات قرآن

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید